ਸੁਹृਦ੍ਭਿਰਨੁਜੀਵਾਦ੍ਯੈਃ ਸਂਯੁਤਾਸ਼੍ਚ ਗृਹੇਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਈਸ਼੍ਵਰਾਦਪ੍ਰਤਿਹਤਕਾਮਾ ਮਾਯਾਵਿਨਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਉਹ ਦੋਸਤਾਂ, ਨੌਕਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਘਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਰੋਕੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਤੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਵੀ ਮਾਹਿਰ ਹਨ।
ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਹृष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਸੁਖਸਂਯੁਤਾਃ । ਮਯੇਨ ਮਾਯਾਵਿਭੁਨਾ ਯੇषੁ ਯੇषੁ ਚ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਉਥੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਸੁਖ ਨਾਲ, ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਮਾਇਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਏ ਹਨ।
ਪੁਰਃ ਪ੍ਰਕਾਮਸ਼ੋ ਭਕ੍ਤਾ ਮਣਿਪ੍ਰਵਰਸ਼ਾਲਿਨਃ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਭਵਨਾਟ੍ਟਾਲਗੋਪੁਰਾਦ੍ਯਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਚੋਟੀ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀਨ ਹਨ, ਤੇ ਅਜੀਬ-ਅਜੀਬ ਮਹਲ, ਮਿਨਾਰੇ ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਹਨ।
ਸਭਾਚਤ੍ਵਰਚੈਤ੍ਯਾਦਿਸ਼ੋਭਾਢ੍ਯਾਃ ਸੁਰਦੁਰ੍ਲਭਾਃ । ਨਾਗਾਸੁਰਾਣਾਂ ਮਿਥੁਨੈਃ ਸਪਾਰਾਵਤਸਾਰਿਕੈਃ
ਉਹ ਸੱਭਾ, ਚੌਕ, ਮੰਦਰ ਆਦਿ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁਲਭ ਹਨ। ਉਥੇ ਨਾਗ ਤੇ ਅਸੁਰ ਜੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਕਬੂਤਰਾਂ-ਮੈਨਾ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਕੀਰ੍ਣਕृਤ੍ਰਿਮਭੂਮਿਸ਼੍ਚ ਵਿਵਰੇਸ਼ਗृਹੋਤ੍ਤਮੈਃ । ਅਲਙ੍ਕृਤਾਸ਼੍ਚਕਾਸਨ੍ਤਿ ਉਦ੍ਯਾਨਾਨਿ ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਚ
ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਉੱਤੇ ਗੁਫਾ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਘਰ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਬਾਗ-ਬਗੀਚੇ ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਮਨਃਪ੍ਰਸਨ੍ਨਕਾਰੀਣਿ ਫਲਪੁष੍ਪਵਿਸ਼ਾਲਿਭਿਃ । ਲਲਨਾਨਾਂ ਵਿਲਾਸਾਰ੍ਹਸ੍ਥਾਨੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਭਾਞ੍ਜਿ ਚ
ਇਹ ਬਾਗ-ਬਗੀਚੇ ਵੱਡੇ ਫਲ-ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਮਚੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਨਾਨਾਵਿਹਂਗਮਵ੍ਰਾਤਸਂਯੁਕ੍ਤਜਲਰਾਸ਼ਿਭਿਃ । ਸ੍ਵਚ੍ਛਾਰ੍ਣਪੂਰਿਤਹ੍ਰਦੈਃ ਪਾਠੀਨਸਮਲਙ੍ਕृਤੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਢੇਰ, ਸੁੱਚੇ ਰੇਤ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਪਾਠੀ ਮੱਛੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਜਲਜਨ੍ਤੁਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਨੀਰਨੀਰਜਾਤੈਰਨੇਕਸ਼ਃ । ਕੁਮੁਦੋਤ੍ਪਲਕਹ੍ਲਾਰਨੀਲਰਕ੍ਤੋਤ੍ਪਲੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਲਜੀਵ ਹਨ, ਤੇ ਕਮਲ, ਨੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਉਤਪਲ, ਕੁਮੁਦ ਤੇ ਹੋਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤੇषੁ ਕृਤਨਿਕੇਤਾਨਾਂ ਵਿਹਾਰੈਃ ਸਙ੍ਕੁਲਾਨਿ ਚ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੋਤ੍ਸਵਕਾਰੈਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਵਰੈਃ
ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਖੇਡਾਂ ਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁਖ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਮਰਾਣਾਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਚਾਤਿਸ਼ਯਨ੍ਤਿ ਚ । ਯਤ੍ਰ ਨੈਵ ਭਯਂ ਕ੍ਵਾਪਿ ਕਾਲਾਙ੍ਗੈਰ੍ਦਿਨਰਾਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਅਮਰਾਂ ਦੀ ਵੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਥੇ ਕਦੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।
ਯਤ੍ਰਾਹਿਪ੍ਰਵਰਾਣਾਂ ਚ ਸ਼ਿਰਃਸ੍ਥੈਰ੍ਮਣਿਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ । ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਮਃ ਪ੍ਰਬਾਧ੍ਯੇਤ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸ੍ਫੁਟਕਾਨ੍ਤਿਭਿਃ
ਉਥੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਜੜੇ ਹੋਏ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਦਾ ਚਮਕ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਨ ਵਾ ਏਤੇषੁ ਵਸਤਾਂ ਦਿਵ੍ਯੌषਧਿਰਸਾਯਨੈਃ । ਰਸਾਨ੍ਨਪਾਨਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਯੈਰ੍ਨਾਧਯੋ ਨ ਚ ਵ੍ਯਾਧਯਃ
ਉਥੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਜੜੀਆਂ, ਰਸ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਜਾਂ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਕੋਈ ਰੋਗ ਜਾਂ ਬੀਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਵਲੀਪਲਿਤਜੀਰ੍ਣਤ੍ਵਵੈਵਰ੍ਣ੍ਯਸ੍ਵੇਦਗਨ੍ਧਤਾਃ । ਅਨੁਤ੍ਸਾਹਵਯੋऽਵਸ੍ਥਾ ਨ ਬਾਧਨ੍ਤੇ ਕਦਾਚਨ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਚਮੜੀ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ, ਚਿੱਟੇ ਵਾਲ, ਬੁਢਾਪਾ, ਰੰਗ ਉਡਣਾ, ਪਸੀਨਾ ਜਾਂ ਗੰਧ, ਨਾ ਹੀ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਕਮੀ ਜਾਂ ਥਕਾਵਟ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਕਲ੍ਯਾਣਾਨਾਂ ਸਦਾ ਤੇषਾਂ ਨ ਚ ਮृਤ੍ਯੁਭਯਂ ਕੁਤਃ । ਭਗਵਤ੍ਤੇਜਸੋऽਨ੍ਯਤ੍ਰ ਚਕ੍ਰਾਚ੍ਚੈਵ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਉਹ ਸਦਾ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਜੋਤ ਤੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਤੋਂ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੇ ਦੈਤੇਯਵਧੂਨਾਂ ਗਰ੍ਭਰਾਸ਼ਯਃ । ਪ੍ਰਾਯੋ ਭਯਾਤ੍ਪਤਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਕ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੰਦਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਗਰਭ ਡਰ ਕਰਕੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਗਿਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਬਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਤਲਵਿਤਲਸੁਤਲਲੋਕਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਥਮੇ ਵਿਵਰੇ ਵਿਪ੍ਰ ਅਤਲਾਖ੍ਯੇ ਮਨੋਰਮੇ । ਮਯਪੁਤ੍ਰੋ ਬਲੋ ਨਾਮ ਵਰ੍ਤਤੇऽਖਰ੍ਵਗਰ੍ਵਕृਤ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਿਆਰੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਪਹਿਲੇ ਸੁਹਣੇ ਭੁੱਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਅਤਲ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਮਾਇਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਲ ਨਾਮ ਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬੇਹੱਦ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
षਣ੍ਣਵਤ੍ਯੋ ਯੇਨ ਸृष੍ਟਾ ਮਾਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਿਕਾਃ । ਮਾਯਾਵਿਨੋ ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਦ੍ਯੋ ਧਾਰਯਨ੍ਤਿ ਚ ਕਾਸ਼੍ਚਨ
ਉਸ ਨੇ ਛਿਆਨਵੇ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਮਾਇਆਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਮਾਇਆਵਾਲੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਜृਮ੍ਭਮਾਣਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯੈਵ ਬਲਸ੍ਯ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਃ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਗਣਾ ਉਪਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤ੍ਰਯੋਲੋਕਵਿਮੋਹਨਾਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਾਕਤਵਾਨ ਬਲ ਜੰਭਾਈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਗੋਲੇ ਉੱਠਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਪੁਂਸ਼੍ਚਲ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਵੈਰਿਣ੍ਯਃ ਕਾਮਿਨ੍ਯਸ਼੍ਚੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ । ਯਾ ਵੈ ਬਿਲਾਯਨਂ ਪ੍ਰੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਂ ਪੁਰੁषਂ ਰਹਃ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਪੂਛਲੀਆਂ, ਸੁਤੰਤਰਤਾਵਾਂ ਤੇ ਕਾਮਣੀਆਂ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਮਰਦ ਚੁਪਚਾਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਿਲ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—
ਰਸੇਨ ਹਾਟਕਾਖ੍ਯੇਨ ਸਾਧਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਸ੍ਵਵਿਲਾਸਾਵਲੋਕਾਨੁਰਾਗਸ੍ਮਿਤਵਿਗੂਹਨੈਃ
—ਉਹ ਹਾਟਕ ਨਾਮ ਦੀ ਖਾਸ ਮਦ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ, ਖੇਡਾਂ, ਪਿਆਰ ਤੇ ਲੁਕੀਆਂ ਮੁਸਕਾਨਾਂ ਨਾਲ—
ਸਂਲਾਪਵਿਭ੍ਰਮਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਰਮਯਨ੍ਤ੍ਯਪਿ ਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ । ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਪਯੁਕ੍ਤੇ ਜਨੋ ਮਨੁਤੇ ਬਹੁਧਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
—ਤੇ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀਆਂ ਚਲਾਕੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਰਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ—
ਈਸ਼੍ਵਰੋऽਹਮਹਂ ਸਿਦ੍ਧੋ ਨਾਗਾਯੁਤਬਲੋ ਮਹਾਨ੍ । ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਮਨ੍ਯਮਾਨਃ ਸਨ੍ਮਦਾਨ੍ਧ ਇਵ ਕਥ੍ਯਤੇ
—'ਮੈਂ ਹੀ ਮਾਲਕ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾਗਾਂ ਵਰਗੀ ਤਾਕਤ ਹੈ', ਐਸਾ ਸੋਚ ਕੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਅੰਨਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸ੍ਥਿਤਿਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਅਤਲਸ੍ਯ ਚ ਨਾਰਦ । ਦ੍ਵਿਤੀਯਵਿਵਰਸ੍ਯਾਤ੍ਰ ਵਿਤਲਸ੍ਯ ਨਿਬੋਧਤ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਅਤਲ ਦੀ ਹਾਲਤ ਇੰਝ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ; ਹੁਣ ਦੂਜੇ ਭੁੱਲ, ਵਿਤਲ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ।
ਭੂਤਲਾਧਸ੍ਤਲੇ ਚੈਵ ਵਿਤਲੇ ਭਗਵਾਨ੍ਭਵਃ । ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਨਾਮਾਯਂ ਸ੍ਵਪਾਰ੍षਦਗਣੈਰ੍ਵृਤਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਵਿਤਲ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਭਵ, ਜੋ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਆਂ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਕृਤਸ੍ਯਾਪਿ ਸਰ੍ਗਸ੍ਯ ਬृਂਹਣਾਯ ਚ । ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਮਿਥੁਨੀਭੂਯ ਆਸ੍ਤੇ ਦੇਵਾਧਿਪੂਜਿਤਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਰਚਨਾ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਨਾਲ ਜੋੜਾ ਬਣਾਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਭਵਯੋਰ੍ਵੀਰ੍ਯਸਮ੍ਭੂਤਾ ਹਾਟਕੀ ਸਰਿਦੁਤ੍ਤਮਾ । ਸਮਿਦ੍ਧੋ ਮਰੁਤਾ ਵਹ੍ਨਿਰੋਜਸਾ ਪਿਬਤੀਵ ਹਿ
ਭਵ ਤੇ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਹਾਟਕੀ ਨਦੀ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਵਾ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਸਭ ਕੁਝ ਪੀ ਜਾਂਦੀ ਜਾਪਦੀ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨਿष੍ਠ੍ਯੂਤਂ ਹਾਟਕਾਖ੍ਯਂ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਦੈਤ੍ਯਵਲ੍ਲਭਮ੍ । ਦੈਤ੍ਯਾਙ੍ਗਨਾ ਭੂषਣਾਰ੍ਹਂ ਸਦਾ ਤਂ ਧਾਰਯਨ੍ਤਿ ਹਿ
ਉਥੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਹਾਟਕ ਨਾਮ ਦਾ ਸੋਨਾ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹਨੂੰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਵਾਂਗ ਪਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਦ੍ਬਿਲਾਧਸ੍ਤਲਾਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸੁਤਲਾਖ੍ਯਂ ਬਿਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਲੋਕੋ ਬਲਿਰ੍ਨਾਮਾ ਆਸ੍ਤੇ ਵੈਰੋਚਨਿਰ੍ਮੁਨੇ
ਉਸ ਬਿਲ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸੁਤਲ ਨਾਮ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਰਾਜਾ ਬਿਲੇਸ਼ਵਰ ਹੈ; ਉਥੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਵਿਰੋਚਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਬਲੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਦੇਵਸ੍ਯ ਚਿਕੀਰ੍षੁਃ ਪ੍ਰਿਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮੋऽਪਿ ਭਗਵਾਨ੍ ਸੁਤਲੇ ਬਲਿਮਾਨਯਤ੍
ਦੇਵਤਾ ਮਹਿੰਦਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਲਈ, ਭਗਵਾਨ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਨੇ ਬਲੀ ਨੂੰ ਸੁਤਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਇਆ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪਿਤਃ ਕਿਲ ਦੈਤ੍ਯਰਾਟ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿष੍ਵਪ੍ਯਲਬ੍ਧਾ ਯਾ ਸਾ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਤਮਨੁਵਰ੍ਤਤੇ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਲੈ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਵਸਾਇਆ ਗਿਆ; ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।