ਆਮਥ੍ਯ ਵੇਦਦੁਗ੍ਧਾਬ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਤ੍ਨਂ ਮਯਾ ਨृਪ । ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤਿਪਦਾਮ੍ਭੋਜਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਤਤਃ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਉਹ ਰਤਨ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ; ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸਨਾਰੂਢਾ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯਾ ਕਾਪਿ ਦੇਵਤਾ । ਤਤ ਏਵ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸਨਂ ਕृਤਮ੍
ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੇਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੇ ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਆਸਨ ਆਪ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਧਿਕਂ ਵਸ੍ਤੁ ਵੇਦੇऽਵ੍ਯਕ੍ਤਮਿਤੀਰ੍ਯਤੇ । ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨੋਤਂ ਚ ਪ੍ਰੋਤਂ ਚ ਸੈਵ ਸ਼੍ਰੀਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ਸੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਅਪ੍ਰਗਟ ਹੈ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਜੁੜਿਆ ਤੇ ਲੀਨ ਹੈ, ਉਹੀ ਸ੍ਰੀ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰੀ ਹੈ।
ਤਾਮਵਿਜ੍ਞਾਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨੈਵ ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਯਦਾ ਚਰ੍ਮਵਦਾਕਾਸ਼ਂ ਵੇष੍ਟਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਜਦ ਲੋਕ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚਮੜੀ ਵਾਂਗ ਲਪੇਟਣਗੇ, ਤਦ ਹੀ ਐਸੀ ਮੁਕਤੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਤਦਾ ਸ਼ਿਵਾਮਵਿਜ੍ਞਾਯ ਦੁਃਖਸ੍ਯਾਨ੍ਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਅਤ ਏਵ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਪ੍ਰਾਹੁਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਤਰਸ਼ਾਖਿਨਃ
ਉਸ ਸ਼ਿਵਾ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਤਦ ਹੀ ਦੁੱਖ ਦਾ ਅੰਤ ਆਵੇਗਾ; ਇਸੀ ਲਈ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਦੇ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਤਰ ਸ਼ਾਖਾ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿਆ ਹੈ।
ਤੇ ਧ੍ਯਾਨਯੋਗਾਨੁਗਤਾ ਅਪਸ਼੍ਯ- ਨ੍ਦੇਵਾਤ੍ਮਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸ੍ਵਗੁਣੈਰ੍ਨਿਗੂਢਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਿਆਨ ਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਆਤਮ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਜਨ੍ਮਸਾਫਲ੍ਯਹੇਤਵੇ । ਲਜ੍ਜਯਾ ਵਾ ਭਯੇਨਾਪਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਾ ਪ੍ਰੇਮਯੁਕ੍ਤਯਾ । ਸਰ੍ਵਸਙ੍ਗਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਮਨੋ ਹृਦਿ ਨਿਰੁਧ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਲਈ, ਜਨਮ ਨੂੰ ਸਫਲ ਕਰਨ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਲੱਜਾ, ਡਰ, ਭਗਤੀ ਜਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਸੰਬੰਧ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੋਕ ਕੇ—
ਤਨ੍ਨਿष੍ਠਸ੍ਤਤ੍ਪਰੋ ਭੂਯਾਦਿਤਿ ਵੇਦਾਨ੍ਤਡਿਣ੍ਡਿਮਃ । ਯੇਨ ਕੇਨ ਮਿषੇਣਾਪਿ ਸ੍ਵਪਂਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਵ੍ਰਜਨ੍ਨਪਿ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਭਗਤੀ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹੀ ਵੇਦਾਂਤ ਦਾ ਉਚਾਰ ਹੈ: ਜਿਵੇਂ ਵੀ, ਸੋਇਆ, ਖੜਾ, ਜਾਂ ਤੁਰਦਾ ਹੋਇਆ—
ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍ਸਤਤਂ ਦੇਵੀਂ ਸ ਵੈ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਬਨ੍ਧਨਾਤ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਭਜ ਰਾਜਨ੍ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਦੇਵੀ ਦਾ ਸਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੋ।
ਵਿਰਾਡ੍ਰੂਪਾਂ ਸੂਤ੍ਰਰੂਪਾਂ ਤਥਾਨ੍ਤਰ੍ਯਾਮਿਰੂਪਿਣੀਮ੍ । ਸੋਪਾਨਕ੍ਰਮਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਤੁ ਚੇਤਸਿ
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ-ਰੂਪ, ਸੂਤਰ-ਰੂਪ ਤੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਪਹਿਲਾਂ ਕਦਮ-ਕਦਮ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ।
ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਨ੍ਦਲਕ੍ਸ਼੍ਯਾਰ੍ਥਰੂਪਾਂ ਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣੀਮ੍ । ਆਰਾਧਯ ਪਰਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਪਞ੍ਚੋਲ੍ਲਾਸਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ-ਸਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਵਭਾਵ ਸਤ, ਚਿਤ ਤੇ ਆਨੰਦ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਖੇਡ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਚਿਤ੍ਤਲਯੋ ਯਃ ਸ ਤਸ੍ਯਾ ਆਰਾਧਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਰਾਜਨ੍ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤਿਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਚਰਿਤਂ ਮਯਾ
ਮਨ ਦਾ ਲੈਣ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਭਗਤ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਣਾਂ ਸੂਰ੍ਯਸੋਮਵਂਸ਼ਜਾਨਾਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨਾਮ੍ । ਪਾਵਨਂ ਕੀਰ੍ਤਿਦਂ ਧਰ੍ਮਬੁਦ੍ਧਿਦਂ ਸਦ੍ਗਤਿਪ੍ਰਦਮ੍
ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ—ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਾਮ ਦਿੰਦਾ, ਧਰਮ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਤੇ ਉੱਚੀ ਗਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਥਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਕਿਮਨ੍ਯਚ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ । ਜਨਮੇਜਯ ਉਵਾਚ - ਗੌਰੀਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪਰਾਮ੍ਬਯਾ
ਮੈਂ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ਹੈ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁਂਦੇ ਹੋ? ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗੌਰੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਾਮਾਤਾ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ—
ਹਰਾਯ ਹਰਯੇ ਤਦ੍ਵਨ੍ਨਾਭਿਪਦ੍ਮੋਦ੍ਭਵਾਯ ਚ । ਤੁषਾਰਾਦ੍ਰੇਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਗੌਰੀ ਕਨ੍ਯੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਹਰਾ ਨੂੰ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਤੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਵੀ; ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਕਿ ਗੌਰੀ ਤੁਸ਼ਾਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਦਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਧੇਸ਼੍ਚ ਕਨ੍ਯੇਤਿ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਮੂਲਦੇਵ੍ਯੁਦ੍ਭਵਾਨਾਂ ਚ ਕਥਂ ਕਨ੍ਯਾਤ੍ਵਮਨ੍ਯਯੋਃ
ਕ੍ਰੀਮ-ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਮਹਿਲਕਸ਼ਮੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਮੂਲ ਦੇਵੀ ਤੋਂ ਦੋਹਾਂ ਧੀਆਂ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮੀਆਂ?
ਅਸਮ੍ਭਾਵ੍ਯਮਿਦਂ ਭਾਤਿ ਸਂਸ਼ਯੋऽਤ੍ਰ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਛਿਨ੍ਧਿ ਜ੍ਞਾਨਾਸਿਨਾ ਤਂ ਤ੍ਵਂ ਸਂਸ਼ਯਚ੍ਛੇਦਤਤ੍ਪਰਃ
ਇਹ ਅਸੰਭਵ ਜਾਪਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਸੰਦੇਹ ਹੈ, ਮਹਾ ਮੁਨੀ ਜੀ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰਹਸ੍ਯਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਦੇਵੀਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਕਿਞ੍ਚਿਦਵਾਚ੍ਯਂ ਨ ਹਿ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅਦਭੁਤ ਰਹੱਸ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਦੇਵੀ ਦੇ ਭਗਤ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਕਹਿਆ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਦੇਵੀਤ੍ਰਯਂ ਯਦਾ ਦੇਵਤ੍ਰਯਾਯਾਦਾਤ੍ਪਰਾਮ੍ਬਿਕਾ । ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਤੇ ਦੇਵਾਃ ਸृष੍ਟਿਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਜਦੋਂ ਪਰਮ ਮਾਤਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਦੇਵੀਆਂ ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਮਯੇ ਰਾਜਨ੍ ਦੈਤ੍ਯਾ ਹਾਲਾਹਲਾਭਿਧਾਃ । ਮਹਾਪਰਾਕ੍ਰਮਾ ਜਾਤਾਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਤੈਰ੍ਜਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਇਕ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ, ਹਾਲਾਹਲ ਨਾਮ ਦੇ ਬੜੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੈਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਝਟ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਰਦਾਨੇਨ ਦਰ੍ਪਿਤਾ ਰਜਤਾਚਲਮ੍ । ਰੁਰੁਧੁਰ੍ਨਿਜਸੇਨਾਭਿਸ੍ਤਥਾ ਵੈਕੁਣ੍ਠਮੇਵ ਚ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਗਰਵਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਰਜਤਾਚਲ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਕਾਮਾਰਿਃ ਕੈਟਭਾਰਿਸ਼੍ਚ ਯੁਦ੍ਧੋਦ੍ਯੋਗਂ ਚ ਚਕ੍ਰਤੁਃ । षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਾਮਭੂਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਮਹੋਤ੍ਕਟਮ੍
ਕਾਮ ਦੇ ਵੈਰੀ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ; ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਹਾਹਾਕਾਰੋ ਮਹਾਨਾਸੀਦ੍ਦੇਵਦਾਨਵਸੇਨਯੋਃ । ਮਹਤਾਥ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾ ਹਤਾਃ
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਹਲਚਲ ਹੋਈ; ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਉਹ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਗਤ੍ਵਾ ਤਾਵਭਿਮਾਨਂ ਚ ਚਕ੍ਰਤੁਃ । ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੋਰ੍ਨਿਕਟੇ ਰਾਜਨ੍ ਯਦ੍ਵਸ਼ਾਦੇਵ ਤੇ ਹਤਾਃ
ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਣ ਲੱਗੇ, ਰਾਜਾ, ਪਰ ਉਹ ਸਮਝੇ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਜਿੱਤ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੀ।
ਅਭਿਮਾਨਂ ਤਯੋਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਛਲਹਾਸ੍ਯਂ ਚ ਚਕ੍ਰਤੁਃ । ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਗੌਰੀ ਚ ਹਾਸ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਯੋਸ੍ਤੁ ਤੌ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੋਵਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਚਲਾਕੀ ਅਤੇ ਹਾਸਾ ਕੀਤਾ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹਾਸਾ ਵੇਖ ਕੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਵੀ ਹੱਸ ਪਈਆਂ।
ਦੇਵਾਵਤੀਵ ਸਂਕृਦ੍ਧੌ ਮੋਹਿਤਾਵਾਦਿਮਾਯਯਾ । ਦੁਰੁਤ੍ਤਰਂ ਚ ਦਦਤੁਰਵਮਾਨਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਏ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਸਖਤ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੌ ਪੁਨਃ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੇ ਚਾਭਵਤਾਂ ਹਾਹਾਕਾਰਸ੍ਤਦਾ ਹ੍ਯਭੂਤ੍
ਫਿਰ, ਉਸੀ ਵੇਲੇ, ਦੇਵੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਡਾ ਰੋਲਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਨਿਸ੍ਤੇਜਸ੍ਕੌ ਚ ਨਿਃਸ਼ਕ੍ਤੀ ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੌ ਚ ਵਿਚੇਤਨੌ । ਅਵਮਾਨਾਤ੍ਤਯੋਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੋਰ੍ਜਾਤੌ ਹਰਿਹਰੌ ਤਦਾ
ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਵੰਜੇ, ਬੇਸਮਝ ਅਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹਰੀ ਅਤੇ ਹਰਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਹਟ ਜਾਣ ਨਾਲ ਨਿਮਨ ਹੋ ਗਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚਿਨ੍ਤਾਤੁਰੋ ਜਾਤਃ ਕਿਮੇਤਤ੍ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਪ੍ਰਧਾਨੌ ਦੇਵਤਾਮਧ੍ਯੇ ਕਥਂ ਕਾਰ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਮਾਵਮੂ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ? ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚਲੇ ਮੁੱਖ ਦੇਵਤੇ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਅਸਮਰਥ ਹੋ ਗਏ?'
ਅਕਾਣ੍ਡੇ ਕਿਂ ਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਸਂਕਟਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਪ੍ਰਲਯੋ ਭਵਿਤਾ ਕਿਂ ਵਾ ਜਗਤੋऽਸ੍ਯ ਨਿਰਾਗਸਃ
'ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਇਹ ਮੁਸੀਬਤ ਕਿਵੇਂ ਆਈ? ਕੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਵੇਗਾ?'