ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਂਸ਼ਾਂਸ਼ਕਲਯਾ ਬਭੂਵੁਃ ਸਰ੍ਵਯੋषਿਤਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਥਿਤਾ ਲੋਕਾ ਮੋਹਿਤਾਃ ਸ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਮਾਯਯਾ
ਉਸਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਬਣੀਆਂ; ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਲੋਕ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਪ੍ਰਦਾਤ੍ਰੀ ਚ ਕਾਮਿਨਾਂ ਗृਹਵਾਸਿਨਾਮ੍ । ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾ ਯਾ ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਚ ਵੈष੍ਣਵੀ
ਉਹ ਘਰਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਸੁਖ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨਵੀ ਹੈ।
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੂਣਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਾਤ੍ਰੀ ਸੁਖਿਨਾਂ ਸੁਖਦਾਯਿਨੀ । ਸ੍ਵਰ੍ਗੇषੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਗृਹਲਕ੍ਸ਼੍ਯੀਰ੍ਗृਹੇषੁ ਚ
ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ-ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਤੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘਰ-ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ।
ਤਪਸ੍ਵਿषੁ ਤਪਸ੍ਯਾ ਚ ਸ਼੍ਰੀਰੂਪਾ ਤੁ ਨृਪੇषੁ ਚ । ਯਾ ਵਹ੍ਨੌ ਦਾਹਿਕਾਰੂਪਾ ਪ੍ਰਭਾਰੂਪਾ ਚ ਭਾਸ੍ਕਰੇ
ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤਪ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਹੈ; ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸਾੜਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਹੈ।
ਸ਼ੋਭਾਰੂਪਾ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਚ ਸਾ ਪਦ੍ਮੇषੁ ਚ ਸ਼ੋਭਨਾ । ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾ ਯਾ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਿ
ਚੰਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੋਭਾ ਹੈ, ਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਨਸੀਬ ਹੈ, ਤੇ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈ।
ਯਯਾ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨਾਤ੍ਮਾ ਯਯਾ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਜ੍ਜਗਤ੍ । ਯਯਾ ਵਿਨਾ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਜੀਵਨ੍ਮृਤਮਿਵ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਜਗਤ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਬਿਨਾ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਜੀਉਂਦਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮੁਰਦਾ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਯਾ ਚ ਸਂਸਾਰਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਬੀਜਰੂਪਾ ਸਨਾਤਨੀ । ਸ੍ਥਿਤਿਰੂਪਾ ਵृਦ੍ਧਿਰੂਪਾ ਫਲਰੂਪਾ ਚ ਨਾਰਦ
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਬੀਜ-ਰੂਪ ਹੈ, ਠਹਿਰਾਉ, ਵਾਧਾ ਤੇ ਫਲ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਦਯਾਰੂਪਾ ਨਿਦ੍ਰਾ ਤਨ੍ਦ੍ਰਾ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਮਤਿਃ । ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਲਜ੍ਜਾਤੁष੍ਟਿਪੁष੍ਟਿਭ੍ਰਾਨ੍ਤਿਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾਦਿਰੂਪਿਣੀ
ਉਹ ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ, ਨੀਂਦ, ਸੁਸਤਾਹਟ, ਮਾਫੀ, ਅਕਲ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਲਾਜ, ਰੱਜ, ਪੋਸ਼ਣ, ਭਟਕਣਾ ਤੇ ਸੋਭਾ ਆਦਿ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਸਾ ਚ ਸਂਸ੍ਤੂਯ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਤਤ੍ਪੁਰਃ ਸਮੁਵਾਸ ਹ । ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਂ ਤਸ੍ਯੈ ਪ੍ਰਦਦੌ ਰਾਧਿਕੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਹੀ; ਰਾਧਿਕੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਸਸ੍ਤ੍ਰੀਕਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ । ਪਦ੍ਮਨਾਭੇਰ੍ਨਾਭਿਪਦ੍ਮਾਨ੍ਨਿਃਸਸਾਰ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਚਤੁਰਮੁਖਾ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਪਦਮਨਾਭ ਦੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਆਇਆ।
ਕਮਣ੍ਡਲੁਧਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ੍ਤਪਸ੍ਵੀ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਵਰਃ । ਚਤੁਰ੍ਮੁਖੈਸ੍ਤਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜਸਾ
ਪਾਣੀ ਦਾ ਕਮੰਡਲ ਲੈ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਧਨਵਾਨ, ਵੱਡਾ ਤਪਸਵੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ—ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸਲਾਹਦਾ ਸੀ।
ਸਾ ਤਦਾ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਸृष੍ਟਾ ਸ਼ਤਚਨ੍ਦ੍ਰਸਮਪ੍ਰਭਾ । ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਧਾਨਾ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਣਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਬਣੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸੌ ਚੰਦਾਂ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸਂਸ੍ਤੂਯ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਮ੍ । ਉਵਾਸ ਸ੍ਵਾਮਿਨਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਮੁਦਾ
ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸੋਹਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਕृष੍ਣੋ ਦ੍ਵਿਧਾਰੂਪੋ ਬਭੂਵ ਸਃ । ਵਾਮਾਰ੍ਧਾਙ੍ਗੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਗੋਪਿਕਾਪਤਿਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਆਇਆ: ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਮਹਾਦੇਵ ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਃ ਸ਼ਤਕੋਟਿਰਵਿਪ੍ਰਭਃ । ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਟ੍ਟਿਸ਼ਧਰੋ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਾਮ੍ਬਰੋ ਹਰਃ
ਸਾਫ ਸਫਟਿਕ ਵਰਗਾ, ਸੌ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਹਰਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਤੇ ਭਾਲਾ ਲੈ ਕੇ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ।
ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਵਰ੍ਣਾਭੋ ਜਟਾਭਾਰਧਰਃ ਪਰਃ । ਭਸ੍ਮਭੂषਿਤਗਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਸ੍ਮਿਤਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਃ
ਤਪੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਜਟਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਭਸਮ ਲਗਾਈ ਹੋਈ, ਹੱਸਦਾ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਪੱਗ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ।
ਦਿਗਮ੍ਬਰੋ ਨੀਲਕਣ੍ਠਃ ਸਰ੍ਪਭੂषਣਭੂषਿਤਃ । ਬਿਭ੍ਰਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਹਸ੍ਤੇਨ ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਂ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਾਮ੍
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨੰਗਾ, ਨੀਲਾ ਗਲਾ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸੋਹਣੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਫੜੀ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਜਪਨ੍ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਸਤ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਜੋਤ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ, ਸੱਚੀ ਸਰੂਪ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਕਾਰਣਂ ਕਾਰਣਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਙ੍ਗਲਮ੍ । ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਵ੍ਯਾਧਿਸ਼ੋਕਭੀਤਿਹਰਂ ਪਰਮ੍
ਸਭ ਕਾਰਣਾਂ ਦਾ ਕਾਰਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ੁਭਤਾ, ਜਨਮ, ਮੌਤ, ਬੁਢਾਪਾ, ਰੋਗ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।
ਸਂਸ੍ਤੂਯ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਂ ਤਂ ਯਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯਾਭਿਧਃ । ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸਮੁਵਾਸ ਹਰੇਃ ਪੁਰਃ
ਮੌਤ ਦੇ ਮੌਤ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ, ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਦਿਦੇਵਤੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਥ ਡਿਮ੍ਭੋ ਜਲੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਯਾਵਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਯਃ । ਤਤਃ ਸ ਕਾਲੇ ਸਹਸਾ ਦ੍ਵਿਧਾਭੂਤੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਹੇਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਜਦ ਤੱਕ ਅੰਡਾ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਿਹਾ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਅਚਾਨਕ ਉਹ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਗਿਆ।
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰੇਕਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਕੋਟਿਰਵਿਪ੍ਰਭਃ। ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਰੋਰੂਯਮਾਣਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤਨਾਨ੍ਧਃ ਪੀਡਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ
ਉਸ ਅੰਡੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੌ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ।
ਪਿਤ੍ਰਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਜਲਮਧ੍ਯੇ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਸਂਖ੍ਯਨਾਥੋ ਯੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ੋਰ੍ਧ੍ਵਮਨਾਥਵਤ੍
ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਬਿਨਾ ਆਸਰੇ, ਬ੍ਰਹਮਾਂਡਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਨਾਥ ਵਾਂਗ ਉਪਰ ਵਲ ਤੱਕਦਾ ਸੀ।
ਸ੍ਥੂਲਾਸ੍ਥੂਲਤਮਃ ਸੋऽਪਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਦੇਵੋ ਮਹਾਵਿਰਾਟ੍। ਪਰਮਾ੍ਣੁਰ੍ਯਥਾ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਤ੍ਪਰਃ ਸ੍ਥੂਲਾਤ੍ਤਥਾਪ੍ਯਸੌ
ਉਹ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਾ-ਵੀਰਾਟ ਦੇਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ, ਮੋਟਾ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਕਸ਼ਮ ਵੀ; ਜਿਵੇਂ ਪਰਮਾਣੂ ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਮੋਟੇ ਤੋਂ ਵੀ ਉਪਰ ਹੈ।
ਤੇਜਸਾ षੋਡਸ਼ਾਂਸ਼ੋऽਯਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਆਧਾਰਃ ਸਰ੍ਵਵਿਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਮਹਾਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਕृਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਆਤਮਾ, ਦਾ ਸੋਲ੍ਹਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਵਿਸ਼ਵਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਹਾ-ਵਿਸ਼ਨੂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਲੋਮਕੂਪੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਨਿਖਿਲਾਨਿ ਚ। ਅਸ੍ਯਾਪਿ ਤੇषਾਂ ਸਂਖ੍ਯਾਂ ਚ ਕृष੍ਣੋ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨਹਿ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਉਸ ਦੇ ਹਰ ਇਕ ਵਾਲ ਦੇ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੱਸਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਸਂਖ੍ਯਾ ਚੇਦ੍ਰਜਸਾਮਸ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਨ ਕਦਾਚਨ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦੀਨਾਂ ਤਥਾ ਸਂਖ੍ਯਾ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਕਣਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੇ ਸ਼ਿਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਤਿਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਸਨ੍ਤ੍ਯੇਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦਯਃ। ਪਾਤਾਲਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਨ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਹਰ ਇਕ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਹਨ; ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਤੱਕ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਦ੍ ਬਹਿਰੇਵ ਸਃ। ਤਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚ ਗੋਲੋਕਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਕੋਟਿਯੋਜਨਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਵੈਕੁੰਠ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਉਪਰ ਗੋਲੋਕ ਹੈ, ਜੋ ਪੰਜ ਕ੍ਰੋੜ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਕृष੍ਣਸ੍ਤਥਾਪ੍ਯਯਮ੍। ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਮਿਤਾ ਪृਧ੍ਵੀ ਸਪ੍ਤਸਾਗਰਸਂਯੁਤਾ
ਇਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੱਚੀ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਤੇ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।