ਸ ਮਨੁਃ ਪਿਤਰਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮਕਲ੍ਮषਮ੍ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰ੍ਯਚਰਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਮੁਵਾਚਾਤ੍ਮਭੂਃ ਸੁਤਮ੍
ਉਹ ਮਨੁ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਆਤਮਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਪੁਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਦੇਵ੍ਯਾਰਾਧਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਤੇ ਤਾਤ ਪ੍ਰਜਾਸਰ੍ਗਃ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਪੁੱਤਰ, ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉੱਤਮ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਸਫਲ ਹੋਵੇਗੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਰष੍ਟ੍ਰਾ ਮਨੁਃ ਸ੍ਵਾਯਮ੍ਭੁਵੋ ਵਿਰਾਟ੍ । ਜਗਦ੍ਯੋਨਿਂ ਤਦਾ ਦੇਵੀਂ ਤਪਸਾਤਰ੍ਪਯਦ੍ ਵਿਭੁਃ
ਜਦ ਪ੍ਰਜਾ ਰਚਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਮਨੁ ਸਵਾਯੰਭੂ ਨੇ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਤਪ ਕਰਕੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਜਨਨੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਤੁष੍ਟਾਵ ਦੇਵੀਂ ਦੇਵੇਸ਼ੀਂ ਸਮਾਹਿਤਮਤਿਃ ਕਿਲ । ਆਦ੍ਯਾਂ ਮਾਯਾਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਕਾਰਣਾਮ੍
ਮਨੁ ਨੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਆਦਿ ਮਾਇਆ, ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਸਭ ਕਾਰਨਾਂ ਦੀ ਕਾਰਨ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਮਨੁਰੁਵਾਚ ਨਮੋ ਨਮਸ੍ਤੇ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਜਗਤ੍ਕਾਰਣਕਾਰਣੇ । ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਹਸ੍ਤੇ ਨਾਰਾਯਣਹृਦਾਸ਼੍ਰਿਤੇ
ਮਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੀ ਕਾਰਨ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦਮੂਰ੍ਤ੍ਤੇ ਜਗਨ੍ਮਾਤਃ ਕਾਰਣਸ੍ਥਾਨਰੂਪਿਣਿ । ਵੇਦਤ੍ਰਯਪ੍ਰਮਾਣਜ੍ਞੇ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨੁਤੇ ਸ਼ਿਵੇ
ਹੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਕਾਰਨ ਸਥਾਨ ਦਾ ਰੂਪ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਹੇ ਸ਼ੁਭਾ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਿ ਮਹਾਭਾਗੇ ਮਹਾਮਾਯੇ ਮਹੋਦਯੇ । ਮਹਾਦੇਵਪ੍ਰਿਯਾਵਾਸੇ ਮਹਾਦੇਵਪ੍ਰਿਯਂਕਰਿ
ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ, ਵੱਡੀ ਉਤਪਤੀ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਗੋਪੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮਹਾਨਨ੍ਦੇ ਮਹੋਤ੍ਸਵੇ । ਮਹਾਮਾਰੀਭਯਹਰੇ ਨਮੋ ਦੇਵਾਦਿਪੂਜਿਤੇ
ਹੇ ਗੋਪਾਲ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਵੱਡੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਉਤਸਵ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਵੱਡੀ ਮਾਰੀ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯੇ ਸ਼ਿਵੇ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਿਕੇ । ਸ਼ਰਣ੍ਯੇ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕੇ ਗੌਰਿ ਨਾਰਾਯਣਿ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੀ ਮੂਲ, ਹੇ ਸ਼ੁਭਾ, ਹਰੇਕ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਰਨ ਦਿੰਦੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਗੌਰੀ, ਨਾਰਾਇਣੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਤਸ਼੍ਚੇਦਂ ਯਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮੋਤਂ ਪ੍ਰੋਤਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਚੈਤਨ੍ਯਮੇਕਮਾਦ੍ਯਨ੍ਤਰਹਿਤਂ ਤੇਜਸਾਂ ਨਿਧਿਮ੍
ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੁੜੀ ਤੇ ਗੂੰਥੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਚੇਤਨਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ, ਜੋ ਤੇਜ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯਦੀਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਰੋਤਿ ਚ ਹਰਿਃ ਸਦਾ । ਪਾਲਯਤ੍ਯਪਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਃ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਯਦਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਦਾ ਹੈ, ਹਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਧੁਕੈਟਭਸਮ੍ਭੂਤਭਯਾਰ੍ਤਃ ਪਦ੍ਮਸਮ੍ਭਵਃ । ਯਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਤਵੇਨ ਮੁਮੁਚੇ ਘੋਰਦੈਤ੍ਯਭਵਾਮ੍ਬੁਧੇਃ
ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪਦਮ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ ਭਿਆਨਕ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਹ੍ਰੀਃ ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਿਃ ਕਾਨ੍ਤਿਃ ਕਮਲਾ ਗਿਰਿਜਾ ਸਤੀ । ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀ ਵੇਦਗਰ੍ਭਾ ਸਿਦ੍ਧਿਦਾਤ੍ਰੀ ਸਦਾਭਯਾ
ਤੂੰ ਹੀ ਲਾਜ, ਤੂੰ ਹੀ ਕੀਰਤੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਯਾਦ, ਤੂੰ ਹੀ ਸੋਭਾ, ਤੂੰ ਹੀ ਕਮਲਾ, ਤੂੰ ਹੀ ਗਿਰਿਜਾ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਤੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਦਾਖਸ਼ਾ ਦੀ ਧੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਨਨੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਡਰ।
ਸ੍ਤੋष੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਪੂਜਯਾਮਿ ਜਪਾਮਿ ਚ । ਧ੍ਯਾਯਾਮਿ ਭਾਵਯੇ ਵੀਕ੍ਸ਼ੇ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯੇ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਤੁਤੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਪੂਜਾਂਗਾ, ਜਪਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਸਾਂਗਾ, ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗਾ, ਤੇਰੀ ਸੁਣਾਂਗਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵੇਦਨਿਧਿਃ ਕृष੍ਣੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਾਵਾਸਃ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ । ਤ੍ਰਿਲੋਕਾਧਿਪਤਿਃ ਪਾਸ਼ੀ ਯਾਦਸਾਮ੍ਪਤਿਰੁਤ੍ਤਮਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਦਾ ਲਕੜੀ ਹੈ, ਪੁਰੰਦਰਾ ਵਾਸ ਲਈ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪਾਸ਼ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸਰਦਾਰ ਹੈ।
ਕੁਬੇਰੋ ਨਿਧਿਨਾਥੋऽਭੂਦ੍ਯਮੋ ਜਾਤਃ ਪਰੇਤਰਾਟ੍ । ਨੈਰ੍ऋਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਨਾਥਃ ਸੋਮੋ ਜਾਤੋ ਹ੍ਯਪੋਮਯਃ
ਕੁਬੇਰ ਧਨ-ਖਜਾਨਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ, ਯਮ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ, ਨੈਰਿਤ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਬਣਿਆ, ਅਤੇ ਸੋਮ ਪਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਤ੍ਰਿਲੋਕਵਨ੍ਦ੍ਯੇ ਲੋਕੇਸ਼ਿ ਮਹਾਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯਰੂਪਿਣਿ । ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਪੁਨਰ੍ਭੂਯੋ ਜਗਨ੍ਮਾਤਰ੍ਨਮੋ ਨਮਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਵੱਡੀ ਮੰਗਲਤਾ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਾ ਭਗਵਤੀ ਦੁਰ੍ਗਾ ਨਾਰਾਯਣੀ ਪਰਾ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵਰ੍षੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਭਗਵਤੀ ਦੁਰਗਾ ਨਾਰਾਇਣੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਰਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਵਰਂ ਵਰਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰ ਯਦਿਚ੍ਛਸਿ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਹਂ ਸ੍ਤਵੇਨਾਤ੍ਰ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਰਾਧਨੇਨ ਚ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਭਜਨ, ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਹਾਂ।
ਮਨੁਰੁਵਾਚ ਯਦਿ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਾਰੁਣਿਕੋਤ੍ਤਮੇ । ਤਦਾ ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨਤਃ ਸृष੍ਟਿਃ ਪ੍ਰਜਾਯਾਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਵਾਜ੍ਞਯਾ
ਮਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ, ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਹੋਵੇ।
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਪ੍ਰਜਾਸਰ੍ਗਃ ਪ੍ਰਭਵਤੁ ਮਮਾਨੁਗ੍ਰਹਤਃ ਕਿਲ । ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨੇਨ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵृਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯੁਤ੍ਤਰੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਮੇਰੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗੀ, ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ, ਵਧੋ ਵਧ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪਠਤੇ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤਂ ਸਦਾ । ਤੇषਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾ ਪ੍ਰਜਾਸਿਦ੍ਧਿਃ ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਕਾਨ੍ਤ੍ਯੁਦਯਃ ਖਲੁ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ, ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆ, ਸੰਤਾਨ, ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੇਗੀ।
ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਧਨਧਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਪ੍ਰਹਤਾ ਨृਣਾਮ੍ । ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਜਯੋ ਰਾਜਨ੍ ਸੁਖਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਪਰਿਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਧਨ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੁਕਦੀ ਨਹੀਂ, ਹਰ ਥਾਂ ਜਿੱਤ, ਰਾਜਾ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਏਵਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਾਨ੍ ਦੇਵੀ ਮਨਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਨਵੇ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਂ ਗਤਾ ਚਾਸੀਤ੍ਪਸ਼੍ਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਭਗਵਤੀ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਅਥ ਲਬ੍ਧਵਰੋ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਾਤ ਸ੍ਥਾਨਂ ਮੇ ਦੀਯਤਾਂ ਰਹਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਮਨੂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਵਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਪਿਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਅਲੱਗ ਥਾਂ ਦੇ।'
ਯਤ੍ਰਾਹਂ ਸਮਧਿष੍ਠਾਯ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁष੍ਕਲਾਃ । ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਤਤ੍ਸਮਾਦਿਸ਼ ਮਾਚਿਰਮ੍
'ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਵੱਸ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਾਂ, ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰ ਸਕਾਂ—ਉਹ ਥਾਂ ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ।'
ਇਤਿ ਪੁਤ੍ਰਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਪਤਿਰ੍ਵਿਭੁਃ । ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਸੁਚਿਰਂ ਕਥਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਭਵੇਦਿਦਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਲੰਬਾ ਸੋਚਿਆ: 'ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ?'
ਸृਜਤੋ ਮੇ ਗਤਃ ਕਾਲੋ ਵਿਪੁਲੋऽਨਨ੍ਤਸਂਖ੍ਯਕਃ । ਧਰਾ ਵਾਰ੍ਭਿਃ ਸ੍ਤੁਤਾ ਮਗ੍ਨਾ ਰਸਂ ਯਾਤਾਖਿਲਾਸ਼੍ਰਯਾ
'ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਬਹੁਤ ਲੰਬਾ ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ; ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਡੁੱਬ ਗਈ ਤੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਈ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।'
ਇਦਂ ਮਚ੍ਚਿਨ੍ਤਿਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਭਗਵਾਨਾਦਿਪੂਰੁषਃ । ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸਹਾਯੋ ਮੇ ਯਦਾਦੇਸ਼ੇऽਹਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
'ਇਹ ਕੰਮ ਜੋ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, ਭਗਵਾਨ ਆਦਿ-ਪੁਰਖ ਕਰੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਾਂ ਤੇ ਉਹ ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ ਹੈ।'
ਭੁਵਨਕੋਸ਼ਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇ ਦੇਵ੍ਯਾ ਮਨਵੇ ਵਰਦਾਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਏਵਂ ਮੀਮਾਂਸਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਦ੍ਮਯੋਨੇਃ ਪਰਨ੍ਤਪ । ਮਨ੍ਵਾਦਿਭਿਰ੍ਮੁਨਿਵਰੈਰ੍ਮਰੀਚ੍ਯਾਦ੍ਯੈਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮ-ਜਨਮ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਨੂ ਅਤੇ ਮਰੀਚੀ ਆਦਿ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।