ਕਮਣ੍ਡਲੁਧਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ੍ਤਪਸ੍ਵੀ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਵਰਃ । ਚਤੁਰ੍ਮੁਖੈਸ੍ਤਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜਸਾ
ਪਾਣੀ ਦਾ ਕਮੰਡਲ ਲੈ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਧਨਵਾਨ, ਵੱਡਾ ਤਪਸਵੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ—ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸਲਾਹਦਾ ਸੀ।
ਸਾ ਤਦਾ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਸृष੍ਟਾ ਸ਼ਤਚਨ੍ਦ੍ਰਸਮਪ੍ਰਭਾ । ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਧਾਨਾ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਣਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਬਣੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸੌ ਚੰਦਾਂ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸਂਸ੍ਤੂਯ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਮ੍ । ਉਵਾਸ ਸ੍ਵਾਮਿਨਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਮੁਦਾ
ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸੋਹਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਕृष੍ਣੋ ਦ੍ਵਿਧਾਰੂਪੋ ਬਭੂਵ ਸਃ । ਵਾਮਾਰ੍ਧਾਙ੍ਗੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਗੋਪਿਕਾਪਤਿਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਆਇਆ: ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਮਹਾਦੇਵ ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਃ ਸ਼ਤਕੋਟਿਰਵਿਪ੍ਰਭਃ । ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਟ੍ਟਿਸ਼ਧਰੋ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਾਮ੍ਬਰੋ ਹਰਃ
ਸਾਫ ਸਫਟਿਕ ਵਰਗਾ, ਸੌ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਹਰਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਤੇ ਭਾਲਾ ਲੈ ਕੇ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ।
ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਵਰ੍ਣਾਭੋ ਜਟਾਭਾਰਧਰਃ ਪਰਃ । ਭਸ੍ਮਭੂषਿਤਗਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਸ੍ਮਿਤਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਃ
ਤਪੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਜਟਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਭਸਮ ਲਗਾਈ ਹੋਈ, ਹੱਸਦਾ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਪੱਗ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ।
ਦਿਗਮ੍ਬਰੋ ਨੀਲਕਣ੍ਠਃ ਸਰ੍ਪਭੂषਣਭੂषਿਤਃ । ਬਿਭ੍ਰਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਹਸ੍ਤੇਨ ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਂ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਾਮ੍
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨੰਗਾ, ਨੀਲਾ ਗਲਾ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸੋਹਣੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਫੜੀ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਜਪਨ੍ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਸਤ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਜੋਤ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ, ਸੱਚੀ ਸਰੂਪ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਕਾਰਣਂ ਕਾਰਣਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਙ੍ਗਲਮ੍ । ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਵ੍ਯਾਧਿਸ਼ੋਕਭੀਤਿਹਰਂ ਪਰਮ੍
ਸਭ ਕਾਰਣਾਂ ਦਾ ਕਾਰਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ੁਭਤਾ, ਜਨਮ, ਮੌਤ, ਬੁਢਾਪਾ, ਰੋਗ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।
ਸਂਸ੍ਤੂਯ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਂ ਤਂ ਯਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯਾਭਿਧਃ । ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸਮੁਵਾਸ ਹਰੇਃ ਪੁਰਃ
ਮੌਤ ਦੇ ਮੌਤ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ, ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਦਿਦੇਵਤੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਥ ਡਿਮ੍ਭੋ ਜਲੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਯਾਵਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਯਃ । ਤਤਃ ਸ ਕਾਲੇ ਸਹਸਾ ਦ੍ਵਿਧਾਭੂਤੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਹੇਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਜਦ ਤੱਕ ਅੰਡਾ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਿਹਾ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਅਚਾਨਕ ਉਹ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਗਿਆ।
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰੇਕਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਕੋਟਿਰਵਿਪ੍ਰਭਃ। ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਰੋਰੂਯਮਾਣਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤਨਾਨ੍ਧਃ ਪੀਡਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ
ਉਸ ਅੰਡੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੌ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ।
ਪਿਤ੍ਰਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਜਲਮਧ੍ਯੇ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਸਂਖ੍ਯਨਾਥੋ ਯੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ੋਰ੍ਧ੍ਵਮਨਾਥਵਤ੍
ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਬਿਨਾ ਆਸਰੇ, ਬ੍ਰਹਮਾਂਡਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਨਾਥ ਵਾਂਗ ਉਪਰ ਵਲ ਤੱਕਦਾ ਸੀ।
ਸ੍ਥੂਲਾਸ੍ਥੂਲਤਮਃ ਸੋऽਪਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਦੇਵੋ ਮਹਾਵਿਰਾਟ੍। ਪਰਮਾ੍ਣੁਰ੍ਯਥਾ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਤ੍ਪਰਃ ਸ੍ਥੂਲਾਤ੍ਤਥਾਪ੍ਯਸੌ
ਉਹ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਾ-ਵੀਰਾਟ ਦੇਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ, ਮੋਟਾ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਕਸ਼ਮ ਵੀ; ਜਿਵੇਂ ਪਰਮਾਣੂ ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਮੋਟੇ ਤੋਂ ਵੀ ਉਪਰ ਹੈ।
ਤੇਜਸਾ षੋਡਸ਼ਾਂਸ਼ੋऽਯਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਆਧਾਰਃ ਸਰ੍ਵਵਿਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਮਹਾਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਕृਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਆਤਮਾ, ਦਾ ਸੋਲ੍ਹਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਵਿਸ਼ਵਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਹਾ-ਵਿਸ਼ਨੂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਲੋਮਕੂਪੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਨਿਖਿਲਾਨਿ ਚ। ਅਸ੍ਯਾਪਿ ਤੇषਾਂ ਸਂਖ੍ਯਾਂ ਚ ਕृष੍ਣੋ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨਹਿ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਉਸ ਦੇ ਹਰ ਇਕ ਵਾਲ ਦੇ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੱਸਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਸਂਖ੍ਯਾ ਚੇਦ੍ਰਜਸਾਮਸ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਨ ਕਦਾਚਨ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦੀਨਾਂ ਤਥਾ ਸਂਖ੍ਯਾ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਕਣਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੇ ਸ਼ਿਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਤਿਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਸਨ੍ਤ੍ਯੇਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦਯਃ। ਪਾਤਾਲਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਨ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਹਰ ਇਕ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਹਨ; ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਤੱਕ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਦ੍ ਬਹਿਰੇਵ ਸਃ। ਤਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚ ਗੋਲੋਕਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਕੋਟਿਯੋਜਨਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਵੈਕੁੰਠ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਉਪਰ ਗੋਲੋਕ ਹੈ, ਜੋ ਪੰਜ ਕ੍ਰੋੜ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਕृष੍ਣਸ੍ਤਥਾਪ੍ਯਯਮ੍। ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਮਿਤਾ ਪृਧ੍ਵੀ ਸਪ੍ਤਸਾਗਰਸਂਯੁਤਾ
ਇਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੱਚੀ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਤੇ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਊਨਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦੁਪਦ੍ਵੀਪਾਸਂਖ੍ਯਸ਼ੈਲਵਨਾਨ੍ਵਿਤਾ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸਪ੍ਤ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਾ ਬ੍ਰਹ੍ਯਲੋਕਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਕ੍ਰੋੜ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਘੱਟ ਉਪਟਾਪੂ, ਅਣਗਿਣਤ ਪਹਾੜ ਤੇ ਜੰਗਲ ਹਨ। ਉਪਰ ਸੱਤ ਸੁਗਮ ਲੋਕ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਪਾਤਾਲਾਨਿ ਚ ਸਪ੍ਤਾਧਸ਼੍ਚੈਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਮੇਵ ਚ। ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਧਰਾਯਾ ਭੂਰ੍ਲੋਕੋ ਭੁਵਰ੍ਲੋਕਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਹੇਠਾਂ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ ਭੂਰਲੋਕ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਭੁਵਰਲੋਕ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਰਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕੋ ਜਨਲੋਕਸ੍ਤਥਾ ਪਰਃ । ਤਤਃ ਪਰਸ੍ਤਪੋਲੋਕਃ ਸਤ੍ਯਲੋਕਸ੍ਤਤਃ ਪਰਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਸਵਰਲੋਕ ਹੈ, ਫਿਰ ਜਨਲੋਕ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਤਪੋਲੋਕ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉਪਰ ਸਤ੍ਯਲੋਕ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਸ੍ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਸਨ੍ਨਿਭਃ । ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਰਿਮਂ ਚ ਬਾਹ੍ਯਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਹੈ, ਜੋ ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰਾ ਬਾਹਰਲਾ ਤੇ ਅੰਦਰਲਾ ਜਗਤ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਿਨਾਸ਼ੇ ਵਿਨਾਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਨਾਰਦ । ਜਲਬੁਦ੍ਬੁਦਵਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸਂਘਮਨਿਤ੍ਯਕਮ੍
ਜਦੋਂ ਇਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਾਰਦ। ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਇਕ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬੁੱਲੇ ਵਾਂਗ ਅਸਥਿਰ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯੌ ਗੋਲੋਕਵੈਕੁਣ੍ਠੌ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੌ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦਕृਤ੍ਰਿਮੌ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਲੋਮਕੂਪੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਪਰਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਗੋਲੋਕ ਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਹਰ ਇਕ ਵਾਲ ਦੇ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਇਕ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਪੱਕਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਏषਾਂ ਸਂਖ੍ਯਾਂ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਕृष੍ਣੋऽਨ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਕਾ ਕਥਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਪ੍ਰਤਿਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦਯਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ। ਹਰ ਇਕ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਹੋਰ ਹਨ।
ਤਿਸ੍ਰਃ ਕੋਟ੍ਯਃ ਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਸਂਖ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰਕ। ਦਿਗੀਸ਼ਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਗ੍ਰਹਾਦਯਃ
ਹਰ ਥਾਂ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰੋੜ ਦੇਵਤੇ ਹਨ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਪਾਲਕ, ਤਾਰੇ, ਗ੍ਰਹ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਹਨ।
ਭੁਵਿ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਚਤ੍ਵਾਰੋऽਪ੍ਯਧੋ ਨਾਗਾਸ਼੍ਚਰਾਚਰਾਃ । ਅਥ ਕਾਲੇऽਤ੍ਰ ਸ ਵਿਰਾਡੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਜਾਤੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਨਾਗ ਤੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦੇ ਜੀਵ ਹਨ। ਫਿਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਰਾਟ ਨੇ ਉਪਰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵੇਖਿਆ।
ਡਿਮ੍ਭਾਨ੍ਤਰੇ ਚ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਚ ਨ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਚ ਕਿਞ੍ਚਨ । ਚਿਨ੍ਤਾਮਵਾਪ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਰੁਰੋਦ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਅੰਡੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਖਾਲੀਪਨ ਸੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਰੋਇਆ।