ਯੈਃ ਕੈਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਤ੍ਰ ਵਾ ਜਨ੍ਮ ਲਬ੍ਧਂ ਯੇषੁ ਚ ਜਨ੍ਤੁषੁ । ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਪੂਤਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਕਾਲੇ ਹਰੇਃ ਪਦਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਮਿਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੀ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਮੇਂ ਆਉਣ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ ਮੁਕ੍ਤੋ ਮਦ੍ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਮਦ੍ਗੁਣਾਧੀਨਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਯਃ ਕਥਾਵਿष੍ਟਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਾਲ ਮੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੈ।
ਮਦ੍ਗੁਣਸ਼੍ਰੁਤਿਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਾਨਨ੍ਦਃ ਪੁਲਕਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਸਗਦ੍ਗਦਃ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਵਿਸ੍ਮृਤ ਏਵ ਚ
ਮੇਰੇ ਗੁਣ ਸੁਣ ਕੇ ਹੀ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੰਬ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਆਪ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਵਾਞ੍ਛਤਿ ਸੁਖਂ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਸਾਲੋਕ੍ਯਾਦਿਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਮਮਰਤ੍ਵਂ ਵਾ ਤਦ੍ਵਾਞ੍ਛਾ ਮਮ ਸੇਵਨੇ
ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਸੁਖ, ਨਾ ਮੁਕਤੀ, ਨਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹਿਣ ਦੇ ਚਾਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੋਣ ਦੀ, ਨਾ ਅਮਰ ਹੋਣ ਦੀ, ਸਿਰਫ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵਂ ਚ ਮਨੁਤ੍ਵਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਂ ਚ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਰਾਜ੍ਯਾਦਿਭੋਗਂ ਚ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇऽਪਿ ਚ ਨ ਵਾਞ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਇੰਦਰ, ਮਨੂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੋਣ ਦੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਨਾ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਤੇ ਹੋਰ ਭੋਗਾਂ ਦੀ, ਇੱਛਾ ਤਾਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਭ੍ਰਮਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤੇ ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤਾਦृਗ੍ਜਨ੍ਮ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਮਦ੍ਗੁਣਸ਼੍ਰਵਣਾਃ ਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯਗਾਨੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਗਤ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ; ਐਸਾ ਜਨਮ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਗੁਣ ਸੁਣਨ ਤੇ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਚ ਮਹੀਂ ਪੂਤ੍ਵਾ ਨਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਮਮਾਲਯਮ੍ । ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਦ੍ਮੇ ਕੁਰੁ ਯਥੋਚਿਤਮ੍ । ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ ਤਾਸ੍ਤਚ੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਹਰਿਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਸੁਖਾਸਨੇ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਮੇਰੇ ਘਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਪਦਮਾ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਕਰ। ਉਸ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਹਰੀ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਰਿਹਾ।
ਨਾਰਾਯਣਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਕਲਿਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਜਗਾਮ ਚ ਭਾਰਤੇ । ਗਙ੍ਗਾਸ਼ਾਪੇਨ ਕਲਯਾ ਸ੍ਵਯਂ ਤਸ੍ਥੌ ਹਰੇਃ ਪਦੇ
ਨਾਰਾਇਣ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ ਕਲਿ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਰਸਵਤੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਆਈ; ਗੰਗਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਉਹ ਕਲਿ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਈ।
ਭਾਰਤੀ ਭਾਰਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਵਾਣ੍ਯਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵੀ ਸਾ ਤੇਨ ਵਾਣੀ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਭਾਰਤੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਬੋਲੀ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਣੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰੋ ਵਾਪ੍ਯਾਂ ਚ ਸ੍ਰੋਤਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰੈਵ ਹਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ । ਹਰਿਃ ਸਰਸ੍ਵਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯੇਯਂ ਤੇਨ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਉਹ ਝੀਲਾਂ, ਤਲਾਵਾਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਥਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਹਰੀ ਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਨਦੀ ਸਾ ਚ ਤੀਰ੍ਥਰੂਪਾਤਿਪਾਵਨੀ । ਪਾਪਿਨਾਂ ਪਾਪਦਾਹਾਯ ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਹੈ, ਤੀਰਥ ਰੂਪ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪ ਸਾੜਨ ਲਈ ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਦਾ ਜਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭਾਗੀਰਥੀ ਨੀਤਾ ਮਹੀਂ ਭਗੀਰਥੇਨ ਚ । ਸਾ ਵੈ ਜਗਾਮ ਕਲਯਾ ਵਾਣੀਸ਼ਾਪੇਨ ਨਾਰਦ
ਫਿਰ ਭਾਗੀਰਥੀ ਨੂੰ ਭਾਗੀਰਥ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਲਿਆ; ਉਹ ਵੀ ਵਾਣੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਕਲਿ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ, ਨਾਰਦ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਮਯੇ ਤਾਂ ਚ ਦਧਾਰ ਸ਼ਿਰਸਾ ਸ਼ਿਵਃ । ਵੇਗਂ ਸੋਢੁਮਯਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਭੁਵਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਯਾ ਵਿਭੁਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ; ਵੱਡਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਤੇ, ਉਸ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਨੂੰ ਸਹਿ ਲਿਆ।
ਪਦ੍ਮਾ ਜਗਾਮ ਕਲਯਾ ਸਾ ਚ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀ ਨਦੀ । ਭਾਰਤਂ ਭਾਰਤੀਸ਼ਾਪਾਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਤਸ੍ਥੌ ਹਰੇਃ ਪਦੇ
ਪਦਮਾ ਕਲਿ ਵਿੱਚ ਗਈ ਤੇ ਪਦਮਾਵਤੀ ਨਦੀ ਬਣੀ; ਭਾਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਈ।
ਤਤੋऽਨ੍ਯਯਾ ਸਾ ਕਲਯਾ ਲੇਭੇ ਜਨ੍ਮ ਚ ਭਾਰਤੇ । ਧਰ੍ਮਧ੍ਵਜਸੁਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਤੁਲਸੀਤਿ ਚ
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਅੰਸ਼ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਧਰਮਧਵਜ ਦੀ ਧੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਮਿਲੀ।
ਪੁਰਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀਸ਼ਾਪਾਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚ ਹਰਿਸ਼ਾਪਤਃ । ਬਭੂਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਰੂਪਾ ਸਾ ਕਲਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਪਾਵਨੀ
ਪਹਿਲਾਂ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਰੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਪੌਦੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਕਲੇਃ ਪਞ੍ਚਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਵਰ੍षਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਾਰਤੇ । ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰਿਦ੍ਰੂਪਂ ਵਿਹਾਯ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਃ ਪਦਮ੍
ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਕੇ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਦੇ ਠਿਕਾਣੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਯਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕਾਸ਼ੀਂ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਵਿਨਾ । ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠਮਾਜ੍ਞਯਾ ਹਰੇਃ
ਕਾਸੀ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਵੈਕੁੰਠ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼ਿਵੌ ਜਗਨ੍ਨਾਥਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤਮ੍ । ਕਲੇਰ੍ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਿਜਂ ਪਦਮ੍
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ, ਸ਼ਕਤੀ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਜਗੰਨਾਥ ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਭਾਰਤ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਠਿਕਾਣੇ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।
ਸਾਧਵਸ਼੍ਚ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਸ਼ਙ੍ਖਾਨਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਤਰ੍ਪਣੇ । ਵੇਦੋਕ੍ਤਾਨਿ ਚ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਯਯੁਸ੍ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਮੇਵ ਚ
ਸੰਤ, ਪੁਰਾਣੇ, ਸ਼ੰਖ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਅਤੇ ਤਰਪਣ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ, ਤੇ ਵੈਦਿਕ ਕਰਮ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।
ਦੇਵਪੂਜਾ ਦੇਵਨਾਮ ਤਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਗੁਣਕੀਰ੍ਤਨਮ੍ । ਵੇਦਾਙ੍ਗਾਨਿ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯਯੁਸ੍ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਮੇਵ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ, ਵੇਦਾਂਗ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।
ਸਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਗ੍ਰਾਮਦੇਵਤਾਃ । ਵ੍ਰਤਂ ਤਪਸ਼੍ਚਾਨਸ਼ਨਂ ਯਯੁਸ੍ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਮੇਵ ਚ
ਚੰਗੇ ਲੋਕ, ਸਚ ਅਤੇ ਧਰਮ, ਵੇਦ, ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਵਰਤ, ਤਪ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।
ਵਾਮਾਚਾਰਰਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਿਥ੍ਯਾਕਪਟਸਂਯੁਤਾਃ । ਤੁਲਸੀਰਹਿਤਾ ਪੂਜਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵਾਮਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਣਗੇ, ਝੂਠ ਅਤੇ ਦਗਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣਗੇ; ਤੁਲਸੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪੂਜਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਸ਼ਠਾਃ ਕ੍ਰੂਰਾ ਦਾਮ੍ਭਿਕਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਹਙ੍ਕਾਰਸਂਯੁਤਾਃ । ਚੋਰਾਸ਼੍ਚ ਹਿਂਸਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮਕਾਰ, ਕਰੂੜ, ਪਖੰਡੀ, ਵੱਡੀ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ, ਚੋਰ ਅਤੇ ਹਿੰਸਕ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਪੁਂਸੋ ਭੇਦਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਿਭੇਦੋ ਵਿਵਾਹੋ ਵਾਪਿ ਨਿਰ੍ਭਯਃ । ਸ੍ਵਸ੍ਵਾਮਿਭੇਦੋ ਵਸ੍ਤੂਨਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਫੁਟ, ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ, ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਵੀ ਨਿਡਰ ਹੋਵੇਗਾ; ਮਾਲਕ ਤੇ ਨੌਕਰ ਵਿੱਚ ਵਸਤੂਆਂ ਲਈ ਝਗੜਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਸ਼ਗਾਃ ਪੁਂਸਃ ਪੁਸ਼੍ਚਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਗृਹੇ ਗृਹੇ । ਤਰ੍ਜਨੈਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਨੈਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸ੍ਵਾਮਿਨਂ ਤਾਡਯਨ੍ਤਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਮਰਦ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੇਸ਼ਰਮ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਰਾਉਣ, ਡਾਂਟਣ ਅਤੇ ਮਾਰਣਗੀਆਂ।
ਗृਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਚ ਗृਹਿਣੀ ਗृਹੀ ਭृਤ੍ਯਾਧਿਕੋऽਧਮਃ । ਚੇਟੀਦਾਸਸਮੌ ਵਧ੍ਵਾਃ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਸ੍ਤਥਾ
ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਰਾਜ ਕਰੇਗੀ, ਘਰ ਵਾਲਾ ਨੌਕਰ ਤੋਂ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਤਨੀ ਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਪਿਤਾ-ਸੱਸ, ਸਸੁਰ ਨੌਕਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਕਰ੍ਤਾਰੋ ਬਲਿਨੋ ਗੇਹੇ ਯੋਨਿਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਬਾਨ੍ਧਵਾਃ । ਵਿਦ੍ਯਾਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਮ੍ਭਾषਾਪਿ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਜਨਮ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਣਗੇ।
ਯਥਾਪਰਿਚਿਤਾ ਲੋਕਾਸ੍ਤਥਾ ਪੁਂਸਸ਼੍ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ । ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਮਾਃ ਪੁਂਸੋ ਯੋषਿਤਾਮਾਜ੍ਞਯਾ ਵਿਨਾ
ਜਿਵੇਂ ਲੋਕ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਅਜਾਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਜਾਤ੍ਯਾਚਾਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਸਨ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਯਜ੍ਞਸੂਤ੍ਰਂ ਚ ਭਵੇਲ੍ਲੁਪ੍ਤਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਦੀ ਰੀਤ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ; ਸੰਧਿਆ ਅਤੇ ਯਜਨਯੂਪ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਟ ਜਾਣਗੇ।