ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ੍ਮृਤਿਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾਃ ਪੁਮਾਂਸ ऋਤੁਗਾਮਿਨਃ । ਲੇਸ਼ੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਹ੍ਯਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਣੋ ਧਰ੍ਮਃ ਕृਤੇ ਯੁਗੇ
ਲੋਕ ਵੈਦ, ਸਿਮ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਧਰਮ ਦੇ ਉਲਟ ਕੋਈ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਪੂਰਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਸ੍ਤ੍ਰਿਪਾਚ੍ਚ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਦ੍ਵਿਪਾਚ੍ਚ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਤਤਃ । ਕਲੌ ਵृਤ੍ਤੇ ਚੈਕਪਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਲੁਪ੍ਤਿਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਤੇ, ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਤੇ, ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਪੈਰ ਤੇ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰਾਃ ਸਪ੍ਤ ਤਥਾ ਵਿਪ੍ਰ ਤਿਥਯਃ षੋਡਸ਼ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਤਥਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਮਾਸਾਸ਼੍ਚ ऋਤਵਸ਼੍ਚ षਡੇਵ ਚ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੱਤ ਦਿਨ, ਸੋਲਾਂ ਤਿਥੀਆਂ, ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਛੇ ਰੁੱਤਾਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵੌ ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਚਾਯਨੇ ਦ੍ਵੇ ਚ ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਹਰੈਰ੍ਦਿਨਮ੍ । ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਹਰੈ ਰਾਤ੍ਰਿਰ੍ਮਾਸਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਦਿਨੈਸ੍ਤਥਾ
ਦੋ ਪੱਖ ਤੇ ਦੋ ਅਯਨ ਹਨ; ਦਿਨ ਚਾਰ ਪਹਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਰਾਤ ਵੀ ਚਾਰ ਪਹਰਾਂ ਵਿੱਚ; ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍षਂ ਪਞ੍ਚਵਿਧਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਕਾਲਸਂਖ੍ਯਾਵਿਧਿਕ੍ਰਮੇ । ਯਥਾ ਚਾਯਾਨ੍ਤਿ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਯਥਾ ਯੁਗਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਸਾਲ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ; ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਉਂਦੇ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚਾਰ ਯੁਗ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਰ੍षੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਨਰਾਣਾਂ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਸ਼ਤਤ੍ਰਯੇ षष੍ਠ੍ਯਧਿਕੇ ਨਰਾਣਾਂ ਚ ਯੁਗੇ ਗਤੇ
ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਯੁਗ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਯੁਗਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਕਾਲਸਂਖ੍ਯਾਵਿਦਾਂ ਮਤਮ੍ । ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਦਿਵ੍ਯਾਨਾਂ ਯੁਗਾਨਾਮੇਕਸਪ੍ਤਤਿਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਯੁਗ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮਨਵੰਤਰ ਇਕਹੱਤਰ ਯੁਗਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਸਮਂ ਜ੍ਞੇਯਮਾਯੁष੍ਯਞ੍ਚ ਸ਼ਚੀਪਤੇਃ । ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਮੇ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਗਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਜੀਵਨ ਮਨਵੰਤਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ਚੀਪਤੀ; ਜਦੋਂ ਅਠਾਈਂ ਇੰਦ੍ਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤੇ ਵਰ੍षੇ ਗਤੇ ਪਾਤਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ । ਪ੍ਰਲਯਃ ਪ੍ਰਾਕृਤੋ ਜ੍ਞੇਯਸ੍ਤਤ੍ਰਾਦृष੍ਟਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਸਾਲ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪਾਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਕੁਦਰਤੀ ਪ੍ਰਲੈ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਿਸਦੀ ਨਹੀਂ।
ਜਲਪ੍ਲੁਤਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦਯਃ । ऋषਯੋ ਜ੍ਞਾਨਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਲੀਨਾਃ ਸਤ੍ਯੇ ਚਿਦਾਤ੍ਮਨਿ
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਲ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਹੋਰ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੱਚੇ ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਲੀਨਾ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕੋ ਲਯਃ । ਲਯੇ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕੇ ਜਾਤੇ ਪਾਤੇ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮੁਨੇ
ਉਥੇ ਹੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਪ੍ਰਲੈ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਕ ਪ੍ਰਲੈ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪਾਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ,
ਨਿਮੇषਮਾਤ੍ਰਂ ਕਾਲਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਮੁਨੇ । ਏਵਂ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਨ੍ਯਖਿਲਾਨਿ ਚ
ਮਾਤਾ ਜੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਨਿਮੇਸ਼ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤੇ ਜਗਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿਮੇषਾਨ੍ਤਰਕਾਲੇਨ ਪੁਨਃ ਸृष੍ਟਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ । ਏਵਂ ਕਤਿਵਿਧਾ ਸृष੍ਟਿਰ੍ਲਯਃ ਕਤਿਵਿਧੋऽਪਿ ਵਾ
ਇੱਕ ਨਿਮੇਸ਼ ਦੇ ਅੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰਚਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਈ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇ ਕਈ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਲੈ ਹਨ।
ਕਤਿ ਕਲ੍ਪਾ ਗਤਾਯਾਤਾਃ ਸਂਖ੍ਯਾਂ ਜਾਨਾਤਿ ਕਃ ਪੁਮਾਨ੍ । ਸृष੍ਟੀਨਾਂ ਚ ਲਯਾਨਾਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਨਾਂ ਚ ਨਾਰਦ
ਕਿੰਨੇ ਕਲਪ ਲੰਘ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਤੇ ਆਉਣਗੇ, ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਲੈ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਾਰਦ?
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਸਂਖ੍ਯਾਂ ਜਾਨਾਤਿ ਕਃ ਪੁਮਾਨ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੀਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚੈਕ ਏਵ ਸਃ
ਹਰ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਦਾ ਇਕੋ ਹੀ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਚ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਨ੍ਦਰੂਪਧृਕ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਯਾਂਸ਼ਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵਿਰਾਟ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਤ, ਚਿੱਤ ਤੇ ਆਨੰਦ ਰੂਪ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹਨ, ਮਹਾਵਿਰਾਟ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਿਰਾਟ੍ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਃ ਸੈਵੇਯਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਪਰਾ । ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਕਾਸ਼ਾਤ੍ਸਞ੍ਜਾਤੋऽਪ੍ਯਰ੍ਧਨਾਰੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵੱਡਾ ਵੀਰਾਟ ਤੇ ਛੋਟਾ ਵੀ ਹੈ; ਇਹੀ ਪਰਕ੍ਰਿਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ ਜਨਮਿਆ।
ਸੈਵ ਕृष੍ਣੋ ਦ੍ਵਿਧਾਭੂਤੋ ਦ੍ਵਿਭੁਜਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ । ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਸ਼੍ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਗੋਲੋਕੇ ਦ੍ਵਿਭੁਜਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਆਈ: ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ। ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਆਪ ਹੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਤृਣਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕਂ ਭਵੇਤ੍ । ਯਦ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕਂ ਸृष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਵਰਮੇਵ ਚ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਦੀ ਪੱਤੀ ਤੱਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਪਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਪਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਨਾਸਵੰਤ ਹੀ ਹੈ।
ਏਵਂਵਿਧਂ ਸृष੍ਟਿਹੇਤੁਂ ਸਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਮਯਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੱਚਾ, ਸਦੀਵੀ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ; ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਪਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਨਿਰੁਪਾਧਿ ਨਿਰਾਕਾਰਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਮ੍ । ਕਰੋਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਯਜ੍ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ
ਉਹ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਤੇ ਰੂਪ ਰਹਿਤ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵੋ ਮृਤ੍ਯੁਜ੍ਜਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍ । ਯਜ੍ਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਤਪਸਾ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਸ੍ਤੁ ਤਪੋ ਮਹਾਨ੍
ਸ਼ਿਵ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਵਿਭੂਤਿਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਨਃ । ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਪੀ ਸਰ੍ਵਪਾਤਾ ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਦਾਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਸਭ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਯਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਸ੍ਯ ਸੇਵਯਾ । ਮਹਾਮਾਯਾ ਚ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਮਯੀਸ਼੍ਵਰੀ
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਸੇਵਾ ਨਾਲ; ਤੇ ਮਹਾਮਾਇਆ, ਪਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੈ।
ਸੈਵ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਭਗਵਤੀ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਨ੍ਦਰੂਪਿਣੀ । ਯਜ੍ਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਤਪਸਾ ਯਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਸ੍ਯ ਸੇਵਯਾ
ਉਹੀ ਭਗਵਤੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਤ, ਚਿਤ ਤੇ ਆਨੰਦ ਰੂਪ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਗਿਆਨ, ਤਪ, ਭਗਤੀ ਤੇ ਸੇਵਾ ਨਾਲ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦੇਵਮਾਤਾ ਚ ਵੇਦਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵਤਾ । ਪੂਜ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਵੇਦਜ੍ਞਾ ਯਜ੍ਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਸੇਵਯਾ
ਸਾਵਿਤਰੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਰਾਜਣੀ, ਵੇਦ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਦੁਜਾਂ ਦੀ ਪੂਜਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸੇਵਾ ਨਾਲ।
ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਧਿਦੇਵੀ ਸਾ ਪੂਜ੍ਯਾ ਚ ਵਿਦੁषਾਂ ਪਰਾ । ਯਤ੍ਸੇਵਯਾ ਯਤ੍ਤਪਸਾ ਸਰ੍ਵਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਪੂਜਿਤਾ
ਉਹ ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਗ੍ਰਾਮਾਧਿਦੇਵੀ ਸਾ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਤ੍ਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੀ ਸਰ੍ਵਵਨ੍ਦ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਦਾਯਿਨੀ
ਉਹ ਸਭ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਰਾਜਣੀ, ਸਭ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਦੀ ਪੂਜਿਆ, ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਤੁਤਾ ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾ ਸਰ੍ਵਦੁਰ੍ਗਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਕृष੍ਣਵਾਮਾਂਸ਼ਸਮ੍ਭੂਤਾ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਦੇਵਤਾ
ਉਹ ਸਭ ਵਲੋਂ ਸਤਕਾਰੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਦੁੱਖ ਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੀ ਰਾਜਣੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਾ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਰਾਧਿਕਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੇਵਯਾ । ਸਰ੍ਵਾਧਿਕਂ ਚ ਰੂਪਂ ਚ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਮਾਨਗੌਰਵੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ, ਰਾਧਿਕਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੂਪ, ਸੁਭਾਗ, ਮਾਣ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲੀ ਹੈ।