ਘृਤਪृष੍ਠੋ ਨਾਮ ਯਸ੍ਯ ਵਿਭਾਤਿ ਕਿਲ ਨਾਯਕਃ । ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤਾਤ੍ਮਜਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਘ੍ਰਿਤਪ੍ਰਿਸ਼ਠ ਨਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ।
ਸ੍ਵਦ੍ਵੀਪਂ ਤੁ ਵਿਭਜ੍ਯੈਵ ਸਪ੍ਤਧਾ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਜਾਨ੍ਦਦੌ । ਪੁਤ੍ਰਨਾਮਸੁ ਵਰ੍षੇषੁ ਵਰ੍षਪਾਨ੍ਸਨ੍ਨਿਵੇਸ਼ਯਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਟਾਪੂ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਸ੍ਵਯਂ ਭਗਵਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਰਣਂ ਸਞ੍ਜਗਾਮ ਹ । ਆਮੋ ਮਧੁਰੁਹਸ਼੍ਚੈਵ ਮੇਘਪृष੍ਠਃ ਸੁਧਾਮਕਃ
ਉਹ ਆਪ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ: ਆਮ, ਮਧੁਰੁਹ, ਮੇਘਪ੍ਰਿਸ਼ਠ, ਸੁਧਾਮਕ,
ਭ੍ਰਾਜਿष੍ਠੋ ਲੋਹਿਤਾਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਵਨਸ੍ਪਤਿਰਿਤੀਵ ਚ । ਨਗਾ ਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤੈਵ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਭੁਵਿ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਭ੍ਰਾਜਿਸ਼ਠ, ਲੋਹਿਤਾਰਣ ਅਤੇ ਵਨਸਪਤੀ; ਅਤੇ ਉਥੇ ਸੱਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਹਾੜ ਤੇ ਦਰਿਆ ਸਾਰੇ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲੋ ਵੈ ਵਰ੍ਧਮਾਨਸ਼੍ਚ ਭੋਜਨਸ਼੍ਚੋਪਬਰ੍ਹਣਃ । ਨਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਨਨ੍ਦਨਃ ਸਰ੍ਵਤੋਭਦ੍ਰ ਇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ: ਸ਼ੁਕਲ, ਵਰਧਮਾਨ, ਭੋਜਨ, ਉਪਬਰਹਣ, ਨੰਦ, ਨੰਦਨ ਅਤੇ ਸਰਵਤੋਭਦ੍ਰ।
ਅਭਯਾ ਅਮृਤੌਘਾ ਚਾਰ੍ਯਕਾ ਤੀਰ੍ਥਵਤੀਤਿ ਚ । ਵृਤ੍ਤਿਰੂਪਵਤੀ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਪਵਿਤ੍ਰਵਤਿਕਾ ਤਥਾ
ਅਭਯਾ, ਅਮ੍ਰਿਤੌਘਾ, ਆਰ੍ਯਕਾ, ਤੀਰਥਵਤੀ, ਵ੍ਰਿੱਤਿਰੂਪਵਤੀ, ਸ਼ੁਕਲਾ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਵਤਿਕਾ—ਇਹ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ।
ਏਤਾਸਾਮੁਦਕਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯੇਨ ਪੀਯਤੇ । ਪੁਰੁषऋषਭੌ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਦ੍ਰਵਿਣਾਖ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦੇਵਕਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਪੀਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋ ਉੱਤਮ ਪੁਰਖ ਅਤੇ ਡਰਵਿਣਾ ਨਾਮਕ ਦੇਵਕ ਵੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣਜਾਤਾਃ ਪੁਰੁषਾ ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਹਿ । ਤਤ੍ਰਤ੍ਯਾਃ ਪੁਰੁषਾ ਆਪੋਮਯਂ ਦੇਵਮਪਾਂ ਪਤਿਮ੍
ਇਹ ਚਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥਲੇ ਲੋਕ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਣੇਨਾਞ੍ਜਲਿਨਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਜਨ੍ਤੇ ਵਿਵਿਧਕ੍ਰਿਯਾਃ । ਆਪਃ ਪੁਰੁषਵੀਰ੍ਯਾਃ ਸ੍ਥ ਪੁਨਨ੍ਤੀਰ੍ਭੂਰ੍ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਰਃ
ਉਹ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਧਰਤੀ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਾ ਨਃ ਪੁਨੀਤਾਮੀਵਘ੍ਨੀਃ ਸ੍ਪृਸ਼ਤਾਮਾਤ੍ਮਨਾ ਭੁਵਃ । ਇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਜਪਾਨ੍ਤੇ ਚ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤਵੈਃ
ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੰਤਰ ਜਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਪਰਸ੍ਤਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਾਤ੍ਪਰਿਤਸ਼੍ਚੋਪਵੇਸ਼ਿਤਃ । ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਸਂਖ੍ਯਾਕਯੋਜਨਾਯਾਮਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੋਂ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਬੱਤੀ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਲੰਬੀ ਇਕ ਵੱਡੀ ਜ਼ਮੀਨ ਹੈ।
ਸ੍ਵਮਾਨੇਨ ਚ ਦ੍ਵੀਪੋऽਯਂ ਦਧਿਮਣ੍ਡੋਦਕੇਨ ਚ । ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟੋऽਯਂ ਯਸ੍ਮਿਚ੍ਛਾਕੋ ਮਹੀਰੁਹਃ
ਆਪਣੇ ਮਾਪ ਤੇ ਦਹੀਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਟਾਪੂ ਸ਼ਾਕਦਵੀਪ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਕ ਰੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵ੍ਯਪਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਕਾਰਣਂ ਸ ਹਿ ਨਾਰਦ । ਪ੍ਰੈਯਵ੍ਰਤੋऽਧਿਪਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੇਧਾਤਿਥਿਰਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਇਹੀ ਇਸ ਦੇ ਖੇਤਰ ਦਾ ਨਾਂ ਪੈਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੈਯਵ੍ਰਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਧਾਤਿਥੀ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਵਿਭਜ੍ਯ ਸਪ੍ਤ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪੁਤ੍ਰਨਾਮਾਨਿ ਤੇषੁ ਚ । ਸਪ੍ਤ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਨਿਜਾਨ੍ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਯੋਗਗਤਿਂ ਗਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਰੱਖੇ, ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਉਥੇ ਵਸਾਏ ਤੇ ਆਪ ਜੋਗ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਪੁਰੋਜਵੋ ਮਨਃਪੂਰ੍ਵਜਵੋऽਥ ਪਵਮਾਨਕਃ । ਧੂਮ੍ਰਾਨੀਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਰੇਫੋ ਬਹੁਰੂਪੋऽਥ ਵਿਸ਼੍ਵਧृਕ੍
ਪੁਰੋਜਵ, ਮਨਹਪੂਰਵਜਵ, ਫਿਰ ਪਵਮਾਨਕ, ਧੂਮ੍ਰਾਨੀਕ, ਚਿਤ੍ਰਰੇਫ, ਬਹੁਰੂਪ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਧ੍ਰਿਕ।
ਮਰ੍ਯਾਦਾਗਿਰਯਃ ਸਪ੍ਤ ਨਦ੍ਯਃ ਸਪ੍ਤੈਵ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ । ਈਸ਼ਾਨ ਊਰੁਸ਼ृਙ੍ਗੋऽਥ ਬਲਭਦ੍ਰਃ ਸ਼ਤਕੇਸ਼ਰਃ
ਮਰਯਾਦਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸੱਤ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ: ਈਸ਼ਾਨ, ਊਰੁਸ਼੍ਰਿੰਗ, ਫਿਰ ਬਲਭਦਰ, ਸ਼ਤਕੇਸ਼ਰ।
ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਰੋਤਕੋ ਦੇਵਪਾਲੋऽਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਮਹਾਸ਼ਨਃ । ਏਤੇऽਦ੍ਰਯਃ ਸਪ੍ਤ ਚੋਕ੍ਤਾਃ ਸਰਿਨ੍ਨਾਮਾਨਿ ਸਪ੍ਤ ਚ
ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਰੋਤਕ, ਦੇਵਪਾਲ ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮਹਾਸ਼ਨ। ਇਹ ਸੱਤ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਦੇ ਨਾਂ ਕਹੇ ਗਏ ਹਨ।
ਅਨਘਾ ਪ੍ਰਥਮਾऽऽਯੁਰ੍ਦਾ ਉਭਯਸ੍ਪृष੍ਟਿਰੇਵ ਚ । ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਪਞ੍ਚਪਦੀ ਸਹਸ੍ਰਸ਼੍ਰੁਤਿਰੇਵ ਚ
ਅਨਘਾ ਪਹਿਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਭਯਸਪ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵੀ, ਅਪਰਾਜਿਤਾ, ਪੰਜਪਦੀ, ਸਹਸ੍ਰਸ਼੍ਰੁਤੀ ਵੀ।
ਤਤੋ ਨਿਜਧृਤਿਸ਼੍ਚੋਕ੍ਤਾਃ ਸਪ੍ਤ ਨਦ੍ਯੋ ਮਹੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਃ । ਤਦ੍ਵਰ੍षਪੁਰੁषਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਕ੍ਰਤੁਵ੍ਰਤੌ
ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਸੱਤ ਵੱਡੇ ਚਮਕਦੇ ਦਰਿਆ। ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸੱਚ ਤੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਦਾਨਵ੍ਰਤਾਨੁਵ੍ਰਤੌ ਚ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣਾ ਉਦੀਰਿਤਾਃ । ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਣਵਾਯੁਂ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮੇਨ ਸਂਯੁਤਾਃ
ਉਹ ਦਾਨ, ਵਰਤ ਤੇ ਚਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਾਣਵਾਯੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਜਨ੍ਤਿ ਨਿਰ੍ਧੂਤਰਜਸ੍ਤਮਸਃ ਪਰਮਂ ਹਰਿਮ੍ । ਅਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਭੂਤਾਨਿ ਯੋ ਬਿਭਰ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਕੇਤੁਭਿਃ
ਉਹ ਰਜ ਤੇ ਤਮ ਗੁਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਪਰਮ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਸਾਂਭਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਯਾਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਾਤੁ ਨੋ ਯਦ੍ਵਸ਼ੇ ਇਦਮ੍ । ਪਰਸ੍ਤਾਦ੍ਦਧਿਮਣ੍ਡੋਦਾਤ੍ਤਤਸ੍ਤੁ ਬਹੁਵਿਸ੍ਤਰਃ
ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਦਹੀਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਫਿਰ ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਹੈ।
ਪੁष੍ਕਰਦ੍ਵੀਪਨਾਮਾਯਂ ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪਦ੍ਵਿਸਂਗੁਣਃ । ਸ੍ਵਸਮਾਨੇਨ ਸ੍ਵਾਦੂਦਕੇਨਾਯਂ ਪਰਿਵੇष੍ਟਿਤਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਕਰਦਵੀਪ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਾਕਦਵੀਪ ਨਾਲੋਂ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਮਾਪ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਪੁष੍ਕਰਂ ਭ੍ਰਾਜਦਗ੍ਨਿਚੂਡਾਨਿਭਾਨਿ ਚ । ਪਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਸ਼ਦਾਨੀਹ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪਤ੍ਰਾਯੁਤਾਯੁਤਮ੍
ਉਥੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਪੱਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਪੱਤੇ ਚਿੱਟੇ ਹਨ, ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਤਸ਼੍ਚੇਦਮਾਸਨਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ । ਕਲ੍ਪਿਤਂ ਲੋਕਗੁਰੁਣਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸਿਸृਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਇਹ ਪਰਮ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਦਾ ਆਸਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਭਗਵਾਨ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਚੀ ਜਾ ਸਕੇ।
ਤਦ੍ਦ੍ਵੀਪ ਏਕ ਏਵਾਯਂ ਮਾਨਸੋਤ੍ਤਰਨਾਮਕਃ । ਅਰ੍ਵਾਚੀਨਪਰਾਚੀਨਵਰ੍षਯੋਰਵਧਿਰ੍ਗਿਰਿਃ
ਉਹ ਟਾਪੂ ਇੱਕ ਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਾਨਸ-ਉੱਤਰ ਹੈ; ਇਸ ਦੇ ਪੂਰਬ ਤੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਹੱਦ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਹੈ।
ਉਚ੍ਛ੍ਰਾਯਾਯਾਮਯੋਃ ਸਂਖ੍ਯਾਯੁਤਯੋਜਨਸਮ੍ਮਿਤਾ । ਯਤ੍ਰ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਚ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਚਤਸृषੁ ਪੁਰਾਣਿ ਹ
ਉਸ ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੇ ਚੌੜਾਈ ਦੋਵੇਂ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਜੋਜਨ ਹਨ। ਚਾਰੋ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਲੋਕਪਾਲਾਨਾਂ ਯਦੁਪਰ੍ਯਰ੍ਕਨਿਰ੍ਗਮਃ । ਮੇਰੁਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਭਾਨੁਃ ਪਰ੍ਯੇਤਿ ਯਤ੍ਰ ਹਿ
ਉਥੇ, ਸੂਰਜ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਲੰਘ ਕੇ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਤ੍ਮਕਂ ਚਕ੍ਰਂ ਦੇਵਾਹੋਰਾਤ੍ਰਤੋ ਭ੍ਰਮਨ੍ । ਪ੍ਰੈਯਵ੍ਰਤੋऽਧਿਪੋ ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਜਕਦ੍ਵਯਮ੍
ਸਾਲ ਦਾ ਚੱਕਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਯਵ੍ਰਤ ਉਥੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ।
ਵਰ੍षਦ੍ਵਯੇ ਪਰਿਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਵਰ੍षਨਾਮਧਰਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਰਮਣੋ ਧਾਤਕਿਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤ੍ਤਦ੍ਵਰ੍षਪਤੀ ਉਭੌ
ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਖੇਤਰ ਬਣਾਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਨਾਮ ਦਿੱਤੇ; ਰਮਣ ਅਤੇ ਧਾਤਕੀ ਦੋਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ।