ਨੈਮਿषੇ ਤੁ ਮਹਾਸ੍ਥਾਨੇ ਦੇਵੀ ਸਾ ਲਿਙ੍ਗਧਾਰਿਣੀ । ਪੁਰੁਹੂਤਾ ਪੁष੍ਕਰਾਕ੍ਸ਼ੇ ਆषਾਢੌ ਚ ਰਤਿਸ੍ਤਥਾ
ਨੈਮੀਸ਼ ਦੇ ਵੱਡੇ ਥਾਂ ਤੇ ਦੇਵੀ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ। ਪੁਰੁਹੂਤਾ ਵਿਚ ਉਹ ਪੁਸ਼ਕਰਾਕਸ਼ੀ ਹੈ, ਤੇ ਆਸ਼ਾਢਾ ਵਿਚ ਰਤੀ ਹੈ।
ਚਣ੍ਡਮੁਣ੍ਡੀਮਹਾਸ੍ਥਾਨੇ ਦਣ੍ਡਿਨੀ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ । ਭਾਰਭੂਤੌ ਭਵੇਦ੍ਭੂਤਿਰ੍ਨਾਕੁਲੇ ਨਕੁਲੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਚੰਡਮੁੰਡੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਥਾਂ ਤੇ ਡੰਡਿਨੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਹੈ। ਭਾਰਭੂਤ ਵਿਚ ਭੂਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਨਕੂਲ ਵਿਚ ਨਕੂਲੇਸ਼ਵਰੀ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਿਕਾ ਤੁ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰੀਗਿਰੌ ਸ਼ਾਙ੍ਕਰੀ ਸ੍ਮृਤਾ । ਜਪ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਚਾਮ੍ਰਾਤਕੇਸ਼੍ਵਰੇ
ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਤੇ ਚੰਦਰਿਕਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਗਿਰਿ ਤੇ ਸ਼ਾਂਕਰੀ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਪਯੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਮਰਾਤਕੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਸੂਕਸ਼ਮਾ।
ਸ਼ਾਙ੍ਕਰੀ ਤੁ ਮਹਾਕਾਲੇ ਸ਼ਰ੍ਵਾਣੀ ਮਧ੍ਯਮਾਭਿਧੇ । ਕੇਦਾਰਾਖ੍ਯੇ ਮਹਾਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਦੇਵੀ ਸਾ ਮਾਰ੍ਗਦਾਯਿਨੀ
ਸ਼ਾਂਕਰੀ ਮਹਾਕਾਲ ਵਿਚ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਰਵਾਣੀ ਨੂੰ ਮਧਯਮਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੇਦਾਰ ਨਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਦੇਵੀ ਮਾਰਗ ਦੈਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਭੈਰਵਾਖ੍ਯੇ ਭੈਰਵੀ ਸਾ ਗਯਾਯਾਂ ਮਙ੍ਗਲਾ ਸ੍ਮृਤਾ । ਸ੍ਥਾਣੁਪ੍ਰਿਯਾ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸ੍ਵਾਯਮ੍ਭੁਵ੍ਯਪਿ ਨਾਕੁਲੇ
ਭੈਰਵ ਨਾਂ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਭੈਰਵੀ ਹੈ। ਗਯਾ ਵਿਚ ਉਹ ਮੰਗਲਾ ਰੂਪ ਵਿਚ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿਚ ਸਥਾਨੁਪ੍ਰਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਨਕੂਲ ਵਿਚ ਸਵਯੰਭੂ।
ਕਨਖਲੇ ਭਵੇਦੁਗ੍ਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਾ ਵਿਮਲੇਸ਼੍ਵਰੇ । ਅਟ੍ਟਹਾਸੇ ਮਹਾਨਨ੍ਦਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਤੁ ਮਹਾਨ੍ਤਕਾ
ਕਨਾਖਾਲ ਵਿਚ ਉਹ ਉਗ੍ਰਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਾ ਵਿਚ ਵਿਮਲੇਸ਼ਵਰੀ ਹੈ। ਅਟਟਹਾਸਾ ਵਿਚ ਮਹਾਨੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਹੇਂਦਰ ਵਿਚ ਮਹਾਂਤਕਾ।
ਭੀਮੇ ਭੀਮੇਸ਼੍ਵਰੀ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸ੍ਥਾਨੇ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਪਥੇ ਪੁਨਃ । ਭਵਾਨੀ ਸ਼ਾਙ੍ਕਰੀ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ ਤ੍ਵਰ੍ਧਕੋਟਿਕੇ
ਭੀਮਾ ਵਿਚ ਉਹ ਭੀਮੇਸ਼ਵਰੀ ਆਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਸਤਰਪਥ ਵਿਚ ਭਵਾਨੀ ਸ਼ਾਂਕਰੀ ਹੈ। ਅਰਧਕੋਟਿਕ ਵਿਚ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ ਹੈ।
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮਹਾਲਯੇ । ਗੋਕਰ੍ਣੇ ਭਦ੍ਰਕਰ੍ਣੀ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭਦ੍ਰਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭਦ੍ਰਕਰ੍ਣਕੇ
ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਾਲਾਖੀ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਮਹਾਲੈ ਵਿਚ। ਗੋਕਰਨ ਵਿਚ ਭਦਰਕਰਨੀ ਹੈ, ਤੇ ਭਦਰਕਰਨਕ ਵਿਚ ਭਦਰਾ।
ਉਤ੍ਪਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸੁਵਰ੍ਣਾਕ੍ਸ਼ੇ ਸ੍ਥਾਣ੍ਵੀਸ਼ਾ ਸ੍ਥਾਣੁਸਞ੍ਜ੍ਞਕੇ । ਕਮਲਾਲਯੇ ਤੁ ਕਮਲਾ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਾ ਛਗਲਣ੍ਡਕੇ
ਉਤਪਲਾਖੀ ਸੁਵਰਨਾਖਸ਼ ਤੇ ਹੈ। ਸਥਾਨਵੀਸ਼ਾ ਸਥਾਨੁਸੰਜਨਾ ਤੇ ਹੈ। ਕਮਲਾਲੈ ਵਿਚ ਕਮਲਾ ਹੈ। ਚਗਲੰਡਾ ਵਿਚ ਪ੍ਰਚੰਡਾ ਹੈ।
ਕੁਰਣ੍ਡਲੇ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਾ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਾਕੋਟੇ ਮੁਕੁਟੇਸ਼੍ਵਰੀ । ਮਣ੍ਡਲੇਸ਼ੇ ਸ਼ਾਣ੍ਡਕੀ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਾਲੀ ਕਾਲਞ੍ਜਰੇ ਪੁਨਃ
ਕੁਰੰਡਲ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਸੰਧਿਆ ਹੈ। ਮਾਕੋਟ ਵਿਚ ਮੁਕੁਟੇਸ਼ਵਰੀ ਹੈ। ਮੰਡਲੇਸ਼ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਡਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਲੰਜਰ ਵਿਚ ਕਾਲੀ।
ਸ਼ਙ੍ਕੁਕਰ੍ਣੇ ਧ੍ਵਨਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸ੍ਥੂਲਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਥੂਲਕੇਸ਼੍ਵਰੇ । ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਹृਦਯਾਮ੍ਭੋਜੇ ਹृਲ੍ਲੇਖਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਸੰਖ ਦੀ ਕੰਨ ਵਿਚ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ 'ਧਵਨੀ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਥੂਲਕੇਸ਼ਵਰ ਵਿਚ ਇਹ ਮੋਟਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ-ਕਮਲ ਵਿਚ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਸੁਖਮ 'ਹ੍ਰਿੱਲੇਖਾ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਨੀਮਾਨਿ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਤਮਾਨਿ ਚ । ਤਤ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਨਗੋਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਥਾਨ, ਜੋ ਹੁਣ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੇ ਹਨ; ਹਰ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ,
ਤਦੁਕ੍ਤੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ । ਅਥਵਾ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਿ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਸਨ੍ਤਿ ਨਗੋਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ, ਉਥੇ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਹੀ ਹਨ।
ਅਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਸੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੇਵੀਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ । ਤਾਨਿ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਸਮ੍ਪਸ਼੍ਯਞ੍ਜਪਨ੍ਦੇਵੀਂ ਨਿਰਨ੍ਤਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮਾਤਾ ਦੀ ਭਕਤੀ ਵਿਚ ਲਗਨ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸੇ; ਉਹ ਸਥਾਨ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਮਾਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਿਰੰਤਰ ਜਪੇ।
ਧ੍ਯਾਯਂਸ੍ਤਚ੍ਚਰਣਾਮ੍ਭੋਜਂ ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵਤਿ ਬਨ੍ਧਨਾਤ੍ । ਇਮਾਨਿ ਦੇਵੀਨਾਮਾਨਿ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਮਾਤਾ ਦੇ ਚਰਨ-ਕਮਲ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਨੁੱਖ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਇਹ ਨਾਮ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਭਸ੍ਮੀਭਵਨ੍ਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਨਗ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਪਠੇਦੇਤਾਨ੍ਯਮਲਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਜੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਸਮੇਂ, ਦੁਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਣ,
ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਤ੍ਪਿਤਰਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਅਧੁਨਾ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵ੍ਰਤਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਓ ਸੁਵ੍ਰਤਾ,
ਨਾਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਨਰੈਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਨਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਵ੍ਰਤਮਨਨ੍ਤਤृਤੀਯਾਖ੍ਯਂ ਰਸਕਲ੍ਯਾਣਿਨੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਹ ਵ੍ਰਤਾਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ: ਅਨੰਤਤ੍ਰਿਤੀਆ ਨਾਮਕ ਵ੍ਰਤ, ਰਸਕਲਿਆਣੀ ਵ੍ਰਤ,
ਆਰ੍ਦ੍ਰਾਨਨ੍ਦਕਰਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤृਤੀਯਾਯਾ ਵ੍ਰਤਂ ਚ ਯਤ੍ । ਸ਼ੁਕ੍ਰਵਾਰਵ੍ਰਤਂ ਚੈਵ ਤਥਾ ਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ
ਆਰਦ੍ਰਾਨੰਦਕਰ ਵ੍ਰਤ, ਤ੍ਰਿਤੀਆ ਦਾ ਵ੍ਰਤ, ਸ਼ੁਕਰਵਾਰ ਦਾ ਵ੍ਰਤ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵ੍ਰਤ,
ਭੌਮਵਾਰਵ੍ਰਤਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਦੋषਵ੍ਰਤਮੇਵ ਚ । ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦੇਵੀਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਵਿष੍ਟਰੇ
ਮੰਗਲਵਾਰ ਦਾ ਵ੍ਰਤ, ਪ੍ਰਦੋਸ਼ ਦਾ ਵ੍ਰਤ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਟਾਰ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ,
ਨृਤ੍ਯਂ ਕਰੋਤਿ ਪੁਰਤਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦੇਵੈਰ੍ਨਿਸ਼ਾਮੁਖੇ । ਤਤ੍ਰੋਪੋष੍ਯ ਰਜਨ੍ਯਾਦੌ ਪ੍ਰਦੋषੇ ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਿਵਾਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿਚ ਮਾਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਾਚ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ, ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿਚ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਦੋਸ਼ ਵੇਲੇ ਸ਼ਿਵਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਪਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤਦ੍ਦੇਵੀਪ੍ਰੀਤਿਕਾਰਕਮ੍ । ਸੋਮਵਾਰਵ੍ਰਤਂ ਚੈਵ ਮਮਾਤਿਪ੍ਰਿਯਕृਨ੍ਨਗ
ਹਰ ਪੱਖ ਵਿਚ ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸੋਮਵਾਰ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਵੀ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਦੇਵੀਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਰਾਤ੍ਰੌ ਭੋਜਨਮਾਚਰੇਤ੍ । ਨਵਰਾਤ੍ਰਦ੍ਵਯਂ ਚੈਵ ਵ੍ਰਤਂ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਮਮ
ਉਥੇ ਵੀ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਦੋ ਨਵਰਾਤਰੇ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਏਵਮਨ੍ਯਾਨ੍ਯਪਿ ਵਿਭੋ ਨਿਤ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਾਨਿ ਚ । ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਕੁਰੁਤੇ ਯੋ ਵੈ ਮਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਨਿੱਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵ੍ਰਤ ਨਿਰਵੈਰ ਕਰਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਮ ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਸ ਮੇ ਭਕ੍ਤਃ ਸ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਃ । ਉਤ੍ਸਵਾਨਪਿ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਦੋਲੋਤ੍ਸਵਸੁਖਾਨ੍ਵਿਭੋ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਝੂਲੇ ਵਾਲਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਏ, ਤੇ ਹੋਰ ਉਤਸਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਵੇ।
ਸ਼ਯਨੋਤ੍ਸਵਂ ਯਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਥਾ ਜਾਗਰਣੋਤ੍ਸਵਮ੍ । ਰਥੋਤ੍ਸਵਂ ਚ ਮੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਮਨੋਤ੍ਸਵਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਵਿਛੋਣੇ ਦਾ ਉਤਸਵ, ਜਾਗਣ ਦਾ ਉਤਸਵ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਰਥ ਦਾ ਉਤਸਵ, ਤੇ ਦਮਨ ਦਾ ਉਤਸਵ ਵੀ ਕਰੇ।
ਪਵਿਤ੍ਰੋਤ੍ਸਵਮੇਵਾਪਿ ਸ਼੍ਰਾਵਣੋ ਪ੍ਰੀਤਿਕਾਰਕਮ੍ । ਮਮ ਭਕ੍ਤਃ ਸਦਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਵਮਨ੍ਯਾਨ੍ਮਹੋਤ੍ਸਵਾਨ੍
ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਉਤਸਵ ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਦਾ ਉਤਸਵ, ਜੋ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਕਰੇ; ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਉਤਸਵ ਵੀ ਮਨਾਏ।
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾਨ੍ਭੋਜਯੇਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤਥਾ ਚੈਵ ਸੁਵਾਸਿਨੀਃ । ਕੁਮਾਰੀਰ੍ਬਟੁਕਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਦ੍ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤਦ੍ਗਤਾਨ੍ਤਰਃ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਾਏ, ਸੁਵਾਸਿਨੀਆਂ, ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਤੇ ਬਟੂਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਸਮਝ ਕੇ, ਮਨ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਲਗਾ ਕੇ।
ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯੇਨ ਰਹਿਤੋ ਯਜੇਦੇਤਾਨ੍ਸੁਮਾਦਿਭਿਃ । ਯ ਏਵਂ ਕੁਰੁਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਵਰ੍षਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਧਨ ਦੇ ਮੋਹ ਜਾਂ ਚਲਾਕੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮਾ ਆਦਿ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਸਾਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਲਗਨ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ ਧਨ੍ਯਃ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋऽਸੌ ਮਤ੍ਪ੍ਰੀਤੇਃ ਪਾਤ੍ਰਮਞ੍ਜਸਾ । ਸਰ੍ਵਮੁਕ੍ਤਂ ਸਮਾਸੇਨ ਮਮ ਪ੍ਰੀਤਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍ । ਨਾਸ਼ਿष੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਨਾਭਕ੍ਤਾਯ ਕਦਾਚਨ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਮਿਹਰ ਦਾ ਸੱਚਾ ਹਕਦਾਰ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਗਿਆਨ ਨਾ ਅਯੋਗ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਬਿਨਾ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ।