ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਨੂਤਨਪਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦੁਗ੍ਧੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਿਞ੍ਚਨ । ਦृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਭਯਾ ਗੋਪ੍ਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ
ਕੁਝ ਨਵੇਂ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਕੁਝ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਵੀ। ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
ਸਦ੍ਯੋ ਮਚ੍ਛਬ੍ਦਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਿਰੋਧਾਨਂ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਪ੍ਰਭਾ ਦੇਹਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਜਗਾਮ ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲੇ
ਤੁਰੰਤ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਲੁਕਾਵਟ ਹੋ ਗਈ। ਚਮਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਰੀਰਂ ਚ ਤੀਵ੍ਰਂ ਤੇਜੋ ਬਭੂਵ ਹ । ਸਂਵਿਭਜ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਪ੍ਰਰੁਦਤਾ ਪੁਰਾ
ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤੇਜ਼ ਚਮਕ ਬਣ ਗਿਆ। ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੰਡ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਰੋ ਕੇ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਸृष੍ਟਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੋਃ ਕृष੍ਣ ਲਜ੍ਜਯਾ ਮਦ੍ਭਯੇਨ ਚ । ਹੁਤਾਸ਼ਨਾਯ ਕਿਞ੍ਚਿਚ੍ਚ ਯਕ੍ਸ਼ੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਿਞ੍ਚਨ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਲੱਜਾ ਤੇ ਮੇਰੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਕੁਝ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਤੇ ਕੁਝ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ।
ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਪੁਰੁषਸਿਂਹੇਭ੍ਯੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਿਞ੍ਚਨ । ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵਿष੍ਣੁਜਨੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਾਗੇਭ੍ਯੋऽਪਿ ਚ ਕਿਞ੍ਚਨ
ਕੁਝ ਸ਼ੇਰ-ਜਿਹੇ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ, ਕੁਝ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਕੁਝ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਮੁਨਿਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਪਸ੍ਵਿਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਿਞ੍ਚਨ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਭ੍ਯਃ ਸੌਭਾਗ੍ਯਯੁਕ੍ਤਾਭ੍ਯੋ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਿਞ੍ਚਨ
ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਕੁਝ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ, ਕੁਝ ਸੁਭਾਗਨ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਕੁਝ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ।
ਤਤ੍ਤੁ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਰੁਦਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਗੋਪ੍ਯਾ ਯੁਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਦृष੍ਟੋऽਸਿ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਰੋਇਆ। ਤੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
ਵਸਨ੍ਤੇ ਪੁष੍ਪਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਮਾਲ੍ਯਵਾਂਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਃ । ਰਤ੍ਨਪ੍ਰਦੀਪੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਚ ਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਵਸੰਤ ਵਿੱਚ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੇਜ ਤੇ, ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਤੇ ਚੰਦਨ ਲਗਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਦੀਵੀਆਂ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ।
ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਾਢ੍ਯੋ ਰਤ੍ਨਭੂषਿਤਯਾ ਸਹ । ਤਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਚ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਭੁਕ੍ਤਵਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁਰਾ ਵਿਭੋ
ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋ ਖੁਦ ਵੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂਬੂਲ ਕਬੂਲ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਖਾਧਾ ਸੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸਦ੍ਯੋ ਮਚ੍ਛਬ੍ਦਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਿਰੋਧਾਨਂ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਦੇਹਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਭਿਯਾ ਲੀਨਾ ਤ੍ਵਯਿ ਪ੍ਰਭੋ
ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਸੁਣਦੇ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਰੀਰਂ ਚ ਗੁਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਬਭੂਵ ਹ । ਸਂਵਿਭਜ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਪ੍ਰਰੁਦਤਾ ਪੁਰਾ
ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਰੋਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ ਅਤੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਤੁ ਵਿਪਿਨੇ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਚ ਮਯਿ ਪ੍ਰਭੋ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਸਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਕਿਞ੍ਚਿਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੈ ਪੁਰਾ ਵਿਭੋ
ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤਵ ਵਾਲੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਵਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੋਪਾਸਕੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਕ੍ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਿਞ੍ਚਨ । ਤਪਸ੍ਵਿਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਾਯ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਿਞ੍ਚਨ
ਤੇਰੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਲਈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ।
ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਚ ਤ੍ਵਂ ਦृष੍ਟੋ ਗੋਪ੍ਯਾ ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਯਾ ਸਹ । ਸੁਵੇषਯੁਕ੍ਤੋ ਮਾਲਾਵਾਨ੍ ਗਨ੍ਧਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗੋਪੀ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਸੋਹਣੇ ਪਹਿਨਾਵੇ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ।
ਰਤ੍ਨਭੂषਿਤਯਾ ਗਨ੍ਧਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਯਾ ਸਹ । ਸੁਖੇਨ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਸ੍ਤਲ੍ਪੇ ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਸੀ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਲੇਟੇ ਹੋਏ ਸੀ।
ਸ਼੍ਲਿष੍ਟੋ ਨਿਦ੍ਰਿਤਯਾ ਸਦ੍ਯਃ ਸੁਖੇਨ ਨਵਸਙ੍ਗਮਾਤ੍ । ਮਯਾ ਪ੍ਰਬੋਧਿਤਾ ਸਾ ਚ ਭਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸ੍ਮਰਣਂ ਕੁਰੁ
ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਨਵੇਂ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਤੁਰੰਤ ਮਸਤ ਹੋ ਗਏ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ—ਇਹ ਯਾਦ ਕਰ।
ਗृਹੀਤਂ ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਮੁਰਲੀ ਚ ਮਨੋਹਰਾ । ਵਨਮਾਲਾਕੌਸ੍ਤੁਭਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਮੂਲ੍ਯਂ ਰਤ੍ਨਕੁਣ੍ਡਲਮ੍
ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਲਏ ਗਏ, ਸੋਹਣੀ ਮੁਰਲੀ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ, ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲੀਆਂ ਵੀ।
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਚ ਸਖੀਨਾਂ ਵਚਨਾਦਹੋ । ਲਜ੍ਜਯਾ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣੋऽਭੂਦ੍ਭਵਾਨ੍ ਪਾਪੇਨ ਯਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਭ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਸਖੀਆਂ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ; ਲੱਜਾ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਕਾਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਦੇਹਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਲਜ੍ਜਯਾ ਪृਥਿਵੀਂ ਗਤਾ । ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਰੀਰਂ ਚ ਗੁਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਬਭੂਵ ਹ
ਕਸ਼ਮਾ ਨੇ ਲੱਜਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਲੀ ਗਈ; ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਂਵਿਭਜ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਪ੍ਰਰੁਦਤਾ ਪੁਨਃ । ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਵਿष੍ਣਵੇ ਚ ਵੈष੍ਣਵੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਿਞ੍ਚਨ
ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਰੋਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ; ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕੁਝ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਨੂੰ।
ਧਾਰ੍ਮਿਕੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਾਯ ਦੁਰ੍ਬਲੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਿਞ੍ਚਨ । ਤਪਸ੍ਵਿਭ੍ਯੋऽਪਿ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਪਣ੍ਡਿਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਿਞ੍ਚਨ
ਕੁਝ ਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਲਈ, ਕੁਝ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ । ਤ੍ਵਦ੍ਗੁਣਂ ਚੈਵ ਬਹੁਸ਼ੋ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਪਰਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਰਾਧਾ ਰਕ੍ਤਪਙ੍ਕਜਲੋਚਨਾ । ਗਙ੍ਗਾਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਸਮਾਰੇਭੇ ਨਮ੍ਰਾਸ੍ਯਾਂ ਲਜ੍ਜਿਤਾਂ ਸਤੀਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਧਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਵਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਬੋਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ, ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਲੱਜਵਾਨ।
ਗਙ੍ਗਾ ਰਹਸ੍ਯਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਯੋਗੇਨ ਸਿਦ੍ਧਯੋਗਿਨੀ । ਤਿਰੋਭੂਯ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਵਜਲਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸਾ
ਗੰਗਾ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਯੋਗ ਦੇ ਨਾਲ ਭੇਦ ਸਮਝ ਕੇ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਰਾਧਾ ਯੋਗੇਨ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਾਵਸ੍ਥਿਤਾਂ ਚ ਤਾਮ੍ । ਪਾਨਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸਮਾਰੇਭੇ ਗਣ੍ਡੂषਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਯੋਗਿਨੀ
ਰਾਧਾ ਨੇ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਤਪਸਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਪਾਣੀ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਪੀਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ।
ਗਙ੍ਗਾ ਰਹਸ੍ਯਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਯੋਗੇਨ ਸਿਦ੍ਧਯੋਗਿਨੀ । ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਣਾਮ੍ਭੋਜੇ ਵਿਵੇਸ਼ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੌ
ਗੰਗਾ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਭੇਦ ਸਮਝ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਚਰਨ ਕਵਲ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਆਸਰਾ ਲਿਆ।
ਗੋਲੋਕੇ ਸਾ ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਦਿਕੇ ਤਥਾ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਧਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨੈਵ ਗਙ੍ਗਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਾ
ਗੋਲੋਕ, ਵੈਕੁੰਠ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਧਾ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਜਲਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਚ ਸ਼ੁष੍ਕਪਙ੍ਕਂ ਚ ਗੋਲਕਮ੍ । ਜਲਜਨ੍ਤੁਸਮੂਹੈਸ਼੍ਚ ਮृਤਦੇਹੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਹਰ ਥਾਂ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਮਿੱਟੀ ਸੁੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਨਨ੍ਤਧਰ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰੇਨ੍ਦੁਦਿਵਾਕਰਾਃ । ਮਨਵੋ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਸਿਦ੍ਧਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸ਼ਿਵ, ਅਨੰਤ, ਧਰਮ, ਇੰਦਰ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਸਾਰੇ ਮਨੂ, ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ—
ਗੋਲੋਕਂ ਚ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਸ਼ੁष੍ਕਕਣ੍ਠੋष੍ਠਤਾਲੁਕਾਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਮ੍
ਸਭ ਗੋਲੋਕ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਲੇ, ਹੋਠ ਅਤੇ ਜੀਭ ਸੁੱਕ ਗਏ ਸੀ; ਸਭ ਨੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।