ਪੂਜਯੇਤ੍ਪਞ੍ਚ ਖਾਦ੍ਯਂ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਮੁਪਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । ਏਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮਾਸੇषੁ ਤृਤੀਯਾਤਿਥਿषੁ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦੇ ਖਾਣੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ ਅਤੇ ਨੈਵੇਦਯ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਬਾਰਹ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਤੀਜੀ ਤਿੱਥ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਵਿਧਾਨੇਨ ਨੈਵੇਦ੍ਯਮਭਿਦਧ੍ਮਹੇ । ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸੇ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਗੁਡਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਨਾਰਦ
ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨੈਵੇਦਯ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਨੈਵੇਦਯ ਗੁੜ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਾਸੇ ਮਧੁ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦੇਵੀਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਮੇਵ ਤੁ । ਆषਾਢੇ ਨਵਨੀਤਂ ਚ ਮਧੁਕਸ੍ਯ ਨਿਵੇਦਨਮ੍
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਾਧੂ (ਸ਼ਹਦ) ਦੇਵੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਢ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਮੱਖਣ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਨੈਵੇਦਯ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਦਧਿ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਭਾਦ੍ਰਮਾਸੇ ਚ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾ । ਆਸ਼੍ਵਿਨੇ ਪਾਯਸਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਪਯ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ ਨੈਵੇਦਯ ਹੈ। ਭਾਦੋਂ ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ। ਆਸੂ ਵਿੱਚ ਖੀਰ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ।
ਮਾਰ੍ਗੇ ਫੇਣ੍ਯੁਤ੍ਤਮਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਪੌषੇ ਚ ਦਧਿਕੂਰ੍ਚਿਕਾ । ਮਾਘੇ ਮਾਸਿ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਮृਤਂ ਗਵ੍ਯਂ ਸਮਾਹਰੇਤ੍
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਫੇਣੀ (ਚੌਲ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਰੋਟੀ) ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੋਹ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ ਤੋਂ ਬਣੀ ਕੁਰਚੀ। ਮਾਘ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਬਣੇ ਪਦਾਰਥ ਨੈਵੇਦਯ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਿਕੇਲਂ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ । ਏਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਮਾਸੇ ਚ ਕ੍ਰਮਤੋऽਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਫੱਗਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਨੈਵੇਦਯ ਵਜੋਂ ਨਾਰੀਅਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਰਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨੈਵੇਦਯ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਲਗਾਤਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਙ੍ਗਲਾ ਵੈष੍ਣਵੀ ਮਾਯਾ ਕਾਲਰਾਤ੍ਰਿਰ੍ਦੁਰਤ੍ਯਯਾ । ਮਹਾਮਾਯਾ ਮਤਙ੍ਗੀ ਚ ਕਾਲੀ ਕਮਲਵਾਸਿਨੀ
ਮੰਗਲਾ, ਵੈਸ਼ਣਵੀ, ਮਾਇਆ, ਕਾਲਰਾਤ੍ਰੀ, ਦੁਰਤਿਆ, ਮਹਾਮਾਇਆ, ਮਤੰਗੀ, ਕਾਲੀ ਅਤੇ ਕਮਲਵਾਸਿਨੀ—
ਸ਼ਿਵਾ ਸਹਸ੍ਰਚਰਣਾ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਰੂਪਿਣੀ । ਏਭਿਰ੍ਨਾਮਪਦੈਰ੍ਦੇਵੀਂ ਮਧੂਕੇ ਪਰਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਸ਼ਿਵਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਮੰਗਲ ਦੀ ਮੂਰਤ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਮਧੂਕ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਤੁਵੀਤ ਦੇਵੇਸ਼ੀਂ ਮਧੂਕਸ੍ਥਾਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍ । ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵ੍ਰਤਪੂਰ੍ਣਤ੍ਵਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਫਿਰ, ਮਧੂਕ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਵਸਦੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤਕਿਰਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ ਅਤੇ ਵਰਤ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਵੇ।
ਨਮਃ ਪੁष੍ਕਰਨੇਤ੍ਰਾਯੈ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰ੍ਯੈ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯੈ ਮਹਾਮਙ੍ਗਲਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੈਨੂੰ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਮਹਾਦੇਵੀ, ਮਹਾ-ਮੰਗਲ ਰੂਪ ਵਾਲੀ।
ਪਰਮਾ ਪਾਪਹਨ੍ਤ੍ਰੀ ਚ ਪਰਮਾਰ੍ਗਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ ਪ੍ਰਜੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਃ ਪਰਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਉੱਚਾ ਰਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਜਨਨੀ, ਪਰਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਮੂਰਤ।
ਮਦਦਾਤ੍ਰੀ ਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾ ਮਾਨਗਮ੍ਯਾ ਮਹੋਨ੍ਨਤਾ । ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ ਮੁਨਿਧ੍ਯੇਯਾ ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡਸਹਚਾਰਿਣੀ
ਮਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਆਪ ਮਦ ਵਿੱਚ ਮਸਤ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ। ਮਨ ਵਾਲੀ, ਮੁਨੀ ਦੀ ਧਿਆਨਯੋਗ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਾਥੀ।
ਜਯ ਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰਿ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਲਯਾਮ੍ਬੁਦਸਨ੍ਨਿਭੇ । ਮਹਾਮੋਹਵਿਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਪੂਜਿਤਾਸਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਜੈ ਹੋਵੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗੀ। ਮਹਾ-ਮੋਹ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਦੇਵ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਮਲੋਕਾਭਾਵਕਰ੍ਤ੍ਰੀ ਯਮਪੂਜ੍ਯਾ ਯਮਾਗ੍ਰਜਾ । ਯਮਨਿਗ੍ਰਹਰੂਪਾ ਚ ਯਜਨੀਯੇ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਯਮ ਲੋਕ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਯਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਅਯੋਗ, ਯਮ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਯਮ ਦੀ ਨਿਗ੍ਰਹ ਮੂਰਤ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ। ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਮਸ੍ਵਭਾਵਾ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ੀ ਸਰ੍ਵਸਙ੍ਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ । ਸਙ੍ਗਨਾਸ਼ਕਰੀ ਕਾਮ੍ਯਰੂਪਾ ਕਾਰੁਣ੍ਯਵਿਗ੍ਰਹਾ
ਸਮਾਨ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਸੰਬੰਧਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ। ਸੰਬੰਧ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਇੱਛਿਤ ਰੂਪ, ਦਇਆ ਦੀ ਮੂਰਤ।
ਕਙ੍ਕਾਲਕ੍ਰੂਰਾ ਕਾਮਾਕ੍ਸ਼ੀ ਮੀਨਾਕ੍ਸ਼ੀ ਮਰ੍ਮਭੇਦਿਨੀ । ਮਾਧੁਰ੍ਯਰੂਪਸ਼ੀਲਾ ਚ ਮਧੁਰਸ੍ਵਰਪੂਜਿਤਾ
ਕੰਕਾਲ ਵਰਗੀ ਕ੍ਰੂਰ, ਇੱਛਾ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਮੀਨ-ਅੱਖੀ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਬਿੰਦੂ ਵਿੱਛੇਣ ਵਾਲੀ। ਮਿੱਠੇ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ।
ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਵਤੀ ਮਨ੍ਤ੍ਰਗਮ੍ਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਿਯਙ੍ਕਰੀ । ਮਨੁष੍ਯਮਾਨਸਗਮਾ ਮਨ੍ਮਥਾਰਿਪ੍ਰਿਯਙ੍ਕਰੀ
ਮਹਾ-ਮੰਤਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੰਤਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਹੁੰਚਣ ਯੋਗ, ਮੰਤਰ-ਸਾਧਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ। ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਣ ਯੋਗ, ਮਨਮਥ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਵਟਨਿਮ੍ਬਾਮ੍ਰਕਪਿਤ੍ਥਬਦਰੀਗਤੇ । ਪਨਸਾਰ੍ਕਕਰੀਰਾਦਿਕ੍ਸ਼ੀਰਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਅਸ਼ਵਥ, ਵਟ, ਨਿੰਬ, ਅੰਬ, ਕਪਿੱਥ, ਬੇਰ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਨਸ, ਅਰਕ, ਕਰੀਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈਂ।
ਦੁਗ੍ਧਵਲ੍ਲੀਨਿਵਾਸਾਰ੍ਹੇ ਦਯਨੀਯੇ ਦਯਾਧਿਕੇ । ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਕਰੁਣਾਰੂਪੇ ਜਯ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਵਲ੍ਲਭੇ
ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਬੇਲ ਦੇ ਕੋਠੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੇ ਯੋਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਦਇਆਲੂ, ਦਇਆ ਅਤੇ ਕਰੁਣਾ ਦੀ ਮੂਰਤ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਤੇਰਾ ਜੈ ਹੋਵੇ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤਵੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ੀਂ ਪੂਜਨਾਨ੍ਤੇ ਸ੍ਤੁਵੀਤ ਤਾਮ੍ । ਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਸਕਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ਸਰ੍ਵਦਾ ਨਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਃ ਪਠਤੇ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਦੇਵੀਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਨਰਃ । ਆਧਿਵ੍ਯਾਧਿਭਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਰਿਪੁਭੀਤਿਰ੍ਨ ਤਸ੍ਯ ਹਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ, ਰੋਗ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਅਰ੍ਥਾਰ੍ਥੀ ਚਾਰ੍ਥਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥੀ ਧਰ੍ਮਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ਕਾਮੀ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥੀ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਜਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਧਰਮ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਸਮ੍ਪਨੋ ਵਿਜਯੀ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਭਵੇਤ੍ । ਵੈਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚ ਧਨਧਾਨ੍ਯਾਢ੍ਯੋ ਭਵੇਚ੍ਛੂਦ੍ਰਃ ਸੁਖਾਧਿਕਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵੈਸ਼ ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵਧੇਰੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੇਤਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਪ੍ਰਯਤੋ ਨਰਃ । ਪਿਤॄਣਾਮਕ੍ਸ਼ਯਾ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਜਾਯਤੇ ਕਲ੍ਪਵਰ੍ਤਿਨੀ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਭਾਵ ਨਾਲ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਕਲਪ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਮਾਰਾਧਨਂ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸਮੁਕ੍ਤਂ ਸੁਰਪੂਜਿਤਮ੍ । ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ ਦੇਵੀਲੋਕਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ, ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਾਸੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵੀਪੂਜਨਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਮਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਹਿ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਤਿਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਮਤਿਰਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਭਵੇਤ੍ਪੂਜ੍ਯੋ ਮਾਨ੍ਯੋ ਮਾਨਧਨੇषੁ ਚ । ਜਾਯਤੇ ਜਗਦਮ੍ਬਾਯਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਵਿਰਞ੍ਚਿਜ
ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਥਾਂ, ਇੱਜ਼ਤਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਧਨਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਪੂਜਨਯੋਗ ਤੇ ਸਨਮਾਨਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ।
ਨਰਕਾਣਾਂ ਨ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਭਯਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇऽਪਿ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍ । ਮਹਾਮਾਯਾਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਦਿਵਰ੍ਧਨਃ
ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਰਕ ਦਾ ਡਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ; ਮਹਾ ਮਾਇਆ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਿਆਂ ਆਦਿ ਦੀ ਵਾਧੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵੀਭਕ੍ਤੋ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ । ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਤੇ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਨਰਕੋਦ੍ਧਾਰਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਦੇਵੀ ਦਾ ਭਗਤ ਹੋਣਾ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਰਕ ਤੋਂ ਉੱਧਾਰ ਦੇ ਲਕਸ਼ਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਪੂਜਨਂ ਹਿ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਕਾਰਕਮ੍ । ਮਧੂਕਪੂਜਨਂ ਤਦ੍ਵਨ੍ਮਾਸਾਨਾਂ ਕ੍ਰਮਤੋ ਮੁਨੇ
ਮਹਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਧੂਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ।