ਆਦ੍ਯਨ੍ਤਰਹਿਤਂ ਤਤ੍ਤੁ ਨ ਹਸ੍ਤਾਦ੍ਯਙ੍ਗਸਂਯੁਤਮ੍ । ਨ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪਮਥਵਾ ਨ ਪੁਂਰੂਪਮਥੋਭਯਮ੍
ਉਹ ਤੇਜ ਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਸੀ, ਨਾ ਅੰਤ; ਨਾ ਹੱਥ ਜਾਂ ਹੋਰ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਸੀ। ਨਾ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਸੀ, ਨਾ ਮਰਦ ਦਾ, ਨਾ ਦੋਹਾਂ ਦਾ।
ਦੀਪ੍ਤ੍ਯਾ ਪਿਧਾਨਂ ਨੇਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤੇषਾਮਾਸੀਨ੍ਮਹੀਪਤੇ । ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਧੈਰ੍ਯਮਾਲਮ੍ਬ੍ਯ ਯਾਵਤ੍ਤੇ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸੁਰਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਢੱਕ ਲਈਆਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ। ਪਰ ਫਿਰ, ਹੌਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਾਵਤ੍ਤਦੇਵ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪੇਣਾਭਾਦ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਅਤੀਵ ਰਮਣੀਯਾਙ੍ਗੀਂ ਕੁਮਾਰੀਂ ਨਵਯੌਵਨਾਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹੀ ਤੇਜ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਮੋਹਣੀ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਹਰ ਅੰਗ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਵਾਂਗ।
ਉਦ੍ਯਤ੍ਪੀਨਕੁਚਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਨਿਨ੍ਦਿਤਾਮ੍ਭੋਜਕੁਡ੍ਮਲਾਮ੍ । ਰਣਤ੍ਕਿਙ੍ਕਿਣਿਕਾਜਾਲਸਿਞ੍ਜਨ੍ਮਞ੍ਜੀਰਮੇਖਲਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਉਭਰਦੇ ਸਤਨ ਕਮਲ ਦੇ ਕੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਵਾਲੀ ਘੇੜੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕਨਕਾਙ੍ਗਦਕੇਯੂਰਗ੍ਰੈਵੇਯਕਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍ । ਅਨਰ੍ਘ੍ਯਮਣਿਸਮ੍ਭਿਨ੍ਨਗਲਬਨ੍ਧਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਕੜੇ ਤੇ ਹਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਗਲ੍ਹ ਅਨਮੋਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਨੁਕੇਤਕਸਂਰਾਜਨ੍ਨੀਲਭ੍ਰਮਰਕੁਨ੍ਤਲਾਮ੍ । ਨਿਤਮ੍ਬਬਿਮ੍ਬਸੁਭਗਾਂ ਰੋਮਰਾਜਿਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਨੀਲੇ ਭੌਂਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਤੇ ਕੇਤਕੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੁਲ੍ਹਾਂ ਗੋਲ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਨਰਮ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਲਕੀਰ ਸੀ।
ਕਰ੍ਪੂਰਸ਼ਕਲੋਨ੍ਮਿਸ਼੍ਰਤਾਮ੍ਬੂਲਪੂਰਿਤਾਨਨਾਮ੍ । ਕਨਤ੍ਕਨਕਤਾਟਙ੍ਕਵਿਟਙ੍ਕਵਦਨਾਮ੍ਬੁਜਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਪੂਰ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਪਾਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਝੁਮਕੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਅष੍ਟਮੀਚਨ੍ਦ੍ਰਬਿਮ੍ਬਾਭਲਲਾਟਾਮਾਯਤਭ੍ਰੁਵਮ੍ । ਰਕ੍ਤਾਰਵਿਨ੍ਦਨਯਨਾਮੁਨ੍ਨਸਾਂ ਮਧੁਰਾਧਰਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਮੱਥਾ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਦੇ ਚੰਦ੍ਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਭੌਂਹ ਲੰਬੀਆਂ, ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਮਲ ਵਾਂਗ, ਨੱਕ ਉੱਚੀ, ਤੇ ਹੋਠ ਮਿੱਠੇ ਸਨ।
ਕੁਨ੍ਦਕੁਡ੍ਮਲਦਨ੍ਤਾਗ੍ਰਾਂ ਮੁਕ੍ਤਾਹਾਰਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍ । ਰਤ੍ਨਸਮ੍ਭਿਨ੍ਨਮੁਕੁਟਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਰੇਖਾਵਤਂਸਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੰਦ ਕੁੰਦ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਕੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਦਾ ਮਕੁਟ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਣ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਲ੍ਲਿਕਾਮਾਲਤੀਮਾਲਾਕੇਸ਼ਪਾਸ਼ਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍ । ਕਾਸ਼੍ਮੀਰਬਿਨ੍ਦੁਨਿਟਿਲਾਂ ਨੇਤ੍ਰਤ੍ਰਯਵਿਲਾਸਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਮਾਲਾ ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਕੇਸਰ ਦੀ ਬਿੰਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ਵਰਾਭੀਤਿਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾਮ੍ । ਰਕ੍ਤਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨਾਂ ਦਾਡਿਮੀਕੁਸੁਮਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਾਸ, ਅੰਕੁਸ਼, ਵਰ ਅਤੇ ਨਿਡਰਤਾ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਧਾਰਨ ਕੀਤੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ, ਦਾਦੀਮ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਵੇषਾਢ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਾਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਸ਼ਾਪੂਰਿਕਾਂ ਸਰ੍ਵਮਾਤਰਂ ਸਰ੍ਵਮੋਹਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸਾਦਸੁਮੁਖੀਮਮ੍ਬਾਂ ਮਨ੍ਦਸ੍ਮਿਤਮੁਖਾਮ੍ਬੁਜਾਮ੍ । ਅਵ੍ਯਾਜਕਰੁਣਾਮੂਰ੍ਤਿਂ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਪੁਰਤਃ ਸੁਰਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਦਇਆ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਕਰੁਣਾਮੁਰ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਣੇਮੁਃ ਸਕਲਾਃ ਸੁਰਾਃ । ਵਕ੍ਤੁਂ ਨਾਸ਼ਕ੍ਨੁਵਨ੍ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵਾष੍ਪਸਂਰੁਦ੍ਧਨਿਃਸ੍ਵਨਾਃ
ਉਹ ਦਇਆ ਦੀ ਮੂਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਗਏ; ਉਹ ਰੋਣ ਨਾਲ ਗਲੇ ਰੁਕ ਗਏ, ਕੁਝ ਵੀ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਕਥਞ੍ਚਿਤ੍ਸ੍ਥੈਰ੍ਯਮਾਲਮ੍ਬ੍ਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਨਤਕਨ੍ਧਰਾਃ । ਪ੍ਰੇਮਾਸ਼੍ਰੁਪੂਰ੍ਣਨਯਨਾਸ੍ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾਮ੍
ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੌਸਲਾ ਜੁਟਾ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗਲ ਝੁਕਾਈ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਨੈਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ ਨਮੋ ਦੇਵ੍ਯੈ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯੈ ਸ਼ਿਵਾਯੈ ਸਤਤਂ ਨਮਃ । ਨਮਃ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯੈ ਭਦ੍ਰਾਯੈ ਨਿਯਤਾਃ ਪ੍ਰਣਤਾਃ ਸ੍ਮ ਤਾਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮਾਤਾ ਨੂੰ, ਮਹਾ ਮਾਤਾ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਵਾ ਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ; ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ, ਭਦਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਤਮਸਤਕ ਹਾਂ।
ਤਾਮਗ੍ਨਿਵਰ੍ਣਾਂ ਤਪਸਾ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤੀਂ ਵੈਰੋਚਨੀਂ ਕਰ੍ਮਫਲੇषੁ ਜੁष੍ਟਾਮ੍ । ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਦੇਵੀਂ ਸ਼ਰਣਮਹਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ ਸੁਤਰਸਿ ਤਰਸੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਤਪ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ, ਵੈਰੋਚਨ ਦੀ ਧੀ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਦੁਰਗਾ ਮਾਤਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ—ਤੇਜ਼ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦੇਵੀਂ ਵਾਚਮਜਨਯਨ੍ਤ ਦੇਵਾ- ਸ੍ਤਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਃ ਪਸ਼ਵੋ ਵਦਨ੍ਤਿ । ਸਾ ਨੋ ਮਨ੍ਦ੍ਰੇषਮੂਰ੍ਜਂ ਦੁਹਾਨਾ ਧੇਨੁਰ੍ਵਾਗਸ੍ਮਾਨੁਪਸੁष੍ਟੁਤੈਤੁ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਾਕ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਜਗਤ ਦੇ ਜੀਵ ਉਸਨੂੰ ਵਿਅਪਕ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਆਖਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਵਾਕ ਦੀ ਗਾਂ, ਮਿੱਠਾ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਹਣੀ ਦੁਧ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ।
ਕਾਲਰਾਤ੍ਰਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਤੁਤਾਂ ਵੈष੍ਣਵੀਂ ਸ੍ਕਨ੍ਦਮਾਤਰਮ੍ । ਸਰਸ੍ਵਤੀਮਦਿਤਿਂ ਦਕ੍ਸ਼ਦੁਹਿਤਰਂ ਨਮਾਮਃ ਪਾਵਨਾਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
ਕਾਲਰਾਤਰੀ ਨੂੰ, ਜਿਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਨੂੰ, ਸਕੰਦ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ, ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ, ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ, ਦਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੈ ਚ ਵਿਦ੍ਮਹੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੈ ਚ ਧੀਮਹਿ । ਤਨ੍ਨੋ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਚੋਦਯਾਤ੍
ਅਸੀਂ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਮਾਤਾ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ।
ਨਮੋ ਵਿਰਾਟ੍ਸ੍ਵਰੂਪਿਣ੍ਯੈ ਨਮਃ ਸੂਤ੍ਰਾਤ੍ਮਮੂਰ੍ਤਯੇ । ਨਮੋऽਵ੍ਯਾਕृਤਰੂਪਿਣ੍ਯੈ ਨਮਃ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਤੰਤੂ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਅਵਿਆਕਤ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਦਜ੍ਞਾਨਾਜ੍ਜਗਦ੍ਭਾਤਿ ਰਜ੍ਜੁਸਰ੍ਪਸ੍ਰਗਾਦਿਵਤ੍ । ਯਜ੍ਜ੍ਞਾਨਾਲ੍ਲਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨੁਮਸ੍ਤਾਂ ਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਜਦ ਅਗਿਆਨ ਹੋਵੇ, ਸੰਸਾਰ ਰੱਸੀ ਨੂੰ ਸੱਪ ਜਾਂ ਹਾਰ ਸਮਝਣ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਉਹ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਭੂਵਨੇਸ਼ਵਰੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨੁਮਸ੍ਤਤ੍ਪਦਲਕ੍ਸ਼੍ਯਾਰ੍ਥਾਂ ਚਿਦੇਕਰਸਰੂਪਿਣੀਮ੍ । ਅਖਣ੍ਡਾਨਨ੍ਦਰੂਪਾਂ ਤਾਂ ਵੇਦਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਭੂਮਿਕਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ 'ਤਤ' ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਸੰਕੇਤਿਤ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਸਰੂਪ ਚਿੱਤ ਹੈ, ਜੋ ਅਟੁੱਟ ਆਨੰਦ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਦੀ ਮੂਲ ਭੂਮਿਕਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਕੋਸ਼ਾਤਿਰਿਕ੍ਤਾਂ ਤਾਮਵਸ੍ਥਾਤ੍ਰਯਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੀਮ੍ । ਨੁਮਸ੍ਤ੍ਵਂਪਦਲਕ੍ਸ਼੍ਯਾਰ੍ਥਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਪੰਜ ਕੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਸਾਖੀ ਹੈ, 'ਤੁੰ' ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਸੰਕੇਤਿਤ, ਅੰਦਰਲੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਨਮਃ ਪ੍ਰਣਵਰੂਪਾਯੈ ਨਮੋ ਹ੍ਰੀਙ੍ਕਾਰਮੂਰ੍ਤਯੇ । ਨਾਨਾਮਨ੍ਤ੍ਰਾਤ੍ਮਿਕਾਯੈ ਤੇ ਕਰੁਣਾਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਓਮ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਹ੍ਰੀੰ ਹੈ, ਜੋ ਕਈ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਕਰੁਣਾ ਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤਾ ਤਦਾ ਦੇਵੈਰ੍ਮਣਿਦ੍ਵੀਪਾਧਿਵਾਸਿਨੀ । ਪ੍ਰਾਹ ਵਾਚਾ ਮਧੁਰਯਾ ਮਤ੍ਤਕੋਕਿਲਨਿਃਸ੍ਵਨਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਕਾਰੀ ਹੋਈ, ਮਣਿ ਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਮਸਤ ਕੋਕਿਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ।
ਸ਼੍ਰੀਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਵਦਨ੍ਤੁ ਵਿਬੁਧਾਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਯਦਰ੍ਥਮਿਹ ਸਙ੍ਗਤਾਃ । ਵਰਦਾਹਂ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤਕਾਮਕਲ੍ਪਦ੍ਰੁਮਾਸ੍ਮਿ ਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਿਹਦੇ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਉਹ ਕੰਮ ਦੱਸੋ; ਮੈਂ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਸਦਾ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ ਹਾਂ।
ਤਿष੍ਠਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਮਯਿ ਕਾ ਚਿਨ੍ਤਾ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਭਕ੍ਤਿਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍ । ਸਮੁਦ੍ਧਰਾਮਿ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾਨ੍ਦੁਃਖਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ, ਭਗਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚਿੰਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦੀ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਮੇ ਸਤ੍ਯਾਂ ਜਾਨੀਥ ਵਿਬੁਧੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਇਤਿ ਪ੍ਰੇਮਾਕੁਲਾਂ ਵਾਣੀਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਮਾਨਸਾਃ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਾਅਦਾ ਸੱਚ ਹੈ, ਏਹੋ ਰੂਪ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮੋ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਓ। ਮਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਨਿਰ੍ਭਯਾ ਨਿਰ੍ਜਰਾ ਰਾਜਨ੍ਨੂਚੁਰ੍ਦੁਃਖਂ ਸ੍ਵਕੀਯਕਮ੍ । ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ ਨਾਜ੍ਞਾਤਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦਪ੍ਯਤ੍ਰ ਭਵਤ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਦੱਸਿਆ। ਉਹ ਕਹਿ ਉਠੇ, "ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।"