ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਰਦਾਨੇਨ ਦਰ੍ਪਿਤਾ ਰਜਤਾਚਲਮ੍ । ਰੁਰੁਧੁਰ੍ਨਿਜਸੇਨਾਭਿਸ੍ਤਥਾ ਵੈਕੁਣ੍ਠਮੇਵ ਚ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਗਰਵਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਰਜਤਾਚਲ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਕਾਮਾਰਿਃ ਕੈਟਭਾਰਿਸ਼੍ਚ ਯੁਦ੍ਧੋਦ੍ਯੋਗਂ ਚ ਚਕ੍ਰਤੁਃ । षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਾਮਭੂਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਮਹੋਤ੍ਕਟਮ੍
ਕਾਮ ਦੇ ਵੈਰੀ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ; ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਹਾਹਾਕਾਰੋ ਮਹਾਨਾਸੀਦ੍ਦੇਵਦਾਨਵਸੇਨਯੋਃ । ਮਹਤਾਥ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾ ਹਤਾਃ
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਹਲਚਲ ਹੋਈ; ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਉਹ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਗਤ੍ਵਾ ਤਾਵਭਿਮਾਨਂ ਚ ਚਕ੍ਰਤੁਃ । ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੋਰ੍ਨਿਕਟੇ ਰਾਜਨ੍ ਯਦ੍ਵਸ਼ਾਦੇਵ ਤੇ ਹਤਾਃ
ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਣ ਲੱਗੇ, ਰਾਜਾ, ਪਰ ਉਹ ਸਮਝੇ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਜਿੱਤ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੀ।
ਅਭਿਮਾਨਂ ਤਯੋਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਛਲਹਾਸ੍ਯਂ ਚ ਚਕ੍ਰਤੁਃ । ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਗੌਰੀ ਚ ਹਾਸ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਯੋਸ੍ਤੁ ਤੌ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੋਵਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਚਲਾਕੀ ਅਤੇ ਹਾਸਾ ਕੀਤਾ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹਾਸਾ ਵੇਖ ਕੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਵੀ ਹੱਸ ਪਈਆਂ।
ਦੇਵਾਵਤੀਵ ਸਂਕृਦ੍ਧੌ ਮੋਹਿਤਾਵਾਦਿਮਾਯਯਾ । ਦੁਰੁਤ੍ਤਰਂ ਚ ਦਦਤੁਰਵਮਾਨਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਏ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਸਖਤ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੌ ਪੁਨਃ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੇ ਚਾਭਵਤਾਂ ਹਾਹਾਕਾਰਸ੍ਤਦਾ ਹ੍ਯਭੂਤ੍
ਫਿਰ, ਉਸੀ ਵੇਲੇ, ਦੇਵੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਡਾ ਰੋਲਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਨਿਸ੍ਤੇਜਸ੍ਕੌ ਚ ਨਿਃਸ਼ਕ੍ਤੀ ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੌ ਚ ਵਿਚੇਤਨੌ । ਅਵਮਾਨਾਤ੍ਤਯੋਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੋਰ੍ਜਾਤੌ ਹਰਿਹਰੌ ਤਦਾ
ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਵੰਜੇ, ਬੇਸਮਝ ਅਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹਰੀ ਅਤੇ ਹਰਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਹਟ ਜਾਣ ਨਾਲ ਨਿਮਨ ਹੋ ਗਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚਿਨ੍ਤਾਤੁਰੋ ਜਾਤਃ ਕਿਮੇਤਤ੍ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਪ੍ਰਧਾਨੌ ਦੇਵਤਾਮਧ੍ਯੇ ਕਥਂ ਕਾਰ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਮਾਵਮੂ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ? ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚਲੇ ਮੁੱਖ ਦੇਵਤੇ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਅਸਮਰਥ ਹੋ ਗਏ?'
ਅਕਾਣ੍ਡੇ ਕਿਂ ਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਸਂਕਟਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਪ੍ਰਲਯੋ ਭਵਿਤਾ ਕਿਂ ਵਾ ਜਗਤੋऽਸ੍ਯ ਨਿਰਾਗਸਃ
'ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਇਹ ਮੁਸੀਬਤ ਕਿਵੇਂ ਆਈ? ਕੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਵੇਗਾ?'
ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਨੈਵ ਜਾਨੇऽਹਂ ਕਥਂ ਕਾਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾ । ਇਤਿ ਚਿਨ੍ਤਾਤੁਰੋऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਦਧ੍ਯੌ ਮੀਲਿਤਲੋਚਨਃ
'ਮੈਂ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਹੱਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਮੀਟ ਕੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਕੋਪਾਤ੍ਤੁ ਜਾਤਮੇਤਦਿਤਿ ਸ੍ਮ ਹ । ਜਾਨਂਸ੍ਤਦਾ ਸਾਵਧਾਨਃ ਪਦ੍ਮਜੋऽਭੂਨ੍ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ, ਸਮਝ ਆਈ ਕਿ ਇਹ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਤਦੋਂ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਚੌਕਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ।
ਤਤਸ੍ਤਯੋਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵਾऽਕਰੋਤ੍ਤਦਾ । ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤੇਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਕਿਯਤ੍ਕਾਲਂ ਤਪੋਨਿਧਿਃ
ਫਿਰ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਆਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਤਪ ਦੀ ਖਜਾਨਾ।
ਤਤਸ੍ਤਯੋਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਨ੍ਵਾਦੀਨ੍ਸ੍ਵਸੁਤਾਨਥ । ਆਹ੍ਵਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਨਕਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਧਰਮਵਾਨ ਨੇ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਮਨੁ ਆਦਿ ਅਤੇ ਸਨਕ ਆਦਿ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਤੇਭ੍ਯਃ ਸਨ੍ਨਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤਪੋਨਿਧਿਃ । ਕਾਰ੍ਯਾਸਕ੍ਤੋऽਹਮਧੁਨਾ ਤਪਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਤਪਸੀ ਨੇ ਝੁਕ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਤਪ ਕਰਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।'
ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਤੋषਾਰ੍ਥਂ ਜਗਦ੍ਭਾਰਯੁਤੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍ । ਸ਼ਿਵਵਿष੍ਣੂ ਚ ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੌ ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਕੋਪਤਃ
'ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ; ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਨਿਮਨ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।'
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਂ ਪਰਮਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਯੂਯਂ ਸਨ੍ਤੋषਯਨ੍ਤ੍ਵਥ । ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਤਪਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਾਃ
ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੋ, ਬੜੀ ਅਦਭੁੱਤ ਤਪस्या ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ।
ਯਥਾ ਤੌ ਪੂਰ੍ਵਵृਤ੍ਤੌ ਚ ਸ੍ਯਾਤ ਸ਼ਕ੍ਤਿਯੁਤਾਵਪਿ ਾਂ। ਤਥਾ ਕੁਰੁਤ ਮਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾ ਯਸ਼ੋਵृਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਧਿ ਵਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਏ ਸਨ, ਓਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੋ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਧੇਗੀ।
ਕੁਲੇ ਯਸ੍ਯ ਭਵੇਜ੍ਜਨ੍ਮ ਤਯੋਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੋਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਕੁਲਮ੍ । ਪਾਵਯੇਜ੍ਜਗਤੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਸ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੋ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਕੁਲ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪ ਹੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਪਿਤਾਮਹਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਨਾਨ੍ਤਰੇ । ਰਿਰਾਧਯਿषਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਾ ਵਿਮਲਾਨ੍ਤਰਾਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦਾਦਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਦਕਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਦੇਵੀਪੀਠਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਤਤਸ੍ਤੇ ਤੁ ਵਨੋਦ੍ਦੇਸ਼ੇ ਹਿਮਾਚਲਤਟਾਸ਼੍ਰਯਾਃ । ਮਾਯਾਬੀਜਜਪਾਸਕ੍ਤਾਸ੍ਤਪਸ਼੍ਚੇਰੁਃ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਇਕ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਹਿਮਾਚਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਧ੍ਯਾਯਤਾਂ ਪਰਮਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਲਕ੍ਸ਼ਵਰ੍षਾਣ੍ਯਭੂਨ੍ਨृਪ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਦੇਵੀ ਸਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਦਦੌ
ਉਹ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ; ਫਿਰ, ਦੇਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ਵਰਾਭੀਤਿਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾ । ਕਰੁਣਾਰਸਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਾ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਨ੍ਦਰੂਪਿਣੀ
ਉਹ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਾਸ, ਅੰਕੁਸ਼, ਵਰ ਅਤੇ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਤ-ਚਿਤ-ਆਨੰਦ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸਰ੍ਵਜਨਨੀਂ ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਮੁਨਯੋऽਮਲਾਃ । ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਸੁਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਉਹਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਜਨਤਾ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਵੇਖ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ: 'ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਵ-ਅੱਗ ਦੀ ਮੂਰਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'
ਨਮਸ੍ਤੇਜਸਰੂਪਾਯੈ ਸੁਤ੍ਰਾਤ੍ਮਵਪੁषੇ ਨਮਃ । ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਲਿਙ੍ਗਦੇਹਾ ਓਤਪ੍ਰੋਤਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਤੇਜ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸੂਤਰ-ਆਤਮਾ ਦੇ ਹਮਸਕਾਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵ-ਰੂਪ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਨਮੋऽਵ੍ਯਾਕृਤਮੂਰ੍ਤਯੇ । ਨਮਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਨਮਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਬੁਧੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਅਵ੍ਯਕਤ ਮੂਰਤ ਨੂੰ, ਸਿੱਧਾ ਦਰਸ਼ਨ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਸਰ੍ਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਾਤ੍ਮਮੂਰ੍ਤਯੇ । ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਭਕ੍ਤਿਗਦ੍ਗਦਯਾ ਗਿਰਾ
ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਲਕਸ਼ਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਰੂਪ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ।
ਪ੍ਰਣੇਮੁਸ਼੍ਚਰਣਾਂਭੋਜਂ ਦਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਾ ਮੁਨਯੋऽਮਲਾਃ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪਿਕਭਾषਿਣੀ
ਦਕਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਕੋਇਲ ਦੀ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ।
ਵਰਂ ਬ੍ਰੂਤ ਮਹਾਭਾਗਾ ਵਰਦਾਹਂ ਸਦਾ ਮਤਾ । ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਰਵਿष੍ਣ੍ਵੋਸ੍ਤਨੋਃ ਸ਼ਮਮ੍
ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੋ, ਵਰ ਮੰਗੋ; ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ। ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਰੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮੰਗੀ।
ਤਯੋਸ੍ਤਚ੍ਛਕ੍ਤਿਲਾਭਂ ਚ ਵਵ੍ਰਿਰੇ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ । ਦਕ੍ਸ਼ੋऽਥ ਪੁਨਰਪ੍ਯਾਹ ਜਨ੍ਮ ਦੇਵਿ ਕੁਲੇ ਮਮ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਦਕਸ਼ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, 'ਮਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਓ।'