ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਸਹ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਕਾਲਂ ਤਂ ਵਤ੍ਸਰਂ ਵਿਦੁਃ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਪਰਿਵਤ੍ਸਰਮਿਡਾਵਤ੍ਸਰਮੇਵ ਚ
ਜਦ ਇਹ ਪੂਰਾ ਮਿਲ ਕੇ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਸਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਾਲ, ਪਰਿਵਤਸਰ, ਇਡਾਵਤਸਰ,
ਅਨੁਵਤ੍ਸਰਮਿਦ੍ਵਤ੍ਸਰਮਿਤਿ ਪਞ੍ਚਕਮੀਰਿਤਮ੍ । ਭਾਨੋਰ੍ਮਾਨ੍ਦ੍ਯਸ਼ੈਘ੍ਰ੍ਯਸਮਗਤਿਭਿਃ ਕਾਲਵਿਤ੍ਤਮੈਃ
ਅਨੁਵਤਸਰ, ਇਡਵਤਸਰ — ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਦਾ ਸਮੂਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਮੰਦੀ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸਮ ਗਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।
ਏਵਂ ਭਾਨੋਰ੍ਗਤਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਨਿਬੋਧਤ । ਏਵਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋऽਰ੍ਕਰਸ਼੍ਮਿਭ੍ਯੋ ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਮੂਰ੍ਧ੍ਵਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਲਣ ਦੱਸੀ ਗਈ; ਹੁਣ ਚੰਦ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸੁਣੋ। ਚੰਦ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਤੋਂ ਲੱਖ ਜੋਜਨ ਉੱਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਉਪਲਭ੍ਯਮਾਨੋ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਵਤ੍ਸਰਭੁਜਿਂ ਚ ਸਃ । ਪਕ੍ਸ਼ਾਭ੍ਯਾਂ ਚੌषਧੀਨਾਥੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਮਾਸਭੁਜਿਂ ਚ ਸਃ
ਜਦ ਇਹ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਲ ਦਾ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ; ਦੋ ਪੱਖਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਇਹ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਵੀ।
ਸਪਾਦਮਾਭ੍ਯਾਂ ਦਿਵਸਭੁਕ੍ਤਿਂ ਪਕ੍ਸ਼ਭੁਜਿਂ ਚਰੇਤ੍ । ਏਵਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਤਿਃ ਸੋਮੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਨੂਨਂ ਭਚਕ੍ਰਕਮ੍
ਇੱਕ ਚੌਥਾਈ ਤੇ ਅੱਧੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪੱਖਾਂ ਰਾਹੀਂ ਭਾਗ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਚੰਦ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਭਚੱਕਰ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਯਮਾਣਕਲਾਭਿਸ਼੍ਚਾਮਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਵਹਨ੍ । ਕ੍ਸ਼ੀਯਮਾਣਕਲਾਭਿਸ਼੍ਚ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚਿਤ੍ਤਰਞ੍ਜਕਃ
ਜਦ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਕਲਾਵਾਂ ਘਟਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਭਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਾਣਿ ਤਨ੍ਵਾਨਃ ਪੂਰ੍ਵਾਪਰਸੁਘਸ੍ਰਕੈਃ । ਸਰ੍ਵਜੀਵਨਿਕਾਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣੋ ਜੀਵਃ ਸ ਏਵ ਹਿ
ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਨਵੇਂ ਸੁੰਦਰ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣ-ਸ਼ਕਤੀ, ਜੀਵ ਹੈ।
ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਚੈਕੈਕਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਮੁਹੂਰ੍ਤਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਵਿਭੁਃ । ਸ ਏਵ षੋਡਸ਼ਕਲਃ ਪੁਰੁषੋऽਨਾਦਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਇਹ ਹਰੇਕ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਤੀਹ ਮੁਹੂਰਤਾਂ ਲਈ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ। ਇਹ ਸੋਲਾਂ ਕਲਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁਰਖ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਉੱਤਮ।
ਮਨੋਮਯੋऽਪ੍ਯਨ੍ਨਮਯੋऽਮृਤਧਾਮਾ ਸੁਧਾਕਰਃ । ਦੇਵਪਿਤृਮਨੁष੍ਯਾਦਿਸਰੀਸृਪਸਵੀਰੁਧਾਮ੍
ਮਨ ਤੇ ਅੰਨ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਵਾਸ, ਚੰਦ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਦੇਵ, ਪਿਤਰ, ਮਨੁੱਖ, ਸਰਪ ਤੇ ਬੂਟਿਆਂ ਨੂੰ।
ਪ੍ਰਾਣਾਪ੍ਯਾਯਨਸ਼ੀਲਤ੍ਵਾਤ੍ਸ ਸਰ੍ਵਮਯ ਉਚ੍ਯਤੇ । ਤਤੋ ਭਚਕ੍ਰਂ ਭ੍ਰਮਤਿ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਤਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਭਚੱਕਰ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਜੋਜਨ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਮੇਰੁਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨੈਵ ਯੋਜਿਤਂ ਚੇਸ਼੍ਵਰੇਣ ਤੁ । ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਸਂਖ੍ਯਾਨਿ ਗਣਿਤਾਨਿ ਸਹਾਭਿਜਿਤ੍
ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਠਾਈਂ ਨਕਸ਼ਤਰ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਭਿਜਿਤ ਸਮੇਤ।
ਤਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਦ੍ਵਿਲਕ੍ਸ਼ੇਣ ਯੋਜਨਾਨਾਮਥੋਪਰਿ । ਪੁਰਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਹੈਵਾਸਾਵਰ੍ਕਸ੍ਯ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਫਿਰ ਸ਼ੁਕਰ ਦੋ ਲੱਖ ਜੋਜਨ ਉੱਤੇ ਹੈ; ਇਹ ਅੱਗੇ ਤੇ ਪਿੱਛੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਨ੍ਦਸਮਾਨਾਭਿਰ੍ਗਤਿਭਿਰ੍ਵਿਚਰਨ੍ਵਿਭੁਃ । ਲੋਕਾਨਾਮਨੁਕੂਲੋऽਯਂ ਪ੍ਰਾਯਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸ਼ੁਭਾਵਹਃ
ਇਹ ਗ੍ਰਹਿ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਹੌਲੇ ਚਾਲਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਚੰਗਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵृष੍ਟਿਵਿष੍ਟਮ੍ਭਸ਼ਮਨੋ ਭਾਰ੍ਗਵਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਮੁਨੇ । ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਦ੍ ਬੁਧਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਤਃ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਭਾਰਗਵ ਗ੍ਰਹਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁੱਕਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਸ਼ੁਕਰ ਤੋਂ ਦੋ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬੁਧ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਨ੍ਦਸਮਾਨਾਭਿਰ੍ਗਤਿਭਿਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਵਤ੍ਸਦਾ । ਯਦਾਰ੍ਕਾਦ੍ਵ੍ਯਤਿਰਿਚ੍ਯੇਤ ਸੌਮ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਯੇਣ ਤਤ੍ਰ ਤੁ
ਇਹ ਗ੍ਰਹਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁਕਰ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਬੁਧ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿਵਾਤਾਭ੍ਰਪਾਤਾਨਾਂ ਵृष੍ਟ੍ਯਾਦਿਭਯਸੂਚਕਃ । ਉਪਰਿष੍ਠਾਤ੍ਤਤੋ ਭੌਮੋ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਤਃ
ਹਵਾ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਦੇ ਡਰ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਗ੍ਰਹਿ, ਮੰਗਲ, ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਦੋ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਪਕ੍ਸ਼ੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸੋऽਯਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਰਾਸ਼ੀਨਥੈਕਸ਼ਃ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਪਿ ਚ ਦੇਵਰ੍षੇ ਯਦਿ ਵਕ੍ਰੋ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਇਹ ਗ੍ਰਹਿ ਤਿੰਨ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਸੀ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵਰਸ਼ਿ, ਜੇ ਵਕਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਬਾਰਾਂ ਰਾਸੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯੇਣਾਸ਼ੁਭਕृਤ੍ਸੋऽਯਂ ਗ੍ਰਹੌਘਾਨਾਂ ਚ ਸੂਚਕਃ । ਨਤੋ ਦ੍ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਮਾਨੇਨ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਚ ਗੀष੍ਪਤਿਃ
ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਕੇਤਕ ਹੈ। ਦੋ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਹੇਠਾਂ ਵाणी ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਏਕੈਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨਥੋ ਰਾਸ਼ੌ ਭੁਙ੍ਗੇ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਚਰਨ੍ । ਯਦਿ ਵਕ੍ਰੋ ਭਵੇਨ੍ਨੈਵਾਨੁਕੂਲੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਾਮ੍
ਇਹ ਗ੍ਰਹਿ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਰਾਸੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਵਕਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਇਹ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰੋ ਘੋਰੋ ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਯਪਰੋ ਮਿਤਃ । ਯੋਜਨੈਃ ਸੂਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰੋऽਯਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਨ੍ਮਾਸੈਃ ਪਰਿਭ੍ਰਮਨ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਨੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਦੋ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਦੂਰ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੀਹ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਚੱਕਰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕੈਕਰਾਸ਼ੌ ਪਰ੍ਯੇਤਿ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਰਾਸ਼ੀਨ੍ਮਹਾਗ੍ਰਹਃ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮਸ਼ੁਭੋ ਮਨ੍ਦਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਕਾਲਵਿਦਾਂ ਵਰੈਃ
ਇਹ ਵੱਡਾ ਗ੍ਰਹਿ ਹਰ ਰਾਸੀ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਲਈ ਅਸ਼ੁਭ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਤਤ ਉਤ੍ਤਰਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮੇਕਾਦਸ਼ਸੁਲਕ੍ਸ਼ਕੈਃ । ਯੋਜਨੈਃ ਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾਤਂ ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਚ ਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਫਿਰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਮੰਡਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਆਰਾਂ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਮਾਪਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਧ੍ਰੁਵਮਣ੍ਡਲਸਂਸ੍ਥਾਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਥਰ੍षਿਮਣ੍ਡਲਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਪ੍ਰਮਾਣਤਃ । ਲਕ੍ਸ਼ੈਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮਿਤੈਃ ਪਰਮਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮ੍
ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮੰਡਲ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਤੇ ਤੇਰਾਂ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਦੂਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਪਦ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਮਹਾਭਾਗਵਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਵਰ੍ਤਤੇ ਲੋਕਵਨ੍ਦਿਤਃ । ਔਤ੍ਤਾਨਪਾਦਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵਹ੍ਨਿਨਾ ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਚ
ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਭਗਵਤ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ, ਸ੍ਰੀਮਾਨ ਧ੍ਰੁਵ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਉਤਾਨਪਾਦ, ਇੰਦਰ, ਅੱਗ ਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮੇਣ ਸਹ ਚੈਵਾਸ੍ਤੇ ਸਮਕਾਲਯੁਜਾ ਧ੍ਰੁਵਃ । ਬਹੁਮਾਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤਃ ਕੁਰ੍ਵਦ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਕੈਃ ਸਦਾ
ਧ੍ਰੁਵ ਉਥੇ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਉਮਰ ਦਾ ਹੈ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦਾ ਵਡਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਜੀਵ੍ਯਃ ਕਲ੍ਪਜੀਵਿਨਾਮੁਪਾਸ੍ਤੇ ਭਗਵਤ੍ਪਦਮ੍ । ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਗਣਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਭਾਦਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਕਲਪ ਜਿੰਨੀ ਉਮਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੋਤੀਆਂ, ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ।
ਕਾਲੇਨਾਨਿਮਿषੇਣਾਯਂ ਭ੍ਰਾਮ੍ਯਤਾਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਰਂਹਸਾ । ਅਵष੍ਟਮ੍ਭਸ੍ਥਾਣੁਰਿਵ ਵਿਹਿਤਸ਼੍ਚੇਸ਼੍ਵਰੇਣ ਸਃ
ਅਣਝਪਕ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਕਾਲ ਦੀ ਚਾਲ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਟਿਕਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸਥਿਰ ਸਥੰਭ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭਾਸਤੇ ਭਾਸਯਨ੍ਭਾਸਾ ਸ੍ਵੀਯਯਾ ਦੇਵਪੂਜਿਤਃ । ਮੇਢਿਸ੍ਤਮ੍ਭੇ ਯਥਾ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪਸ਼ਵਃ ਕਰ੍षਣਾਰ੍ਥਕਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਸ਼ੂ ਮੱਢੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਮਣ੍ਡਲਾਨਿ ਚਰਨ੍ਤੀਮੇ ਸਵਨਤ੍ਰਿਤਯੇਨ ਚ । ਏਵਂ ਗ੍ਰਹਾਦਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਗਣਾਦ੍ਯਾ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਇਹ ਮੰਡਲ ਤਿੰਨ ਤਰਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ ਤੇ ਜੋਤੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਬਹਿਰ੍ਵਿਭਾਗੇਨ ਕਾਲਚਕ੍ਰੇ ਨਿਯੋਜਿਤਾਃ । ਧ੍ਰੁਵਮੇਵਾਵਲਮ੍ਬ੍ਯਾਸ਼ੁ ਵਾਯੁਨੋਦੀਰਿਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਾਲ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਧ੍ਰੁਵ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਬਣਾਕੇ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ।