ਭਗੀਰਥੇਨ ਸਾ ਨੀਤਾ ਗਙ੍ਗਾ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਭਾਰਤੇ । ਪੂਤਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਸ੍ਵਯਂ ਤਿष੍ਠਤੁ ਮਦ੍ਗृਹੇ
ਭਗੀਰਥ ਵਲੋਂ ਲਿਆਈ ਗੰਗਾ ਭਾਰਤ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਲਈ; ਉਹ ਆਪ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮੌਲੇਸ਼੍ਚ ਮੌਲਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਤਤਃ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ ਪੂਤਾਪ੍ਯਤਿਪੂਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਥੇ ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮੌਲੀ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਵਿਰਲੇ ਮੌਲੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗੀ। ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਸੁਭਾਵਿਕ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਕਲਾਂਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਭਾਰਤੇ ਵਾਮਲੋਚਨੇ । ਪਦ੍ਮਾਵਤੀ ਸਰਿਦ੍ਰੂਪਾ ਤੁਲਸੀਵृਕ੍ਸ਼ਰੂਪਿਣੀ
ਹੇ ਕਮਲ-ਅੱਖੀ, ਤੂੰ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਜਾ, ਪਦਮਾਵਤੀ ਦਰਿਆ ਰੂਪ ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਰੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।
ਕਲੇਃ ਪਞ੍ਚਸਹਸ੍ਰੇ ਚ ਗਤੇ ਵਰ੍षੇ ਤੁ ਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਸਰਿਤਾਂ ਚੈਵ ਮਦ੍ਗੇਹੇ ਚਾਗਮਿष੍ਯਥ
ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੋ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਵੋਗੇ, ਮੁਕਤੀ ਲਈ।
ਸਮ੍ਪਦਾ ਹੇਤੁਭੂਤਾ ਚ ਵਿਪਤ੍ਤਿਃ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍ । ਵਿਨਾ ਵਿਪਤ੍ਤੇਰ੍ਮਹਿਮਾ ਕੇषਾਂ ਪਦ੍ਮਭਵੇ ਭਵੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਦੁੱਖ ਹੀ ਸੁਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਕੌਣ ਪਦਮ-ਜਨਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਮਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੋਪਾਸਕਾਨਾਂ ਚ ਸਤਾਂ ਸ੍ਨਾਨਾਵਗਾਹਨਾਤ੍ । ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪਾਪਾਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਮੇਰੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਚੇ ਹਨ, ਉਹ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਡੁੱਬਣ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਦਰਸ਼ਨ-ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਵੀ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਨ੍ਤ੍ਯਸਂਖ੍ਯਾਨਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਪੂਤਾਨਿ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਅਣਗਿਣਤ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਮਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੋਪਾਸਕਾ ਭਕ੍ਤਾ ਵਿਭ੍ਰਮਨ੍ਤਿ ਚ ਭਾਰਤੇ । ਪੂਤਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤਾਰਿਤੁਂ ਚ ਸੁਪਵਿਤ੍ਰਾਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍
ਮੇਰੇ ਮੰਤਰ-ਉਪਾਸਕ ਭਗਤ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਤੇ ਤਾਰਣ ਲਈ।
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਪਾਦਂ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਯਨ੍ਤਿ ਚ । ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥਂ ਸੁਪਵਿਤ੍ਰਂ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਧੋਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਥਾਂ ਪੱਕਾ ਹੀ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਘ੍ਨੋ ਗੋਘ੍ਨਃ ਕृਤਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨੋ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ । ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵੇਤ੍ਪੂਤੋ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਅਕ੍ਰਤਘਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆਰਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵਿਅਭੀਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਦੇ ਛੂਹ ਜਾਂ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਜੀਵਨ-ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਹੀਨੋऽਥ ਨਾਸ੍ਤਿਕਃ । ਨਰਘਾਤੀ ਭਵੇਤ੍ਪੂਤੋ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਜੋ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ, ਨਾਸਤਿਕ ਹੈ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਦੇ ਛੂਹ ਜਾਂ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸਿਜੀਵੀ ਮਸੀਜੀਵੀ ਧਾਵਕੋ ਗ੍ਰਾਮਯਾਚਕਃ । ਵृषਵਾਹੋ ਭਵੇਤ੍ਪੂਤੋ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਕੱਤਾਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਕਲਮ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੌੜਣ ਵਾਲਾ, ਪਿੰਡ-ਮੰਗਤਾ ਜਾਂ ਬਲਦ-ਗੱਡੀ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ — ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਦੇ ਛੂਹ ਜਾਂ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤੀ ਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨੋ ਮਿਥ੍ਯਾਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਦਾਯਕਃ । ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾਹਾਰੀ ਭਵੇਤ੍ਪੂਤੋ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਦੋਸਤੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ — ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਦੇ ਛੂਹ ਜਾਂ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਯੁਗ੍ਰਵਾਨ੍ਦੂषਕਸ਼੍ਚ ਜਾਰਕਃ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀਪਤਿਃ । ਪੂਤਸ਼੍ਚ ਵृषਲੀਪੁਤ੍ਰੋ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਠੋਰ, ਦੂਸ਼ਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਰ-ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਵਿਅਭੀਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਵਾਰਾ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਪਤੀ ਜਾਂ ਚੁਹੜੀ ਦਾ ਪੁੱਤ — ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਦੇ ਛੂਹ ਜਾਂ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸੂਪਕਾਰਸ਼੍ਚ ਦੇਵਲੋ ਗ੍ਰਾਮਯਾਜਕਃ । ਅਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਭਵੇਤ੍ਪੂਤੋ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਾਲੇ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਪਿੰਡ-ਯਾਜਕ ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਦীক্ষਾ ਨਹੀਂ ਲਈ — ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਦੇ ਛੂਹ ਜਾਂ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਤਨਯਂ ਸੁਤਾਮ੍ । ਗੁਰੋਃ ਕੁਲਂ ਚ ਭਗਿਨੀਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਹੀਨਂ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਮ੍
ਜੋ ਪਿਤਾ, ਮਾਂ, ਪਤਨੀ, ਭਰਾ, ਪੁੱਤ, ਧੀ, ਗੁਰੂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ, ਭੈਣ ਜਾਂ ਅੰਨ੍ਹੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਂ ਚ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਂ ਚੈਵ ਯੋ ਨ ਪੁष੍ਣਾਤਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਸ ਮਹਾਪਾਤਕੀ ਪੂਤੋ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਤੇ ਜੋ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਜਾਂ ਸਸੁਰ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਸੁੰਦਰਿ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਵੀ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਦੇ ਛੂਹ ਜਾਂ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਨਾਸ਼ਕਸ਼੍ਚੈਵ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਨਿਨ੍ਦਕਸ੍ਤਥਾ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਨ੍ਨਭੋਜੀ ਵਿਪ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪੂਤੋ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਜੋ ਪੀਪਲ ਦਾ ਰੁੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਕਹਿੰਦਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ — ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰੀ ਚ ਵਿਪ੍ਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਕਃ । ਲਾਕ੍ਸ਼ਾਲੋਹਰਸਾਨਾਂ ਚ ਵਿਕ੍ਰੇਤਾ ਦੁਹਿਤੁਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਚੁਰਾਉਂਦਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਚੁਰਾਉਂਦਾ, ਲਾਖ, ਲੋਹਾ ਜਾਂ ਰਸ ਵੇਚਦਾ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵੇਚਦਾ ਹੈ—
ਮਹਾਪਾਤਕਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਵਦਾਹਕਃ । ਭਵੇਯੁਰੇਤੇ ਪੂਤਾਸ਼੍ਚ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੇ ਮ੍ਰਿਤਕਾਂ ਨੂੰ ਅਗਨਿ ਦਿੰਦੇ — ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਦੇ ਛੂਹ ਜਾਂ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰੁਵਾਚ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰ । ਯੇषਾਂ ਤੁ ਦਰ੍ਸ਼ਨਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਦ੍ਯਃ ਪੂਤਾ ਨਰਾਧਮਾਃ
ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਜਾਂ ਛੂਹ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਕੰਮੇ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਹਙ੍ਕਾਰਸਂਯੁਤਃ । ਸ੍ਵਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾਰਤਾ ਧੂਰ੍ਤਾਃ ਸ਼ਠਾਸ਼੍ਚ ਸਾਧੁਨਿਨ੍ਦਕਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਿ-ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ, ਵੱਡਾ ਅਹੰਕਾਰ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ, ਚਲਾਕ, ਧੂਰਤ ਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ—
ਪੁਨਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਯੇषਾਂ ਸ੍ਨਾਨਾਵਗਾਹਨਾਤ੍ । ਯੇषਾਂ ਚ ਪਾਦਰਜਸਾ ਪੂਤਾ ਪਾਦੋਦਕਾਨ੍ਮਹੀ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਦਾ ਪਾਣੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਂ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਯੇ ਵਾ ਵਾਞ੍ਛਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤੇ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਰਮੋ ਲਾਭੋ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਸਮਾਗਮਃ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਛੂਹ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਸਭ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ।
ਨ ਹ੍ਯਮ੍ਮਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਨ ਦੇਵਾ ਮृਚ੍ਛਿਲਾਮਯਾਃ । ਤੇ ਪੁਨਨ੍ਤ੍ਯਪਿ ਕਾਲੇਨ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਹੋ
ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਤੀਰਥ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ-ਪੱਥਰ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਭਗਤ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੂਤ ਉਵਾਵ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਕਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਸ੍ਮਿਤਃ । ਨਿਗੂਢਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਕਥਿਤੁਮਪਿ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਪਤੀ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਗੁਪਤ ਸਤਿ ਦੱਸਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿ ਗੂਢਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਪੁਰਾਣਯੋਃ । ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਂ ਪਾਪਘ੍ਨਂ ਸੁਖਦਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਲਕਸ਼ਮੀ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਖਾਸੀਅਤ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੀ, ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਾਰਭੂਤਂ ਗੋਪਨੀਯਂ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਖਲੇषੁ ਚ । ਤ੍ਵਾਂ ਪਵਿਤ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਾਣਤੁਲ੍ਯਾਂ ਕਥਯਾਮਿ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਰ ਹੈ ਤੇ ਗੁਪਤ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣੀ। ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਗੁਰੁਵਕ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣੇ ਪਤਿष੍ਯਤਿ । ਵਦਨ੍ਤਿ ਵੇਦਾਸ੍ਤਂ ਚਾਪਿ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਚ ਨਰੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਵੱਲੋਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵੇਦ ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਥਾ ਤਜ੍ਜਨ੍ਮਮਾਤ੍ਰਤਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਥਂ ਨਰਕਸ੍ਥਂ ਵਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੌ ਪੀੜੀਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।