ਤਸ੍ਮੈ ਦਦਾਮਿ ਸਾਲੋਕ੍ਯਂ ਯਾਵਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਯਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵਸਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਮਰ ਤਕ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਮੈ ਦਦਾਮਿ ਸਾਰੂਪ੍ਯਮਸਂਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਕृਤਂ ਲਯਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੂਪਤਾ ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਕ ਲੈ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਗੋਲੋਕਂ ਮਮ ਤੁਲ੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍ ਧੁਵਮ੍
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਮਂਤ੍ਰੋਪਾਸਕਾਨਾਂ ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਭੋਜਿਨਾਮ੍
ਪਰ ਜੋ ਮੇਰੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ,
ਰਤ੍ਨੇਂਦ੍ਰਸਾਰ ਯਾਨੇਨ ਗੋਲੋਕਂ ਸਂਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਚ
ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਥ ਵਿਚ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਰਤ੍ਨਯਾਨੇਨ ਗੋਲੋਕਂ ਚਾਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਵਿਚ ਗੋਲੋਕ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ, ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਪੂਤਾ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੇ ਸਂਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਹ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੀ ਮੁਕਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤੁਹਿ ਗਂਗਾਮਿਮਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜਾਂ ਚ ਕੁਰੁ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੁਣ ਇਸ ਗੰਗਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿ ਕਰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਕੌਥੁਮੋਕ੍ਤੇਨ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਪਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਕੌਥੁਮ ਰਚੇ ਧਿਆਨ ਤੇ ਸਤਿ ਨਾਲ, ਵਾਰ-ਵਾਰ।
ਭਗੀਰਥਸ਼੍ਚ ਗਂਗਾ ਚ ਸੋਂऽਤਰ੍ਧਾਨਂ ਚਕਾਰ ਹ ਕੇਨ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਕੇਨ ਪੂਜਾਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ।। 9.11.
ਭਗੀਰਥ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੋਵੇਂ ਲੁਕ ਗਏ—ਕਿਹੜੇ ਧਿਆਨ, ਕਿਹੜੇ ਸਤਿ, ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਪੂਜਾ ਰੀਤ ਨਾਲ?
ਪੂਜਾਂ ਚਕਾਰ ਨृਪਤਿਰ੍ਵਦ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਿਤ੍ਯਕ੍ਰਿਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਧृਤ੍ਵਾ ਧੌਤੇ ਚ ਵਾਸਸੀ
ਹੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਨਿਤ ਰੀਤਾਂ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵषਟ੍ਕਂ ਚ ਸਂਯਤੋ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਛੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੰਜਮ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵषਟ੍ਕਂ ਚ ਸੋऽਧਿਕਾਰੀ ਚ ਪੂਜਨੇ
ਛੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਹ੍ਨਿਂ ਸ਼ੌਚਾਯ ਵਿष੍ਣੁਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਰਃ
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਅੱਗ ਦੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯੈਤਾਁਲ੍ਲਭੇਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਪਰੀਤਮਤੋऽਨ੍ਯਥਾ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਲਟ ਨਤੀਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਗਙ੍ਗੋਪਾਖ੍ਯਾਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਵੇਤਪਂਕਜਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਗਂਗਾਂ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਗੰਗਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਵਿਗ੍ਰਹਸਮ੍ਭੂਤਾਂ ਕृष੍ਣਤੁਲ੍ਯਾਂ ਪਰਾਂ ਸਤੀਮ੍
ਉਹ ਗੰਗਾ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪੂਰ੍ਣੇਂਦੁਸ਼ਤਕਮृष੍ਟਸ਼ੋਭਾਕਰਾਂ ਪਰਾਮ੍
ਉਹ ਗੰਗਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸੌ ਪਤਝੜ ਦੇ ਪੂਰਨ ਚੰਦ੍ਰਮਿਆਂ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਰੌਣਕ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਪ੍ਰਿਯਾਂ ਸ਼ਾਂਤਾਂ ਤਤ੍ਸੌਭਾਗ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਨਾਰਾਯਣ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੁਭਾਗ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਸਿਂਦੂਰਬਿਂਦੁਲਲਿਤਂ ਸਾਰ੍ਧਂ ਚਨ੍ਦਨਬਿਂਦੁਭਿਃ
ਉਹ ਸਿੰਦੂਰ ਦੇ ਬਿੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਚੰਦਨ ਦੇ ਬਿੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਪਕ੍ਵਬਿਂਬਵਿਨਿਂਦ੍ਯਾਚ੍ਛ ਚਾਰ੍ਵੋष੍ਠਪੁਟਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੋਠ ਪੱਕੇ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਰਗੇ ਲਾਲ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੇ ਹਨ।
ਸੁਚਾਰੁਵਕ੍ਤ੍ਰਨਯਨਂ ਸਕਟਾਕ੍ਸ਼ਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹਨ, ਪਾਸੇ ਦੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬृਹਚ੍ਛ੍ਰੋਣਿਂ ਸੁਕਠਿਨਾਂ ਰਂਭਾਸ੍ਤਂਭਵਿਨਿਂਦਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਚੌੜੀ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਨੂੰ ਵੀ ਲਜਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਰਤ੍ਨਪਾਦੁਕ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਕੁਂਕੁਮਾਕ੍ਤਂ ਸਯਾਵਕਮ੍
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਕੇਸਰ ਤੇ ਲਾਲ ਲੱਕ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀ ਹੋਈ।
ਸੁਰਸਿਦ੍ਧਮੁਨੀਂਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਦਤ੍ਤਾਰ੍ਘਸਂਯੁਤਂ ਸਦਾ 9.12.
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਰਘ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੂਣਾਂ ਕਾਮਿਨਾਂ ਸਰ੍ਵਭੋਗਦਮ੍
ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੋਃ ਪਦਦਾਤ੍ਰੀਂ ਚ ਭਜੇ ਵਿष੍ਣੁਪਦੀਂ ਸਤੀਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਚਰਨ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨੁਪਚਾਰਾਣਿ षੋਡਸ਼
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਧੂਪਦੀਪਂ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਤਾਂਬੂਲਂ ਸ਼ੀਤਲਂ ਜਲਮ੍
ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਭੋਜਨ, ਪਾਨ ਤੇ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ।
ਮਨੋਹਰਂ ਸੁਤਲ੍ਪਂ ਚ ਦੇਯਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ षੋਡਸ਼
ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ, ਨਰਮ ਖਟ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੋਲਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।