ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਪਂਚਗੁਣਾ ਤਤਃ
ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਸੀ, ਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਗੁਣਾ ਵਧੀਕ।
षष੍ਟਿਸਹਸ੍ਰਯੋਜਨਾ ਯਾ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਦਸ਼ਗੁਣਾ ਤਤਃ
ਉਹ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਸੀ, ਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੀਕ।
ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਪਂਚਗੁਣਾ ਤਤਃ
ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਸੀ, ਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਗੁਣਾ ਵਧੀਕ।
ਸਹਸ੍ਰ ਯੋਜਨਾਯਾਮਾ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਦਸ਼ਗੁਣਾ ਤਤਃ
ਉਹ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਸੀ, ਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੀਕ।
ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਾ ਯਾ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਪਂਚਗੁਣਾ ਤਤਃ 9.12.
ਉਹ ਦਸ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਸੀ, ਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਗੁਣਾ ਵਧੀਕ।
ਸਹਸ੍ਰਯੋਜਨਾਯਾਮਾ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਸ਼ਤਗੁਣਾ ਤਤਃ
ਉਹ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਸੀ, ਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੀਕ।
ਸ਼ਤਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਦਸ਼ਗੁਣਾ ਤਤਃ
ਉਹ ਇੱਕ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਸੀ, ਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੀਕ।
ਪਾਤਾਲੇ ਭੋਗਵਤੀ ਚੈਵ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਦਸ਼ਯੋਜਨਾ
ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਭੋਗਵਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਦਸ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੈ।
ਕ੍ਰੋਸ਼ੈਕਮਾਤ੍ਰਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ੀਣਾ ਚ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍
ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਉਹ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਕ੍ਰੋਸ਼ ਚੌੜੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਧ ਤੰਗ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯੇ ਯਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰਵਰ੍ਣਾ ਚ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਮਿਂਦੁਸਨ੍ਨਿਭਾ
ਸਤਯੁਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੂਧ ਵਾਂਗ ਸਫੈਦ ਹੈ; ਤੇ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ।
ਜਲਪ੍ਰਭਾ ਕਲੌ ਯਾ ਚ ਨਾऽਨ੍ਯਤ੍ਰ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੀ ਜੋ ਚਮਕ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਯਤ੍ਤੋਯਕਣਿਕਾਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੇ ਪਾਪਿਨਾਂ ਜ੍ਞਾਨਸਂਭਵਃ
ਉਸ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇਕ ਬੂੰਦ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਗਂਗਾਪਦ੍ਯੈਕਵਿਸ਼ਤਿਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮੈਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਇਕਵੀ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਵਰਣਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੋ ਹਿ ਪਠੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਚ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਨਾਮ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਭਾਰ੍ਯਾਹੀਨੋ ਲਭੇਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍ 9.12.
ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ, ਉਸਨੂੰ ਪਤਨੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਪष੍ਟਕੀਰ੍ਤਿਃ ਸੁਯਸ਼ਾ ਮੂਰ੍ਖੋ ਭਵਤਿ ਪਂਡਿਤਃ
ਜਿਸਦੀ ਕੀਰਤੀ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੂਰਖ ਵੀ ਪੰਡਿਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭਂ ਭਵੇਚ੍ਚ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਗਗਾਸ੍ਨਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਗਂਗਾਂ ਚ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਭਗੀਰਥ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਾੜਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗੰਗਾ ਦੇ ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਗੰਗਾ-ਸਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਗਾਮ ਤਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਯਤ੍ਰ ਨष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਸਾਗਰਾਃ
ਭਗੀਰਥ ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਸਾਗਰ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।
ਭਗੀਰਥੇਨ ਸਾ ਨੀਤਾ ਤੇਨ ਭਾਗੀਰਥੀ ਸ੍ਮृਤਾ
ਭਗੀਰਥ ਦੇ ਲਿਆਂਦੇ ਹੋਏ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਭਗੀਰਥੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਸਾਰਂ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ ਕਥਂ ਗਂਗਾ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾ ਜਾਤਾ ਭੁਵਨਪਾਵਨੀ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰ ਹੈ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਗੰਗਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹੀ, ਕਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣੀ?
ਕੁਤ੍ਰ ਵਾ ਕੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਦ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਕਿੱਥੇ ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ — ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤੁ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਕ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਂ ਤੁ ਰਾਧਾਯਾਃ ਸੁਮਹੋਤ੍ਸਵਃ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤਫਸੀਲ ਨਾਲ ਹੁਣ ਦੱਸੋ; ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੂੰ ਰਾਧਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਾਂ ਰਾਧਾਮੁਵਾਸ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਰਾਧਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਿਆ।
ਊषੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ऋषਯਃ ਸ਼ੌਨਕਾਦਯਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਸ਼ੌਨਕ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੇ।
ਜਗੌ ਸੁਨ੍ਦਰਤਾਲੇਨ ਵੀਣਯਾ ਚ ਮਨੋਹਰਮ੍ 9.12.
ਉਸਨੇ ਸੋਹਣੀ ਲਯ ਵਿੱਚ ਤੇ ਵੀਣਾ ਦੀ ਮੋਹਕ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗੀਤ ਗਾਇਆ।
ਸ਼ਿਵੋ ਮਣੀਂਦ੍ਰਸਾਰਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਮਣੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਹਾਰਸਾਰਂ ਚ ਰਾਧਿਕਾ
ਰਾਧਿਕਾ ਨੂੰ ਅਮੋਲਕ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹਾਰ ਦੀ ਲੜੀ ਮਿਲੀ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਕਨਕਕੁਂਡਲਮ੍
ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਅਮੋਲਕ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੁੰਡਲ ਦਿੱਤੇ।
ਦੁਰ੍ਗਾ ਨਾਰਾਯਣੀਸ਼ਾਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਕ੍ਤਿਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍
ਦੁਰਗਾ, ਨਾਰਾਇਣੀ ਤੇ ਈਸ਼ਾਨਾ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਂ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਵਾਯੁਸ਼੍ਚ ਮਣਿਨੂਪੁਰਾਨ੍
ਅੱਗ ਨੇ ਕੱਪੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ, ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਨੇ ਜੜਾਵ ਪੈਜਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ।