ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸ੍ਮਿਤਾਨਨਾ । ਉਵਾਚ ਪਰਯਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਵਚਨਂ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ, ਵੱਡੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਆਖਣ ਲੱਗੀ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰੁਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਸ਼ੌਰੇ ਵਚੋ ਮਹ੍ਯਂ ਸਗੁਣਾਹਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾ । ਮਾਂ ਜਾਨਾਸਿ ਨ ਜਾਨਾਸਿ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਂ ਸਗੁਣਾਲਯਾਮ੍
ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸ਼ੌਰੀ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਮੈਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਨਿਰਗੁਣ ਤੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਤ੍ਵਂ ਜਾਨੀਹਿ ਮਹਾਭਾਗ ਤਯਾ ਤਤ੍ਪ੍ਰਕਟੀਕृਤਮ੍ । ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਾਗਵਤਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਵੇਦਸਾਰਂ ਸ਼ੁਭਾਵਹਮ੍
ਹੇ ਸੁਭਾਗੇ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਇਹ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਭਾਗਵਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਨਿੱਕਸ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦਾਇਕ ਸਮਝ।
ਕृਪਾਂ ਚ ਮਹਤੀਂ ਮਨ੍ਯੇ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿषੂਦਨ । ਯਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪਰਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਹਿਤਾਯ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਮਾਤਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਭੇਦ ਤੇਰੇ ਲਾਭ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਂ ਸਦਾ ਚਿਤ੍ਤੇ ਨ ਵਿਸ੍ਮਾਰ੍ਯਂ ਕਦਾਚਨ । ਸਾਰਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਮਹਾਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਭੁੱਲਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਮਹਾਂ ਗਿਆਨ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਨਾਤਃ ਪਰਂ ਵੇਦਿਤਵ੍ਯਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ । ਪ੍ਰਿਯੋऽਸਿ ਖਲੁ ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤੇਨ ਤੇ ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਵਚਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਬਚਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਖੇ ਗਏ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ । ਦਧਾਰ ਹृਦਯੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਕਾਲੇਨ ਕਿਯਤਾ ਤਤ੍ਰ ਤਨ੍ਨਾਭਿਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੈਤ੍ਯਭਯਾਤ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੋ ਜਗਾਮ ਸ਼ਰਣਂ ਹਰੇਃ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਨਾਭੀ ਦੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਆਇਆ।
ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧਂ ਹਤ੍ਵਾ ਤੌ ਮਧੁਕੈਟਭੌ । ਜਜਾਪ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਧਂ ਵਿਸ਼ਦਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਫਿਰ, ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਸ਼ਲੋਕ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਜਪਿਆ।
ਜਪਨ੍ਤਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਃ ਕਞ੍ਜਜਃ ਕਮਲਾਪਤਿਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਜਪ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇਵਤਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ।
ਕਿਂ ਤ੍ਵਂ ਜਪਸਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਕੋऽਪ੍ਯਧਿਕੋऽਸ੍ਤਿ ਵੈ । ਯਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਪ੍ਰੀਤੋऽਸਿ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਜਪ ਕੀਉਂ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕੰਵਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਹਰਿਰੁਵਾਚ ਮਯਿ ਤ੍ਵਯਿ ਚ ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਕ੍ਰਿਯਾਕਾਰਣਲਕ੍ਸ਼ਣਾ । ਵਿਚਾਰਯ ਮਹਾਭਾਗ ਯਾ ਸਾ ਭਗਵਤੀ ਸ਼ਿਵਾ
ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਸੋਚੋ ਕਿ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਮੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਕਰਤਬ ਤੇ ਕਾਰਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਭਗਵਤੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਾਤਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾਧਾਰੇ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤਿष੍ਠਤ੍ਯਤ੍ਰ ਮਹਾਰ੍ਣਵੇ । ਸਾਕਾਰਾ ਯਾ ਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤਿਰਮੇਯਾ ਚ ਸਨਾਤਨੀ
ਜਿਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਾਪ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਤੇ ਜੋ ਸਦੀਵੀ ਹੈ।
ਯਯਾ ਵਿਸृਜ੍ਯਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਜਗਦੇਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍ । ਸੈषਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਵਰਦਾ ਨृਣਾਂ ਭਵਤਿ ਮੁਕ੍ਤਯੇ
ਜਿਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹੀ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਤਾ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਪਰਮਾ ਮੁਕ੍ਤੇਰ੍ਹੇਤੁਭੂਤਾ ਸਨਾਤਨੀ । ਸਂਸਾਰਬਨ੍ਧਹੇਤੁਸ਼੍ਚ ਸੈਵ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਸਦੀਵੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਉਹੀ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸਵਾਮਣੀ ਹੈ।
ਅਹਂ ਤ੍ਵਮਖਿਲਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛਕ੍ਤਿਸਮ੍ਭਵਮ੍ । ਵਿਦ੍ਧਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨ ਸਨ੍ਦੇਹਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਦਾਨਘ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਨਿਸ਼ਚੇ ਕਰ ਲਓ ਕਿ ਮੈਂ, ਤੂੰ ਤੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਚੇਤਨ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਧੇਨ ਤਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਦ੍ਵੈ ਭਾਗਵਤਂ ਕਿਲ । ਵਿਸ੍ਤਰੋ ਭਵਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਪਰਾਦੌ ਯੁਗੇ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਅੱਧੇ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭਾਗਵਤ ਕਥਾ ਦੱਸੀ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਂਗृਹੀਤਂ ਚ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤੁ ਨਾਭਿਪਙ੍ਕਜੇ । ਨਾਰਦਾਯ ਚ ਤੇਨੋਕ੍ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਾਯਾਮਿਤਬੁਦ੍ਧਯੇ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕੰਵ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਰਦ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਬੇਅੰਤ ਹੈ, ਦੱਸਿਆ।
ਨਾਰਦੇਨ ਤਥਾ ਮਹ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤਂ ਹਿ ਮੁਨਿਨਾ ਪੁਰਾ । ਮਯਾ ਕृਤਮਿਦਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਸ੍ਕਨ੍ਧਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਮুনি ਨਾਰਦ ਨੇ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਮੈਂ ਇਹ ਪੂਰਾ ਗ੍ਰੰਥ, ਬਾਰਾਂ ਸਕੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਕਰਕੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪਠਸ੍ਵ ਮਹਾਭਾਗ ਪੁਰਾਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਮ੍ਮਿਤਮ੍ । ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਣਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰਿਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਪੁਰਾਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪੰਜ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਵਧੀਆ ਕਰਤਬ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਪੜ੍ਹੋ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨਰਸੋਪੇਤਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੁਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵੇਦਾਰ੍ਥੇਨੋਪਬृਂਹਿਤਮ੍
ਇਹ ਤੱਤ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸਭ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਵृਤ੍ਰਾਸੁਰਵਧੋਪੇਤਂ ਨਾਨਾਖ੍ਯਾਨਕਥਾਯੁਤਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਨਿਧਾਨਂ ਤੁ ਸਂਸਾਰਾਰ੍ਣਵਤਾਰਕਮ੍
ਇਸ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਸੁਰ ਦੇ ਵਧ ਦੀ ਕਥਾ ਹੈ, ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨੌਕ ਹੈ।
ਗृਹਾਣ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗ ਯੋਗ੍ਯੋऽਸਿ ਮਤਿਮਤ੍ਤਰਃ । ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਾਗਵਤਂ ਨਾਮ ਪੁਰਾਣਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਲੋ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਤੇ ਚਤੁਰ ਹੋ; ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਾਣ ਭਾਗਵਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼੍ਲੋਕਾਨਾਂ ਕੁਰੁ ਸਂਗ੍ਰਹਮ੍ । ਅਜ੍ਞਾਨਨਾਸ਼ਨਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਭਾਸ੍ਕਰਬੋਧਕਮ੍
ਇਸ ਦੇ ਅਠਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਬਣਾਓ, ਜੋ ਅਗਿਆਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਿਵਿਆ ਹੈ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਖਦਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦਂ ਧਨ੍ਯਂ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁष੍ਯਕਰਂ ਸ਼ਿਵਮ੍ । ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਪਠਤਾਂ ਚੇਦਂ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਇਹ ਸੁਖ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸੁਣਦੇ ਤੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿष੍ਯੋऽਯਂ ਮਮ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਲੋਮਹਰ੍षਣਸਮ੍ਭਵਃ । ਪਠਿष੍ਯਤਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪੁਰਾਣੀਂ ਸਂਹਿਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਇਹ ਮੇਰਾ ਧਰਮਪ੍ਰਾਣ ਸ਼ਿਸ਼, ਜੋ ਲੋਮਹਰਸ਼ਣ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਸੰਹਿਤਾ ਪੜ੍ਹੇਗਾ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤੇਨ ਪੁਤ੍ਰਾਯ ਮਹ੍ਯਂ ਚ ਕਥਿਤਂ ਕਿਲ । ਮਯਾ ਗृਹੀਤਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪੁਰਾਣਂ ਚਾਤਿਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਕਥਾ ਦੱਸੀ; ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਆਪਕ ਪੁਰਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੁਕੋऽਧੀਤ੍ਯ ਪੁਰਾਣਂ ਤੁ ਸ੍ਥਿਤੋ ਵ੍ਯਾਸਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਨ ਲੇਭੇ ਸ਼ਰ੍ਮ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮਜ ਇਵਾਪਰਃ
ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਪੁਰਾਣ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਵਿਆਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਆ; ਪਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਧਰਮਪ੍ਰਾਣ ਮਨੁੱਖ ਆਤਮਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਿਆ।
ਏਕਾਨ੍ਤਸੇਵੀ ਵਿਕਲਃ ਸ ਸ਼ੂਨ੍ਯ ਇਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ । ਨਾਤ੍ਯਨ੍ਤਭੋਜਨਾਸਕ੍ਤੋ ਨੋਪਵਾਸਰਤਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਦਾਸ ਤੇ ਖਾਲੀ ਜਿਹਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ; ਨਾ ਉਹ ਖਾਣ ਪੀਣ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਰੋਜ਼ਾ ਰੱਖਣ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਚਿਨ੍ਤਾਵਿष੍ਟਂ ਸ਼ੁਕਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵ੍ਯਾਸਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਕਿਂ ਪੁਤ੍ਰ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਵ੍ਯਗ੍ਰੋऽਸਿ ਮਾਨਦ
ਸ਼ੁਕ ਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੀ ਸੋਚਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ? ਕਿਸ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਬੇਚੈਨ ਹੈਂ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ?'