ੴ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਤ੍ਮਿਕਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪਾਦਯੁਗ੍ਮਂ ਸਦਾਵਤੁ । ੴ ਵਾਗਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਰ੍ਵਂ ਸਦਾਵਤੁ
‘ਓਂ ਸਰਵਵਰਨਾਤ੍ਮਿਕਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਮੇਰੇ ਦੋ ਪੈਰ ਸਦਾ ਬਚਾਏ; ‘ਓਂ ਵਾਗਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰਦੇਵ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ’ ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਸਦਾ ਰੱਖੇ।
ੴ ਸਰ੍ਵਕਣ੍ਠਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਸਦਾਵਤੁ । ੴ ਸਰ੍ਵਜਿਹ੍ਵਾਗ੍ਰਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾਗ੍ਨਿਦਿਸ਼ਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ
‘ਓਂ ਸਰਵਕੰਠਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ‘ਓਂ ਸਰਵਜਿਹ੍ਵਾਗ੍ਰਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ’ ਅੱਗ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ (ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ) ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ੴ ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਕ੍ਲੀਂ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਬੁਧਜਨਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸਤਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਰਾਜੋऽਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਮਾਂ ਸਦਾਵਤੁ
‘ਓਂ ਐਂ ਹ੍ਰੀੰ ਕਲੀੰ ਸਰਸਵਤ੍ਯੈ ਬੁਧਜਨਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ’—ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ—ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਨੈਰ੍ऋਤ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਦਾਵਤੁ । ੴ ਐਂ ਜਿਹ੍ਵਾਗ੍ਰਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਾਂ ਵਾਰੁਣੇऽਵਤੁ
‘ਐਂ ਹ੍ਰੀੰ ਸ਼੍ਰੀੰ’ ਤਿੰਨ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨੈਰਤ (ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ) ਵੱਲ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ‘ਓਂ ਐਂ ਜਿਹ੍ਵਾਗ੍ਰਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ’ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੇਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ੴ ਸਰ੍ਵਾਮ੍ਬਿਕਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਮਾਂ ਸਦਾਵਤੁ । ੴ ਐਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕ੍ਲੀਂ ਗਦ੍ਯਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਾਮੁਤ੍ਤਰੇऽਵਤੁ
‘ਓਂ ਸਰਵਾਂਬਿਕਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਵਾਯੂ (ਪੱਛਮ-ਉੱਤਰ) ਵੱਲ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ‘ਓਂ ਐਂ ਸ਼੍ਰੀੰ ਕਲੀੰ ਗਦ੍ਯਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ’ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੇਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ੴ ਐਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਸਦਾਵਤੁ । ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਸਰ੍ਵਪੂਜਿਤਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸਦਾਵਤੁ
‘ਓਂ ਐਂ ਸਰਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਈਸ਼ਾਨ (ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ) ਵੱਲ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ‘ਓਂ ਹ੍ਰੀੰ ਸਰਵਪੂਜਿਤਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ’ ਉਪਰੋਂ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਪੁਸ੍ਤਕਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾਧੋ ਮਾਂ ਸਦਾਵਤੁ । ੴ ਗ੍ਰਨ੍ਥਬੀਜਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਾਂ ਸਰ੍ਵਤੋऽਵਤੁ
‘ਓਂ ਹ੍ਰੀੰ ਪੁਸਤਕਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਹੇਠਾਂ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ‘ਓਂ ਗ੍ਰੰਥਬੀਜਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ’ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੇਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮਨ੍ਤ੍ਰੌਘਵਿਗ੍ਰਹਮ੍ । ਇਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਜਯਂ ਨਾਮ ਕਵਚਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦਾ ਰੂਪ ਦੱਸਿਆ ਹੈ; ਇਹ 'ਵਿਸ਼ਵ ਜਿੱਤ' ਨਾਮ ਦਾ ਕਵਚ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਧਰ੍ਮਵਕ੍ਤ੍ਰਾਤ੍ਪਰ੍ਵਤੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ । ਤਵ ਸ੍ਨੇਹਾਨ੍ਮਯਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਮੁਖ ਤੋਂ ਪਰਵਤ ਗੰਧਮਾਦਨ ਤੇ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਤੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਹੈ—ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ।
ਗੁਰੁਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਙ੍ਕਾਰਚਨ੍ਦਨੈਃ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦਣ੍ਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਕਵਚਂ ਧਾਰਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੰਡ ਵਾਂਗ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਇਹ ਕਵਚ ਧਾਰਨ ਕਰੇ।
ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਜਪੇਨੈਵ ਸਿਦ੍ਧਂ ਤੁ ਕਵਚਂ ਭਵੇਤ੍ । ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਕਵਚੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਪੰਜ ਲੱਖ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕਵਚ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਕਵਚ ਸਿਧ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਵਾਗ੍ਮੀ ਕਵੀਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯੀ ਭਵੇਤ੍ । ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਜੇਤੁਂ ਚ ਕਵਚਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਇਸ ਕਵਚ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਮਹਾਨ ਵਕਤਾ, ਵੱਡਾ ਕਵੀ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਚ ਕਣ੍ਵਸ਼ਾਖੋਕ੍ਤਂ ਕਵਚਂ ਕਥਿਤਂ ਮੁਨੇ । ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪੂਜਾਵਿਧਾਨਂ ਚ ਧ੍ਯਾਨਂ ਚ ਵਨ੍ਦਨਂ ਸ਼ृਣੁ
ਕਣ੍ਵ ਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਇਹ ਕਵਚ ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਵੰਦਨਾ ਵੀ ਸੁਣ।
ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯਕृਤਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਸ੍ਤੋਤ੍ਰਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਵਾਗ੍ਦੇਵਤਾਯਾਃ ਸ੍ਤਵਨਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਮ੍ । ਮਹਾਮੁਨਿਰ੍ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯੋ ਯੇਨ ਤੁष੍ਟਾਵ ਤਾਂ ਪੁਰਾ
ਯਾਜ਼੍ਨਵਲਕ੍ਯ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸਰਸਵਤੀ ਜੀ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਬੋਲੀ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਉਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਹਾਂਮੁਨੀ ਯਾਜ਼੍ਨਵਲਕ੍ਯ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਗੁਰੁਸ਼ਾਪਾਜ੍ਜ ਸ ਮੁਨਿਰ੍ਹਤਵਿਦ੍ਯੋ ਬਭੂਵ ਹ । ਤਦਾ ਜਗਾਮ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤੋ ਰਵਿਸ੍ਥਾਨਂ ਸੁਪੁਣ੍ਯਦਮ੍
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮੁਨੀ ਆਪਣੀ ਵਿਦਿਆ ਗਵਾ ਬੈਠਾ। ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਗਿਆ।
ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਪਸਾ ਸੂਰ੍ਯਂ ਲੋਲਾਰ੍ਕੇ ਦृष੍ਟਿਗੋਚਰੇ । ਤੁष੍ਟਾਵ ਸੂਰ੍ਯਂ ਸ਼ੋਕੇਨ ਰੁਰੋਦ ਚ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਹ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਲਾਰਕ ਵੇਖਿਆ। ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਰੋਇਆ।
ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਂ ਪਾਠਯਾਮਾਸ ਵੇਦਂ ਵੇਦਾਙ੍ਗਮੀਸ਼੍ਵਰਃ । ਉਵਾਚ ਸ੍ਤੌਹਿ ਵਾਗ੍ਦੇਵੀਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਸ੍ਮृਤਿਹੇਤਵੇ
ਸੂਰਜ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ: 'ਸਮਝ ਲਈ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬੋਲੀ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰ।'
ਤਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੀਨਨਾਥੋऽਪ੍ਯਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਂ ਚਕਾਰ ਸਃ । ਮੁਨਿਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਤੁष੍ਟਾਵ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਨ੍ਧਰਃ
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਦਇਆਲੂ ਪ੍ਰਭੂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੁਨੀ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਨਿਵੀਂ ਮੱਤ ਨਾਲ ਤੇ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯ ਉਵਾਚ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਜਗਨ੍ਮਾਤਰ੍ਮਾਮੇਵਂ ਹਤਤੇਜਸਮ੍ । ਗੁਰੁਸ਼ਾਪਾਤ੍ਸ੍ਮृਤਿਭ੍ਰष੍ਟਂ ਵਿਦ੍ਯਾਹੀਨਂ ਚ ਦੁਃਖਿਤਮ੍
ਯਾਜ਼੍ਨਵਲਕ੍ਯ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਮਿਟ ਗਈ ਹੈ; ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਯਾਦ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ ਤੇ ਦੁੱਖੀ ਹਾਂ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਦੇਹਿ ਸ੍ਮृਤਿਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸ਼ਿष੍ਯਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀਮ੍ । ਗ੍ਰਨ੍ਥਕਰ੍ਤृਤ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚ ਸੁਸ਼ਿष੍ਯਂ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ, ਯਾਦ, ਵਿਦਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਾਲ, ਗ੍ਰੰਥ ਲਿਖਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਅਤੇ ਚੰਗਾ, ਪੱਕਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੀ ਬਖ਼ਸ਼।
ਪ੍ਰਤਿਭਾਂ ਸਤ੍ਸਭਾਯਾਂ ਚ ਵਿਚਾਰਕ੍ਸ਼ਮਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਲੁਪ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦੈਵਯੋਗਾਨ੍ਨਵੀਭੂਤਂ ਪੁਨਃ ਕੁਰੁ
ਚੰਗੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਦੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਭਾਗ ਦੇ ਕਾਰਨ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੁੜ ਨਵਾਂ ਕਰ ਦੇ।
ਯਥਾਙ੍ਕੁਰਂ ਭਸ੍ਮਨਿ ਚ ਕਰੋਤਿ ਦੇਵਤਾ ਪੁਨਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਾ ਪਰਮਾ ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਾ ਸਨਾਤਨੀ
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵੀ ਸੁਆਹ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਅੰਕੁਰ ਉਗਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਪਰਮ ਜੋਤਿ ਵਾਲੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਸਰੂਪਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਕਰ।
ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਧਿਦੇਵੀ ਯਾ ਤਸ੍ਯੈ ਵਾਣ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਵਿਸਰ੍ਗਬਿਨ੍ਦੁਮਾਤ੍ਰਾਸੁ ਯਦਧਿष੍ਠਾਨਮੇਵ ਚ
ਜੋ ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਾਣੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਵਿਸਰਗ ਤੇ ਬਿੰਦੂ ਵਿਚ ਹੀ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਨ।
ਤਦਧਿष੍ਠਾਤ੍ਰੀ ਯਾ ਦੇਵੀ ਤਸ੍ਯੈ ਨਿਤ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਸ੍ਵਰੂਪਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਧਿष੍ਠਾਤृਰੂਪਿਣੀ
ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਧਾਰਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਸਦੀਵੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਵਿਆਖਿਆ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਆਖਿਆ ਦੀ ਆਧਾਰਕ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਯਯਾ ਵਿਨਾ ਪ੍ਰਸਂਖ੍ਯਾਵਾਨ੍ ਸਂਖ੍ਯਾਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ । ਕਾਲਸਂਖ੍ਯਾਸ੍ਵਰੂਪਾ ਯਾ ਤਸ੍ਯੈ ਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਗਿਣਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਕਾਲ ਤੇ ਸੰਖਿਆ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਭ੍ਰਮਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਰੂਪਾ ਯਾ ਤਸ੍ਯੈ ਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਸ੍ਮृਤਿਸ਼ਕ੍ਤਿਜ੍ਞਾਨਸ਼ਕ੍ਤਿਬੁਦ੍ਧਿਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਜੋ ਭਟਕਣ ਦੇ ਮੂਲ ਤੱਤ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਯਾਦ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਭਾਕਲ੍ਪਨਾਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਯਾ ਚ ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਯਤ੍ਰ ਵੈ
ਜੋ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਤੇ ਕਲਪਨਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੱਥੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲੋਂ ਗਿਆਨ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।
ਬਭੂਵ ਮੂਕਵਤ੍ਸੋऽਪਿ ਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਂ ਕਰ੍ਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਃ । ਤਦਾऽऽਜਗਾਮ ਭਗਵਾਨਾਤ੍ਮਾ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਈਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਵੀ ਮੂਕ ਵਾਂਗ ਬਣ ਗਿਆ, ਮੂਲ ਸਿਧਾਂਤ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਨਾ ਰਿਹਾ। ਤਦੋਂ ਭਗਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਇਆ।
ਉਵਾਚ ਸ ਤਾਂ ਸ੍ਤੌਹਿ ਵਾਣੀਮਿष੍ਟਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ । ਸ ਚ ਤੁष੍ਟਾਵ ਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚਾਜ੍ਞਯਾ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਇੱਛਿਤ ਵਾਣੀ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰ, ਹੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਤਾ।' ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਚਕਾਰ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਤਦਾ ਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯਦਾਪ੍ਯਨਨ੍ਤਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਜ੍ਞਾਨਮੇਕਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਵਧੀਆ ਸਿਧਾਂਤ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਨੇ ਅਨੰਤ ਕੋਲੋਂ ਇਕੋ ਗਿਆਨ ਪੁੱਛਿਆ।