ਵਰਂ ਵਰੇਣ੍ਯਂ ਵਰਦਂ ਵਰਿष੍ਠਂ ਵਰਕਾਰਣਮ੍ । ਗੋਪਿਕਾਗੋਪਵृਨ੍ਦਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਵਰਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਗੋਪੀਆਂ, ਗੋਪਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪ੍ਰਭੂ।
ਨਿਰੀਹਂ ਚ ਨਿਰਾਕਾਰਂ ਨਿਰ੍ਲਿਪ੍ਤਂ ਚ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਮ੍ । ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਚ ਨਿਰੁਤ੍ਸਾਹਂ ਨਿਰ੍ਵਿਕਾਰਂ ਨਿਰਞ੍ਜਨਮ੍
ਬਿਨਾ ਇੱਛਾ, ਬਿਨਾ ਰੂਪ, ਬਿਨਾ ਲਗਾਵ, ਬਿਨਾ ਆਸਰਾ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ, ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ, ਬਦਲਾਅ ਰਹਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ।
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਮਯਂ ਚ ਸਾਕਾਰਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕਮ੍ । ਸਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਂ ਸਤ੍ਯੇਸ਼ਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਰੂਪਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਤਤਾ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸੱਚ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਗਵਾਹ।
ਪਰਂ ਪਰੇਸ਼ਂ ਪਰਮਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਨ੍ਧਰਾਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਇਸ਼ਵਰ; ਸਭ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਝੁਕ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।
ਸਗਦ੍ਗਦਾਃ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਾਃ ਪੁਲਕਾਙ੍ਕਿਤਵਿਗ੍ਰਹਾਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਸ੍ਤੂਯ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਗਲੇ ਰੁੰਝੇ ਹੋਏ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ, ਸਰੀਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਸਭ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਯਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਕਾਰਣਮ੍ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਚਿਤ੍ਰਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜੋ ਚਾਨਣ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਅਨੋਖੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾ।
ਸੇਵ੍ਯਮਾਨਂ ਚ ਗੋਪਾਲੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਵਾਯੁਨਾ । ਗੋਪਾਲਿਕਾਨृਤ੍ਯਗੀਤਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਮੁਦਾ
ਗੋਪਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਝਲਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਨੱਚਣ ਤੇ ਗਾਉਣ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ, ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਪ੍ਰਿਯਤਮਂ ਰਾਧਾਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਤਯਾ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਭੁਕ੍ਤਵਨ੍ਤਂ ਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਜੋ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰਾ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਬੈਠਾ, ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਸੁਗੰਧਤ ਤਾਂਬੂਲ ਖਾ ਚੁੱਕਾ।
ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਂ ਰਾਸੇ ਦਦृਸ਼ੁਸ਼੍ਚ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਮੁਨਯੋ ਮਨਵਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ੍ਤਾਪਸਾਸ਼੍ਚ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਰਿਸ਼ੀ, ਮਨੂ, ਸਿੱਧ, ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ, ਰਾਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਪੂਰਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਹृष੍ਟਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਗ੍ਮੁਃ ਪਰਮਵਿਸ੍ਮਯਮ੍ । ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਪ੍ਰੋਚੁਸ੍ਤੇ ਚ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਮ੍
ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪਏ; ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਚਤੁਰਮੁਖ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਸ੍ਵਾਭਿਪ੍ਰਾਯਮਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਦੱਸੀਆਂ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ।
ਵਾਮਤੋ ਵਾਮਦੇਵਂ ਚ ਜਗਾਮ ਕृष੍ਣਸਨ੍ਨਿਧਿਮ੍ । ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਤੇ ਵਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਦਰ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ।
ਸਰ੍ਵਂ ਕृष੍ਣਮਯਂ ਧਾਤਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ । ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਨਵੇषਂ ਚ ਸਮਾਨਾਸਨਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਧਾਤਾ ਨੇ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਸਭ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਰੂਪ, ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੇ।
ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਮੁਰਲੀਹਸ੍ਤਂ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍ । ਮਯੂਰਪਿਚ੍ਛਚੂਡਂ ਚ ਕੌਸ੍ਤੁਭੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਬਾਂਸਰੀ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖ ਨਾਲ ਸਿਰ ਉੱਤੇ, ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ।
ਅਤੀਵ ਕਮਨੀਯਂ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਵਿਗ੍ਰਹਮ੍ । ਗੁਣਭੂषਣਰੂਪੇਣ ਤੇਜਸਾ ਵਯਸਾ ਤ੍ਵਿषਾ
ਉਹ ਰੂਪ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਸੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਕਿਂ ਸੇਵ੍ਯਂ ਸੇਵਕਂ ਕਿਂ ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਵਕ੍ਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਾ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਸੀ ਕਿ ਕੌਣ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਤੇ ਕੌਣ ਸੇਵਕ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵੀ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤੇਜਃ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਰੂਪਂ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਨਿਰਾਕਾਰਂ ਚ ਸਾਕਾਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਦ੍ਵਿਵਿਧਂ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਉਹ ਰੂਪ ਟਿਕਿਆ; ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਰੂਪ ਤੇ ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਦੋਵੇਂ ਵੇਖੇ।
ਏਕਮੇਵ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕृष੍ਣਂ ਰਾਧਯਾ ਰਹਿਤਂ ਪਰਮ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਾਸਨਸਂਸ੍ਥਂ ਚ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਰਾਧਾ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ, ਇਕੱਲੇ ਬੈਠੇ ਵੇਖਿਆ; ਤੇ ਅਗਲੇ ਪਲ ਉਹ ਰਾਧਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।
ਰਾਧਾਰੂਪਧਰਂ ਕृष੍ਣਂ ਕृष੍ਣਰੂਪਂ ਕਲਤ੍ਰਕਮ੍ । ਕਿਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪਂ ਚ ਪੁਰੁषਂ ਵਿਧਾਤਾ ਧ੍ਯਾਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਰਾਧਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸੰਗਤਨੀ ਬਣੀ ਹੋਈ; ਇਹ ਰੂਪ ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ ਸੀ, ਇਹ ਸੋਚਣ ਤੋਂ ਵੀ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਅਸਮਰਥ ਸੀ।
ਹृਤ੍ਪਦ੍ਮਸ੍ਥਂ ਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ । ਚਕਾਰ ਸ੍ਤਵਨਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਿਹਾਰਮਨੇਕਧਾ
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਮਾਫੀ ਮੰਗੀ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਚਕ੍ਸ਼ੁਰੁਨ੍ਮੀਲ੍ਯ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਤਦਨੁਜ੍ਞਯਾ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕृष੍ਣਮੇਕਂ ਚ ਰਾਧਾਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਹੜਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਸ੍ਵਪਾਰ੍षਦੈਃ ਪਰਿਵृਤਂ ਗੋਪੀਮਣ੍ਡਲਮਣ੍ਡਿਤਮ੍ । ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਣੇਮੁਸ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ; ਮੁੜ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਤਦਭਿਪ੍ਰਾਯਮਾਜ੍ਞਾਯ ਤਾਨੁਵਾਚ ਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸ ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਭਾਵਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਮੇਸ਼ਵਰ — ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈ — ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਆਗਚ੍ਛ ਕੁਸ਼ਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਾਗਚ੍ਛ ਕਮਲਾਪਤੇ । ਇਹਾਗਚ੍ਛ ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਕੁਸ਼ਲਮਸ੍ਤੁ ਵਃ
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਆਓ, ਬ੍ਰਹਮਨ, ਆਓ, ਕਮਲ-ਪਤੀ; ਇੱਥੇ ਆਓ, ਮਹਾਦੇਵ — ਤੁਹਾਡੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ।
ਆਗਤਾ ਹਿ ਮਹਾਭਾਗਾ ਗਙ੍ਗਾਨਯਨਕਾਰਣਾਤ੍ । ਗਙ੍ਗਾ ਚ ਚਰਣਾਮ੍ਭੋਜੇ ਭਯੇਨ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾ
ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਆਏ ਹੋ; ਤੇ ਗੰਗਾ ਡਰ ਕਰਕੇ ਚਰਣਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਿਆ।
ਰਾਧੇਮਾਂ ਪਾਤੁਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਤ੍ਸਨ੍ਨਿਧਾਨਤਃ । ਦਾਸ੍ਯਾਮੀਮਾਂ ਚ ਭਵਤਾਂ ਯੂਯਂ ਕੁਰੁਤ ਨਿਰ੍ਭਯਾਮ੍
ਰਾਧਾ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਸੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ — ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਰਭੈ ਕਰ ਦਿਓ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਸ੍ਮਿਤਃ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ । ਤੁष੍ਟਾਵ ਰਾਧਾਮਾਰਾਧ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਪਰਿਪੂਜਿਤਾਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ-ਪਤੀ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਰਾਧਾ — ਜੋ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ — ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਵਕ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਂਸ੍ਤੂਯ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਨ੍ਧਰਃ । ਧਾਤਾ ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਵੇਦਾਨਾਮੁਵਾਚ ਚਤੁਰਾਨਨਃ
ਚਾਰ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗਲ ਨਮ ਕਰਕੇ, ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਚਾਰ-ਮੂੰਹਾ ਨੇ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਚਤੁਰਾਨਨ ਉਵਾਚ ਗਙ੍ਗਾ ਤ੍ਵਦਙ੍ਗਸਮ੍ਭੂਤਾ ਪ੍ਰਭੋਸ਼੍ਚ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ । ਯੁਵਯੋਰ੍ਦ੍ਰਵਰੂਪਾ ਸਾ ਮੁਗ੍ਧਯੋਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਵਨਾਤ੍
ਚਾਰ-ਮੂੰਹਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗੰਗਾ, ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿਚ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਤਰਲ ਰੂਪ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਡੰਡੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਾ ਚ ਤ੍ਵਦਂਸ਼ਾ ਚ ਤ੍ਵਤ੍ਕਨ੍ਯਾਸਦृਸ਼ੀ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਤ੍ਵਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਗ੍ਰਹਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰੋਤੁ ਤਵ ਪੂਜਨਮ੍
ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਤੇ ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਪਿਆਰੀ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਵਾਂਗ; ਤੇਰਾ ਮੰਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।