ਜਗਤਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਾਦ੍ਯਂ ਯਤ੍ਤਨ੍ਮੇ ਵਦ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਜਾਯਤੇ ਕੁਤ ਏਵੇਦਂ ਕੁਤਸ਼੍ਚੇਦਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਜਗਤ ਦਾ ਮੂਲ ਸਚ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਚਾਹੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ। ਇਹ ਕਿੱਥੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ?
ਕੁਤੋऽਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ਕਾਲੇ ਕੁਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਫਲੋਦਯਃ । ਕੇਨ ਜ੍ਞਾਤੇਨ ਮਾਯੈषਾ ਮੋਹਭੂਰ੍ਨਾਸ਼ਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਕਿਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ? ਸਾਰੇ ਫਲ ਕਿੱਥੋਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ? ਕੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਇਹ ਭਟਕਣ ਮੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?
ਕਯਾਰ੍ਚਯਾ ਕਿਂ ਜਪੇਨ ਕਿਂ ਧ੍ਯਾਨੇਨਾਤ੍ਮਹृਤ੍ਕਜੇ । ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੋ ਜਾਯਤੇ ਦੇਵ ਤਮਸ੍ਯਰ੍ਕੋਦਯੋ ਯਥਾ
ਕਿਹੜੀ ਪੂਜਾ, ਕਿਹੜੇ ਜਪ, ਜਾਂ ਕਿਹੜੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ, ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ?
ਏਤਤ੍ਪ੍ਰਸ਼੍ਨੋਤ੍ਤਰਂ ਦੇਵ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਮਸ਼ੇषਤਃ । ਯਥਾ ਲੋਕਸ੍ਤਰੇਦਨ੍ਧਤਮਸਂ ਤ੍ਵਞ੍ਜਸੈਵ ਹਿ
ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਵਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਲੋਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇਸ ਡਿੱਗੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਸਕਣ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਏਵਂ ਦੇਵਰ੍षਿਣਾ ਪृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਾਚੀਨੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਨਾਰਾਯਣੋ ਮਹਾਯੋਗੀ ਪ੍ਰਤਿਨਨ੍ਦ੍ਯ ਵਚੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਦ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਮਹਾਂਯੋਗੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਰ੍षਿਵਰ੍ਯਾਤ੍ਰ ਜਗਤਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯੇਨ ਜ੍ਞਾਤੇਨ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਹਿ ਜਾਯਤੇ ਨ ਜਗਦ੍ਭ੍ਰਮੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ, ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਗਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਚ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਵੀ ਜਗਤ ਦੇ ਭਟਕਣ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਫਸਦਾ।
ਜਗਤਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਿਤ੍ਯੇਵ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮਯਾਪਿ ਹਿ । ऋषਿਭਿਰ੍ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਾਰ ਹੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਕਹੀ ਹੈ।
ਸਾ ਜਗਤ੍ਸृਜਤੇ ਦੇਵੀ ਤਯਾ ਚ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ੍ਯਤੇ । ਤਯਾ ਚ ਨਾਸ਼੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਮਿਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਗੁਣਤ੍ਰਯਾਤ੍
ਉਹ ਦੇਵੀ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਰਚਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸਿਦ੍ਧਰ੍षਿਪੂਜਿਤਮ੍ । ਸ੍ਮਰਤਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਘ੍ਨਂ ਕਾਮਦਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਤਥਾ
ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੇਵੀ ਦਾ ਅਸਲੀ ਸਵਰੂਪ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੂਜਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਨਚਾਹੀ ਚੀਜ਼ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮਨੁਃ ਸ੍ਵਾਯਮ੍ਭੁਵਸ੍ਤ੍ਵਾਦ੍ਯਃ ਪਦ੍ਮਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਸ਼ਤਰੂਪਾਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਾਧਿਪਃ
ਮਨੁ, ਜੋ ਪਹਿਲਾ ਪਦਮ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇਜਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਦਾ ਪਤੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ।
ਸ ਮਨੁਃ ਪਿਤਰਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮਕਲ੍ਮषਮ੍ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰ੍ਯਚਰਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਮੁਵਾਚਾਤ੍ਮਭੂਃ ਸੁਤਮ੍
ਉਹ ਮਨੁ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਆਤਮਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਪੁਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਦੇਵ੍ਯਾਰਾਧਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਤੇ ਤਾਤ ਪ੍ਰਜਾਸਰ੍ਗਃ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਪੁੱਤਰ, ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉੱਤਮ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਸਫਲ ਹੋਵੇਗੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਰष੍ਟ੍ਰਾ ਮਨੁਃ ਸ੍ਵਾਯਮ੍ਭੁਵੋ ਵਿਰਾਟ੍ । ਜਗਦ੍ਯੋਨਿਂ ਤਦਾ ਦੇਵੀਂ ਤਪਸਾਤਰ੍ਪਯਦ੍ ਵਿਭੁਃ
ਜਦ ਪ੍ਰਜਾ ਰਚਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਮਨੁ ਸਵਾਯੰਭੂ ਨੇ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਤਪ ਕਰਕੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਜਨਨੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਤੁष੍ਟਾਵ ਦੇਵੀਂ ਦੇਵੇਸ਼ੀਂ ਸਮਾਹਿਤਮਤਿਃ ਕਿਲ । ਆਦ੍ਯਾਂ ਮਾਯਾਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਕਾਰਣਾਮ੍
ਮਨੁ ਨੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਆਦਿ ਮਾਇਆ, ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਸਭ ਕਾਰਨਾਂ ਦੀ ਕਾਰਨ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਮਨੁਰੁਵਾਚ ਨਮੋ ਨਮਸ੍ਤੇ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਜਗਤ੍ਕਾਰਣਕਾਰਣੇ । ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਹਸ੍ਤੇ ਨਾਰਾਯਣਹृਦਾਸ਼੍ਰਿਤੇ
ਮਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੀ ਕਾਰਨ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦਮੂਰ੍ਤ੍ਤੇ ਜਗਨ੍ਮਾਤਃ ਕਾਰਣਸ੍ਥਾਨਰੂਪਿਣਿ । ਵੇਦਤ੍ਰਯਪ੍ਰਮਾਣਜ੍ਞੇ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨੁਤੇ ਸ਼ਿਵੇ
ਹੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਕਾਰਨ ਸਥਾਨ ਦਾ ਰੂਪ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਹੇ ਸ਼ੁਭਾ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਿ ਮਹਾਭਾਗੇ ਮਹਾਮਾਯੇ ਮਹੋਦਯੇ । ਮਹਾਦੇਵਪ੍ਰਿਯਾਵਾਸੇ ਮਹਾਦੇਵਪ੍ਰਿਯਂਕਰਿ
ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ, ਵੱਡੀ ਉਤਪਤੀ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਗੋਪੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮਹਾਨਨ੍ਦੇ ਮਹੋਤ੍ਸਵੇ । ਮਹਾਮਾਰੀਭਯਹਰੇ ਨਮੋ ਦੇਵਾਦਿਪੂਜਿਤੇ
ਹੇ ਗੋਪਾਲ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਵੱਡੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਉਤਸਵ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਵੱਡੀ ਮਾਰੀ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯੇ ਸ਼ਿਵੇ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਿਕੇ । ਸ਼ਰਣ੍ਯੇ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕੇ ਗੌਰਿ ਨਾਰਾਯਣਿ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੀ ਮੂਲ, ਹੇ ਸ਼ੁਭਾ, ਹਰੇਕ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਰਨ ਦਿੰਦੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਗੌਰੀ, ਨਾਰਾਇਣੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਤਸ਼੍ਚੇਦਂ ਯਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮੋਤਂ ਪ੍ਰੋਤਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਚੈਤਨ੍ਯਮੇਕਮਾਦ੍ਯਨ੍ਤਰਹਿਤਂ ਤੇਜਸਾਂ ਨਿਧਿਮ੍
ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੁੜੀ ਤੇ ਗੂੰਥੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਚੇਤਨਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ, ਜੋ ਤੇਜ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯਦੀਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਰੋਤਿ ਚ ਹਰਿਃ ਸਦਾ । ਪਾਲਯਤ੍ਯਪਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਃ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਯਦਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਦਾ ਹੈ, ਹਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਧੁਕੈਟਭਸਮ੍ਭੂਤਭਯਾਰ੍ਤਃ ਪਦ੍ਮਸਮ੍ਭਵਃ । ਯਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਤਵੇਨ ਮੁਮੁਚੇ ਘੋਰਦੈਤ੍ਯਭਵਾਮ੍ਬੁਧੇਃ
ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪਦਮ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ ਭਿਆਨਕ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਹ੍ਰੀਃ ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਿਃ ਕਾਨ੍ਤਿਃ ਕਮਲਾ ਗਿਰਿਜਾ ਸਤੀ । ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀ ਵੇਦਗਰ੍ਭਾ ਸਿਦ੍ਧਿਦਾਤ੍ਰੀ ਸਦਾਭਯਾ
ਤੂੰ ਹੀ ਲਾਜ, ਤੂੰ ਹੀ ਕੀਰਤੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਯਾਦ, ਤੂੰ ਹੀ ਸੋਭਾ, ਤੂੰ ਹੀ ਕਮਲਾ, ਤੂੰ ਹੀ ਗਿਰਿਜਾ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਤੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਦਾਖਸ਼ਾ ਦੀ ਧੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਨਨੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਡਰ।
ਸ੍ਤੋष੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਪੂਜਯਾਮਿ ਜਪਾਮਿ ਚ । ਧ੍ਯਾਯਾਮਿ ਭਾਵਯੇ ਵੀਕ੍ਸ਼ੇ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯੇ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਤੁਤੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਪੂਜਾਂਗਾ, ਜਪਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਸਾਂਗਾ, ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗਾ, ਤੇਰੀ ਸੁਣਾਂਗਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵੇਦਨਿਧਿਃ ਕृष੍ਣੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਾਵਾਸਃ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ । ਤ੍ਰਿਲੋਕਾਧਿਪਤਿਃ ਪਾਸ਼ੀ ਯਾਦਸਾਮ੍ਪਤਿਰੁਤ੍ਤਮਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਦਾ ਲਕੜੀ ਹੈ, ਪੁਰੰਦਰਾ ਵਾਸ ਲਈ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪਾਸ਼ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸਰਦਾਰ ਹੈ।
ਕੁਬੇਰੋ ਨਿਧਿਨਾਥੋऽਭੂਦ੍ਯਮੋ ਜਾਤਃ ਪਰੇਤਰਾਟ੍ । ਨੈਰ੍ऋਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਨਾਥਃ ਸੋਮੋ ਜਾਤੋ ਹ੍ਯਪੋਮਯਃ
ਕੁਬੇਰ ਧਨ-ਖਜਾਨਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ, ਯਮ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ, ਨੈਰਿਤ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਬਣਿਆ, ਅਤੇ ਸੋਮ ਪਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਤ੍ਰਿਲੋਕਵਨ੍ਦ੍ਯੇ ਲੋਕੇਸ਼ਿ ਮਹਾਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯਰੂਪਿਣਿ । ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਪੁਨਰ੍ਭੂਯੋ ਜਗਨ੍ਮਾਤਰ੍ਨਮੋ ਨਮਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਵੱਡੀ ਮੰਗਲਤਾ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਾ ਭਗਵਤੀ ਦੁਰ੍ਗਾ ਨਾਰਾਯਣੀ ਪਰਾ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵਰ੍षੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਭਗਵਤੀ ਦੁਰਗਾ ਨਾਰਾਇਣੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਰਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਵਰਂ ਵਰਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰ ਯਦਿਚ੍ਛਸਿ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਹਂ ਸ੍ਤਵੇਨਾਤ੍ਰ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਰਾਧਨੇਨ ਚ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਭਜਨ, ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਹਾਂ।
ਮਨੁਰੁਵਾਚ ਯਦਿ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਾਰੁਣਿਕੋਤ੍ਤਮੇ । ਤਦਾ ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨਤਃ ਸृष੍ਟਿਃ ਪ੍ਰਜਾਯਾਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਵਾਜ੍ਞਯਾ
ਮਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ, ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਹੋਵੇ।