ਨਦ੍ਯਃ ਸਪ੍ਤੈਵ ਸਨ੍ਤੀਹ ਤਨ੍ਨਾਮਾਨਿ ਨਿਬੋਧਤ । ਚਕ੍ਰਸ੍ਤਥਾ ਚਤੁਃਸ਼ृਙ੍ਗਃ ਕਪਿਲਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਕੂਟਕਃ
ਇੱਥੇ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਸੁਣੋ: ਚਕ੍ਰ, ਚਤੁਰਸ਼੍ਰਿੰਗ, ਕਪਿਲ, ਚਿਤ੍ਰਕੂਟਕ,
ਦੇਵਾਨੀਕਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਰੋਮਾ ਦ੍ਰਵਿਣ ਸਪ੍ਤ ਪਰ੍ਵਤਾਃ । ਰਸਕੁਲ੍ਯਾ ਮਧੁਕੁਲ੍ਯਾ ਮਿਤ੍ਰਵਿਨ੍ਦਾ ਤਥੈਵ ਚ
ਦੇਵਾਨੀਕ, ਊਰਧ੍ਵਰੋਮਾ ਅਤੇ ਦ੍ਰਵਿਣ—ਇਹ ਸੱਤ ਪਹਾੜ ਹਨ; ਰਸਕੁਲਿਆ, ਮਧੁਕੁਲਿਆ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰਵਿੰਦਾ ਵੀ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤਵਿਨ੍ਦਾ ਦੇਵਗਰ੍ਭਾ ਘृਤਚ੍ਯੁਨ੍ਮਨ੍ਦਮਾਲਿਕੇ । ਯਤ੍ਪਯੋਭਿਃ ਕੁਸ਼ਦ੍ਵੀਪਵਾਸਿਨਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ
ਸ਼੍ਰੁਤਵਿੰਦਾ, ਦੇਵਗਰਭਾ, ਘ੍ਰਿਤਚ੍ਯੁ ਅਤੇ ਮੰਦਮਾਲਿਕਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ਦਵੀਪ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਸਨੀਕ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਸ਼ਲਃ ਕੋਵਿਦਸ਼੍ਚੈਵਾਪ੍ਯਭਿਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਕੁਲਕਸ਼੍ਚੇਤਿ ਸਂਜ੍ਞਾਭਿਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਕੁਸ਼ਲ, ਕੋਵਿਦ, ਅਭਿਯੁਕਤ ਅਤੇ ਕੁਲਕ—ਇਹਨਾਂ ਨਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਉਥੇ ਚਾਰ ਜਾਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜਾਤਵੇਦਸਰੂਪਂ ਤਂ ਦੇਵਂ ਕਰ੍ਮਜਕੌਸ਼ਲੈਃ । ਯਜਨ੍ਤੇ ਦੇਵਵਰ੍ਯਾਭਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਵਿਦੋ ਜਨਾਃ
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਉੱਚੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਰਸ੍ਯਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਜ੍ਜਾਤਵੇਦੋऽਸਿ ਹਵ੍ਯਵਾਟ੍ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੁਰੁषਾਙ੍ਗਾਨਾਂ ਯਜ੍ਞੇਨ ਪੁਰੁषਂ ਯਜ । ਏਵਂ ਯਜਨ੍ਤੇ ਜ੍ਵਲਨਂ ਸਰ੍ਵੇ ਦ੍ਵੀਪਾਧਿਵਾਸਿਨਃ
ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੂੰ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਹਵਨ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਹੈਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਪੁਰਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਇੰਝ ਟਾਪੂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਸਨੀਕ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭੁਵਨਕੋਸ਼ਵਰ੍ਣਨੇ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਸ਼ਾਕਪੁष੍ਕਰਦ੍ਵੀਪਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸ਼ਿष੍ਟਦ੍ਵੀਪਪ੍ਰਮਾਣਂ ਚ ਵਦ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਨ । ਯੇਨ ਵਿਜ੍ਞਾਤਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਰਾਨਨ੍ਦਮਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਬਾਕੀ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਮਾਪ ਦੱਸੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਕੁਸ਼ਦ੍ਵੀਪਸ੍ਯ ਪਰਿਤੋ ਘृਤੋਦਾਵਰਣਂ ਮਹਤ੍ । ਤਤੋ ਬਹਿਃ ਕ੍ਰੌਂਚਦ੍ਵੀਪੋ ਦ੍ਵਿਗੁਣਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਮਾਨਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕੁਸ਼ਦਵੀਪ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਵੱਡਾ ਘਿਉਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕ੍ਰੌਂਚਦਵੀਪ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਨਾਲੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦੇਨਾਵृਤੋ ਭਾਤਿ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਰੌਂਚਾਦ੍ਰਿਰਸ੍ਤਿ ਚ । ਨਾਮਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤਕਃ ਸੋऽਯਂ ਦ੍ਵੀਪਸ੍ਯ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਹ ਕ੍ਰੌਂਚਦਵੀਪ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੌਂਚ ਪਹਾੜ ਹੈ; ਇਹ ਪਹਾੜ ਟਾਪੂ ਦੀ ਹੱਦ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋऽਸੌ ਗੁਹਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਭਿਨ੍ਨਕੁਕ੍ਸ਼ਿਃ ਪੁਰਾਭਵਤ੍ । ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦੇਨਾਸਿਚ੍ਯਮਾਨੋ ਵਰੁਣੇਨ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਇਹ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਹਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਧੋਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਘृਤਪृष੍ਠੋ ਨਾਮ ਯਸ੍ਯ ਵਿਭਾਤਿ ਕਿਲ ਨਾਯਕਃ । ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤਾਤ੍ਮਜਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਘ੍ਰਿਤਪ੍ਰਿਸ਼ਠ ਨਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ।
ਸ੍ਵਦ੍ਵੀਪਂ ਤੁ ਵਿਭਜ੍ਯੈਵ ਸਪ੍ਤਧਾ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਜਾਨ੍ਦਦੌ । ਪੁਤ੍ਰਨਾਮਸੁ ਵਰ੍षੇषੁ ਵਰ੍षਪਾਨ੍ਸਨ੍ਨਿਵੇਸ਼ਯਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਟਾਪੂ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਸ੍ਵਯਂ ਭਗਵਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਰਣਂ ਸਞ੍ਜਗਾਮ ਹ । ਆਮੋ ਮਧੁਰੁਹਸ਼੍ਚੈਵ ਮੇਘਪृष੍ਠਃ ਸੁਧਾਮਕਃ
ਉਹ ਆਪ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ: ਆਮ, ਮਧੁਰੁਹ, ਮੇਘਪ੍ਰਿਸ਼ਠ, ਸੁਧਾਮਕ,
ਭ੍ਰਾਜਿष੍ਠੋ ਲੋਹਿਤਾਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਵਨਸ੍ਪਤਿਰਿਤੀਵ ਚ । ਨਗਾ ਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤੈਵ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਭੁਵਿ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਭ੍ਰਾਜਿਸ਼ਠ, ਲੋਹਿਤਾਰਣ ਅਤੇ ਵਨਸਪਤੀ; ਅਤੇ ਉਥੇ ਸੱਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਹਾੜ ਤੇ ਦਰਿਆ ਸਾਰੇ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲੋ ਵੈ ਵਰ੍ਧਮਾਨਸ਼੍ਚ ਭੋਜਨਸ਼੍ਚੋਪਬਰ੍ਹਣਃ । ਨਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਨਨ੍ਦਨਃ ਸਰ੍ਵਤੋਭਦ੍ਰ ਇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ: ਸ਼ੁਕਲ, ਵਰਧਮਾਨ, ਭੋਜਨ, ਉਪਬਰਹਣ, ਨੰਦ, ਨੰਦਨ ਅਤੇ ਸਰਵਤੋਭਦ੍ਰ।
ਅਭਯਾ ਅਮृਤੌਘਾ ਚਾਰ੍ਯਕਾ ਤੀਰ੍ਥਵਤੀਤਿ ਚ । ਵृਤ੍ਤਿਰੂਪਵਤੀ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਪਵਿਤ੍ਰਵਤਿਕਾ ਤਥਾ
ਅਭਯਾ, ਅਮ੍ਰਿਤੌਘਾ, ਆਰ੍ਯਕਾ, ਤੀਰਥਵਤੀ, ਵ੍ਰਿੱਤਿਰੂਪਵਤੀ, ਸ਼ੁਕਲਾ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਵਤਿਕਾ—ਇਹ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ।
ਏਤਾਸਾਮੁਦਕਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯੇਨ ਪੀਯਤੇ । ਪੁਰੁषऋषਭੌ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਦ੍ਰਵਿਣਾਖ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦੇਵਕਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਪੀਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋ ਉੱਤਮ ਪੁਰਖ ਅਤੇ ਡਰਵਿਣਾ ਨਾਮਕ ਦੇਵਕ ਵੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣਜਾਤਾਃ ਪੁਰੁषਾ ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਹਿ । ਤਤ੍ਰਤ੍ਯਾਃ ਪੁਰੁषਾ ਆਪੋਮਯਂ ਦੇਵਮਪਾਂ ਪਤਿਮ੍
ਇਹ ਚਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥਲੇ ਲੋਕ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਣੇਨਾਞ੍ਜਲਿਨਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਜਨ੍ਤੇ ਵਿਵਿਧਕ੍ਰਿਯਾਃ । ਆਪਃ ਪੁਰੁषਵੀਰ੍ਯਾਃ ਸ੍ਥ ਪੁਨਨ੍ਤੀਰ੍ਭੂਰ੍ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਰਃ
ਉਹ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਧਰਤੀ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਾ ਨਃ ਪੁਨੀਤਾਮੀਵਘ੍ਨੀਃ ਸ੍ਪृਸ਼ਤਾਮਾਤ੍ਮਨਾ ਭੁਵਃ । ਇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਜਪਾਨ੍ਤੇ ਚ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤਵੈਃ
ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੰਤਰ ਜਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਪਰਸ੍ਤਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਾਤ੍ਪਰਿਤਸ਼੍ਚੋਪਵੇਸ਼ਿਤਃ । ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਸਂਖ੍ਯਾਕਯੋਜਨਾਯਾਮਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੋਂ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਬੱਤੀ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਲੰਬੀ ਇਕ ਵੱਡੀ ਜ਼ਮੀਨ ਹੈ।
ਸ੍ਵਮਾਨੇਨ ਚ ਦ੍ਵੀਪੋऽਯਂ ਦਧਿਮਣ੍ਡੋਦਕੇਨ ਚ । ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟੋऽਯਂ ਯਸ੍ਮਿਚ੍ਛਾਕੋ ਮਹੀਰੁਹਃ
ਆਪਣੇ ਮਾਪ ਤੇ ਦਹੀਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਟਾਪੂ ਸ਼ਾਕਦਵੀਪ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਕ ਰੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵ੍ਯਪਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਕਾਰਣਂ ਸ ਹਿ ਨਾਰਦ । ਪ੍ਰੈਯਵ੍ਰਤੋऽਧਿਪਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੇਧਾਤਿਥਿਰਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਇਹੀ ਇਸ ਦੇ ਖੇਤਰ ਦਾ ਨਾਂ ਪੈਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੈਯਵ੍ਰਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਧਾਤਿਥੀ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਵਿਭਜ੍ਯ ਸਪ੍ਤ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪੁਤ੍ਰਨਾਮਾਨਿ ਤੇषੁ ਚ । ਸਪ੍ਤ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਨਿਜਾਨ੍ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਯੋਗਗਤਿਂ ਗਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਰੱਖੇ, ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਉਥੇ ਵਸਾਏ ਤੇ ਆਪ ਜੋਗ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਪੁਰੋਜਵੋ ਮਨਃਪੂਰ੍ਵਜਵੋऽਥ ਪਵਮਾਨਕਃ । ਧੂਮ੍ਰਾਨੀਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਰੇਫੋ ਬਹੁਰੂਪੋऽਥ ਵਿਸ਼੍ਵਧृਕ੍
ਪੁਰੋਜਵ, ਮਨਹਪੂਰਵਜਵ, ਫਿਰ ਪਵਮਾਨਕ, ਧੂਮ੍ਰਾਨੀਕ, ਚਿਤ੍ਰਰੇਫ, ਬਹੁਰੂਪ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਧ੍ਰਿਕ।
ਮਰ੍ਯਾਦਾਗਿਰਯਃ ਸਪ੍ਤ ਨਦ੍ਯਃ ਸਪ੍ਤੈਵ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ । ਈਸ਼ਾਨ ਊਰੁਸ਼ृਙ੍ਗੋऽਥ ਬਲਭਦ੍ਰਃ ਸ਼ਤਕੇਸ਼ਰਃ
ਮਰਯਾਦਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸੱਤ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ: ਈਸ਼ਾਨ, ਊਰੁਸ਼੍ਰਿੰਗ, ਫਿਰ ਬਲਭਦਰ, ਸ਼ਤਕੇਸ਼ਰ।
ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਰੋਤਕੋ ਦੇਵਪਾਲੋऽਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਮਹਾਸ਼ਨਃ । ਏਤੇऽਦ੍ਰਯਃ ਸਪ੍ਤ ਚੋਕ੍ਤਾਃ ਸਰਿਨ੍ਨਾਮਾਨਿ ਸਪ੍ਤ ਚ
ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਰੋਤਕ, ਦੇਵਪਾਲ ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮਹਾਸ਼ਨ। ਇਹ ਸੱਤ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਦੇ ਨਾਂ ਕਹੇ ਗਏ ਹਨ।
ਅਨਘਾ ਪ੍ਰਥਮਾऽऽਯੁਰ੍ਦਾ ਉਭਯਸ੍ਪृष੍ਟਿਰੇਵ ਚ । ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਪਞ੍ਚਪਦੀ ਸਹਸ੍ਰਸ਼੍ਰੁਤਿਰੇਵ ਚ
ਅਨਘਾ ਪਹਿਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਭਯਸਪ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵੀ, ਅਪਰਾਜਿਤਾ, ਪੰਜਪਦੀ, ਸਹਸ੍ਰਸ਼੍ਰੁਤੀ ਵੀ।
ਤਤੋ ਨਿਜਧृਤਿਸ਼੍ਚੋਕ੍ਤਾਃ ਸਪ੍ਤ ਨਦ੍ਯੋ ਮਹੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਃ । ਤਦ੍ਵਰ੍षਪੁਰੁषਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਕ੍ਰਤੁਵ੍ਰਤੌ
ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਸੱਤ ਵੱਡੇ ਚਮਕਦੇ ਦਰਿਆ। ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸੱਚ ਤੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਦਾਨਵ੍ਰਤਾਨੁਵ੍ਰਤੌ ਚ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣਾ ਉਦੀਰਿਤਾਃ । ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਣਵਾਯੁਂ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮੇਨ ਸਂਯੁਤਾਃ
ਉਹ ਦਾਨ, ਵਰਤ ਤੇ ਚਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਾਣਵਾਯੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।