ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਨੈਵ ਜਾਨੇऽਹਂ ਕਥਂ ਕਾਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾ । ਇਤਿ ਚਿਨ੍ਤਾਤੁਰੋऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਦਧ੍ਯੌ ਮੀਲਿਤਲੋਚਨਃ
'ਮੈਂ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਹੱਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਮੀਟ ਕੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਕੋਪਾਤ੍ਤੁ ਜਾਤਮੇਤਦਿਤਿ ਸ੍ਮ ਹ । ਜਾਨਂਸ੍ਤਦਾ ਸਾਵਧਾਨਃ ਪਦ੍ਮਜੋऽਭੂਨ੍ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ, ਸਮਝ ਆਈ ਕਿ ਇਹ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਤਦੋਂ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਚੌਕਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ।
ਤਤਸ੍ਤਯੋਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵਾऽਕਰੋਤ੍ਤਦਾ । ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤੇਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਕਿਯਤ੍ਕਾਲਂ ਤਪੋਨਿਧਿਃ
ਫਿਰ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਆਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਤਪ ਦੀ ਖਜਾਨਾ।
ਤਤਸ੍ਤਯੋਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਨ੍ਵਾਦੀਨ੍ਸ੍ਵਸੁਤਾਨਥ । ਆਹ੍ਵਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਨਕਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਧਰਮਵਾਨ ਨੇ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਮਨੁ ਆਦਿ ਅਤੇ ਸਨਕ ਆਦਿ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਤੇਭ੍ਯਃ ਸਨ੍ਨਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤਪੋਨਿਧਿਃ । ਕਾਰ੍ਯਾਸਕ੍ਤੋऽਹਮਧੁਨਾ ਤਪਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਤਪਸੀ ਨੇ ਝੁਕ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਤਪ ਕਰਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।'
ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਤੋषਾਰ੍ਥਂ ਜਗਦ੍ਭਾਰਯੁਤੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍ । ਸ਼ਿਵਵਿष੍ਣੂ ਚ ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੌ ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਕੋਪਤਃ
'ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ; ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਨਿਮਨ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।'
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਂ ਪਰਮਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਯੂਯਂ ਸਨ੍ਤੋषਯਨ੍ਤ੍ਵਥ । ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਤਪਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਾਃ
ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੋ, ਬੜੀ ਅਦਭੁੱਤ ਤਪस्या ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ।
ਯਥਾ ਤੌ ਪੂਰ੍ਵਵृਤ੍ਤੌ ਚ ਸ੍ਯਾਤ ਸ਼ਕ੍ਤਿਯੁਤਾਵਪਿ ਾਂ। ਤਥਾ ਕੁਰੁਤ ਮਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾ ਯਸ਼ੋਵृਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਧਿ ਵਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਏ ਸਨ, ਓਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੋ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਧੇਗੀ।
ਕੁਲੇ ਯਸ੍ਯ ਭਵੇਜ੍ਜਨ੍ਮ ਤਯੋਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੋਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਕੁਲਮ੍ । ਪਾਵਯੇਜ੍ਜਗਤੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਸ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੋ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਕੁਲ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪ ਹੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਪਿਤਾਮਹਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਨਾਨ੍ਤਰੇ । ਰਿਰਾਧਯਿषਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਾ ਵਿਮਲਾਨ੍ਤਰਾਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦਾਦਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਦਕਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਦੇਵੀਪੀਠਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਤਤਸ੍ਤੇ ਤੁ ਵਨੋਦ੍ਦੇਸ਼ੇ ਹਿਮਾਚਲਤਟਾਸ਼੍ਰਯਾਃ । ਮਾਯਾਬੀਜਜਪਾਸਕ੍ਤਾਸ੍ਤਪਸ਼੍ਚੇਰੁਃ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਇਕ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਹਿਮਾਚਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਧ੍ਯਾਯਤਾਂ ਪਰਮਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਲਕ੍ਸ਼ਵਰ੍षਾਣ੍ਯਭੂਨ੍ਨृਪ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਦੇਵੀ ਸਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਦਦੌ
ਉਹ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ; ਫਿਰ, ਦੇਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ਵਰਾਭੀਤਿਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾ । ਕਰੁਣਾਰਸਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਾ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਨ੍ਦਰੂਪਿਣੀ
ਉਹ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਾਸ, ਅੰਕੁਸ਼, ਵਰ ਅਤੇ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਤ-ਚਿਤ-ਆਨੰਦ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸਰ੍ਵਜਨਨੀਂ ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਮੁਨਯੋऽਮਲਾਃ । ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਸੁਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਉਹਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਜਨਤਾ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਵੇਖ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ: 'ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਵ-ਅੱਗ ਦੀ ਮੂਰਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'
ਨਮਸ੍ਤੇਜਸਰੂਪਾਯੈ ਸੁਤ੍ਰਾਤ੍ਮਵਪੁषੇ ਨਮਃ । ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਲਿਙ੍ਗਦੇਹਾ ਓਤਪ੍ਰੋਤਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਤੇਜ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸੂਤਰ-ਆਤਮਾ ਦੇ ਹਮਸਕਾਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵ-ਰੂਪ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਨਮੋऽਵ੍ਯਾਕृਤਮੂਰ੍ਤਯੇ । ਨਮਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਨਮਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਬੁਧੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਅਵ੍ਯਕਤ ਮੂਰਤ ਨੂੰ, ਸਿੱਧਾ ਦਰਸ਼ਨ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਸਰ੍ਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਾਤ੍ਮਮੂਰ੍ਤਯੇ । ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਭਕ੍ਤਿਗਦ੍ਗਦਯਾ ਗਿਰਾ
ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਲਕਸ਼ਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਰੂਪ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ।
ਪ੍ਰਣੇਮੁਸ਼੍ਚਰਣਾਂਭੋਜਂ ਦਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਾ ਮੁਨਯੋऽਮਲਾਃ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪਿਕਭਾषਿਣੀ
ਦਕਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਕੋਇਲ ਦੀ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ।
ਵਰਂ ਬ੍ਰੂਤ ਮਹਾਭਾਗਾ ਵਰਦਾਹਂ ਸਦਾ ਮਤਾ । ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਰਵਿष੍ਣ੍ਵੋਸ੍ਤਨੋਃ ਸ਼ਮਮ੍
ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੋ, ਵਰ ਮੰਗੋ; ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ। ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਰੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮੰਗੀ।
ਤਯੋਸ੍ਤਚ੍ਛਕ੍ਤਿਲਾਭਂ ਚ ਵਵ੍ਰਿਰੇ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ । ਦਕ੍ਸ਼ੋऽਥ ਪੁਨਰਪ੍ਯਾਹ ਜਨ੍ਮ ਦੇਵਿ ਕੁਲੇ ਮਮ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਦਕਸ਼ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, 'ਮਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਓ।'
ਭਵੇਤ੍ਤਵਾਮ੍ਬ ਯੇਨਾਹਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵੇ ਇਤਿ । ਜਪਂ ਧ੍ਯਾਨਂ ਤਥਾ ਪੂਜਾਂ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
'ਮਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵਾਂ।' ਉਸ ਨੇ ਜਾਪ, ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ।
ਵਦ ਮੇ ਪਰਮੇਸ਼ਾਨਿ ਸ੍ਵਮੁਖੇਨੈਵ ਕੇਵਲਮ੍ । ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ - ਮਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯੋਰਵਮਾਨਾਚ੍ਚ ਜਾਤਾਵਸ੍ਥਾ ਤਯੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋਃ
'ਮੈਨੂੰ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ, ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਹੀ ਦੱਸੋ।' ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਉਹ ਹਾਲਤ ਆਈ।'
ਨੈਤਾਦृਸ਼ਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਮੇऽਪਰਾਧਃ ਕਦਾਚਨ । ਅਧੁਨਾ ਮਤ੍ਕृਪਾਲੇਸ਼ਾਚ੍ਛਰੀਰੇ ਸ੍ਵਸ੍ਥਤਾ ਤਯੋਃ
'ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਐਸਾ ਅਪਰਾਧ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਹੁਣ, ਮੇਰੀ ਥੋੜੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।'
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਚ ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਤੀ ਤ੍ਵਦ੍ਗृਹੇ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਾਗਰੇ । ਜਨਿष੍ਯਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਃ ਪ੍ਰੇਰਿਤੇ ਮਯਾ
'ਤੇਰੀ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਖੀਰ-ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਜਨਮ ਲੈਣਗੀਆਂ; ਉਥੇ, ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੇਰਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣਗੀਆਂ।'
ਮਾਯਾਬੀਜਂ ਹਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਮੇ ਮੁਖ੍ਯਃ ਪ੍ਰਿਯਕਰਃ ਸਦਾ । ਧ੍ਯਾਨਂ ਵਿਰਾਟ੍ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਮੇऽਥਵਾ ਤ੍ਵਤ੍ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਮੇਰਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਬੀਜ ਮਾਇਆ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰੀਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ, ਮੇਰੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੂਪ 'ਤੇ ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੋਈ ਮੈਨੂੰ, ਇਹੀ ਸਚੀ ਭਗਤੀ ਹੈ।
ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਂਦਰੂਪਂ ਵਾ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਗਨ੍ਮਮ । ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਚਾਹਂ ਪੂਜ੍ਯਾ ਧ੍ਯੇਯਾ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਚਾਹੇ ਮੈਂ ਸਤ, ਚਿਤ ਤੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਰੂਪ ਹਾਂ ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਅਸਥਾਨ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਮੇਰਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਣਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਹੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਦੇਵੀ ਮਣਿਦ੍ਵੀਪਾਧਿਵਾਸਿਨੀ । ਦਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਾ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪੁਨਰਾਯਯੁਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਣੀਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਦਕਸ਼ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਸਰ੍ਵਵृਤਾਨ੍ਤਂ ਕਥਯਾਮਾਸੁਰਾਦਰਾਤ੍ । ਹਰੋ ਹਰਿਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਸ੍ਥੌ ਤੌ ਸ੍ਵਸ੍ਵਕਾਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮੌ ਨृਪ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਵਾਕਿਆ ਬੜੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹਰਾ ਤੇ ਹਰੀ ਦੋਵੇਂ ਫਿਰ ਠੀਕ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਏ।
ਜਾਤੌ ਪਰਾਮ੍ਬਾਕृਪਯਾ ਗਰ੍ਵੇਣ ਰਹਿਤੌ ਤਦਾ । ਕਦਾਚਿਤਦਥ ਕਾਲੇ ਤੁ ਮਹਃ ਸ਼ਾਕ੍ਤਮਵਾਤਰਤ੍
ਉਹ ਮਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਏ, ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅਹੰਕਾਰ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਵੱਡਾ ਸ਼ਾਕਤ ਮਹਿਮਾ ਉਤਰੀ।
ਦਕ੍ਸ਼ਦੇਹੇ ਮਹਾਰਾਜ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇऽਪ੍ਯੁਤ੍ਸਵੋऽਭਵਤ੍ । ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਂ ਚ ਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦਕਸ਼ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਤਸਵ ਹੋਇਆ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।