ਯਸ੍ਤੁ ਸਂਵਿਹਿਤੈਃ ਪਞ੍ਚਯਜ੍ਞੈਃ ਕਾਕੈਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਤੁਤਃ । ਅਸ਼੍ਨਾਤਿ ਚਾਸਂਵਿਭਜ੍ਯ ਯਤ੍ਕਿਂਞ੍ਚਿਦੁਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਕਾਂਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਵੰਡੇ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਸ ਪਾਪਪੁਰੁषਃ ਕ੍ਰੂਰੈਰ੍ਯਾਮ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕृਮਿਭੋਜਨੇ । ਨਰਕਾਧਮਕੇ ਦੁष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ ਪਰਿਪਾਤ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ, ਆਪਣੇ ਕਠੋਰ ਤੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਲੋਂ ਕੀੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਖਾਣਾ ਕੀੜੇ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣੇ ਕृਮਿਕੁਣ੍ਡੇ ਭਯਙ੍ਕਰੇ । ਕृਮਿਰੂਪਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਸ਼੍ਚ ਤੈਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਕ ਡਰਾਉਣੀ, ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਤ੍ਤਾਪ੍ਰਹੁਤਾਦੋ ਯਃ ਪਾਤਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ । ਯਸ੍ਤੁ ਸ੍ਤੇਯੇਨ ਚ ਬਲਾਦ੍ਧਿਰਣ੍ਯਂ ਰਤ੍ਨਮੇਵ ਚ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਭੇਟ ਨਾ ਦੇਣ ਕਰਕੇ, ਜਾਂ ਚੋਰੀ ਜਾਂ ਜਬਰ ਨਾਲ ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਰਤਨ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯਾਪਹਰਤਿ ਅਨ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ । ਅਨਾਪਦਿ ਚ ਦੇਵਰ੍षੇ ਤਮਮੁਤ੍ਰ ਯਮਾਨੁਗਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ, ਬਿਨਾਂ ਲੋੜ ਜਾਂ ਮੁਸੀਬਤ ਦੇ, ਚੀਜ਼ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—
ਅਯਸ੍ਮਯੈਰਗ੍ਨਿਪਿਣ੍ਡੈਃ ਸਦृਸ਼ੈਰ੍ਨਿਤ੍ਕੁषਨ੍ਤਿ ਚ । ਯੋऽਗਮ੍ਯਾਂ ਯੋषਿਤਂ ਗਚ੍ਛੇਦਗਮ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਂ ਚ ਯਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਗੋਲੇ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਣਵਾਜਬ ਔਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਔਰਤ ਅਣਵਾਜਬ ਮਰਦ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—
ਤਾਵਮੁਤ੍ਰਾਪਿ ਕਸ਼ਯਾ ਤਾਡਯਨ੍ਤੋ ਯਮਾਨੁਗਾਃ । ਤਿਗ੍ਮਯਾ ਲੋਹਮਯ੍ਯਾ ਚ ਸੂਰ੍ਮ੍ਯਾਪ੍ਯਾਲਿਙ੍ਗਯਨ੍ਤਿ ਤਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਉਥੇ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਲੋਂ ਚਾਬਕ ਨਾਲ ਪੀਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਜ਼, ਲੋਹੇ ਦੀ ਗਰਮ ਆਰੀ ਨਾਲ ਜਕੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾਂ ਚਾਪਿ ਯੋषਿਤਂ ਸੂਰ੍ਮ੍ਯਾਲਿਙ੍ਗਯਨ੍ਤਿ ਯਮਾਨੁਗਾਃ । ਯਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਭਿਗਮਨਃ ਪੁਰੁषਃ ਪਾਪਸਞ੍ਚਯੀ
ਉਹ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਆਰੀ ਨਾਲ ਜਕੜਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਅਣਵਾਜਬ ਔਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਨਿਰਯੇऽਮੁਤ੍ਰ ਤਂ ਯਾਮ੍ਯਾਃ ਸ਼ਾਲ੍ਮਲੀਂ ਰੋਪਯਨ੍ਤਿ ਤਮ੍ । ਵਜ੍ਰਕਣ੍ਟਕਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਸ਼ਾਲ੍ਮਲੀਂ ਤਾਮਯਸ੍ਮਯੀਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਲੋਹੇ ਦੀ, ਵਜਰਾਂ ਵਾਲੀ ਕੰਟਿਆਂ ਨਾਲ ਢਕੀ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਨ੍ਯਾ ਰਾਜਪੁਰੁषਾ ਯੇ ਵਾ ਪਾਖਣ੍ਡਵਰ੍ਤਿਨਃ । ਧਰ੍ਮਸੇਤੁਂ ਵਿਭਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਤੇ ਪਰੇਤ੍ਯ ਗਤਾ ਨਰਾਃ
ਰਾਜੇ, ਰਾਜ ਦਰਬਾਰੀ ਜਾਂ ਪਾਖੰਡ ਰਾਹ ਪੈਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਤੋੜਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ—
ਵੈਤਰਣ੍ਯਾਂ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਭਿਨ੍ਨਮਰ੍ਯਾਦਪਾਤਕਾਃ । ਨਦ੍ਯਾਂ ਨਿਰਯਦੁਰ੍ਗਸ੍ਯ ਪਰਿਖਾਯਾਂ ਚ ਨਾਰਦ
ਵੈਤਰਣੀ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਮਰਯਾਦਾ ਤੋੜ ਕੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਰਕ ਦੇ ਕਿਲੇ ਦੀ ਖਾਈ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਯਾਦੋਗਣੈਃ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਤੁ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾ ਇਤਸ੍ਤਤਃ । ਨਾਤ੍ਮਨਾ ਵਿਯੁਜਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਨਾਸੁਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਾਰਦ
ਉਥੇ, ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਜੰਤੂਆਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਖਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਸ੍ਵੀਯੇਨ ਕਰ੍ਮਪਾਕੇਨੋਪਤਪਨ੍ਤਿ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਪੂਯਰਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਕੇਸ਼ਾਸ੍ਥਿਨਖਮਾਂਸਕੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਪੱਕੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤਕਲੀਫ਼ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵਿਦ, ਮੂਤਰ, ਪੀਪ, ਖੂਨ, ਵਾਲ, ਹੱਡੀ, ਨਖ ਤੇ ਮਾਸ ਨਾਲ।
ਮੇਦੋਵਸਾਸਂਯੁਤਾਯਾਂ ਨਦ੍ਯਾਮੁਪਪਤਨ੍ਤਿ ਤੇ । ਵृषਲੀਪਤਯੋ ਯੇ ਚ ਨष੍ਟਸ਼ੌਚਾ ਗਤਤ੍ਰਪਾਃ
ਉਹ ਚਰਬੀ ਤੇ ਮਗਜ ਨਾਲ ਭਰੀ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਨੀਚਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਵਿਤਰਤਾ ਤੇ ਲਾਜ ਗਵਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਆਚਾਰਨਿਯਮੈਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਃ ਪਸ਼ੁਚਰ੍ਯਾਪਰਾਯਣਾਃ । ਤੇऽਤ੍ਰਾਨੁਕष੍ਟਗਤਯੋ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਸ਼੍ਲੇष੍ਮਰਕ੍ਤਕੈਃ
ਆਚਾਰ ਦੇ ਨਿਯਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰੀਤ ਪੱਕੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇਥੇ ਵਿਦ, ਮੂਤਰ, ਕਫ ਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰੀ ਮੰਦ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਮਲਸਮਾਪੂਰ੍ਣੇ ਨਿਪਤਨ੍ਤਿ ਦੁਰਾਗ੍ਰਹਾਃ । ਤਦੇਵ ਖਾਦਯਨ੍ਤ੍ਯੇਤਾਨ੍ਯਮਾਨੁਚਰਵਰ੍ਗਕਾਃ
ਕਫ ਤੇ ਮਲ ਨਾਲ ਭਰੀ ਢੇਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਜ਼ਿੱਦੀ ਮਨੁੱਖ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਖਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਸ਼੍ਵਾਨਗਰ੍ਦਭਾਦੀਨਾਂ ਪਤਯੋ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ । ਮृਗਯਾਰਸਿਕਾ ਨਿਤ੍ਯਮਤੀਰ੍ਥੇ ਮृਗਘਾਤਕਾਃ
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਕੁੱਤਿਆਂ, ਗਧਿਆਂ ਆਦਿ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਸ਼ੌਕੀਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਵੀ ਜਾਨਵਰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ—
ਪਰੇਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਯਮਭਟਾ ਲਕ੍ਸ਼ੀਭੂਤਾਨ੍ਨਰਾਧਮਾਨ੍ । ਇषੁਭਿਸ਼੍ਚ ਵਿਭਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਦੁਰ੍ਨਯਮਾਗਤਾਨ੍
ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ, ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਮੰਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੇ, ਨਿਕੰਮੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਦਮ੍ਭਾ ਦਮ੍ਭਯਜ੍ਞੇषੁ ਪਸ਼ੂਨ੍ਘ੍ਨਨ੍ਤਿ ਨਰਾਧਮਾਃ । ਤਾਨਮੁष੍ਮਿਨ੍ਯਮਭਟਾ ਨਰਕੇ ਵੈਸ਼ਸੇ ਤਦਾ
ਜੋ ਲੋਕ ਪਖੰਡ ਕਰਕੇ ਜੂਠੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਕਠੋਰ ਸੇਵਕ ਵੈਸ਼ਸ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਿਪਾਤ੍ਯ ਪੀਡਯਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਕਸ਼ਾਘਾਤੈਰ੍ਦੁਰਾਸਦੈਃ । ਯੋ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਸਵਰ੍ਣਾਂ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜੋ ਮਦਨਮੋਹਿਤਃ
ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਮੜੀਆਂ ਦੇ ਕੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਬਹੁਤ ਤਕਲੀਫ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਕਾਮ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜਾਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਭੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਰੇਤਃ ਪਾਯਯਤਿ ਮੂਢੋऽਮੁਤ੍ਰ ਤਂ ਯਮਕਿਙ੍ਕਰਾਃ । ਰੇਤਃਕੁਣ੍ਡੇ ਪਾਤਯਨ੍ਤਿ ਰੇਤਃ ਸਮ੍ਪਾਯਯਨ੍ਤਿ ਚ
ਉਹ ਮੂਰਖ ਉਥੇ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀਰਜ ਪੀਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਵੀਰਜ ਦੇ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਕੇ ਪੀਣ ਲਈ ਜਬਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਦਸ੍ਯਵੋऽਗ੍ਨਿਦਾਸ਼੍ਚੈਵ ਗਰਦਾ ਸਾਰ੍ਥਘਾਤਕਾਃ । ਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਸਾਰ੍ਥਾਨ੍ਵਿਲੁਮ੍ਪਨ੍ਤਿ ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਪੂਰੁषਾਃ
ਜੋ ਚੋਰ, ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਰਾਹਤ ਲੁੱਟਣ ਵਾਲੇ, ਪਿੰਡਾਂ ਤੇ ਕਾਫਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਜਾਂ ਰਾਜ ਦੇ ਨੌਕਰ—
ਤਾਨ੍ਪਰੇਤਾਨ੍ਯਮਭਟਾ ਨਯਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਵਾਨਕਾਦਨਮ੍ । ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਥਿਕਸਂਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸਾਰਮੇਯਾ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਾਃ
ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਉਹਨਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੁੱਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਖਵਾਉਣ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ, ਵੱਡੇ ਅਜੀਬ ਕੁੱਤੇ, ਵੀਹ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ,
ਸਪ੍ਤਸ਼ਤ੍ਯਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਰਭਸਂ ਖਾਦਯਨ੍ਤਿ ਤੇ । ਸਾਰਮੇਯਾਦਨਂ ਨਾਮ ਨਰਕਂ ਦਾਰੁਣਂ ਮੁਨੇ । ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਅਵੀਚਿਪ੍ਰਭੁਖਾਨ੍ਮੁਨੇ
ਸੱਤ ਸੌ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਡਰਾਉਣਾ ਨਰਕ ਸਾਰਮੇਯਾਦਨ ਨਾਂ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਵੀਚੀ ਆਦਿ ਨਰਕਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਅਵਸ਼ਿष੍ਟਨਰਕਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਯੇ ਨਰਾਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਅਨृਤਂ ਭਾषਯਨ੍ਤਿ ਚ । ਦਾਨੇ ਵਿਨਿਮਯੇऽਰ੍ਥਸ੍ਯ ਦੇਵਰ੍षੇ ਪਾਪਬੁਦ੍ਧਯਃ
ਬਾਕੀ ਨਰਕਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਦਾਨ, ਵਟਾਂਦਰਾ ਜਾਂ ਧਨ ਦੀ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮੰਦੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਰਸ਼ੇ—
ਤੇ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯਾਮੁਤ੍ਰ ਨਰਕੇ ਅਵੀਚ੍ਯਾਖ੍ਯੇऽਤਿਦਾਰੁਣੇ । ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਤੋਚ੍ਛ੍ਰਾਯਾਦ੍ਗਿਰਿਮੂਰ੍ਧ੍ਨਃ ਪਤਨ੍ਤਿ ਹਿ
ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣੇ ਅਵੀਚੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੌ ਜੋਜਨ ਉੱਚੀ ਪਹਾੜੀ ਤੋਂ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਾਕਾਸ਼ੇऽਧਃਸ਼ਿਰਸਸ੍ਤਦਵੀਚੀਤਿਨਾਮਕੇ । ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਲਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚ ਜਲਵਦ੍ਵੀਚਿਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਉਲਟੇ ਸਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਅਵੀਚੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਵੀਚਿਮਤ੍ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਿਲਸ਼ਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਨੈਵ ਦੇਵਰ੍षੇ ਪੁਨਰੇਵਾऽਵਰੋਪ੍ਯਤੇ
ਉਥੇ ਅਵੀਚੀ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ, ਹੇ ਦੇਵਰਸ਼ੇ, ਉਹ ਮਰਦੇ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ-ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵਾ ਰਾਜਨ੍ਯੋ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਮ੍ਭਵ । ਸੋਮਪੀਥਸ੍ਤਤ੍ਕਲਤ੍ਰਂ ਸੁਰਾਂ ਵਾ ਪਿਬਤੀਵ ਹਿ
ਚਾਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਨ, ਵੈਸ਼, ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਦੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਵੇ—
ਪ੍ਰਮਾਦਤਸ੍ਤੁ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਨਿਰਯੇ ਪਰਿਪਾਤਨਮ੍ । ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯਮਦੂਤਾਸ੍ਤੇ ਪਾਨਂ ਕਾਰ੍ष੍ਣਾਯਸੋ ਮੁਨੇ
ਉਹ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਘਲੇ ਲੋਹੇ ਦਾ ਪਾਨ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮੁਨੀ।