ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਪ੍ਰਤਿਲੋਮ੍ਨਾਂ ਚ ਕੂਪੇषੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਸਦਾ । ਆਵਿਰ੍ਭੂਤਾ ਤਿਰੋਭੂਤਾ ਸਜਲਾ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਹਰ ਰੋਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਕਦੇ ਪ੍ਰਗਟ, ਕਦੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਉਂਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਵਿਰ੍ਭੂਤਾ ਸृष੍ਟਿਕਾਲੇ ਤਜ੍ਜਲੋਪਰ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤਾ । ਪ੍ਰਲਯੇ ਚ ਤਿਰੋਭੂਤਾ ਜਲਸ੍ਯਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਮੌਜੂਦ। ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਵਸੁਧਾ ਸ਼ੈਲਕਾਨਨਸਂਯੁਤਾ । ਸਪ੍ਤਸਾਗਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਹਰ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਹੇਮਾਦ੍ਰਿਮੇਰੁਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਗ੍ਰਹਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਸਂਯੁਤਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸੁਰੈਰ੍ਲੋਕੈਸ੍ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ, ਗ੍ਰਹਾਂ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਪੁਣ੍ਯਭਾਰਤਸਂਯੁਤਾ । ਕਾਞ੍ਚਨੀਭੂਮਿਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਸਪ੍ਤਸ੍ਵਰ੍ਗਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਸ਼, ਸੋਨੇ ਦੀ ਭੂਮੀ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸਵਰਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਾਤਾਲਸਪ੍ਤਂ ਤਦਧਸ੍ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਤਃ । ਧ੍ਰੁਵਲੋਕਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲ ਹਨ, ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ ਧ੍ਰੁਵਲੋਕ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਵੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਨਿ ਚ । ਨਸ਼੍ਵਰਾਣਿ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕृਤ੍ਰਿਮਾਣਿ ਵੈ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਣੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਨਸ਼ਵਰ ਹਨ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਹਨ।
ਪ੍ਰਲਯੇ ਪ੍ਰਾਕृਤੇ ਚੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਨਿਪਾਤਨੇ । ਮਹਾਵਿਰਾਡਾਦਿਸृष੍ਟੌ ਸृष੍ਟਃ ਕृष੍ਣੇਨ ਚਾਤ੍ਮਨਾ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਲੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਤਨ ਅਤੇ ਮਹਾ-ਵਿਰਾਟ ਆਦਿ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣਾਈ।
ਨਿਤ੍ਯੌ ਚ ਸ੍ਥਿਤਿਪ੍ਰਲਯੌ ਕਾष੍ਠਾਕਾਲੇਸ਼੍ਵਰੈਃ ਸਹ । ਨਿਤ੍ਯਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵੀ ਸਾ ਵਾਰਾਹੇ ਪੂਜਿਤਾ ਸੁਰੈਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਦੋਵੇਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨਾਲ। ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਮਨੁਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਦਿਭਿਰੇਵ ਚ । ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਰਾਹਰੂਪਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਸਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸਮ੍ਮਤਾ
ਉਹ ਮੁਨੀ, ਮਨੁ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗੰਧਰਵ ਆਦਿ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ; ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਙ੍ਗਲੋ ਜ੍ਞੇਯੋ ਘਟੇਸ਼ੋ ਮਙ੍ਗਲਾਤ੍ਮਜਃ । ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਪੂਜਿਤਾ ਕੇਨ ਰੁਪੇਣ ਵਾਰਾਹੇ ਚ ਸੁਰੈਰ੍ਮਹੀ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਗਲ ਹੈ, ਤੇ ਮੰਗਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਘਟੇਸ਼ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਵਾਰਾਹਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹੜੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਸੀ?
ਵਾਰਾਹੇ ਚੈਵ ਵਾਰਾਹੀ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਰਯਾ ਸਤੀ । ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਸਮ੍ਭੂਤਾ ਪਞ੍ਚੀਕਰਣਮਾਰ੍ਗਤਃ
ਵਾਰਾਹਾ ਅਵਤਾਰ ਵਿੱਚ, ਵਾਰਾਹੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸਭ ਨੇ ਪੂਜੀ। ਉਹ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੂਜਾਵਿਧਾਨਂ ਚਾਪ੍ਯਧਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਮਨੇਕਸ਼ਃ । ਮਙ੍ਗਲਂ ਮਙ੍ਗਲਸ੍ਯਾਪਿ ਜਨ੍ਮ ਵਾਸਂ ਵਦ ਪ੍ਰਭੋ
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਢੰਗ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਪਰ ਤੇ ਹੇਠਾਂ, ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂ, ਮੰਗਲ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਵਾਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਵਾਰਾਹੇ ਚ ਵਰਾਹਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਂਸ੍ਤੁਤਃ ਪੁਰਾ । ਉਦ੍ਦਧਾਰ ਮਹੀਂ ਹਤ੍ਵਾ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਂ ਰਸਾਤਲਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਾਰਾਹਾ ਅਵਤਾਰ ਵਿੱਚ, ਵਾਰਾਹਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਦੇ ਸਤਿਕਾਰਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਜਲੇ ਤਾਂ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਂ ਯਥਾ ਹृਦੇ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਉਥੇ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੂਰਾ ਮਨਮੋਹਕ ਵਿਸ਼ਵ ਰਚਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦਧਿਦੇਵੀਂ ਚ ਸਕਾਮਾਂ ਕਾਮੁਕੋ ਹਰਿਃ । ਵਰਾਹਰੂਪੀ ਭਗਵਾਨ੍ ਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਃ
ਉਹ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਵਾਰਾਹਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰੋਧੀ ਹਰੀ, ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਰਤਿਕਲਾਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਚ ਸੁਮਨੋਹਰਾਮ੍ । ਕ੍ਰੀਡਾਞ੍ਚਕਾਰ ਰਹਸਿ ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍षਮਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਾਾਂ ਦਿਖਾਈਆਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਤੇ, ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਵਰ੍ਹਾ ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਉਸ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸੁਖਸਮ੍ਭੋਗਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ ਸੁਨ੍ਦਰੀ । ਵਿਦਗ੍ਧਾਯਾ ਵਿਦਗ੍ਧੇਨ ਸਙ੍ਗਮੋऽਤਿਸੁਖਪ੍ਰਦਃ
ਸੁਖਦਾਈ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰਿ ਨੇ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਪਾ ਲਈ। ਚਤੁਰ ਨਾਲ ਚਤੁਰ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਦਙ੍ਗਸਂਸ਼੍ਲੇषਾਦ੍ ਬੁਬੁਧੇ ਨ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਵਰ੍षਾਨ੍ਤੇ ਚੇਤਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਾਮੀ ਤਤ੍ਯਾਜ ਕਾਮੁਕੀਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਉਸ ਨੇੜਲੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਵਰ੍ਹਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹੋਸ਼ ਆਉਣ ਤੇ, ਇੱਛਾਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂਰ੍ਵਰੂਪਂ ਵਰਾਹਂ ਚ ਦਧਾਰ ਸ ਚ ਲੀਲਯਾ । ਪੂਜਾਞ੍ਚਕਾਰ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚ ਧਰਣੀਂ ਸਤੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੁਰਾਣਾ ਵਾਰਾਹਾ ਰੂਪ ਲੀਲਾ ਨਾਲ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ।
ਧੂਪੈਰ੍ਦੀਪੈਸ਼੍ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਃ ਸਿਨ੍ਦੂਰੈਰਨੁਲੇਪਨੈਃ । ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਬਲਿਭਿਃ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯੋਵਾਚ ਤਾਂ ਹਰਿਃ
ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਭੋਗ, ਸਿੰਦੂਰ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣ, ਕਪੜੇ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਬਲੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਹਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਾ ਭਵ ਸ਼ੁਭੇ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮ੍ਪੂਜਿਤਾ ਸੁਖਮ੍ । ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਮਨੁਭਿਰ੍ਦੇਵੈਃ ਸਿਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਦਾਨਵਾਦਿਭਿਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਸ਼ੁਭੇ, ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣ, ਤੇ ਸਭ ਵਲੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਜੀ ਜਾ—ਮੁਨੀਆਂ, ਮਨੂਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀ।
ਅਮ੍ਬੁਵਾਚੀਤ੍ਯਾਗਦਿਨੇ ਗृਹਾਰਮ੍ਭੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਨੇ । ਵਾਪੀਤਡਾਗਾਰਮ੍ਭੇ ਚ ਗृਹੇ ਚ ਕृषਿਕਰ੍ਮਣਿ
ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ, ਘਰ ਬਣਾਉਣ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ, ਕੂਆਂ ਤੇ ਤਲਾਬ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀ ਦੇ ਕੰਮ—
ਤਵ ਪੂਜਾਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਦ੍ਵਰੇਣ ਸੁਰਾਦਯਃ । ਮੂਢਾ ਯੇ ਨ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਕਂ ਚ ਤੇ
ਮੇਰੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਹੋਰ ਤੇਰੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ। ਜੋ ਮੂਰਖ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਣਗੇ।
ਵਸੁਧੋਵਾਚ ਵਹਾਮਿ ਸਰ੍ਵਂ ਵਾਰਾਹਰੂਪੇਣਾਹਂ ਤਵਾਜ੍ਞਯਾ । ਲੀਲਾਮਾਤ੍ਰੇਣ ਭਗਵਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਚ ਸਚਰਾਚਰਮ੍
ਧਰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਵਾਰਾਹਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਢੋ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ ਵਿਸ਼ਵ ਸੰਭਾਲ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਮੁਕ੍ਤਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਂ ਹਰੇਰਰ੍ਚਾਂ ਸ਼ਿਵਲਿਙ੍ਗਂ ਸ਼ਿਵਾਂ ਤਥਾ । ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਪ੍ਰਦੀਪਂ ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਮਾਣਿਕ੍ਯਂ ਹੀਰਕਂ ਤਥਾ
ਮੋਤੀ, ਸਿੱਪ, ਹਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ, ਸ਼ਿਵਾ ਦੇਵੀ, ਸ਼ੰਖ, ਦੀਵਾ, ਯੰਤਰ, ਮਾਣਕ ਤੇ ਹੀਰਾ—
ਯਜ੍ਞਸੂਤ੍ਰਂ ਚ ਪੁष੍ਪਂ ਚ ਪੁਸ੍ਤਕਂ ਤੁਲਸੀਦਲਮ੍ । ਜਪਮਾਲਾਂ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਂ ਕਰ੍ਪੂਰਂ ਚ ਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਯਜਨ ਦੀ ਲੱਤ, ਫੁੱਲ, ਪੁਸਤਕ, ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਪੱਤਾ, ਜਪ ਮਾਲਾ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਕਪੂਰ ਤੇ ਸੋਨਾ—
ਗੋਰੋਚਨਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਚ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਜਲਂ ਤਥਾ । ਏਤਾਨ੍ਵੋਡੁਮਸ਼ਕ੍ਤਾਹਂ ਕ੍ਲਿष੍ਟਾ ਚ ਭਗਵਞ੍ਛृਣੁ
ਗਉ ਰੋਚਨ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦਾ ਪਾਣੀ—ਇਹ ਮੈਂ ਢੋਣ ਦੀ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੇ ਦੁਖੀ ਹਾਂ। ਸੁਣ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਯੇ ਮੂਢਾ ਅਰ੍ਪਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰਂ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਤ੍ਵਯਿ
ਸ੍ਰੀਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਸੁੰਦਰੋ, ਜਿਹੜੇ ਮੂਰਖ ਇਹ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਾਲਸੂਤਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਇਕ ਸੋ ਦਿਵਿਆ ਸਾਲ ਰਹਿਣਗੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਿਰਰਾਮ ਚ ਨਾਰਦ । ਬਭੂਵ ਤੇਨ ਗਰ੍ਭੇਣ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਮਙ੍ਗਲਗ੍ਰਹਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਸ੍ਰੀਭਗਵਾਨ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, ਨਾਰਦ ਜੀ। ਉਸ ਗਰਭ ਤੋਂ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਿ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।