ਕਿਂ ਜੀਵਨੇਨ ਮੇऽਤ੍ਰੈਵ ਦੁਰ੍ਭਗਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍ । ਨਿष੍ਕਲਂ ਜੀਵਨਂ ਤਸ੍ਯਾ ਯਾ ਪਤ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰੇਮਵਞ੍ਚਿਤਾ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ, ਜਦ ਮੈਂ ਇੰਨੀ ਦੁਖੀ ਹਾਂ? ਜਿਸਦੀ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿਆਰ ਤੋਂ ਵੰਝੀ ਹੋਈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖਾਲੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਾਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸਤ੍ਤ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਯੇ ਵਦਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ । ਤੇ ਚ ਮੂਰ੍ਖਾ ਨ ਵੇਦਜ੍ਞਾ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਮਤਿਂ ਤਵ
ਜੋ ਸਭ ਗਿਆਨੀ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਹਨ, ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਕੋਪਸਂਯੁਤਾਮ੍ । ਮਨਸਾ ਚ ਸਮਾਲੋਚ੍ਯ ਸ ਜਗਾਮ ਬਹਿਃ ਸਭਾਮ੍
ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਸਭਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਗਤੇ ਨਾਰਾਯਣੇ ਗਙ੍ਗਾਮੁਵਾਚ ਨਿਰ੍ਭਯਂ ਰੁषਾ । ਵਾਗਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵੀ ਸਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਵਣਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਉਪਰੰਤ, ਬੋਲ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਨਿਡਰ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਐਸੇ ਬੋਲ ਕਹੇ ਜੋ ਸੁਣਨ ਲਈ ਔਖੇ ਸਨ।
ਹੇ ਨਿਰ੍ਲਜ੍ਜੇ ਹੇ ਸਕਾਮੇ ਸ੍ਵਾਮਿਗਰ੍ਵਂ ਕਰੋषਿ ਕਿਮ੍ । ਅਧਿਕਂ ਸ੍ਵਾਮਿਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਿਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਹੇ ਨਿਰਲੱਜ! ਹੇ ਕਾਮੀ! ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ 'ਤੇ ਗਰਵ ਕਿਉਂ ਕਰਦੀ ਹੈ? ਕੀ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਵਧੀਕ ਕਿਸਮਤ ਪਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ?
ਮਾਨਚੂਰ੍ਣਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਦ੍ਯ ਹਰਿਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਕਾਨ੍ਤੋ ਮਮੈਵਂ ਕਾਨ੍ਤਵਲ੍ਲਭੇ
ਅੱਜ, ਹਰੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਮਾਣ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿਆਂਗੀ! ਤੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਪਸੰਦੀਦਾ?
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਕੇਸ਼ਂ ਗ੍ਰਹੀਤੁਮੁਦ੍ਯਤਾ । ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਪਦ੍ਮਾ ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੇਸ ਫੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ, ਪਰ ਪਦਮਾ, ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਵਾਣੀ ਤਾਂ ਪਦ੍ਮਾਂ ਮਹਾਬਲਵਤੀ ਸਤੀ । ਵृਕ੍ਸ਼ਰੂਪਾ ਸਰਿਦ੍ਰੂਪਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਵਾਣੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਤੇ ਸਤਿ ਸੀ, ਨੇ ਪਦਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: "ਤੂੰ ਰੁੱਖ ਤੇ ਦਰਿਆ ਬਣ ਜਾਵੇਂਗੀ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।"
ਵਿਪਰੀਤਂ ਤਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਨੋ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਸਨ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਯਥਾ ਵृਕ੍ਸ਼ੋ ਯਥਾ ਸਰਿਤ੍
"ਤੂੰ ਉਲਟ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ; ਤੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ, ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਖੜੀ ਰਹੇਗੀ।"
ਸ਼ਾਪਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਾ ਦੇਵੀ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਚੁਕੋਪ ਹ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਦੁਃਖਿਤਾ ਤਸ੍ਥੌ ਵਾਣੀਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਕਰੇਣ ਚ
ਸ਼ਾਪ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੇ ਵਾਪਸ ਸ਼ਾਪ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ; ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਣੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਖੜੀ ਰਹੀ।
ਅਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾਂ ਤੁ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੋਪਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਿਤਾਧਰਾਮ੍ । ਉਵਾਚ ਗਙ੍ਗਾ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਪਦ੍ਮਾਂ ਚਾਰਕ੍ਤਲੋਚਨਾਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕੰਪਦੇ ਹੌਂਠਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਨੇ ਪਦਮਾ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੀ ਲਾਲ ਸਨ, ਕਿਹਾ।
ਗਙ੍ਗੋਵਾਚ ਤ੍ਵਮੁਤ੍ਸृਜ ਮਹੋਗ੍ਰਾਂ ਚ ਪਦ੍ਮੇ ਕਿਂ ਮੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । ਦੁਃਸ਼ੀਲਾ ਮੁਖਰਾ ਨष੍ਟਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਾਚਾਲਰੂਪਿਣੀ
ਗੰਗਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਪਦਮਾ, ਆਪਣੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਰਤ — ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਮਾੜੀ, ਬੋਲ ਤਿੱਖੇ, ਭਟਕ ਗਈ ਹੈ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧ-ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਬੋਲਦੀ ਹੈ।"
ਵਾਗਧਿष੍ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀਯਂ ਸਤਤਂ ਕਲਹਪ੍ਰਿਯਾ । ਯਾਵਤੀ ਯੋਗ੍ਯਤਾ ਚਾਸ੍ਯਾ ਯਾਵਤੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰੇਵ ਚ
"ਇਹ ਬੋਲ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੜਾਈ ਦੀ ਆਸ਼ਿਕ ਹੈ; ਜਿੰਨੀ ਉਸਦੀ ਯੋਗਤਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਉਨੀ ਹੀ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਹੈ।"
ਤਥਾ ਕਰੋਤੁ ਵਾਦਂ ਚ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਚ ਦੁਰ੍ਮੁਖੀ । ਸ੍ਵਬਲਂ ਯਨ੍ਮਮ ਬਲਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਿਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
"ਇਹ ਮੂੰਹ ਫਟਕੜੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਿੰਨਾ ਚਾਹੇ ਵਾਦ ਕਰ ਲਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।"
ਜਾਨਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯੁਭਯੋਃ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਵਿਕ੍ਰਮਂ ਸਤਿ । ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਵਾਣ੍ਯੈ ਸ਼ਾਪਂ ਦਦਾਵਿਤਿ
ਸਭ ਲੋਕ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਣ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਵਾਣੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਸਰਿਕ੍ਤ੍ਯਰੂਪਾ ਭਵਤੁ ਸਾ ਯਾ ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਹ । ਅਧੋਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਸਾ ਪ੍ਰਯਾਤੁ ਸਨ੍ਤਿ ਯਤ੍ਰੈਵ ਪਾਪਿਨਃ
ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਚੁੱਕੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੋਂ ਵੰਜੀ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਥੱਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਪੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਕਲੌ ਤੇषਾਂ ਚ ਪਾਪਾਨਿ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲਏਗੀ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਮਹੀਂ ਪਾਪਿਪਾਪਂ ਲਭਿष੍ਯਸਿ । ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਭਗਵਾਨਾਜਗਾਮ ਹ
ਤੂੰ ਆਪ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾਵੇਂਗੀ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਵੇਂਗੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਥੇ ਭਗਵਾਨ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਦੈਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜੈਃ । ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਕਰੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚਾਰ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਚਾਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾ ਲਿਆ।
ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਹਸ੍ਯਂ ਤਾਸਾਂ ਚ ਸ਼ਾਪਸ੍ਯ ਕਲਹਸ੍ਯ ਚ
ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਗਿਆਨ ਦੱਸਿਆ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਝਗੜੇ ਦਾ ਭੇਦ ਸੁਣਿਆ।
ਉਵਾਚ ਦੁਃਖਿਤਾਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਵਾਚਂ ਸਾਮਯਿਕੀਂ ਵਿਭੁਃ । ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿ ਤ੍ਵਂ ਕਲਯਾ ਗਚ੍ਛ ਧਰ੍ਮਧ੍ਵਜਗृਹਂ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੁਖੀ ਹੋਈਆਂ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖੇ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਲਕਸ਼ਮੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਧਰਮਧਵਜ ਦੇ ਘਰ ਚਲੀ ਜਾ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ।
ਅਯੋਨਿਸਮ੍ਭਵਾ ਭੂਮੌ ਤਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਦੈਵਦੋषੇਣ ਵृਕ੍ਸ਼ਤ੍ਵਂ ਚ ਲਭਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਾ ਜੰਮੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਬਣੇਂਗੀ। ਉਥੇ ਹੀ, ਦੈਵੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਰੁੱਖ ਦਾ ਰੂਪ ਵੀ ਮਿਲੇਗਾ।
ਮਦਂਸ਼ਸ੍ਯਾਸੁਰਸ੍ਯੈਵ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡਸ੍ਯ ਕਾਮਿਨੀ । ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚ ਮਤ੍ਪਤ੍ਨੀ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੂੰ ਮਦ ਵਿੱਚ ਚੂਰ ਦੈਤ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀਕਾ ਬਣੇਂਗੀ; ਫਿਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇਂਗੀ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪਾਵਨੀ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁਲਸੀਤਿ ਚ ਭਾਰਤੇ । ਕਲਯਾ ਚ ਸਰਿਦ੍ਭਾਵਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛ ਵਰਾਨਨੇ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ 'ਤੁਲਸੀ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਜਲਦੀ ਦਰਿਆ ਬਣ ਜਾ।
ਭਾਰਤਂ ਭਾਰਤੀਸ਼ਾਪਾਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀ ਭਵ । ਗਙ੍ਗੇ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤ੍ਵਮਂਸ਼ੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਪਾਵਨੀ
ਭਾਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ 'ਪਦਮਾਵਤੀ' ਨਾਂ ਮਿਲੇਗਾ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਗੰਗਾ ਕੋਲ ਜਾਵੇਂਗੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣੇਂਗੀ।
ਭਾਰਤਂ ਭਾਰਤੀਸ਼ਾਪਾਤ੍ਪਾਪਦਾਹਾਯ ਪਾਪਿਨਾਮ੍ । ਭਗੀਰਥਸ੍ਯ ਤਪਸਾ ਤੇਨ ਨੀਤਾ ਸੁਕਲ੍ਪਿਤੇ
ਭਾਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਵੇਂਗੀ। ਭਗੀਰਥ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਉਥੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇਗਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਸਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਭਾਗੀਰਥੀ ਪੂਤਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਮਹੀਤਲੇ । ਮਦਂਸ਼ਸ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਜਾਯਾ ਜਾਯੇਰ੍ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੈਨੂੰ 'ਭਗੀਰਥੀ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇਂਗੀ।
ਮਤ੍ਕਲਾਂਸ਼ਸ੍ਯ ਭੂਪਸ੍ਯ ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਸ਼੍ਚ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਗਙ੍ਗਾਸ਼ਾਪੇਨ ਕਲਯਾ ਭਾਰਤਂ ਗਚ੍ਛ ਭਾਰਤਿ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੇਰੇ ਅੰਸ਼ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਾ, ਹੇ ਭਾਰਤੀ।
ਕਲਹਸ੍ਯ ਫਲਂ ਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਪਤ੍ਨੀਭ੍ਯਾਂ ਸਹਾਚ੍ਯੁਤੇ । ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਦਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕਾਮਿਨੀ ਭਵ
ਆਪਣੀਆਂ ਹੋਰ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਅਚੁਤ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਝਗੜੇ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਆਪ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀਕਾ ਬਣੀਂ।
ਗਙ੍ਗਾ ਯਾਤੁ ਸ਼ਿਵਸ੍ਥਾਨਮਤ੍ਰ ਪਦ੍ਮੈਵ ਤਿष੍ਠਤੁ । ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਚ ਕ੍ਰੋਧਰਹਿਤਾ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾ ਸਤ੍ਤ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਗੰਗਾ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਥਾਂ ਚਲੀ ਜਾਵੇ, ਇੱਥੇ ਪਦਮਾ ਹੀ ਰਹੇ। ਤੂੰ ਸ਼ਾਂਤ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮੇਰੀ ਭਗਤ ਅਤੇ ਸਤੋਗੁਣੀ ਬਣ।