ਇਯਂ ਚ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭਗਵਤ੍ਪਦੀ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ । ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਸਾ ਤੁ ਯੁਗਸਾਹਸ੍ਰਕੇਣ ਤੁ
ਇਹੀ ਨਦੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਭਗਵਤਪਦੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ, ਇਹ ਵਹੀ।
ਦਿਵੋ ਮੂਰ੍ਧਾਨਮਾਗਤ੍ਯ ਦੇਵੀ ਦੇਵਨਦੀਸ਼੍ਵਰੀ । ਯਤ੍ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੁਪਦਂ ਨਾਮ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਸਾਰੇ ਦਿਵਵੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਆਈ; ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂਪਦ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਔਤ੍ਤਾਨਪਾਦਿਰ੍ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਧ੍ਰੁਵਃ ਪਰਮਪਾਵਨਃ । ਭਗਵਤ੍ਪਾਦਯੁਗਲਂ ਪਦ੍ਮਕੋਸ਼ਰਜੋ ਦਧਤ੍
ਉਥੇ ਉਤਤਾਨਪਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰੂਵ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਕੌਂਹ ਦੇ ਰੇੜ੍ਹ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯਾਪ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਪਦਵੀਮਚਲਾਂ ਸ਼੍ਰਿਤਃ । ਤਤ੍ਰ ਸਪ੍ਤਰ੍षਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਜ੍ਞਾ ਮਹਾਸ਼ਯਾਃ
ਅੱਜ ਵੀ ਉਹ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਉਥੇ ਅਡੋਲ ਮਾਰਗ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਥੇ ਸੱਤ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਮਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤੇਪ੍ਸਵਃ । ਆਤ੍ਯਨ੍ਤਿਕੀ ਸਿਦ੍ਧਿਰਿਯਂ ਤਪਤਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਦਾਯਿਨੀ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਧੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਆਦ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇ ਚ ਸ਼ਿਰਸਾ ਜਟਾਜੂਟੋषਿਤੇਨ ਚ । ਤਤੋ ਵਿष੍ਣੁਪਦਾਦ੍ਦੇਵੀ ਨੈਕਸਾਹਸ੍ਰਕੋਟਿਭਿਃ
ਉਹ ਮਾਟੀ ਵਾਲੇ ਕੇਸਾਂ ਨਾਲ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂਪਦ ਤੋਂ, ਦੇਵੀ ਅਣਗਣੇ ਦਿਵਵੀਆਂ ਵਾਹਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਤਰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਮਾਨੈਰਾਕੁਲੇ ਦੇਵਯਾਨੇऽਵਤਰਤੀ ਚ ਸਾ । ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਣ੍ਡਲਮਾਪ੍ਲਾਵ੍ਯ ਪਤਨ੍ਤੀ ਬ੍ਰਹ੍ਯਸਦ੍ਯਨਿ
ਉਹ ਚੰਦ੍ਰ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਯਾਨ ਰਾਹੀਂ ਉਤਰਦੀ ਹੈ; ਚੰਦ੍ਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਭਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਵਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਭਿਦ੍ਯਮਾਨਾ ਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਚ ਨਾਰਦ । ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਨਾਮਭਿਰ੍ਦੇਵੀ ਚਤੁਰ੍ਦਿਸ਼ਮਭਿਸृਤਾ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿਚ, ਉਹ ਚਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਗਈ; ਦੇਵੀ ਚਾਰ ਨਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵੱਲ ਵਹੀ।
ਸਰਿਤਾਂ ਚ ਨਦੀਨਾਂ ਚ ਪਤਿਮੇਵਾਨ੍ਵਪਦ੍ਯਤ । ਸੀਤਾ ਚਾਲਕਨਨ੍ਦਾ ਚ ਚਤੁਰ੍ਭਦ੍ਰੇਤਿ* ਨਾਮਭਿਃ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਬਣੀ; ਸੀਤਾ, ਅਲਕਾਨੰਦਾ ਅਤੇ ਚਤੁਰਭਦਰਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਗਈ।
*ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭਦ੍ਰੇਤਿ? ਸੀਤਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਦਨਾਚ੍ਛਿਖਰੇਭ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾਭृਤਾਮ੍ । ਕੇਸਰਾਭਿਧਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਨ੍ਤੀ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦੀ
ਸੀਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀਆਂ ਤੋਂ, ਕੇਸਰਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਰਵੰਤੀ, ਸੋਣੀ ਨਦੀ, ਵਜੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਮੂਰ੍ਧ੍ਨੀਹ ਪਤਿਤਾ ਪਾਪਹਾਰਿਣੀ । ਅਨ੍ਤਰੇਣ ਤੁ ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਵਰ੍षਂ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਸਮਾਗਤਾ
ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਭਦ੍ਰਾਸ਼ਵ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇ, ਪੂਰਬੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਾਰੋਦਧਿਂ ਗਤਾ ਸਾ ਤੁ ਦ੍ਯੁਨਦੀ ਦੇਵਪੂਜਿਤਾ । ਤਤੋ ਮਾਲ੍ਯਵਤਃ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਦ੍ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਪਰਿਨਿਰ੍ਗਤਾ
ਉਹ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਦਿਵਵੀ ਨਦੀ ਹੈ, ਖਾਰਾ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ; ਫਿਰ ਮਾਲਯਵਤ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਧਾਰ ਨਿਕਲੀ।
ਤਤੋ ਵੇਗਵਤੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕੇਤੁਮਾਲਂ ਸਮਾਗਤਾ । ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਨਾਮ੍ਨੀ ਦੇਵਨਦੀ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼੍ਯੁਪਾਗਤਾ
ਫਿਰ, ਵੇਗਵਤੀ ਬਣ ਕੇ, ਕੇਤੁਮਾਲ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੀ; ਚਕਸ਼ੁਸ ਨਾਂ ਵਾਲੀ ਦਿਵਵੀ ਨਦੀ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਵਹੀ।
ਸਰਿਤਾਂ ਪਤਿਮਾਵਿष੍ਟਾ ਸਾ ਗਙ੍ਗਾ ਦੇਵਵਨ੍ਦਿਤਾ । ਤਤਸ੍ਤृਤੀਯਾ ਧਾਰਾ ਤੁ ਨਾਮ੍ਨਾ ਖ੍ਯਾਤਾ ਚ ਨਾਰਦ
ਉਹ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੰਦਿਤ ਹੈ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਿਚ ਸਮਾ ਗਈ; ਫਿਰ ਤੀਜੀ ਧਾਰ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ।
ਪੁਣ੍ਯਾ ਚਾਲਕਨਨ੍ਦਾ ਵੈ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨਾਬ੍ਜਭੂਪਦਾਤ੍ । ਵਨਾਨਿ ਗਿਰਿਕੂਟਾਨਿ ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਚਾਗਤਾ
ਪਵਿੱਤਰ ਅਲਕਾਨੰਦਾ ਦਰਿਆ, ਅਬਜਭੂ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆ ਕੇ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਪਾਰ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਇੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ।
ਹੇਮਕੂਟਂ ਗਿਰਿਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਤੋऽਪੀਹ ਨਿਰ੍ਗਤਾ । ਅਤਿਵੇਗਵਤੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਾਰਤਂ ਚਾਗਤਾਪਰਾ
ਹੇਮਕੂਟ ਪਹਾੜ ਤੇ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਧਾਰ ਬਣੀ ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਜਲਧਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤृਤੀਯਾ ਸਾ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾ । ਯਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਨਾਨਾਯ ਸਰਤਾਂ ਮਨੁਜਾਨਾਂ ਪਦੇ ਪਦੇ
ਤੀਜੀ ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ। ਜਿਸ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਇਨਸਾਨ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਰਾਜਸੂਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਦਿ ਫਲਂ ਤੁ ਨ ਹਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਤਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਧਾਰਾ ਤੁ ਭृਙ੍ਗਵਤ੍ਪਰ੍ਵਤਾਤ੍ਪੁਨਃ
ਰਾਜਸੂਯ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਆਦਿ ਵੱਡੇ ਯਗਿਆਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਚੌਥੀ ਧਾਰ ਭ੍ਰਿੰਗਵਤ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਦੁਬਾਰਾ—
ਭਦ੍ਰਾਭਿਧਾ ਸਂਸ੍ਰਵਨ੍ਤੀ ਕੁਰੂਨ੍ਸਨ੍ਤਰ੍ਪ੍ਯ ਚੋਤ੍ਤਰਾਨ੍ । ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਗਙ੍ਗਾ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪਾਵਨੀ
ਭਦਰਾ ਨਾਂ ਵਾਲੀ, ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਈ। ਗੰਗਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੇ ਨਦਾਸ਼੍ਚ ਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਰ੍षੇ ਵਰ੍षੇऽਪਿ ਸਨ੍ਤਿ ਹਿ । ਬਹੁਸ਼ੋ ਮੇਰੁਮਨ੍ਦਾਰਪ੍ਰਸੂਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਨਾਰਦ
ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਦਰਿਆ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਹਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਹੇ ਨਾਰਦ। ਬਹੁਤੀਆਂ ਮੈਰੂ ਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਉਪਜੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਭਾਰਤਂ ਵਰ੍षਂ ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੁਸ਼ਨ੍ਤਿ ਹਿ । ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਚਾष੍ਟਵਰ੍षਾਣਿ ਭੌਮਸ੍ਵਰ੍ਗਪ੍ਰਦਾਨਿ ਚ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਨੂੰ ਕਰਮ-ਕਸ਼ੇਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਅੱਠ ਦੇਸ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁਵਰਗ-ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਿਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ੇषਸ੍ਯ ਭੋਗਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਨਾਰਦ । ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਚਾਯੁਤਾਯੁਰ੍ਵਜ੍ਰਾਙ੍ਗਾ ਦੇਵਸਨ੍ਨਿਭਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਵਰਗ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਬਚੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਭੋਗ-ਥਾਂ ਹਨ। ਉਥੇ ਦੇ ਲੋਕ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ, ਵਜਰ ਵਰਗਾ ਸਰੀਰ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰੁषਾ ਨਾਗਸਾਹਸ੍ਰੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਃ ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਾਃ । ਮਹਾਸੌਰਤਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾਃ ਕਲਤ੍ਰਾਢ੍ਯਾਃ ਸੁਖਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਦੇ ਲੋਕ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਬਣੇ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ, ਕਈ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਏਕਵਰ੍षੋਨਕੇ ਚਾਯੁष੍ਯਾਪ੍ਤਗਰ੍ਭਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋऽਪਿ ਹਿ । ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗਸਮਃ ਕਾਲੋ ਵਰ੍ਤਤੇ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਹਿ
ਹਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀਆਂ, ਗਰਭ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਨ। ਸਮਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਰਗਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭੁਵਨਕੋਸ਼ਵਰ੍ਣਨੇ ਇਲਾਵृਤਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਵਰ੍षਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਤੇषੁ ਵਰ੍षੇषੁ ਦੇਵੇਸ਼ਾਃ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤੈਃ ਸ੍ਤਵਨੈਃ ਸਦਾ । ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਜਪਧ੍ਯਾਨਸਮਾਧਿਭਿਃ
ਭੁਵਨ-ਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਤੇ ਭਦਰਾਸ਼ਵ ਦੇਸ਼। ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਸਤੁਤੀਆਂ, ਜਪ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਸਮਾਧੀ ਰਾਹੀਂ ਮਹਾ-ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮਸ਼੍ਰੇਣੀ ਸ਼ੋਭਿਤਾ ਵਨਰਾਜਯਃ । ਫਲਾਨਾਂ ਪਲ੍ਲਵਾਨਾਂ ਚ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ੋਭਾ ਨਿਰਨ੍ਤਰਮ੍
ਉਥੇ ਦੇ ਜੰਗਲ ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਫਲਾਂ ਤੇ ਨਵੇਂ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਹਰ ਵੇਲੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤੇषੁ ਕਾਨਨਵਰ੍षੇषੁ ਵਰ੍षਪਰ੍ਵਤਸਾਨੁषੁ । ਗਿਰਿਦ੍ਰੋਣੀषੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਨਿਰ੍ਮਲੋਦਕਰਾਸ਼ਿषੁ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ, ਪਹਾੜੀ ਘਾਟੀਆਂ ਤੇ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ—
ਵਿਕਚੋਤ੍ਪਲਮਾਲਾਸੁ ਹਂਸਸਾਰਸਸਞ੍ਚਯੈਃ । ਵਿਮਿਸ਼੍ਰਿਤੇषੁ ਤੇष੍ਵੇਵ ਪਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ ਕੂਜਿਤੇषੁ ਚ
ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਹੰਸਾਂ ਤੇ ਸਾਰਸਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਜਲਕ੍ਰੀਡਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਵਿਨੋਦੈਃ ਕ੍ਰੀਡਯਨ੍ਤਿ ਚ । ਸੁਨ੍ਦਰੀਲਲਿਤਭ੍ਰੂਣਾਂ ਵਿਲਾਸਾਯਤਨੇषੁ ਚ
ਉਹ ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਰੰਗ-ਤਮਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ ਹਨ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਨਾਰੀਵਾਂ ਦੇ ਵਿਹਾਰ-ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ।
ਤਤ੍ਰਤ੍ਯਾ ਵਿਹਰਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਵੈਰਂ ਯੁਵਤਿਭਿਃ ਸਹ । ਨਵਸ੍ਵਪਿ ਚ ਵਰ੍षੇषੁ ਭਗਵਾਨਾਦਿਪੂਰੁषਃ
ਉਥੇ ਦੇ ਲੋਕ ਨੌਜਵਾਨ ਨਾਰੀਵਾਂ ਨਾਲ ਖੁਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੇ ਨੌਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਆਦਿ-ਪੁਰਖ—