ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਰਸਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤਾਰ੍ਤਿਕਾਤਰਾਮ੍ । ਪ੍ਰਸਾਦਸੁਮੁਖੀਮਮ੍ਬਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਖਣ੍ਡਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀਮ੍
ਪ੍ਰੇਮ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਸਦਾ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪੀੜ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਤਪਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਮਾਂ,
ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ਵਰਾਭੀਤਿਧਰਾਮਾਨਨ੍ਦਰੂਪਿਣੀਮ੍ । ਪੂਜਯੇਦੁਪਚਾਰੈਸ਼੍ਚ ਯਥਾਵਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰਤਃ
ਪਾਸ, ਅੰਕੁਸ਼, ਵਰ ਅਤੇ ਨਿਡਰਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਸਮਾਗਰੀ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਾਵਦਾਨ੍ਤਰਪੂਜਾਯਾਮਧਿਕਾਰੋ ਭਵੇਨ੍ਨ ਹਿ । ਤਾਵਦ੍ਬਾਹ੍ਯਾਮਿਮਾਂ ਪੂਜਾਂ ਸ਼੍ਰਯੇਜ੍ਜਾਤੇ ਤੁ ਤਾਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਤਦ ਤੱਕ ਇਹ ਬਾਹਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਦ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਬਾਹਰੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਭ੍ਯਨ੍ਤਰਾ ਤੁ ਯਾ ਪੂਜਾ ਸਾ ਤੁ ਸਂਵਿਲ੍ਲਯਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਸਂਵਿਦੇਵ ਪਰਂ ਰੂਪਮੁਪਾਧਿਰਹਿਤਂ ਮਮ
ਅੰਦਰੂਨੀ ਪੂਜਾ ਨੂੰ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚੇਤਨਾ ਹੀ ਮੇਰਾ ਸਰਵੋਚ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਅਤਃ ਸਂਵਿਦਿ ਮਦ੍ਰੂਪੇ ਚੇਤਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਂ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਮ੍ । ਸਂਵਿਦ੍ਰੂਪਾਤਿਰਿਕ੍ਤਂ ਤੁ ਮਿਥ੍ਯਾ ਮਾਯਾਮਯਂ ਜਗਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਚੇਤਨਾ-ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਆਸਰੇ ਦੇ, ਟਿਕਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਸਰੂਪ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਹ ਝੂਠਾ ਹੈ, ਮਾਇਆ ਦਾ ਜਗਤ ਹੈ।
ਅਤਃ ਸਂਸਾਰਨਾਸ਼ਾਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੀਮਾਤ੍ਮਰੂਪਿਣੀਮ੍ । ਭਾਵਯੇਨ੍ਨਿਰ੍ਮਨਸ੍ਕੇਨ ਯੋਗਯੁਕ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਮਨ ਨੂੰ ਵਿਖਰੇ ਹੋਏ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਜੋਗ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਰੱਖ ਕੇ, ਸाक्षੀ ਸਰੂਪ, ਆਪ ਹੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਮਾਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਬਾਹ੍ਯਪੂਜਾਵਿਸ੍ਤਾਰਃ ਕਥ੍ਯਤੇ ਮਯਾ । ਸਾਵਧਾਨੇਨ ਮਨਸਾ ਸ਼ृਣੁ ਪਰ੍ਵਤਸਤ੍ਤਮ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਬਾਹਰੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗੀ; ਐ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸੁਣ।
ਦੇਵੀਗੀਤਾਯਾਂ ਬਾਹ੍ਯਪੂਜਾਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸ਼ਿਰਸਿ ਸਂਸ੍ਮਰੇਤ੍ਪਦ੍ਮਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍ । ਕਰ੍ਪੂਰਾਭਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਗੁਰੁਂ ਨਿਜਰੂਪਿਣਮ੍
ਦੇਵੀਗੀਤਾ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਨੇ فرمایا: ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦੇ ਕਮਲ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕਪੂਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਲਸਦ੍ਭੂषਾਭੂषਿਤਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਮ੍ । ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਤੋ ਦੇਵੀਂ ਕੁਣ੍ਡਲੀਂ ਸਂਸ੍ਮਰੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝੋ; ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਫਿਰ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨਾਂ ਪ੍ਰਥਮੇ ਪ੍ਰਯਾਣੇ ਪ੍ਰਤਿਪ੍ਰਯਾਣੇऽਪ੍ਯਮृਤਾਯਮਾਨਾਮ੍ । ਅਨ੍ਤਃ ਪਦਵ੍ਯਾਮਨੁਸਞ੍ਚਰਨ੍ਤੀ- ਮਾਨਨ੍ਦਰੂਪਾਮਬਲਾਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ
ਜਦ ਪਹਿਲੀ ਚਲਣ ਤੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਾਪਸੀ ਤੇ ਵੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਾਂਗ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਦੀ ਹੋਈ, ਮੈਂ ਆਨੰਦਮਈ, ਨੌਜਵਾਨ ਸਰੂਪ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵੈਵਂ ਤਚ੍ਛਿਖਾਮਧ੍ਯੇ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਨ੍ਦਰੂਪਿਣੀਮ੍ । ਮਾਂ ਧ੍ਯਾਯੇਦਥ ਸ਼ੌਚਾਦਿਕ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮਾਪਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਿਚ, ਸਤ-ਚਿਤ-ਆਨੰਦ ਸਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਆਦਿ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਤਤੋ ਹੂਤ੍ਵਾ ਮਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਹੋਮਾਨ੍ਤੇ ਸ੍ਵਾਸਨੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਸਙ੍ਕਲ੍ਪਮਾਚਰੇਤ੍
ਫਿਰ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ ਅਗਨਿ-ਹੋਤਰ ਕਰਕੇ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਹੋਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੂਤਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਪੁਰਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਾਤृਕਾਨ੍ਯਾਸਮੇਵ ਚ । ਹृਲ੍ਲੇਖਾਮਾਤृਕਾਨ੍ਯਾਸਂ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਕੇ, ਮਾਤ੍ਰਿਕਾ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਹ੍ਰਿੱਲੇਖਾ ਮਾਤ੍ਰਿਕਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮੂਲਾਧਾਰੇ ਹਕਾਰਂ ਚ ਹृਦਯੇ ਚ ਰਕਾਰਕਮ੍ । ਭ੍ਰੂਮਧ੍ਯੇ ਤਦ੍ਵਦੀਕਾਰਂ ਹ੍ਰੀਙ੍ਕਾਰਂ ਮਸ੍ਤਕੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਮੂਲਾਧਾਰ ਵਿਚ 'ਹ' ਅੱਖਰ, ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ 'ਰ', ਭ੍ਰੂ ਮੱਧ ਵਿਚ 'ਈ', ਅਤੇ ਮਸਤਕ ਉੱਤੇ 'ਹ੍ਰੀੰ' ਅੱਖਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
ਤਤ੍ਤਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੋਦਿਤਾਨਨ੍ਯਾਨ੍ਨ੍ਯਾਸਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨੋ ਦੇਹੇ ਪੀਠਂ ਧਰ੍ਮਾਦਿਭਿਃ ਪੁਨਃ
ਜੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਿਖਾਏ ਹੋਏ ਹੋਰ ਨਿਆਸ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਧਰਮ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੀਠ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
ਤਤੋ ਧ੍ਯਾਯੇਨ੍ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮੈਰ੍ਵਿਜृਮ੍ਭਿਤੇ । ਹृਦਮ੍ਭੋਜੇ ਮਮ ਸ੍ਥਾਨੇ ਪਞ੍ਚਪ੍ਰੇਤਾਸਨੇ ਬੁਧਃ
ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਨਾਲ ਸਾਸਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿਚ, ਪੰਜ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ, ਮੇਰੇ ਥਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਈਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ । ਏਤੇ ਪਞ੍ਚ ਮਹਾਪ੍ਰੇਤਾਃ ਪਾਦਮੂਲੇ ਮਮ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਈਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ—ਇਹ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰੇਤ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਖੜੇ ਹਨ।
ਪਞ੍ਚਭੂਤਾਤ੍ਮਕਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਪਞ੍ਚਾਵਸ੍ਥਾਤ੍ਮਕਾ ਅਪਿ । ਅਹਂ ਤ੍ਵਵ੍ਯਕ੍ਤਚਿਦ੍ਰੂਪਾ ਤਦਤੀਤਾਸ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਇਹ ਪੰਜ ਭੂਤਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੰਜ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਮੈਂ ਅਵਿਆਕਤ ਚੇਤਨਾ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਿष੍ਟਰਤਾਂ ਯਾਤਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਨ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਧ੍ਯਾਤ੍ਵੈਵਂ ਮਾਨਸੈਰ੍ਭੋਗੈਃ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਾਂ ਜਪੇਦਪਿ
ਸ਼ਕਤੀ ਤੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕਤਾ ਪਾ ਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੋ।
ਜਪਂ ਸਮਰ੍ਪ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵ੍ਯੈ ਤਤੋऽਰ੍ਘ੍ਯਸ੍ਥਾਪਨਂ ਚਰੇਤ੍ । ਪਾਤ੍ਰਾਸਾਦਨਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਸ਼ੋਧਯੇਤ੍
ਜਪ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਅਰਘਿਆ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ। ਪਾਤਰ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੋ।
ਜਲੇਨ ਤੇਨ ਮਨੁਨਾ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦੇਸ਼ਿਕਃ । ਦਿਗ੍ਬਨ੍ਧਂ ਚ ਪੁਰਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਗੁਰੂਨ੍ਨਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਅਸਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਆਚਾਰਯ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਬੰਨ੍ਹਾਈ ਕਰੇ, ਫਿਰ ਗੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰੇ।
ਤਦਨੁਜ੍ਞਾਂ ਸਮਾਦਾਯ ਬਾਹ੍ਯਪੀਠੇ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ । ਹृਦਿਸ੍ਥਾਂ ਭਵਿਤਾਂ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਮਮ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਬਾਹਰੀ ਪੀਠ ਉੱਤੇ, ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਮੇਰੀ ਦਿਵਯ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ।
ਆਵਾਹਯੇਤ੍ਤਤਃ ਪੀਠੇ ਪ੍ਰਾਣਸ੍ਥਾਪਨਵਿਦ੍ਯਯਾ । ਅਸਨਾਵਾਹਨੇ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪਾਦ੍ਯਾਦ੍ਯਾਚਮਨਂ ਤਥਾ
ਫਿਰ ਪੀਠ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਸਥਾਪਨਾ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਸੱਦਾ। ਆਸਨ ਤੇ ਸੱਦਨ ਤੇ ਅਰਘਿਆ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਤੇ ਆਚਮਨ ਲਈ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਵਾਸੋਦ੍ਵਯਂ ਚੈਵ ਭੂषਣਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਂ ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਵ੍ਯੈ ਸ੍ਵਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਸਨਾਨ, ਦੋ ਵਸਤ੍ਰ, ਸਾਰੇ ਗਹਣੇ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਯਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਥਾਨਾਮਾਵृਤੀਨਾਂ ਪੂਜਨਂ ਸਮ੍ਯਗਾਚਰੇਤ੍ । ਪ੍ਰਤਿਵਾਰਮਸ਼ਕ੍ਤਾਨਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਵਾਰੋ ਨਿਯਮ੍ਯਤੇ
ਯੰਤਰ ਦੀਆਂ ਆਵ੍ਰਿਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੋ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੈ।
ਮੂਲਦੇਵੀਪ੍ਰਭਾਰੂਪਾਃ ਸ੍ਮਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਅਙ੍ਗਦੇਵਤਾਃ । ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਪਟਲਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਚ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਮੂਲ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ ਰੂਪ ਅੰਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ। ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ ਦੇ ਪਟਲ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਪਤ ਹੋਇਆ ਸੋਚੋ।
ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਸਹਿਤਾਂ ਮੂਲਦੇਵੀਂ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍ । ਗਨ੍ਧਾਦਿਭਿਃ ਸੁਗਨ੍ਧੈਸ੍ਤੁ ਤਥਾ ਪੁष੍ਪੈਃ ਸੁਵਾਸਿਤੈਃ
ਮੂਲ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਆਵ੍ਰਿਤੀ ਸਮੇਤ, ਫਿਰ ਸੁਗੰਧਿਤ ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਵਾਸ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਸ੍ਤਰ੍ਪਣੈਸ਼੍ਚੈਵ ਤਾਮ੍ਬੂਲੈਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦਿਭਿਃ । ਤੋषਯੇਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇਨ ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸਾਹਸ੍ਰਕੇਣ ਚ
ਭੋਜਨ, ਤਰਪਣ, ਤਾਂਬੂਲ, ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰੋ।
ਕਵਚੇਨ ਚ ਸੂਕ੍ਤੇਨਾਹਂ ਰੁਦ੍ਰੇਭਿਰਿਤਿ ਪ੍ਰਭੋ । ਦੇਵ੍ਯਥਰ੍ਵਸ਼ਿਰੋਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਹृਲ੍ਲੇਖੋਪਨਿषਦ੍ਭਵੈਃ
ਕਵਚ ਸੂਕਤ, 'ਮੈਂ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਹਾਂ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੂਕਤ, ਦੇਵੀ ਅਥਰਵਸ਼ੀਰਸ਼ ਮੰਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਹ੍ਰਿੱਲੇਖਾ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਨਾਲ,
ਮਹਾਵਿਦ੍ਯਾਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤੋषਯੇਨ੍ਮਾਂ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ । ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਜ੍ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਪ੍ਰੇਮਾਰ੍ਦ੍ਰਹृਦਯੋ ਨਰਃ
ਵੱਡੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰੋ। ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹਿਰਦਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ ਤੋਂ ਖਿਮਾ ਮੰਗੋ।