ਕਥਂ ਬਭੂਵ ਸਾ ਧਨ੍ਯਾ ਮਾਨ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਰਯਾ ਜਯਾ । ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਜਨ੍ਮਕਥਨਂ ਵਦ ਮਙ੍ਗਲਕਾਰਣਮ੍
ਧਰਤੀ ਲੁਕ ਗਈ—ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਰਹੀ? ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਮੁੜ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ?
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵਾਦਿਸृष੍ਟੌ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜਨ੍ਮ ਦੇਵ੍ਯਾ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ । ਆਵਿਰ੍ਭਾਵਸ੍ਤਿਰੋਭਾਵਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪ੍ਰਲਯੇषੁ ਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਰੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਚ, ਸਭ ਦਾ ਜਨਮ ਦੇਵੀ ਤੋਂ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਹੈ। ਸਭ ਪ੍ਰਲੈ ਵਿਚ ਆਉਣ ਤੇ ਲੁਕ ਜਾਣਾ ਤੇ ਮੁੜ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਵਸੁਧਾਜਨ੍ਮ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਕਾਰਣਮ੍ । ਵਿਘ੍ਨਨਿਘ੍ਨਕਰਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਂ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਸੁਣੋ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਨਮ ਸਭ ਮੰਗਲਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਇਹ ਵਿੱਘਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ, ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਹੋ ਕੇਚਿਦ੍ਵਦਨ੍ਤੀਤਿ ਮਧੁਕੈਟਭਮੇਦਸਾ । ਬਭੂਵ ਵਸੁਧਾ ਧਨ੍ਯਾ ਤਦ੍ਵਿਰੁਦ੍ਧਮਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਤੀ ਮਧੁ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਮੈਦ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਵਿਚਾਰ ਵੀ ਸੁਣੋ।
ਊਚਤੁਸ੍ਤੌ ਪੁਰਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤੁष੍ਟੌ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਤੇਜਸਾ । ਆਵਾਂ ਵਧ੍ਯੌ ਨ ਯਤ੍ਰੋਰ੍ਵੀ ਪਾਥਸਾ ਸਂਵृਤੇਤਿ ਚ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਗਏ: 'ਸਾਨੂੰ ਤਾਂ ਉਥੇ ਹੀ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਨਾ ਹੋਵੇ।'
ਤਯੋਰ੍ਜੀਵਨਕਾਲੇ ਨ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਸਾਭਵਤ੍ਸ੍ਫੁਟਮ੍ । ਤਤੋ ਬਭੂਵ ਮੇਦਸ਼੍ਚ ਮਰਣਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤਯੋਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੌਰਾਨ ਧਰਤੀ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਦਿਖੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਮੈਦ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਮੇਦਿਨੀਤਿ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਮੇਤਨ੍ਮਤਂ ਸ਼ृਣੁ । ਜਲਧੌਤਾ ਕृਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਰ੍ਧਿਤਾ ਮੇਦਸਾ ਯਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਦਿਨੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਮਤ ਸੁਣੋ: ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋ ਕੇ, ਉਹ ਮੈਦ ਤੋਂ ਵਧੀ।
ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ ਤਜ੍ਜਨ੍ਮ ਸਾਰ੍ਥਕਂ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮ੍ । ਪੁਰਾ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਧਰ੍ਮਵਕ੍ਤ੍ਰਾਚ੍ਚ ਪੁष੍ਕਰੇ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਗਲਮਈ ਜਨਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮਹਾਵਿਰਾਟ੍ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਜਲਸ੍ਥਸ੍ਯ ਚਿਰਂ ਸ੍ਫੁਟਮ੍ । ਮਨੋ ਬਭੂਵ ਕਾਲੇਨ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਵ੍ਯਾਪਕਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮਹਾ-ਵਿਰਾਟ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਸੀ।
ਤਚ੍ਚ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤਲ੍ਲੋਮ੍ਨਾਂ ਵਿਵਰੇषੁ ਚ । ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਬਭੂਵ ਵਸੁਧਾ ਮੁਨੇ
ਉਹ ਮਨ ਸਭ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਧਰਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਪ੍ਰਤਿਲੋਮ੍ਨਾਂ ਚ ਕੂਪੇषੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਸਦਾ । ਆਵਿਰ੍ਭੂਤਾ ਤਿਰੋਭੂਤਾ ਸਜਲਾ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਹਰ ਰੋਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਕਦੇ ਪ੍ਰਗਟ, ਕਦੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਉਂਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਵਿਰ੍ਭੂਤਾ ਸृष੍ਟਿਕਾਲੇ ਤਜ੍ਜਲੋਪਰ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤਾ । ਪ੍ਰਲਯੇ ਚ ਤਿਰੋਭੂਤਾ ਜਲਸ੍ਯਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਮੌਜੂਦ। ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਵਸੁਧਾ ਸ਼ੈਲਕਾਨਨਸਂਯੁਤਾ । ਸਪ੍ਤਸਾਗਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਹਰ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਹੇਮਾਦ੍ਰਿਮੇਰੁਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਗ੍ਰਹਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਸਂਯੁਤਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸੁਰੈਰ੍ਲੋਕੈਸ੍ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ, ਗ੍ਰਹਾਂ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਪੁਣ੍ਯਭਾਰਤਸਂਯੁਤਾ । ਕਾਞ੍ਚਨੀਭੂਮਿਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਸਪ੍ਤਸ੍ਵਰ੍ਗਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਸ਼, ਸੋਨੇ ਦੀ ਭੂਮੀ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸਵਰਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਾਤਾਲਸਪ੍ਤਂ ਤਦਧਸ੍ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਤਃ । ਧ੍ਰੁਵਲੋਕਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲ ਹਨ, ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ ਧ੍ਰੁਵਲੋਕ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਵੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਨਿ ਚ । ਨਸ਼੍ਵਰਾਣਿ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕृਤ੍ਰਿਮਾਣਿ ਵੈ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਣੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਨਸ਼ਵਰ ਹਨ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਹਨ।
ਪ੍ਰਲਯੇ ਪ੍ਰਾਕृਤੇ ਚੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਨਿਪਾਤਨੇ । ਮਹਾਵਿਰਾਡਾਦਿਸृष੍ਟੌ ਸृष੍ਟਃ ਕृष੍ਣੇਨ ਚਾਤ੍ਮਨਾ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਲੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਤਨ ਅਤੇ ਮਹਾ-ਵਿਰਾਟ ਆਦਿ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣਾਈ।
ਨਿਤ੍ਯੌ ਚ ਸ੍ਥਿਤਿਪ੍ਰਲਯੌ ਕਾष੍ਠਾਕਾਲੇਸ਼੍ਵਰੈਃ ਸਹ । ਨਿਤ੍ਯਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵੀ ਸਾ ਵਾਰਾਹੇ ਪੂਜਿਤਾ ਸੁਰੈਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਦੋਵੇਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨਾਲ। ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਮਨੁਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਦਿਭਿਰੇਵ ਚ । ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਰਾਹਰੂਪਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਸਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸਮ੍ਮਤਾ
ਉਹ ਮੁਨੀ, ਮਨੁ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗੰਧਰਵ ਆਦਿ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ; ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਙ੍ਗਲੋ ਜ੍ਞੇਯੋ ਘਟੇਸ਼ੋ ਮਙ੍ਗਲਾਤ੍ਮਜਃ । ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਪੂਜਿਤਾ ਕੇਨ ਰੁਪੇਣ ਵਾਰਾਹੇ ਚ ਸੁਰੈਰ੍ਮਹੀ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਗਲ ਹੈ, ਤੇ ਮੰਗਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਘਟੇਸ਼ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਵਾਰਾਹਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹੜੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਸੀ?
ਵਾਰਾਹੇ ਚੈਵ ਵਾਰਾਹੀ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਰਯਾ ਸਤੀ । ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਸਮ੍ਭੂਤਾ ਪਞ੍ਚੀਕਰਣਮਾਰ੍ਗਤਃ
ਵਾਰਾਹਾ ਅਵਤਾਰ ਵਿੱਚ, ਵਾਰਾਹੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸਭ ਨੇ ਪੂਜੀ। ਉਹ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੂਜਾਵਿਧਾਨਂ ਚਾਪ੍ਯਧਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਮਨੇਕਸ਼ਃ । ਮਙ੍ਗਲਂ ਮਙ੍ਗਲਸ੍ਯਾਪਿ ਜਨ੍ਮ ਵਾਸਂ ਵਦ ਪ੍ਰਭੋ
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਢੰਗ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਪਰ ਤੇ ਹੇਠਾਂ, ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂ, ਮੰਗਲ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਵਾਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਵਾਰਾਹੇ ਚ ਵਰਾਹਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਂਸ੍ਤੁਤਃ ਪੁਰਾ । ਉਦ੍ਦਧਾਰ ਮਹੀਂ ਹਤ੍ਵਾ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਂ ਰਸਾਤਲਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਾਰਾਹਾ ਅਵਤਾਰ ਵਿੱਚ, ਵਾਰਾਹਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਦੇ ਸਤਿਕਾਰਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਜਲੇ ਤਾਂ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਂ ਯਥਾ ਹृਦੇ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਉਥੇ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੂਰਾ ਮਨਮੋਹਕ ਵਿਸ਼ਵ ਰਚਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦਧਿਦੇਵੀਂ ਚ ਸਕਾਮਾਂ ਕਾਮੁਕੋ ਹਰਿਃ । ਵਰਾਹਰੂਪੀ ਭਗਵਾਨ੍ ਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਃ
ਉਹ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਵਾਰਾਹਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰੋਧੀ ਹਰੀ, ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਰਤਿਕਲਾਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਚ ਸੁਮਨੋਹਰਾਮ੍ । ਕ੍ਰੀਡਾਞ੍ਚਕਾਰ ਰਹਸਿ ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍षਮਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਾਾਂ ਦਿਖਾਈਆਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਤੇ, ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਵਰ੍ਹਾ ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਉਸ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸੁਖਸਮ੍ਭੋਗਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ ਸੁਨ੍ਦਰੀ । ਵਿਦਗ੍ਧਾਯਾ ਵਿਦਗ੍ਧੇਨ ਸਙ੍ਗਮੋऽਤਿਸੁਖਪ੍ਰਦਃ
ਸੁਖਦਾਈ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰਿ ਨੇ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਪਾ ਲਈ। ਚਤੁਰ ਨਾਲ ਚਤੁਰ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਦਙ੍ਗਸਂਸ਼੍ਲੇषਾਦ੍ ਬੁਬੁਧੇ ਨ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਵਰ੍षਾਨ੍ਤੇ ਚੇਤਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਾਮੀ ਤਤ੍ਯਾਜ ਕਾਮੁਕੀਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਉਸ ਨੇੜਲੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਵਰ੍ਹਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹੋਸ਼ ਆਉਣ ਤੇ, ਇੱਛਾਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂਰ੍ਵਰੂਪਂ ਵਰਾਹਂ ਚ ਦਧਾਰ ਸ ਚ ਲੀਲਯਾ । ਪੂਜਾਞ੍ਚਕਾਰ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚ ਧਰਣੀਂ ਸਤੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੁਰਾਣਾ ਵਾਰਾਹਾ ਰੂਪ ਲੀਲਾ ਨਾਲ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ।