ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਨਦੀ ਸਾ ਚ ਤੀਰ੍ਥਰੂਪਾਤਿਪਾਵਨੀ । ਪਾਪਿਨਾਂ ਪਾਪਦਾਹਾਯ ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਹੈ, ਤੀਰਥ ਰੂਪ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪ ਸਾੜਨ ਲਈ ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਦਾ ਜਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭਾਗੀਰਥੀ ਨੀਤਾ ਮਹੀਂ ਭਗੀਰਥੇਨ ਚ । ਸਾ ਵੈ ਜਗਾਮ ਕਲਯਾ ਵਾਣੀਸ਼ਾਪੇਨ ਨਾਰਦ
ਫਿਰ ਭਾਗੀਰਥੀ ਨੂੰ ਭਾਗੀਰਥ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਲਿਆ; ਉਹ ਵੀ ਵਾਣੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਕਲਿ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ, ਨਾਰਦ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਮਯੇ ਤਾਂ ਚ ਦਧਾਰ ਸ਼ਿਰਸਾ ਸ਼ਿਵਃ । ਵੇਗਂ ਸੋਢੁਮਯਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਭੁਵਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਯਾ ਵਿਭੁਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ; ਵੱਡਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਤੇ, ਉਸ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਨੂੰ ਸਹਿ ਲਿਆ।
ਪਦ੍ਮਾ ਜਗਾਮ ਕਲਯਾ ਸਾ ਚ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀ ਨਦੀ । ਭਾਰਤਂ ਭਾਰਤੀਸ਼ਾਪਾਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਤਸ੍ਥੌ ਹਰੇਃ ਪਦੇ
ਪਦਮਾ ਕਲਿ ਵਿੱਚ ਗਈ ਤੇ ਪਦਮਾਵਤੀ ਨਦੀ ਬਣੀ; ਭਾਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਈ।
ਤਤੋऽਨ੍ਯਯਾ ਸਾ ਕਲਯਾ ਲੇਭੇ ਜਨ੍ਮ ਚ ਭਾਰਤੇ । ਧਰ੍ਮਧ੍ਵਜਸੁਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਤੁਲਸੀਤਿ ਚ
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਅੰਸ਼ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਧਰਮਧਵਜ ਦੀ ਧੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਮਿਲੀ।
ਪੁਰਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀਸ਼ਾਪਾਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚ ਹਰਿਸ਼ਾਪਤਃ । ਬਭੂਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਰੂਪਾ ਸਾ ਕਲਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਪਾਵਨੀ
ਪਹਿਲਾਂ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਰੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਪੌਦੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਕਲੇਃ ਪਞ੍ਚਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਵਰ੍षਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਾਰਤੇ । ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰਿਦ੍ਰੂਪਂ ਵਿਹਾਯ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਃ ਪਦਮ੍
ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਕੇ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਦੇ ਠਿਕਾਣੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਯਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕਾਸ਼ੀਂ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਵਿਨਾ । ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠਮਾਜ੍ਞਯਾ ਹਰੇਃ
ਕਾਸੀ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਵੈਕੁੰਠ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼ਿਵੌ ਜਗਨ੍ਨਾਥਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤਮ੍ । ਕਲੇਰ੍ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਿਜਂ ਪਦਮ੍
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ, ਸ਼ਕਤੀ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਜਗੰਨਾਥ ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਭਾਰਤ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਠਿਕਾਣੇ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।
ਸਾਧਵਸ਼੍ਚ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਸ਼ਙ੍ਖਾਨਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਤਰ੍ਪਣੇ । ਵੇਦੋਕ੍ਤਾਨਿ ਚ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਯਯੁਸ੍ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਮੇਵ ਚ
ਸੰਤ, ਪੁਰਾਣੇ, ਸ਼ੰਖ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਅਤੇ ਤਰਪਣ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ, ਤੇ ਵੈਦਿਕ ਕਰਮ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।
ਦੇਵਪੂਜਾ ਦੇਵਨਾਮ ਤਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਗੁਣਕੀਰ੍ਤਨਮ੍ । ਵੇਦਾਙ੍ਗਾਨਿ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯਯੁਸ੍ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਮੇਵ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ, ਵੇਦਾਂਗ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।
ਸਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਗ੍ਰਾਮਦੇਵਤਾਃ । ਵ੍ਰਤਂ ਤਪਸ਼੍ਚਾਨਸ਼ਨਂ ਯਯੁਸ੍ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਮੇਵ ਚ
ਚੰਗੇ ਲੋਕ, ਸਚ ਅਤੇ ਧਰਮ, ਵੇਦ, ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਵਰਤ, ਤਪ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।
ਵਾਮਾਚਾਰਰਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਿਥ੍ਯਾਕਪਟਸਂਯੁਤਾਃ । ਤੁਲਸੀਰਹਿਤਾ ਪੂਜਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵਾਮਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਣਗੇ, ਝੂਠ ਅਤੇ ਦਗਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣਗੇ; ਤੁਲਸੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪੂਜਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਸ਼ਠਾਃ ਕ੍ਰੂਰਾ ਦਾਮ੍ਭਿਕਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਹਙ੍ਕਾਰਸਂਯੁਤਾਃ । ਚੋਰਾਸ਼੍ਚ ਹਿਂਸਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮਕਾਰ, ਕਰੂੜ, ਪਖੰਡੀ, ਵੱਡੀ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ, ਚੋਰ ਅਤੇ ਹਿੰਸਕ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਪੁਂਸੋ ਭੇਦਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਿਭੇਦੋ ਵਿਵਾਹੋ ਵਾਪਿ ਨਿਰ੍ਭਯਃ । ਸ੍ਵਸ੍ਵਾਮਿਭੇਦੋ ਵਸ੍ਤੂਨਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਫੁਟ, ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ, ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਵੀ ਨਿਡਰ ਹੋਵੇਗਾ; ਮਾਲਕ ਤੇ ਨੌਕਰ ਵਿੱਚ ਵਸਤੂਆਂ ਲਈ ਝਗੜਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਸ਼ਗਾਃ ਪੁਂਸਃ ਪੁਸ਼੍ਚਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਗृਹੇ ਗृਹੇ । ਤਰ੍ਜਨੈਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਨੈਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸ੍ਵਾਮਿਨਂ ਤਾਡਯਨ੍ਤਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਮਰਦ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੇਸ਼ਰਮ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਰਾਉਣ, ਡਾਂਟਣ ਅਤੇ ਮਾਰਣਗੀਆਂ।
ਗृਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਚ ਗृਹਿਣੀ ਗृਹੀ ਭृਤ੍ਯਾਧਿਕੋऽਧਮਃ । ਚੇਟੀਦਾਸਸਮੌ ਵਧ੍ਵਾਃ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਸ੍ਤਥਾ
ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਰਾਜ ਕਰੇਗੀ, ਘਰ ਵਾਲਾ ਨੌਕਰ ਤੋਂ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਤਨੀ ਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਪਿਤਾ-ਸੱਸ, ਸਸੁਰ ਨੌਕਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਕਰ੍ਤਾਰੋ ਬਲਿਨੋ ਗੇਹੇ ਯੋਨਿਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਬਾਨ੍ਧਵਾਃ । ਵਿਦ੍ਯਾਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਮ੍ਭਾषਾਪਿ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਜਨਮ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਣਗੇ।
ਯਥਾਪਰਿਚਿਤਾ ਲੋਕਾਸ੍ਤਥਾ ਪੁਂਸਸ਼੍ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ । ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਮਾਃ ਪੁਂਸੋ ਯੋषਿਤਾਮਾਜ੍ਞਯਾ ਵਿਨਾ
ਜਿਵੇਂ ਲੋਕ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਅਜਾਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਜਾਤ੍ਯਾਚਾਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਸਨ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਯਜ੍ਞਸੂਤ੍ਰਂ ਚ ਭਵੇਲ੍ਲੁਪ੍ਤਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਦੀ ਰੀਤ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ; ਸੰਧਿਆ ਅਤੇ ਯਜਨਯੂਪ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਟ ਜਾਣਗੇ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਚਾਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰ ਏਵ ਚ । ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪਠਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਹਾਯ ਚ
ਚਾਰੇ ਵਰਣ ਮਲੇਛਾਂ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਅਪਣਾਉਣਗੇ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਛੱਡ ਕੇ ਮਲੇਛਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥ ਪੜ੍ਹਣਗੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਂ ਵਂਸ਼ਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸੇਵਕਾਃ ਕਲੌ । ਸੂਪਕਾਰਾ ਧਾਵਕਾਸ਼੍ਚ ਵृषਵਾਹਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਵੰਸ਼ਾਂ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਗੀਆਂ; ਸਾਰੇ ਰਸੋਈਏ, ਦੌੜਾਕ ਅਤੇ ਬਲਦਾਂ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਣਗੇ।
ਸਤ੍ਯਹੀਨਾ ਜਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਸ੍ਯਹੀਨਾ ਚ ਮੇਦਿਨੀ । ਫਲਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਤਰਵੋऽਪਤ੍ਯਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਯੋषਿਤਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸੱਚ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫਸਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਦਰੱਖਤ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਹੀਨਾਸ੍ਤਥਾ ਗਾਵਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਸਰ੍ਪਿਰ੍ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਦਮ੍ਪਤੀ ਪ੍ਰੀਤਿਹੀਨੌ ਚ ਗृਹਿਣਃ ਸਤ੍ਯਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਗਾਂਵਾਂ ਕੋਲ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਘਿਉ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ ਤੇ ਘਰ ਵਾਲੇ ਸੱਚ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹੋਣਗੇ।
ਪ੍ਰਤਾਪਹੀਨਾ ਭੂਪਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚ ਕਰਪੀਡਿਤਾਃ । ਜਲਹੀਨਾ ਮਹਾਨਦ੍ਯੋ ਦੀਰ੍ਘਿਕਾਕਨ੍ਦਰਾਦਯਃ
ਰਾਜੇ ਬੇਅਸਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਕਰਾਂ ਦੀ ਮਾਰ ਪਵੇਗੀ। ਵੱਡੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ, ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਖੱਡਾਂ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਧਰ੍ਮਹੀਨਾ ਪੁਣ੍ਯਹੀਨਾ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰ ਏਵ ਚ । ਲਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਪੁਣ੍ਯਵਾਨ੍ਕੋऽਪਿ ਨ ਤਿष੍ਠਤਿ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਚਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਵਿਚ ਨਾ ਧਰਮ ਰਹੇਗਾ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਨੇਕ ਕੰਮ। ਲੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਬਚੇਗਾ।
ਕੁਤ੍ਸਿਤਾ ਵਿਕृਤਾਕਾਰਾ ਨਰਾ ਨਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬਾਲਕਾਃ । ਕੁਵਾਰ੍ਤਾ ਕੁਤ੍ਸਿਤਃ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਮਰਦ, ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਬੱਚੇ ਸਭ ਕੁਸੰਗਤ ਤੇ ਬੇਢੰਗ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਮੰਦੇ ਹੋਣਗੇ ਤੇ ਬੋਲ ਵੀ ਮਾੜੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਕੇਚਿਦ੍ਗ੍ਰਾਮਾਸ਼੍ਚ ਨਗਰਾ ਨਰਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਭਯਾਨਕਾਃ । ਕੇਚਿਤ੍ਸ੍ਵਲ੍ਪਕੁਟੀਰੇਣ ਨਰੇਣ ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਕੁਝ ਪਿੰਡ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸੁੰਨੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਕੁਝ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਥੋੜ੍ਹੇ ਲੋਕ ਛੋਟੀਆਂ ਝੁੱਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਜਾਣਗੇ।
ਅਰਣ੍ਯਾਨਿ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਗ੍ਰਾਮੇषੁ ਨਗਰੇषੁ ਚ । ਅਰਣ੍ਯਵਾਸਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਨਾਸ਼੍ਚ ਕਰਪੀਡਿਤਾਃ
ਪਿੰਡਾਂ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਵੱਸ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਸਾਰੇ ਹੀ ਕਰਾਂ ਦੀ ਮਾਰ ਝੱਲਣਗੇ।
ਸਸ੍ਯਾਨਿ ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਡਾਗੇषੁ ਨਦੀषੁ ਚ । ਪ੍ਰਕृष੍ਟਵਂਸ਼ਜਾ ਹੀਨਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਲਾਂ ਉੱਗਣਗੀਆਂ, ਪਰ ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਰਹਿ ਜਾਣਗੇ।