ਕਰਵੀਰੇ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼ੀਰੁਮਾ ਦੇਵੀ ਵਿਨਾਯਕੇ । ਆਰੋਗ੍ਯਾ ਵੈਦ੍ਯਨਾਥੇ ਤੁ ਮਹਾਕਾਲੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਕਰਵੀਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਵਿਨਾਇਕ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਉਮਾ ਦੇਵੀ, ਵੈਦ੍ਯਨਾਥ ਵਿੱਚ ਆਰੋਗਿਆ ਅਤੇ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਦਰ 'ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਅਭਯੇਤ੍ਯੁष੍ਣਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਨਿਤਮ੍ਬਾ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਪਰ੍ਵਤੇ । ਮਾਣ੍ਡਵ੍ਯੇ ਮਾਣ੍ਡਵੀ ਨਾਮ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀਪੁਰੇ
ਉਸ਼ਣਤੀਰਥਾਂ 'ਚ ਉਹ ਅਭਯਾ ਹੈ, ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਨਿਤੰਬਾ, ਮਾਂਡਵਯੇ ਵਿੱਚ ਮਾਂਡਵੀ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀਪੁਰ ਵਿੱਚ ਸੁਆਹਾ ਵਜੋਂ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਛਗਲਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਾ ਤੁ ਚਣ੍ਡੀਕਾਮਰਕਣ੍ਟਕੇ । ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰੇ ਵਰਾਰੋਹਾ ਪ੍ਰਭਾਸੇ ਪੁष੍ਕਰਾਵਤੀ
ਛਗਲੰਡ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਚੰਡਾ ਹੈ, ਚੰਡਿਕਾਮਰਕੰਟਕ ਵਿੱਚ ਚੰਡਿਕਾ, ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਵਰਾੜੋਹਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਸ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਕਰਾਵਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਦੇਵਮਾਤਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਪਾਰਾਵਾਰਾ ਤਟੇ ਸ੍ਮृਤਾ । ਮਹਾਲਯੇ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪਯੋष੍ਣ੍ਯਾਂ ਪਿਙ੍ਗਲੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਉਹ ਦੇਵਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮਹਾਲਯ ਵਿੱਚ ਮਹਾਭਾਗਾ ਅਤੇ ਪਯੋਸ਼ਣੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਪਿੰਗਲੇਸ਼ਵਰੀ ਹੈ।
ਸਿਂਹਿਕਾ ਕृਤਸ਼ੌਚੇ ਤੁ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਤ੍ਵਤਿਸ਼ਾਙ੍ਕਰੀ । ਉਤ੍ਪਲਾਵਰ੍ਤਕੇ ਲੋਲਾ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਸ਼ੋਣਸਙ੍ਗਮੇ
ਕ੍ਰਿਤਸ਼ੌਚ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਿੰਹਿਕਾ ਹੈ, ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਅਤਿਸ਼ਾਂਕਰੀ, ਉਤਪਲਾਵਰਤਕ ਵਿੱਚ ਲੋਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ੋਣਸੰਗਮ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਵਜੋਂ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਮਾਤਾ ਸਿਦ੍ਧਵਨੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਨਙ੍ਗਾ ਭਰਤਾਸ਼੍ਰਮੇ । ਜਾਲਨ੍ਧਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮੁਖੀ ਤਾਰਾ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਪਰ੍ਵਤੇ
ਸਿੱਧਵਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਅਨੰਗ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਮਾਤਾ, ਭਰਤ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਅਨੰਗਾ, ਜਾਲੰਧਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਮੁਖੀ ਅਤੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਤਾਰਾ ਹੈ।
ਦੇਵਦਾਰੁਵਨੇ ਪੁष੍ਟਿਰ੍ਮੇਧਾ ਕਾਸ਼੍ਮੀਰਮਣ੍ਡਲੇ । ਭੀਮਾ ਦੇਵੀ ਹਿਮਾਦ੍ਰੌ ਤੁ ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇ ਤਥਾ
ਦੇਵਦਾਰੂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੈ, ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਮੈਧਾ, ਹਿਮਾਲਿਆ ਉੱਤੇ ਭੀਮਾ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਤੁਸ਼ਟੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਪਾਲਮੋਚਨੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਾਤਾ ਕਾਮਾਵਰੋਹਣੇ । ਸ਼ਙ੍ਖੋਦ੍ਧਾਰੇ ਧਰਾ ਨਾਮ ਧृਤਿਃ ਪਿਣ੍ਡਾਰਕੇ ਤਥਾ
ਕਪਾਲਮੋਚਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼ੁੱਧੀ ਹੈ, ਕਾਮਾਵਰੋਹਣੇ ਵਿੱਚ ਮਾਤਾ, ਸ਼ੰਖੋਧਾਰ ਵਿੱਚ ਧਰਾ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਰਕ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰਿਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਕਲਾ ਤੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਗਾਯਾਮਚ੍ਛੋਦੇ ਸ਼ਿਵਧਾਰਿਣੀ । ਵੇਣਾਯਾਮਮृਤਾ ਨਾਮ ਬਦਰ੍ਯਾਮੁਰ੍ਵਸ਼ੀ ਤਥਾ
ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਲਾ ਹੈ, ਅੱਛੋਦਾ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਿਵਧਾਰਣੀ, ਵੇਣਾ ਵਿੱਚ ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਅਤੇ ਬਦਰੀ ਵਿੱਚ ਉਰਵਸ਼ੀ ਵਜੋਂ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਔषਧਿਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਰਕੁਰੌ ਕੁਸ਼ਦ੍ਵੀਪੇ ਕੁਸ਼ੋਦਕਾ । ਮਨ੍ਮਥਾ ਹੇਮਕੂਟੇ ਤੁ ਕੁਮੁਦੇ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨੀ
ਉੱਤਰਕੁਰੁ ਵਿੱਚ ਉਹ ਔਸ਼ਧੀ ਹੈ, ਕੁਸ਼ਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ੋਦਕਾ, ਹੇਮਕੂਟ ਉੱਤੇ ਮਨਮਥਾ ਅਤੇ ਕੁਮੁਦ ਵਿੱਚ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨੀ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥੇ ਵਨ੍ਦਨੀਯਾ ਤੁ ਨਿਧਿਰ੍ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਾਲਯੇ । ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਵੇਦਵਦਨੇ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸ਼ਿਵਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਅਸ਼ਵੱਠ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਉਹ ਵੰਦਨੀਯਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਿਧਿ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆਤ੍ਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਪਾਰਵਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਦੇਵਲੋਕੇ ਤਥੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਯੇषੁ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਸੂਰ੍ਯਬਿਮ੍ਬੇ ਪ੍ਰਭਾ ਨਾਮ ਮਾਤॄਣਾਂ ਵੈष੍ਣਵੀ ਮਤਾ
ਦੇਵਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੰਦਰਾਣੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੂੰਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਸਵਤੀ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਕਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਵਜੋਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਰੁਨ੍ਧਤੀ ਸਤੀਨਾਂ ਤੁ ਰਾਮਾਸੁ ਚ ਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾ । ਚਿਤ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਲਾ ਨਾਮ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਰੀਰਿਣਾਮ੍
ਸਤੀ ਸਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਰੁੰਧਤੀ ਹੈ, ਰਾਮਾ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਲੋਤਮਾ, ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਕਲਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਇਮਾਨ੍ਯष੍ਟ ਸ਼ਤਾਨਿ ਸ੍ਯੁਃ ਪੀਠਾਨਿ ਜਨਮੇਜਯ । ਤਤ੍ਸਂਖ੍ਯਾਕਾਯਸ੍ਤਦੀਸ਼ਾਨ੍ਯੋ ਦੇਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਏ ਜਨਮੇਜਯ, ਇਹ ਅੱਠ ਸੌ ਪੀਠ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਦਾ ਵਾਸ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਨ।
ਸਤੀਦੇਵ੍ਯਙ੍ਗਭੂਤਾਨਿ ਪੀਠਾਨਿ ਕਥਿਤਾਨਿ ਚ । ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਯਪਿ ਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਯਾਨਿ ਮੁਖ੍ਯਾਨਿ ਭੂਤਲੇ
ਜੋ ਪੀਠ ਸਤੀ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੁੱਖ ਪੀਠ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਯਃ ਸ੍ਮਰੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਨਾਮਾष੍ਟਸ਼ਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਦੇਵੀਲੋਕਂ ਪਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਅੱਠ ਸੌ ਉੱਤਮ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰੇ ਜਾਂ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇषੁ ਸਰ੍ਵਪੀਠੇषੁ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯਾਤ੍ਰਾਵਿਧਾਨਤਃ । ਸਨ੍ਤਰ੍ਪਯੇਚ੍ਚ ਪਿਤ੍ਰਾਦੀਞ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਾਦੀਨਿ ਵਿਧਾਯ ਚ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਆਦਿ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇ।
ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਮਹਤੀਂ ਪੂਜਾਂ ਭਗਵਤ੍ਯਾ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਜ੍ਜਗਧਾਤ੍ਰੀਂ ਜਗਦਮ੍ਬਾਂ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਮਾਤਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ, ਤੇ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਜਗਤ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਾਫੀ ਮੰਗੇ।
ਕृਤਕृਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਜਾਨੀਯਾਜ੍ਜਨਮੇਜਯ । ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਜਨਮੇਜਯ, ਆਪਣੇ ਫਰਜ ਪੂਰੇ ਹੋਏ ਜਾਣ ਕੇ, ਫਿਰ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ।
ਸੁਵਾਸਿਨੀਃ ਕੁਮਾਰੀਸ਼੍ਚ ਬਟੁਕਾਦੀਂਸ੍ਤਥਾ ਨृਪ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਯੇ ਤੁ ਚਾਣ੍ਡਾਲਾਦ੍ਯਾ ਅਪਿ ਪ੍ਰਭੋ
ਰਾਜਾ, ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ ਸੁਵਾਸਿਨੀਆਂ, ਕੁਮਾਰੀ, ਛੋਟੇ ਮੁੰਡੇ, ਤੇ ਚੰਡਾਲ ਆਦਿ ਨੂੰ ਵੀ ਆਦਰ ਦੇਵੇ।
ਦੇਵੀਰੂਪਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੂਜਨੀਯਾਸ੍ਤਤੋ ਹਿ ਤੇ । ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤੇषੁ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇषੁ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇਹ ਸਭ ਮਾਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਦਾਨ-ਪ੍ਰਤੀਗ੍ਰਹ ਆਦਿ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚੇ।
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਤ੍ਤਮਃ । ਮਾਯਾਬੀਜੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ੀਂ ਤਤ੍ਤਤ੍ਪੀਠਾਧਿਵਾਸਿਨੀਮ੍
ਜੋ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਉਪਾਸਕ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਯਾ ਦੀ ਮਾਲਕ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਹਰ ਪੀਠ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ ਪੂਜਨ ਕਰੇ।
ਪੂਜਯੇਦਨਿਸ਼ਂ ਰਾਜਨ੍ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰਣਕृਦ੍ਭਵੇਤ੍ । ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਦੇਵੀਭਕ੍ਤਿਪਰੋ ਨਰਃ
ਰਾਜਾ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇ; ਮਾਤਾ ਦੇ ਭਗਤ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਯ ਏਵਂ ਕੁਰੁਤੇ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਃ । ਸਹਸ੍ਰਕਲ੍ਪਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹਤ੍ਤਰੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਮਾਤਾ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ कल्पਾਂ ਤੱਕ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਵਸਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੋऽਪਿ ਦੇਵੀਪੁਰੇ ਤਥਾ । ਅਨ੍ਤੇ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪਰਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਭਵੇਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵਾਮ੍ਬੁਧੇਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਖੁਦ ਵੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਆਖਰ 'ਤੇ, ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਮਾष੍ਟਸ਼ਤਜਾਪੇਨ ਬਹਵਃ ਸਿਦ੍ਧਤਾਂ ਗਤਾਃ । ਯਤ੍ਰੈਤਲ੍ਲਿਖਿਤਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪੁਸ੍ਤਕੇ ਵਾਪਿ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਅਠ ਸੌ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨਾਲ ਕਈ ਲੋਕ ਸਿਧੀ ਨੂੰ ਪਾ ਚੁਕੇ ਹਨ; ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਗ੍ਰਹਮਾਰੀਭਯਾਦੀਨਿ ਤਤ੍ਰ ਨੈਵ ਭਵਨ੍ਤਿ ਹਿ । ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਵਰ੍ਧਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਥਾ ਪਰ੍ਵਣਿ ਵਾਰਿਧਿਃ
ਉਥੇ ਗ੍ਰਹਾਂ, ਬਿਮਾਰੀ, ਤੇ ਡਰ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ; ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਨਾਮਾष੍ਟਸ਼ਤਜਾਪਿਨਃ । ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵੇਨ੍ਨੂਨਂ ਦੇਵੀਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ
ਅਠ ਸੌ ਨਾਮ ਜਪਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਦੁਲਭ ਨਹੀਂ; ਮਾਤਾ ਦੇ ਭਗਤ ਲਈ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਭ ਫਰਜ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਮਨ੍ਤਿ ਦੇਵਤਾਸ੍ਤਂ ਵੈ ਦੇਵੀਰੂਪੋ ਹਿ ਸ ਸ੍ਮृਤਃ । ਸਰ੍ਵਥਾ ਪੂਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦੇਵੈਃ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਨੁਜੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਾਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧਕੇ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਪਠੇਦੇਤਨ੍ਨਾਮਾष੍ਟਸ਼ਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤृਪ੍ਤਾਸ੍ਤਤ੍ਪਿਤਰਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਸਮੇਂ ਇਹ ਵਧੀਆ ਅਠ ਸੌ ਨਾਮ ਪੜ੍ਹੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਪਿਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।