ਵੈਤਰਣ੍ਯਾਂ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਭਿਨ੍ਨਮਰ੍ਯਾਦਪਾਤਕਾਃ । ਨਦ੍ਯਾਂ ਨਿਰਯਦੁਰ੍ਗਸ੍ਯ ਪਰਿਖਾਯਾਂ ਚ ਨਾਰਦ
ਵੈਤਰਣੀ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਮਰਯਾਦਾ ਤੋੜ ਕੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਰਕ ਦੇ ਕਿਲੇ ਦੀ ਖਾਈ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਯਾਦੋਗਣੈਃ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਤੁ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾ ਇਤਸ੍ਤਤਃ । ਨਾਤ੍ਮਨਾ ਵਿਯੁਜਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਨਾਸੁਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਾਰਦ
ਉਥੇ, ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਜੰਤੂਆਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਖਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਸ੍ਵੀਯੇਨ ਕਰ੍ਮਪਾਕੇਨੋਪਤਪਨ੍ਤਿ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਪੂਯਰਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਕੇਸ਼ਾਸ੍ਥਿਨਖਮਾਂਸਕੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਪੱਕੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤਕਲੀਫ਼ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵਿਦ, ਮੂਤਰ, ਪੀਪ, ਖੂਨ, ਵਾਲ, ਹੱਡੀ, ਨਖ ਤੇ ਮਾਸ ਨਾਲ।
ਮੇਦੋਵਸਾਸਂਯੁਤਾਯਾਂ ਨਦ੍ਯਾਮੁਪਪਤਨ੍ਤਿ ਤੇ । ਵृषਲੀਪਤਯੋ ਯੇ ਚ ਨष੍ਟਸ਼ੌਚਾ ਗਤਤ੍ਰਪਾਃ
ਉਹ ਚਰਬੀ ਤੇ ਮਗਜ ਨਾਲ ਭਰੀ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਨੀਚਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਵਿਤਰਤਾ ਤੇ ਲਾਜ ਗਵਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਆਚਾਰਨਿਯਮੈਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਃ ਪਸ਼ੁਚਰ੍ਯਾਪਰਾਯਣਾਃ । ਤੇऽਤ੍ਰਾਨੁਕष੍ਟਗਤਯੋ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਸ਼੍ਲੇष੍ਮਰਕ੍ਤਕੈਃ
ਆਚਾਰ ਦੇ ਨਿਯਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰੀਤ ਪੱਕੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇਥੇ ਵਿਦ, ਮੂਤਰ, ਕਫ ਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰੀ ਮੰਦ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਮਲਸਮਾਪੂਰ੍ਣੇ ਨਿਪਤਨ੍ਤਿ ਦੁਰਾਗ੍ਰਹਾਃ । ਤਦੇਵ ਖਾਦਯਨ੍ਤ੍ਯੇਤਾਨ੍ਯਮਾਨੁਚਰਵਰ੍ਗਕਾਃ
ਕਫ ਤੇ ਮਲ ਨਾਲ ਭਰੀ ਢੇਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਜ਼ਿੱਦੀ ਮਨੁੱਖ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਖਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਸ਼੍ਵਾਨਗਰ੍ਦਭਾਦੀਨਾਂ ਪਤਯੋ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ । ਮृਗਯਾਰਸਿਕਾ ਨਿਤ੍ਯਮਤੀਰ੍ਥੇ ਮृਗਘਾਤਕਾਃ
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਕੁੱਤਿਆਂ, ਗਧਿਆਂ ਆਦਿ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਸ਼ੌਕੀਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਵੀ ਜਾਨਵਰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ—
ਪਰੇਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਯਮਭਟਾ ਲਕ੍ਸ਼ੀਭੂਤਾਨ੍ਨਰਾਧਮਾਨ੍ । ਇषੁਭਿਸ਼੍ਚ ਵਿਭਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਦੁਰ੍ਨਯਮਾਗਤਾਨ੍
ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ, ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਮੰਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੇ, ਨਿਕੰਮੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਦਮ੍ਭਾ ਦਮ੍ਭਯਜ੍ਞੇषੁ ਪਸ਼ੂਨ੍ਘ੍ਨਨ੍ਤਿ ਨਰਾਧਮਾਃ । ਤਾਨਮੁष੍ਮਿਨ੍ਯਮਭਟਾ ਨਰਕੇ ਵੈਸ਼ਸੇ ਤਦਾ
ਜੋ ਲੋਕ ਪਖੰਡ ਕਰਕੇ ਜੂਠੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਕਠੋਰ ਸੇਵਕ ਵੈਸ਼ਸ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਿਪਾਤ੍ਯ ਪੀਡਯਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਕਸ਼ਾਘਾਤੈਰ੍ਦੁਰਾਸਦੈਃ । ਯੋ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਸਵਰ੍ਣਾਂ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜੋ ਮਦਨਮੋਹਿਤਃ
ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਮੜੀਆਂ ਦੇ ਕੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਬਹੁਤ ਤਕਲੀਫ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਕਾਮ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜਾਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਭੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਰੇਤਃ ਪਾਯਯਤਿ ਮੂਢੋऽਮੁਤ੍ਰ ਤਂ ਯਮਕਿਙ੍ਕਰਾਃ । ਰੇਤਃਕੁਣ੍ਡੇ ਪਾਤਯਨ੍ਤਿ ਰੇਤਃ ਸਮ੍ਪਾਯਯਨ੍ਤਿ ਚ
ਉਹ ਮੂਰਖ ਉਥੇ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀਰਜ ਪੀਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਵੀਰਜ ਦੇ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਕੇ ਪੀਣ ਲਈ ਜਬਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਦਸ੍ਯਵੋऽਗ੍ਨਿਦਾਸ਼੍ਚੈਵ ਗਰਦਾ ਸਾਰ੍ਥਘਾਤਕਾਃ । ਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਸਾਰ੍ਥਾਨ੍ਵਿਲੁਮ੍ਪਨ੍ਤਿ ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਪੂਰੁषਾਃ
ਜੋ ਚੋਰ, ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਰਾਹਤ ਲੁੱਟਣ ਵਾਲੇ, ਪਿੰਡਾਂ ਤੇ ਕਾਫਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਜਾਂ ਰਾਜ ਦੇ ਨੌਕਰ—
ਤਾਨ੍ਪਰੇਤਾਨ੍ਯਮਭਟਾ ਨਯਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਵਾਨਕਾਦਨਮ੍ । ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਥਿਕਸਂਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸਾਰਮੇਯਾ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਾਃ
ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਉਹਨਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੁੱਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਖਵਾਉਣ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ, ਵੱਡੇ ਅਜੀਬ ਕੁੱਤੇ, ਵੀਹ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ,
ਸਪ੍ਤਸ਼ਤ੍ਯਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਰਭਸਂ ਖਾਦਯਨ੍ਤਿ ਤੇ । ਸਾਰਮੇਯਾਦਨਂ ਨਾਮ ਨਰਕਂ ਦਾਰੁਣਂ ਮੁਨੇ । ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਅਵੀਚਿਪ੍ਰਭੁਖਾਨ੍ਮੁਨੇ
ਸੱਤ ਸੌ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਡਰਾਉਣਾ ਨਰਕ ਸਾਰਮੇਯਾਦਨ ਨਾਂ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਵੀਚੀ ਆਦਿ ਨਰਕਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਅਵਸ਼ਿष੍ਟਨਰਕਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਯੇ ਨਰਾਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਅਨृਤਂ ਭਾषਯਨ੍ਤਿ ਚ । ਦਾਨੇ ਵਿਨਿਮਯੇऽਰ੍ਥਸ੍ਯ ਦੇਵਰ੍षੇ ਪਾਪਬੁਦ੍ਧਯਃ
ਬਾਕੀ ਨਰਕਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਦਾਨ, ਵਟਾਂਦਰਾ ਜਾਂ ਧਨ ਦੀ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮੰਦੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਰਸ਼ੇ—
ਤੇ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯਾਮੁਤ੍ਰ ਨਰਕੇ ਅਵੀਚ੍ਯਾਖ੍ਯੇऽਤਿਦਾਰੁਣੇ । ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਤੋਚ੍ਛ੍ਰਾਯਾਦ੍ਗਿਰਿਮੂਰ੍ਧ੍ਨਃ ਪਤਨ੍ਤਿ ਹਿ
ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣੇ ਅਵੀਚੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੌ ਜੋਜਨ ਉੱਚੀ ਪਹਾੜੀ ਤੋਂ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਾਕਾਸ਼ੇऽਧਃਸ਼ਿਰਸਸ੍ਤਦਵੀਚੀਤਿਨਾਮਕੇ । ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਲਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚ ਜਲਵਦ੍ਵੀਚਿਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਉਲਟੇ ਸਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਅਵੀਚੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਵੀਚਿਮਤ੍ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਿਲਸ਼ਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਨੈਵ ਦੇਵਰ੍षੇ ਪੁਨਰੇਵਾऽਵਰੋਪ੍ਯਤੇ
ਉਥੇ ਅਵੀਚੀ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ, ਹੇ ਦੇਵਰਸ਼ੇ, ਉਹ ਮਰਦੇ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ-ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵਾ ਰਾਜਨ੍ਯੋ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਮ੍ਭਵ । ਸੋਮਪੀਥਸ੍ਤਤ੍ਕਲਤ੍ਰਂ ਸੁਰਾਂ ਵਾ ਪਿਬਤੀਵ ਹਿ
ਚਾਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਨ, ਵੈਸ਼, ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਦੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਵੇ—
ਪ੍ਰਮਾਦਤਸ੍ਤੁ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਨਿਰਯੇ ਪਰਿਪਾਤਨਮ੍ । ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯਮਦੂਤਾਸ੍ਤੇ ਪਾਨਂ ਕਾਰ੍ष੍ਣਾਯਸੋ ਮੁਨੇ
ਉਹ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਘਲੇ ਲੋਹੇ ਦਾ ਪਾਨ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਵਹ੍ਨਿਨਾ ਦ੍ਰਵਮਾਣਸ੍ਯ ਨਿਤਰਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਮ੍ਭਵ । ਸਮ੍ਭਾਵਨੇਨ ਸ੍ਵਸ੍ਯੈਵ ਯੋऽਧਮੋऽਪਿ ਨਰਾਧਮਃ
ਜਦ ਪਿਘਲੇ ਲੋਹੇ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਘਟੀਆ ਮਨੁੱਖ ਵੀ—
ਵਿਦ੍ਯਾਜਨ੍ਮਤਪੋਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਾਚਾਰਵਤੋ ਨਰਾਨ੍ । ਵਰੀਯਸੋऽਪਿ ਨ ਬਹੁ ਮਨ੍ਯਤੇ ਪੁਰੁषਾਧਮਃ
ਜੋ ਵਿਦਿਆ, ਜਨਮ, ਤਪ, ਜਾਂ ਵਰਣ-ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਮੰਦਾ ਮਨੁੱਖ—
ਸ ਨੀਯਤੇ ਯਮਭਟੈਃ ਕ੍ਸ਼ਾਰਕਰ੍ਦਮਨਾਮਕੇ । ਨਿਰਯੇऽਰ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਿਰਾ ਘੋਰਾ ਦੁਰਨ੍ਤਯਾਤਨਾਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਲੋਂ ਖਾਰਕਰਦਮ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਉਲਟੇ ਸਿਰ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅੰਤਹੀਣ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਵੈ ਨਰਾ ਯਜਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯਂ ਨਰਮੇਧੇਨ ਮੋਹਿਤਾਃ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋऽਪਿ ਵਾ ਨਰਪਸ਼ੁਂ ਖਾਦਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਭਟਕ ਕੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਮਾਸ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾ ਮੁਨੀ—
ਪਸ਼ਵੋ ਨਿਹਿਤਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਯਮਸਦ੍ਯਨਿ ਸਙ੍ਗਤਾਃ । ਸੌਨਿਕਾ ਇਵ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਦਾਰ੍ਯ ਸ਼ਿਤਧਾਰਯਾ
ਉਥੇ ਚੜ੍ਹੇ ਪਸ਼ੂ ਯਮ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਣੇ, ਕਸਾਈਆਂ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਦੇ ਹਨ—
ਅਸृਕ੍ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਬਹੁਧਾ ਮੁਨੇ । ਯਥੇਹ ਮਾਂਸਭੋਕ੍ਤਾਰਃ ਪੁਰੁषਾਦਾ ਦੁਰਾਸਦਾਃ
ਉਹ ਲੋੜ ਪੀਦੇ, ਨੱਚਦੇ ਤੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮੁਨੀ; ਜਿਵੇਂ ਇੱਥੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਡਰਾਉਣੇ ਮਨੁੱਖ-ਭਖਸ਼ਕ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨਾਗਸੋऽਪਿ ਯੇऽਰਣ੍ਯੇ ਗ੍ਰਾਮੇ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਕ । ਵੈਸ਼੍ਰਮ੍ਭਕੈਰੁਪਸृਤਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਰਮ੍ਭਯ੍ਯਜਿਜੀਵਿषੂਨ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਵਿਅਕਤੀ ਜੰਗਲ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਠੱਗਾਂ ਦੇ ਭਰੋਸੇ ਆ ਕੇ ਜੀਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ੂਲਸੂਤ੍ਰਾਦਿषੁ ਪ੍ਰੋਤਾਨ੍ਕ੍ਰੀਡਨੋਤ੍ਕਾਰਕਾਨਿਵ । ਪਾਤਯਨ੍ਤਿ ਚ ਤੇ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਸ਼ੂਲਪਾਤੇ ਪਤਨ੍ਤਿ ਹ
—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੂਲਾਂ ਜਾਂ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬਾਂਧ ਕੇ, ਖਿਡੌਣਿਆਂ ਵਾਂਗ ਖੇਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸੂਲਪਾਤ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੂਲਾਦਿषੁ ਪ੍ਰੋਤਦੇਹਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਤृਡ੍ਭ੍ਯਾਂ ਚਾਤਿਪੀਡਿਤਾਃ । ਤਿਗ੍ਮਤੁਣ੍ਡੈਃ ਕਙ੍ਕਬਕੈਰਿਤਸ਼੍ਚੇਤਸ਼੍ਚ ਤਾਡਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸੂਲਾਂ 'ਤੇ ਵੜੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਚੀਤਿਆਂ ਤੇ ਕਾਂਵਾਂ ਦੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਚੋਚਾਂ ਨਾਲ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੀਡਿਤਾ ਆਤ੍ਮਸ਼ਮਲਂ ਬਹੁਧਾ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ ਹਿ । ਯੇ ਭੂਤਾਨੁਦ੍ਵੇਜਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਉਲ੍ਬਣਵृਤ੍ਤਯਃ
ਇਹ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਕਠੋਰ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ—