ਵਸਨ੍ਤਿ ਯਸ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵੀਯਾਨਾਂ ਗੋਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਰਮਾਸ਼ਿषਃ । ਸਤ੍ਯਾਃ ਸਮਾਧਿਨਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਾਸ਼ਾਸਾਨਾਃ ਪਰੇਣ ਵੈ
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਉਹ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਗਹਿਰੀ ਧਿਆਨ ਦੁਆਰਾ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਡੀਆਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤृਰਾਜੋऽਪਿ ਭਗਵਾਨ੍ ਸਮ੍ਪਰੇਤੇषੁ ਜਨ੍ਤੁषੁ । ਵਿषਯਂ ਪ੍ਰਾਪਿਤੇष੍ਵੇषੁ ਸ੍ਵਕੀਯੈਃ ਪੁਰੁषੈਰਿਹ
ਉਥੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਜੀਵ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਗਣੋ ਭਗਵਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਜ੍ਞਾਪਰੋ ਦਮਧਾਰਕਃ । ਯਥਾਕਰ੍ਮ ਯਥਾਦੋषਂ ਵਿਦਧਾਤਿ ਵਿਚਾਰਦृਕ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਮੰਨ ਕੇ, ਸੰਜਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਕਰਮ ਤੇ ਦੋਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਮਝ ਨਾਲ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਨ੍ਗਣਾਨ੍ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਾਜ੍ਞਾਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਾਨ੍ । ਸਦਾ ਪ੍ਰੇਰਯਤਿ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਯਥਾਦੇਸ਼ਨਿਯੋਜਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਸਾਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਹਦਾਇਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਰਕਾਨੇਕਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਸਂਖ੍ਯਯਾ ਵਰ੍ਣਯਨ੍ਤਿ ਹਿ । ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਮਿਤਾਨ੍ਕੇਚਿਤ੍ਤਾਨਨੁਕ੍ਰਮਤੋ ਬ੍ਰੁਵੇ
ਨਰਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਕਸਰ ਅਠਾਈਂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਉਣਤੀ ਵੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਤਾਮਿਸ੍ਰ ਅਨ੍ਧਤਾਮਿਸ੍ਰੋ ਰੌਰਵੋऽਪਿ ਤृਤੀਯਕਃ । ਮਹਾਰੌਰਵਨਾਮਾ ਚ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੋऽਪਰੋ ਮਤਃ
ਤਾਮਿਸ੍ਰਾ, ਅੰਧਤਾਮਿਸ੍ਰਾ ਤੇ ਰੌਰਵ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਹਨ; ਫਿਰ ਮਹਾਰੌਰਵ ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨਰਕ ਕੁੰਭੀਪਾਕਾ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲਸੂਤ੍ਰਂ ਤਥਾ ਚਾਸਿਪਤ੍ਰਾਰਣ੍ਯਮੁਦਾਹृਤਮ੍ । ਸੂਕਰਸ੍ਯ ਮੁਖਂ ਚਾਨ੍ਧਕੂਪੋऽਥ ਕृਮਿਭੋਜਨਃ
ਕਾਲਸੂਤਰ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ ਅਗਲੇ ਹਨ; ਸੂਰ ਦੇ ਮੂੰਹ, ਹਨੇਰੇ ਕੂਏਂ ਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਵਾਲਾ ਨਰਕ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਂਦਂਸ਼ਸ੍ਤਪ੍ਤਮੂਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਵਜ੍ਰਕਣ੍ਟਕ ਏਵ ਚ । ਸ਼ਾਲ੍ਮਲੀ ਚਾਥ ਦੇਵਰ੍षੇ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵੈਰਤਣੀ ਤਥਾ
ਸੰਦੰਸ਼, ਤਪਤ ਮੂਰਤੀ ਤੇ ਵਜਰਕੰਟਕ ਨਰਕ ਹਨ; ਫਿਰ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਤੇ, ਹੇ ਦੇਵਰਿਸ਼, ਵੈਰਤਣੀ ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਨਰਕ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਯੋਦਃ ਪ੍ਰਾਣਰੋਧਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਵਿਸ਼ਸਨਂ ਮਤਮ੍ । ਲਾਲਾਭਕ੍ਸ਼ਃ ਸਾਰਮੇਯਾਦਨਮੁਕ੍ਤਮਤਃ ਪਰਮ੍
ਪੂਯੋਦ, ਪ੍ਰਾਣਰੋਧ ਤੇ ਵਿਸ਼ਸਨ ਨਰਕ ਹਨ; ਫਿਰ ਲਾਲਾਭੱਖ ਤੇ ਸਾਰਮੇਯਾਦਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋਰ ਨਰਕ ਹਨ।
ਅਵੀਚਿਰਪ੍ਯਯਃ ਪਾਨਂ ਕ੍ਸ਼ਾਰਕਰ੍ਦਮ ਏਵ ਚ । ਰਕ੍ਸ਼ੋਗਣਾਖ੍ਯਸਮ੍ਭੋਜਃ ਸ਼ੂਲਪ੍ਰੋਤੋऽਪ੍ਯਤਃ ਪਰਮ੍
ਅਵੀਚੀ, ਅਯਹਪਾਨ ਤੇ ਖਾਰਕਰਦਮ ਨਰਕ ਹਨ; ਫਿਰ ਰਕਸ਼ੋਗਣਭੱਖ ਤੇ ਸ਼ੂਲਪ੍ਰੋਤ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋਰ ਨਰਕ ਹਨ।
ਦਨ੍ਦਸ਼ੂਕੋऽਵਟਾਰੋਧਃ ਪਰ੍ਯਾਵਰ੍ਤਨਕਃ ਪਰਮ੍ । ਸੂਚੀਮੁਖਮਿਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਨਾਰਕਾਃ
ਦੰਡਸ਼ੂਕ, ਅਵਟਾਰੋਧ ਤੇ ਪਰਿਆਵਰਤਨਕ ਨਰਕ ਹਨ; ਸੂਚੀਮੁਖ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਠਾਈਂ ਨਰਕ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਨਾਰਕਾ ਨਾਮ ਯਾਤਨਾਭੂਮਯਃ ਪਰਾਃ । ਕਰ੍ਮਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭੂਤਾਨਾਂ ਗਮ੍ਯਾਃ ਪਦ੍ਮਜਸਮ੍ਭਵ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਰਕਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂਵਾਂ ਹਨ। ਹੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਰਕਪ੍ਰਦਪਾਤਕਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਕਰ੍ਮਭੇਦਾਃ ਕਤਿਵਿਧਾਃ ਸਨਾਤਨਮੁਨੇ ਮਮ । ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਥੈਵੈਤੇ ਯਾਤਨਾਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਭੂਮਯਃ
ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪੈਣ ਵਾਲੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਿੰਨੇ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ? ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਜ਼ਾ ਵਾਲੀਆਂ ਕਾਰਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਯੋ ਵੈ ਪਰਸ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਾਨਿ ਦਾਰਾਪਤ੍ਯਾਨਿ ਚੈਵ ਹਿ । ਹਰਤੇ ਸ ਹਿ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਯਮਾਨੁਚਰਗੋਚਰਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਧਨ, ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਬੱਚੇ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੈ ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲਪਾਸ਼ੇਨ ਸਮ੍ਬਦ੍ਧੋ ਯਾਮ੍ਯੈਰਤਿਭਯਾਨਕੈਃ । ਤਾਮਿਸ੍ਰਨਾਮਨਰਕੇ ਪਾਤ੍ਯਤੇ ਯਾਤਨਾਸ੍ਪਦੇ
ਕਾਲ ਦੀ ਫਾਂਸ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਦੂਤ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਮਿਸ੍ਰਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਜ਼ਾ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ।
ਤਾਡਨਂ ਦਣ੍ਡਨਂ ਚੈਵ ਸਨ੍ਤਰ੍ਜਨਮਤਃ ਪਰਮ੍ । ਯਾਮ੍ਯਾਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਪਾਸ਼ਾਢ੍ਯਾਃ ਕਸ਼੍ਮਲਂ ਯਾਤਿ ਚੈਵ ਹਿ
ਉਥੇ ਮਾਰ-ਕੁੱਟ, ਸਜ਼ਾ ਤੇ ਧਮਕੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਪਾਸ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਮਾਯਾਤਿ ਵਿਵਸ਼ੋ ਨਾਰਕੀ ਪਦ੍ਮਭੂਸੁਤ । ਯਃ ਪਤਿਂ ਵਞ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦਾਰਾਦੀਨੁਪਭੁਜ੍ਯਤਿ
ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਤੇ ਬੇਬਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਦਮਭੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ; ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਸੁਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਧਤਾਮਿਸ੍ਰਨਰਕੇ ਪਾਤ੍ਯਤੇ ਯਮਕਿਙ੍ਕਰੈਃ । ਪਾਤ੍ਯਮਾਨੋ ਯਤ੍ਰ ਜਨ੍ਤੁਰ੍ਵੇਦਨਾਪਰਵਾਨ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਅੰਧਤਾਮਿਸ੍ਰਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਡਿੱਗਦੇ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨष੍ਟਦृष੍ਟਿਰ੍ਨष੍ਟਮਤਿਰ੍ਭਵਤ੍ਯੇਵਾਵਿਲਮ੍ਬਤਃ । ਵਨਸ੍ਪਤਿਰ੍ਭਜ੍ਯਮਾਨਮੂਲੋ ਯਦ੍ਵਦ੍ਭਵੇਦਿਹ
ਉਸ ਦੀ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਮਨ ਤੁਰੰਤ ਖੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਖ ਦੇ ਜੜਾਂ ਉਖੜਦੀਆਂ ਹੋਣ।
ਤਸ੍ਮਾਦਪ੍ਯਨ੍ਧਤਾਮਿਸ੍ਰਨਾਮ੍ਨਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਪੁਰਾਤਨੈਃ । ਏਤਨ੍ਮਮਾਹਮਿਤਿ ਯੋ ਭੂਤਦ੍ਰੋਹੇਣ ਕੇਵਲਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨਰਕ ਨੂੰ ਅੰਧਤਾਮਿਸ੍ਰਾ ਆਖਿਆ ਹੈ; ਜੋ 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੈ' ਸੋਚ ਕੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਣਾਤਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਸ੍ਵੀਯਂ ਕੁਟੁਮ੍ਬਂ ਕਾਰ੍ਯਲਮ੍ਪਟਃ । ਏਤਦ੍ਵਿਹਾਯ ਚਾਤ੍ਰੈਵ ਸ੍ਵਾਸ਼ੁਭੇਨ ਪਤੇਦਿਹ
ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈ, ਲਾਭ ਲਈ ਲਾਲਚੀ ਹੋ ਕੇ, ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੌਰਵੇ ਨਾਮ ਨਰਕੇ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਭਯਾਵਹੇ । ਇਹ ਲੋਕੇऽਮੁਨਾ ਯੇ ਤੁ ਹਿਂਸਿਤਾ ਜਨ੍ਤਵਃ ਪੁਰਾ
ਉਹ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਤਕਲੀਫ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤ ਏਵ ਰੁਰਵੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਰਤ੍ਰ ਪੀਡਯਨ੍ਤਿ ਤਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰੌਰਵਮਿਤ੍ਯਾਹੁਃ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾ ਮਨੀषਿਣਃ
ਉਹੀ ਜੀਵ, ਰੁਰੂ ਬਣ ਕੇ, ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਅਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ 'ਰੂਰਵ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਰੁਰੁਃ ਸਰ੍ਪਾਦਤਿਕ੍ਰੂਰੋ ਜਨ੍ਤੁਰੁਕ੍ਤਃ ਪੁਰਾਤਨੈਃ । ਏਵਂ ਮਹਾਰੌਰਵਾਖ੍ਯੋ ਨਰਕੋ ਯਤ੍ਰ ਪੂਰੁषਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰੁਰੂ ਨੂੰ ਸੱਪ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਡਰਾਉਣਾ ਜੀਵ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਰੂਰਵ ਨਰਕ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ—
ਯਾਤਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਮਾਣੋ ਹਿ ਯਃ ਪਰਂ ਦੇਹਸਮ੍ਭਵਃ । ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਾ ਨਾਮ ਰੁਰਵਸ੍ਤਂ ਕ੍ਰਵ੍ਯੇ ਘਾਤਯਨ੍ਤਿ ਚ
—ਜੋ ਦੁੱਖ ਭੋਗਣ ਲਈ ਸਰੀਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ 'ਰੁਰੂ' ਨਾਂ ਦੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਉਸ ਦੇ ਮਾਸ ਲਈ ਮਾਰਦੇ ਹਨ।
ਯ ਉਗ੍ਰਃ ਪੁਰੁषਃ ਕ੍ਰੂਰਃ ਪਸ਼ੁਪਕ੍ਸ਼ਿਗਣਾਨਪਿ । ਉਪਰਨ੍ਧਯਤੇ ਮੂਢੋ ਯਾਮ੍ਯਾਸ੍ਤਂ ਰਨ੍ਧਯਨ੍ਤਿ ਚ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਗੜਾ ਤੇ ਕਠੋਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਪਕੜ ਕੇ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੇ ਤਪ੍ਤਤੈਲੇ ਉਪਰ੍ਯਪਿ ਚ ਨਾਰਦ । ਯਾਵਨ੍ਤਿ ਪਸ਼ੁਰੋਮਾਣਿ ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ, ਉਬਲਦੇ ਤੇਲ ਵਿਚ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਜਿੰਨੀ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਰੋਮ ਹਨ, ਉਤਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਸਜ਼ਾ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤृਵਿਪ੍ਰਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਧ੍ਰੁਕ੍ਕਾਲਸੂਤ੍ਰੇ ਸ ਨਾਰਕੇ । ਅਗ੍ਨ੍ਯਰ੍ਕਾਭ੍ਯਾਂ ਤਪ੍ਯਮਾਨੇ ਨਾਰਕੀ ਵਿਨਿਵੇਸ਼ਿਤਃ
ਕਾਲਸੂਤਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਦਹ੍ਯਮਾਨੋऽਨ੍ਤਃਸ਼ਰੀਰਸ੍ਤਥਾ ਬਹਿਃ । ਆਸ੍ਤੇ ਸ਼ੇਤੇ ਚੇष੍ਟਤੇ ਚਾਵਤਿष੍ਠਤਿ ਚ ਧਾਵਤਿ
ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਤਕਲੀਫ਼ ਵਿਚ ਹੈ। ਕਦੇ ਬੈਠਦਾ, ਕਦੇ ਲੈਂਦਾ, ਕਦੇ ਹਿਲਦਾ, ਕਦੇ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਕਦੇ ਦੌੜ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਜਵੇਦਪਥਾਦ੍ਯੋ ਵੈ ਪਾਖਣ੍ਡਂ ਚੋਪਯਾਤਿ ਚ । ਅਨਾਪਦ੍ਯਪਿ ਦੇਵਰ੍षੇ ਤਂ ਪਾਪਂ ਪੁਰੁषਂ ਭਟਾਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵਜ੍ਹਾ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਗਲਤ ਰਾਹ ਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ—