ਕृष੍ਣਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਸ੍ਥਾਨਂ ਪਤ੍ਨੀਤ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਪ ਸੇਵਯਾ । ਤਪਸ਼੍ਚਕਾਰ ਸਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਚ ਪਰ੍ਵਤੇ
ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਪਤਨੀ ਬਣ ਕੇ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹਾੜ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਮੇਵ ਚ । ਜਾਤੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਸਾਦੇ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਲੋਪਮਾਮ੍
ਦਿਵਯ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਤਪ ਕੀਤਾ ਪਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ; ਜਦ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ, ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣ ਵਾਂਗ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।
ਕृष੍ਣੋ ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਰੁਰੋਦ ਕृਪਯਾ ਵਿਭੁਃ । ਵਰਂ ਤਸ੍ਯੈ ਦਦੌ ਸਾਰਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਰੋਇਆ; ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਵੀ ਦੁਲਭ ਸੀ।
ਮਮ ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲੇ ਤਿष੍ਠ ਮਮ ਭਕ੍ਤਾ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ । ਸੌਭਾਗ੍ਯੇਨ ਚ ਮਾਨੇਨ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾਥੋ ਗੌਰਵੇਣ ਚ
ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸ, ਮੇਰੀ ਸਦੀਵੀ ਭਗਤ ਬਣ, ਸੁਭਾਗ, ਮਾਣ, ਪ੍ਰੇਮ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ।
ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਚ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਚ ਪ੍ਰੇਯਸੀ ਸਰ੍ਵਯੋषਿਤਾਮ੍ । ਵਰਿष੍ਠਾ ਚ ਗਰਿष੍ਠਾ ਚ ਸਂਸ੍ਤੁਤਾ ਪੂਜਿਤਾ ਮਯਾ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਣਯੋਗ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਆਦਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਤਤਂ ਤਵ ਸਾਧ੍ਯੋऽਹਂ ਵਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਣਵਲ੍ਲਭੇ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਜਗਨ੍ਨਾਥਸ਼੍ਚਕਾਰ ਲਲਨਾਂ ਤਤਃ
ਹੇ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹਾਂ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਔਰਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ।
ਸਪਤ੍ਨੀਰਹਿਤਾਂ ਤਾਂ ਚ ਚਕਾਰ ਪ੍ਰਾਣਵਲ੍ਲਭਾਮ੍ । ਅਨ੍ਯਾ ਯਾ ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਾ ਦੇਵ੍ਯਃ ਪੂਜਿਤਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੇਵਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਸਹੇਲੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਬਣਾਇਆ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਹੋਰ ਦੇਵੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਪੂਜੀਆਂ ਗਈਆਂ—
ਤਪਸ੍ਤੁ ਯਾਦृਸ਼ਂ ਯਾਸਾਂ ਤਾਦृਕ੍ਤਾਦृਕ੍ਫਲਂ ਮੁਨੇ । ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਹਿਮਾਚਲੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜਿਸ ਕਿਸਮ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਹਿਮਾਚਲ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਿਵਯ ਵਰ੍ਹੇ ਤਪ ਕਰਕੇ—
ਦੁਰ੍ਗਾ ਚ ਤਤ੍ਪਦਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪੂਜ੍ਯਾ ਬਭੂਵ ਹ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰ੍ਵਤੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ
ਦੁਰਗਾ ਨੇ ਉਸ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਦੀ ਪੂਜਿਆ ਹੋ ਗਈ। ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਤਪ ਕਰਕੇ—
ਲਕ੍ਸ਼ਵਰ੍षਂ ਚ ਦਿਵ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਵਨ੍ਦ੍ਯਾ ਬਭੂਵ ਸਾ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਯੁਗਸ਼ਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਪੁष੍ਕਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਲੱਖ ਦਿਵਯ ਵਰ੍ਹੇ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਦੀ ਵੰਦਿਆ ਹੋ ਗਈ। ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਦਿਵਯ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ—
ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਤ੍ਪ੍ਰਦਾਤ੍ਰੀ ਚ ਜਾਤਾ ਦੇਵੀਨਿषੇਵਣਾਤ੍ । ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਮਲਯੇ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪੂਜ੍ਯਾ ਵਨ੍ਦ੍ਯਾ ਬਭੂਵ ਸਾ
ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣੀ। ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਮਲਯ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਿਆ ਤੇ ਵੰਦਿਆ ਹੋ ਗਈ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਦਿਵ੍ਯਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚ ਤਤ੍ਪਦਮ੍ । ਸ਼ਤਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਤਪ੍ਤਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇਣ ਪੁਰਾ ਵਿਭੋ
ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਯ ਵਰ੍ਹੇ ਤਕ ਉਸ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਐਸਾ ਬਣੀ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਸੌ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਤਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਚੇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਜਜਾਪ ਹ । ਸ਼ਤਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਤਾ ਬਭੂਵ ਹ
ਸੌ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਵੀ ਸੌ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਦਸ਼ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਃ ਪਰਮਂ ਤਪਃ । ਗੋਲੋਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਮੋਦਤੇऽਦ੍ਯਾਪਿ ਯਤ੍ਰ ਹਿ
ਦਸ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤਕ ਉੱਚੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਦਿਵਯ ਗੋਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈ ਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਃ । ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਃ ਸਰ੍ਵਪੂਜ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਧਾਰੋ ਬਭੂਵ ਸਃ
ਧਰਮ ਨੇ ਦਸ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤਕ ਭਕਤੀ ਸਮੇਤ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਦੀ ਜਿੰਦ, ਸਭ ਦੀ ਪੂਜਿਆ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਪਸਾ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਪੂਜਿਤਾਃ । ਮੁਨਯੋ ਮਨਵੋ ਭੂਪਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪੂਜਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ, ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਪੂਜਿਆ ਹੋਏ। ਮੁਨੀ, ਮਨੁ, ਰਾਜੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਆਦਰ ਪਾਏ।
ਏਵਂ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪੁਰਾਣਂ ਸਯਥਾਗਮਮ੍ । ਗੁਰੁਵਕ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯਥਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੀ ਪੁਰਾਣਕਥਾ ਰਿਵਾਇਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀ ਸੀ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਭੂਮਿਸ੍ਤੋਤ੍ਰਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਦੇਵ੍ਯਾ ਨਿਮੇषਮਾਤ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਾਤ ਏਵ ਚ । ਤਸ੍ਯ ਪਾਤਃ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕਃ ਪ੍ਰਲਯਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਭੂਮੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ
ਪ੍ਰਲਯੇ ਪ੍ਰਾਕृਤੇ ਚੋਕ੍ਤਾ ਤਤ੍ਰਾਦृष੍ਟਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ । ਜਲਪ੍ਲੁਤਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਸਰ੍ਵੇ ਲੀਨਾਃ ਪਰਾਤ੍ਮਨਿ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵੀ ਦੇ ਇਕ ਛਿਨ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਕ ਪ੍ਰਲੈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ ਤਿਰੋਭੂਤਾ ਕੁਤ੍ਰ ਵਾ ਸਾ ਚ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਸृष੍ਟੇਰ੍ਵਿਧਾਨਸਮਯੇ ਸਾਵਿਰ੍ਭੂਤਾ ਕਥਂ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਕ ਪ੍ਰਲੈ ਵਿਚ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਧਰਤੀ ਦਿਸੀ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ।
ਕਥਂ ਬਭੂਵ ਸਾ ਧਨ੍ਯਾ ਮਾਨ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਰਯਾ ਜਯਾ । ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਜਨ੍ਮਕਥਨਂ ਵਦ ਮਙ੍ਗਲਕਾਰਣਮ੍
ਧਰਤੀ ਲੁਕ ਗਈ—ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਰਹੀ? ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਮੁੜ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ?
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵਾਦਿਸृष੍ਟੌ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜਨ੍ਮ ਦੇਵ੍ਯਾ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ । ਆਵਿਰ੍ਭਾਵਸ੍ਤਿਰੋਭਾਵਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪ੍ਰਲਯੇषੁ ਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਰੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਚ, ਸਭ ਦਾ ਜਨਮ ਦੇਵੀ ਤੋਂ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਹੈ। ਸਭ ਪ੍ਰਲੈ ਵਿਚ ਆਉਣ ਤੇ ਲੁਕ ਜਾਣਾ ਤੇ ਮੁੜ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਵਸੁਧਾਜਨ੍ਮ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਕਾਰਣਮ੍ । ਵਿਘ੍ਨਨਿਘ੍ਨਕਰਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਂ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਸੁਣੋ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਨਮ ਸਭ ਮੰਗਲਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਇਹ ਵਿੱਘਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ, ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਹੋ ਕੇਚਿਦ੍ਵਦਨ੍ਤੀਤਿ ਮਧੁਕੈਟਭਮੇਦਸਾ । ਬਭੂਵ ਵਸੁਧਾ ਧਨ੍ਯਾ ਤਦ੍ਵਿਰੁਦ੍ਧਮਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਤੀ ਮਧੁ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਮੈਦ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਵਿਚਾਰ ਵੀ ਸੁਣੋ।
ਊਚਤੁਸ੍ਤੌ ਪੁਰਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤੁष੍ਟੌ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਤੇਜਸਾ । ਆਵਾਂ ਵਧ੍ਯੌ ਨ ਯਤ੍ਰੋਰ੍ਵੀ ਪਾਥਸਾ ਸਂਵृਤੇਤਿ ਚ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਗਏ: 'ਸਾਨੂੰ ਤਾਂ ਉਥੇ ਹੀ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਨਾ ਹੋਵੇ।'
ਤਯੋਰ੍ਜੀਵਨਕਾਲੇ ਨ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਸਾਭਵਤ੍ਸ੍ਫੁਟਮ੍ । ਤਤੋ ਬਭੂਵ ਮੇਦਸ਼੍ਚ ਮਰਣਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤਯੋਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੌਰਾਨ ਧਰਤੀ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਦਿਖੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਮੈਦ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਮੇਦਿਨੀਤਿ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਮੇਤਨ੍ਮਤਂ ਸ਼ृਣੁ । ਜਲਧੌਤਾ ਕृਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਰ੍ਧਿਤਾ ਮੇਦਸਾ ਯਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਦਿਨੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਮਤ ਸੁਣੋ: ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋ ਕੇ, ਉਹ ਮੈਦ ਤੋਂ ਵਧੀ।
ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ ਤਜ੍ਜਨ੍ਮ ਸਾਰ੍ਥਕਂ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮ੍ । ਪੁਰਾ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਧਰ੍ਮਵਕ੍ਤ੍ਰਾਚ੍ਚ ਪੁष੍ਕਰੇ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਗਲਮਈ ਜਨਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮਹਾਵਿਰਾਟ੍ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਜਲਸ੍ਥਸ੍ਯ ਚਿਰਂ ਸ੍ਫੁਟਮ੍ । ਮਨੋ ਬਭੂਵ ਕਾਲੇਨ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਵ੍ਯਾਪਕਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮਹਾ-ਵਿਰਾਟ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਸੀ।
ਤਚ੍ਚ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤਲ੍ਲੋਮ੍ਨਾਂ ਵਿਵਰੇषੁ ਚ । ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਬਭੂਵ ਵਸੁਧਾ ਮੁਨੇ
ਉਹ ਮਨ ਸਭ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਧਰਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।