ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਯਸ਼ਸਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਲ੍ਕਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਨਾਰਾਯਣਕਲਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਲਕੀ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ; ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਲਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ।
ਦੀਰ੍ਘੇਣ ਕਰਵਾਲੇਨ ਦੀਰ੍ਘਘੋਟਕਵਾਹਨਃ । ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਸ਼ੂਨ੍ਯਾਂ ਚ ਪृਥਿਵੀਂ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੇਣ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਲੰਮੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਲੇਛਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਨਿਰ੍ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਂ ਵਸੁਧਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । ਅਰਾਜਕਾ ਚ ਵਸੁਧਾ ਦਸ੍ਯੁਗ੍ਰਸ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਲੇਛਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਧਰਤੀ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਤੇ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਚ ਚਲੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਸ੍ਥੂਲਾਪ੍ਰਮਾਣਾ षਡ੍ਰਾਤ੍ਰਂ ਵਰ੍षਧਾਰਾऽऽਪ੍ਲੁਤਾ ਮਹੀ । ਲੋਕਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਗृਹਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਛੇ ਰਾਤਾਂ ਲਈ, ਭਾਰੀ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਲੋਕਾਂ, ਰੁੱਖਾਂ ਤੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਾਃ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯੁਦਯਂ ਮੁਨੇ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ੁष੍ਕਤਾਂ ਪृਥ੍ਵੀ ਸਮਾ ਤੇषਾਂ ਚ ਤੇਜਸਾ
ਫਿਰ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜ ਉਗਣਗੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇਗੀ।
ਕਲੌ ਗਤੇ ਚ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੇ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਚ ਕृਤੇ ਯੁਗੇ । ਤਪਃਸਤ੍ਤ੍ਵਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਃ ਪੂਰ੍ਣੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਕਲਿਯੁਗ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਤਪ ਤੇ ਸੁਚਿਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਧਰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਪਸ੍ਵਿਨਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵੇਦਜ੍ਞਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਭੁਵਿ । ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਯੋषਿਤਸ਼੍ਚ ਗृਹੇ ਗृਹੇ
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਣਗੇ; ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਰਾਜਾਨਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਪ੍ਰਭਕ੍ਤਾ ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ । ਪ੍ਰਤਾਪਵਨ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾਃ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਰਤਾਃ ਸਦਾ
ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਛਤਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਪਰਤਾਪੀ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਸਦਾ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਵਾਣਿਜ੍ਯਨਿਰਤਾ ਵਿਪ੍ਰਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ੀਲਾਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਿਪ੍ਰਸੇਵਿਨਃ
ਵੈਸ਼ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਹਨ; ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ ਨੇਕ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਂ ਵਂਸ਼ਾ ਦੇਵੀਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਾਃ । ਦੇਵੀਮਨ੍ਤ੍ਰਰਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵੀਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਛਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਜੀ ਦੇ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਮੰਤਰਾਂ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ੍ਮृਤਿਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾਃ ਪੁਮਾਂਸ ऋਤੁਗਾਮਿਨਃ । ਲੇਸ਼ੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਹ੍ਯਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਣੋ ਧਰ੍ਮਃ ਕृਤੇ ਯੁਗੇ
ਲੋਕ ਵੈਦ, ਸਿਮ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਧਰਮ ਦੇ ਉਲਟ ਕੋਈ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਪੂਰਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਸ੍ਤ੍ਰਿਪਾਚ੍ਚ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਦ੍ਵਿਪਾਚ੍ਚ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਤਤਃ । ਕਲੌ ਵृਤ੍ਤੇ ਚੈਕਪਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਲੁਪ੍ਤਿਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਤੇ, ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਤੇ, ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਪੈਰ ਤੇ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰਾਃ ਸਪ੍ਤ ਤਥਾ ਵਿਪ੍ਰ ਤਿਥਯਃ षੋਡਸ਼ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਤਥਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਮਾਸਾਸ਼੍ਚ ऋਤਵਸ਼੍ਚ षਡੇਵ ਚ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੱਤ ਦਿਨ, ਸੋਲਾਂ ਤਿਥੀਆਂ, ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਛੇ ਰੁੱਤਾਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵੌ ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਚਾਯਨੇ ਦ੍ਵੇ ਚ ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਹਰੈਰ੍ਦਿਨਮ੍ । ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਹਰੈ ਰਾਤ੍ਰਿਰ੍ਮਾਸਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਦਿਨੈਸ੍ਤਥਾ
ਦੋ ਪੱਖ ਤੇ ਦੋ ਅਯਨ ਹਨ; ਦਿਨ ਚਾਰ ਪਹਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਰਾਤ ਵੀ ਚਾਰ ਪਹਰਾਂ ਵਿੱਚ; ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍षਂ ਪਞ੍ਚਵਿਧਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਕਾਲਸਂਖ੍ਯਾਵਿਧਿਕ੍ਰਮੇ । ਯਥਾ ਚਾਯਾਨ੍ਤਿ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਯਥਾ ਯੁਗਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਸਾਲ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ; ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਉਂਦੇ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚਾਰ ਯੁਗ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਰ੍षੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਨਰਾਣਾਂ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਸ਼ਤਤ੍ਰਯੇ षष੍ਠ੍ਯਧਿਕੇ ਨਰਾਣਾਂ ਚ ਯੁਗੇ ਗਤੇ
ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਯੁਗ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਯੁਗਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਕਾਲਸਂਖ੍ਯਾਵਿਦਾਂ ਮਤਮ੍ । ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਦਿਵ੍ਯਾਨਾਂ ਯੁਗਾਨਾਮੇਕਸਪ੍ਤਤਿਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਯੁਗ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮਨਵੰਤਰ ਇਕਹੱਤਰ ਯੁਗਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਸਮਂ ਜ੍ਞੇਯਮਾਯੁष੍ਯਞ੍ਚ ਸ਼ਚੀਪਤੇਃ । ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਮੇ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਗਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਜੀਵਨ ਮਨਵੰਤਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ਚੀਪਤੀ; ਜਦੋਂ ਅਠਾਈਂ ਇੰਦ੍ਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤੇ ਵਰ੍षੇ ਗਤੇ ਪਾਤਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ । ਪ੍ਰਲਯਃ ਪ੍ਰਾਕृਤੋ ਜ੍ਞੇਯਸ੍ਤਤ੍ਰਾਦृष੍ਟਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਸਾਲ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪਾਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਕੁਦਰਤੀ ਪ੍ਰਲੈ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਿਸਦੀ ਨਹੀਂ।
ਜਲਪ੍ਲੁਤਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦਯਃ । ऋषਯੋ ਜ੍ਞਾਨਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਲੀਨਾਃ ਸਤ੍ਯੇ ਚਿਦਾਤ੍ਮਨਿ
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਲ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਹੋਰ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੱਚੇ ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਲੀਨਾ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕੋ ਲਯਃ । ਲਯੇ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕੇ ਜਾਤੇ ਪਾਤੇ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮੁਨੇ
ਉਥੇ ਹੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਪ੍ਰਲੈ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਕ ਪ੍ਰਲੈ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪਾਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ,
ਨਿਮੇषਮਾਤ੍ਰਂ ਕਾਲਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਮੁਨੇ । ਏਵਂ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਨ੍ਯਖਿਲਾਨਿ ਚ
ਮਾਤਾ ਜੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਨਿਮੇਸ਼ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤੇ ਜਗਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿਮੇषਾਨ੍ਤਰਕਾਲੇਨ ਪੁਨਃ ਸृष੍ਟਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ । ਏਵਂ ਕਤਿਵਿਧਾ ਸृष੍ਟਿਰ੍ਲਯਃ ਕਤਿਵਿਧੋऽਪਿ ਵਾ
ਇੱਕ ਨਿਮੇਸ਼ ਦੇ ਅੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰਚਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਈ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇ ਕਈ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਲੈ ਹਨ।
ਕਤਿ ਕਲ੍ਪਾ ਗਤਾਯਾਤਾਃ ਸਂਖ੍ਯਾਂ ਜਾਨਾਤਿ ਕਃ ਪੁਮਾਨ੍ । ਸृष੍ਟੀਨਾਂ ਚ ਲਯਾਨਾਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਨਾਂ ਚ ਨਾਰਦ
ਕਿੰਨੇ ਕਲਪ ਲੰਘ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਤੇ ਆਉਣਗੇ, ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਲੈ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਾਰਦ?
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਸਂਖ੍ਯਾਂ ਜਾਨਾਤਿ ਕਃ ਪੁਮਾਨ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੀਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚੈਕ ਏਵ ਸਃ
ਹਰ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਦਾ ਇਕੋ ਹੀ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਚ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਨ੍ਦਰੂਪਧृਕ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਯਾਂਸ਼ਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵਿਰਾਟ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਤ, ਚਿੱਤ ਤੇ ਆਨੰਦ ਰੂਪ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹਨ, ਮਹਾਵਿਰਾਟ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਿਰਾਟ੍ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਃ ਸੈਵੇਯਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਪਰਾ । ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਕਾਸ਼ਾਤ੍ਸਞ੍ਜਾਤੋऽਪ੍ਯਰ੍ਧਨਾਰੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵੱਡਾ ਵੀਰਾਟ ਤੇ ਛੋਟਾ ਵੀ ਹੈ; ਇਹੀ ਪਰਕ੍ਰਿਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ ਜਨਮਿਆ।
ਸੈਵ ਕृष੍ਣੋ ਦ੍ਵਿਧਾਭੂਤੋ ਦ੍ਵਿਭੁਜਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ । ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਸ਼੍ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਗੋਲੋਕੇ ਦ੍ਵਿਭੁਜਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਆਈ: ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ। ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਆਪ ਹੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਤृਣਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕਂ ਭਵੇਤ੍ । ਯਦ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕਂ ਸृष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਵਰਮੇਵ ਚ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਦੀ ਪੱਤੀ ਤੱਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਪਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਪਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਨਾਸਵੰਤ ਹੀ ਹੈ।
ਏਵਂਵਿਧਂ ਸृष੍ਟਿਹੇਤੁਂ ਸਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਮਯਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੱਚਾ, ਸਦੀਵੀ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ; ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਪਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।