ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਤ੍ਪ੍ਰਦਾਤ੍ਰੀ ਚ ਜਾਤਾ ਦੇਵੀਨਿषੇਵਣਾਤ੍ । ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਮਲਯੇ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪੂਜ੍ਯਾ ਵਨ੍ਦ੍ਯਾ ਬਭੂਵ ਸਾ
ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣੀ। ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਮਲਯ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਿਆ ਤੇ ਵੰਦਿਆ ਹੋ ਗਈ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਦਿਵ੍ਯਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚ ਤਤ੍ਪਦਮ੍ । ਸ਼ਤਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਤਪ੍ਤਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇਣ ਪੁਰਾ ਵਿਭੋ
ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਯ ਵਰ੍ਹੇ ਤਕ ਉਸ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਐਸਾ ਬਣੀ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਸੌ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਤਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਚੇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਜਜਾਪ ਹ । ਸ਼ਤਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਤਾ ਬਭੂਵ ਹ
ਸੌ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਵੀ ਸੌ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਦਸ਼ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਃ ਪਰਮਂ ਤਪਃ । ਗੋਲੋਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਮੋਦਤੇऽਦ੍ਯਾਪਿ ਯਤ੍ਰ ਹਿ
ਦਸ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤਕ ਉੱਚੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਦਿਵਯ ਗੋਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈ ਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਃ । ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਃ ਸਰ੍ਵਪੂਜ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਧਾਰੋ ਬਭੂਵ ਸਃ
ਧਰਮ ਨੇ ਦਸ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤਕ ਭਕਤੀ ਸਮੇਤ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਦੀ ਜਿੰਦ, ਸਭ ਦੀ ਪੂਜਿਆ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਪਸਾ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਪੂਜਿਤਾਃ । ਮੁਨਯੋ ਮਨਵੋ ਭੂਪਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪੂਜਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ, ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਪੂਜਿਆ ਹੋਏ। ਮੁਨੀ, ਮਨੁ, ਰਾਜੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਆਦਰ ਪਾਏ।
ਏਵਂ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪੁਰਾਣਂ ਸਯਥਾਗਮਮ੍ । ਗੁਰੁਵਕ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯਥਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੀ ਪੁਰਾਣਕਥਾ ਰਿਵਾਇਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀ ਸੀ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਭੂਮਿਸ੍ਤੋਤ੍ਰਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਦੇਵ੍ਯਾ ਨਿਮੇषਮਾਤ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਾਤ ਏਵ ਚ । ਤਸ੍ਯ ਪਾਤਃ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕਃ ਪ੍ਰਲਯਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਭੂਮੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ
ਪ੍ਰਲਯੇ ਪ੍ਰਾਕृਤੇ ਚੋਕ੍ਤਾ ਤਤ੍ਰਾਦृष੍ਟਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ । ਜਲਪ੍ਲੁਤਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਸਰ੍ਵੇ ਲੀਨਾਃ ਪਰਾਤ੍ਮਨਿ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵੀ ਦੇ ਇਕ ਛਿਨ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਕ ਪ੍ਰਲੈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ ਤਿਰੋਭੂਤਾ ਕੁਤ੍ਰ ਵਾ ਸਾ ਚ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਸृष੍ਟੇਰ੍ਵਿਧਾਨਸਮਯੇ ਸਾਵਿਰ੍ਭੂਤਾ ਕਥਂ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਕ ਪ੍ਰਲੈ ਵਿਚ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਧਰਤੀ ਦਿਸੀ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ।
ਕਥਂ ਬਭੂਵ ਸਾ ਧਨ੍ਯਾ ਮਾਨ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਰਯਾ ਜਯਾ । ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਜਨ੍ਮਕਥਨਂ ਵਦ ਮਙ੍ਗਲਕਾਰਣਮ੍
ਧਰਤੀ ਲੁਕ ਗਈ—ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਰਹੀ? ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਮੁੜ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ?
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵਾਦਿਸृष੍ਟੌ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜਨ੍ਮ ਦੇਵ੍ਯਾ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ । ਆਵਿਰ੍ਭਾਵਸ੍ਤਿਰੋਭਾਵਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪ੍ਰਲਯੇषੁ ਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਰੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਚ, ਸਭ ਦਾ ਜਨਮ ਦੇਵੀ ਤੋਂ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਹੈ। ਸਭ ਪ੍ਰਲੈ ਵਿਚ ਆਉਣ ਤੇ ਲੁਕ ਜਾਣਾ ਤੇ ਮੁੜ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਵਸੁਧਾਜਨ੍ਮ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਕਾਰਣਮ੍ । ਵਿਘ੍ਨਨਿਘ੍ਨਕਰਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਂ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਸੁਣੋ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਨਮ ਸਭ ਮੰਗਲਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਇਹ ਵਿੱਘਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ, ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਹੋ ਕੇਚਿਦ੍ਵਦਨ੍ਤੀਤਿ ਮਧੁਕੈਟਭਮੇਦਸਾ । ਬਭੂਵ ਵਸੁਧਾ ਧਨ੍ਯਾ ਤਦ੍ਵਿਰੁਦ੍ਧਮਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਤੀ ਮਧੁ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਮੈਦ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਵਿਚਾਰ ਵੀ ਸੁਣੋ।
ਊਚਤੁਸ੍ਤੌ ਪੁਰਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤੁष੍ਟੌ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਤੇਜਸਾ । ਆਵਾਂ ਵਧ੍ਯੌ ਨ ਯਤ੍ਰੋਰ੍ਵੀ ਪਾਥਸਾ ਸਂਵृਤੇਤਿ ਚ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਗਏ: 'ਸਾਨੂੰ ਤਾਂ ਉਥੇ ਹੀ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਨਾ ਹੋਵੇ।'
ਤਯੋਰ੍ਜੀਵਨਕਾਲੇ ਨ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਸਾਭਵਤ੍ਸ੍ਫੁਟਮ੍ । ਤਤੋ ਬਭੂਵ ਮੇਦਸ਼੍ਚ ਮਰਣਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤਯੋਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੌਰਾਨ ਧਰਤੀ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਦਿਖੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਮੈਦ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਮੇਦਿਨੀਤਿ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਮੇਤਨ੍ਮਤਂ ਸ਼ृਣੁ । ਜਲਧੌਤਾ ਕृਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਰ੍ਧਿਤਾ ਮੇਦਸਾ ਯਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਦਿਨੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਮਤ ਸੁਣੋ: ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋ ਕੇ, ਉਹ ਮੈਦ ਤੋਂ ਵਧੀ।
ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ ਤਜ੍ਜਨ੍ਮ ਸਾਰ੍ਥਕਂ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮ੍ । ਪੁਰਾ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਧਰ੍ਮਵਕ੍ਤ੍ਰਾਚ੍ਚ ਪੁष੍ਕਰੇ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਗਲਮਈ ਜਨਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮਹਾਵਿਰਾਟ੍ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਜਲਸ੍ਥਸ੍ਯ ਚਿਰਂ ਸ੍ਫੁਟਮ੍ । ਮਨੋ ਬਭੂਵ ਕਾਲੇਨ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਵ੍ਯਾਪਕਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮਹਾ-ਵਿਰਾਟ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਸੀ।
ਤਚ੍ਚ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤਲ੍ਲੋਮ੍ਨਾਂ ਵਿਵਰੇषੁ ਚ । ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਬਭੂਵ ਵਸੁਧਾ ਮੁਨੇ
ਉਹ ਮਨ ਸਭ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਧਰਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਪ੍ਰਤਿਲੋਮ੍ਨਾਂ ਚ ਕੂਪੇषੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਸਦਾ । ਆਵਿਰ੍ਭੂਤਾ ਤਿਰੋਭੂਤਾ ਸਜਲਾ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਹਰ ਰੋਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਕਦੇ ਪ੍ਰਗਟ, ਕਦੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਉਂਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਵਿਰ੍ਭੂਤਾ ਸृष੍ਟਿਕਾਲੇ ਤਜ੍ਜਲੋਪਰ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤਾ । ਪ੍ਰਲਯੇ ਚ ਤਿਰੋਭੂਤਾ ਜਲਸ੍ਯਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਮੌਜੂਦ। ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਵਸੁਧਾ ਸ਼ੈਲਕਾਨਨਸਂਯੁਤਾ । ਸਪ੍ਤਸਾਗਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਹਰ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਹੇਮਾਦ੍ਰਿਮੇਰੁਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਗ੍ਰਹਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਸਂਯੁਤਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸੁਰੈਰ੍ਲੋਕੈਸ੍ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ, ਗ੍ਰਹਾਂ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਪੁਣ੍ਯਭਾਰਤਸਂਯੁਤਾ । ਕਾਞ੍ਚਨੀਭੂਮਿਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਸਪ੍ਤਸ੍ਵਰ੍ਗਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਸ਼, ਸੋਨੇ ਦੀ ਭੂਮੀ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸਵਰਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਾਤਾਲਸਪ੍ਤਂ ਤਦਧਸ੍ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਤਃ । ਧ੍ਰੁਵਲੋਕਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲ ਹਨ, ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ ਧ੍ਰੁਵਲੋਕ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਵੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਨਿ ਚ । ਨਸ਼੍ਵਰਾਣਿ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕृਤ੍ਰਿਮਾਣਿ ਵੈ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਣੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਨਸ਼ਵਰ ਹਨ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਹਨ।
ਪ੍ਰਲਯੇ ਪ੍ਰਾਕृਤੇ ਚੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਨਿਪਾਤਨੇ । ਮਹਾਵਿਰਾਡਾਦਿਸृष੍ਟੌ ਸृष੍ਟਃ ਕृष੍ਣੇਨ ਚਾਤ੍ਮਨਾ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਲੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਤਨ ਅਤੇ ਮਹਾ-ਵਿਰਾਟ ਆਦਿ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣਾਈ।
ਨਿਤ੍ਯੌ ਚ ਸ੍ਥਿਤਿਪ੍ਰਲਯੌ ਕਾष੍ਠਾਕਾਲੇਸ਼੍ਵਰੈਃ ਸਹ । ਨਿਤ੍ਯਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵੀ ਸਾ ਵਾਰਾਹੇ ਪੂਜਿਤਾ ਸੁਰੈਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਦੋਵੇਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨਾਲ। ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਮਨੁਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਦਿਭਿਰੇਵ ਚ । ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਰਾਹਰੂਪਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਸਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸਮ੍ਮਤਾ
ਉਹ ਮੁਨੀ, ਮਨੁ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗੰਧਰਵ ਆਦਿ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ; ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।