ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ ਜਗਦ੍ਭ੍ਰਮਵਿਵਰ੍ਤੈਕਕਾਰਣੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਨਮਃ ਸ਼ਾਕਮ੍ਭਰਿ ਸ਼ਿਵੇ ਨਮਸ੍ਤੇ ਸ਼ਤਲੋਚਨੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਭਟਕਣ ਦਾ ਇਕੋ ਕਾਰਨ, ਸਾਕੰਭਰੀ, ਸ਼ਿਵਾ, ਸੌ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਵੋਪਨਿषਦੁਦ੍ਘੁष੍ਟੇ ਦੁਰ੍ਗਮਾਸੁਰਨਾਸ਼ਿਨਿ । ਨਮੋ ਮਾਯੇਸ਼੍ਵਰਿ ਸ਼ਿਵੇ ਪਞ੍ਚਕੋਸ਼ਾਨ੍ਤਰਸ੍ਥਿਤੇ
ਸਭ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜਾਪੀ, ਦੁਰਗਮਾ ਦੈਤ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਮਾਏਸ਼ਵਰੀ, ਹੇ ਸ਼ਿਵਾ, ਪੰਜ ਕੋਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਚੇਤਸਾ ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪੇਨ ਯਾਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਪ੍ਰਣਵਾਰ੍ਥਸ੍ਵਰੂਪਾਂ ਤਾਂ ਭਜਾਮੋ ਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸਦਾ ਅਸਲੀ ਸਰੂਪ ਓਅੰਕਾਰ ਦੇ ਅਰਥ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ ਅਟੱਲ ਮਨ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨਨ੍ਤਕੋਟਿਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਜਨਨੀਂ ਦਿਵ੍ਯਵਿਗ੍ਰਹਾਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵਾਦਿਜਨਨੀਂ ਸਰ੍ਵਭਾਵੈਰ੍ਨਤਾ ਵਯਮ੍
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋ-ਮਨ ਨਾਲ ਉਹ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਦਿਕ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ।
ਕਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਾਮਰਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੋਦਨਂ ਸਕਲੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਸਦਯਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ਾਨੀਂ ਸ਼ਤਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਮਾਤਰਂ ਵਿਨਾ
ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਐਸਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦਇਆਵਾਨ ਪਰਮ ਮਾਤਾ, ਸੌ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਰੋਵੇ ਨਾ?
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤਾ ਸੁਰੈਰ੍ਦੇਵੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵਾਦਿਭਿਰ੍ਵਰੈਃ । ਪੂਜਿਤਾ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾਭੂਚ੍ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਦਿਕ ਵੱਡਿਆਂ ਨੇ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਾਤਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਸਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਵੇਦਾਨਾਹृਤ੍ਯ ਸਾ ਦਦੌ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪਿਕਭਾषਿਣੀ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਿਹਰਬਾਨ ਮਾਤਾ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਉਸਦੀ ਬੋਲੀ ਕੋਇਲ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ ਸੀ।
ਮਮੇਯਂ ਤਨੁਰੁਤ੍ਕृष੍ਟਾ ਪਾਲਨੀਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਯਯਾ ਵਿਨਾਨਰ੍ਥ ਏष ਜਾਤੋ ਦृष੍ਟੋऽਧੁਨੈਵ ਹਿ
ਮੇਰਾ ਇਹ ਸਰੀਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਇਸਦੀ ਖਾਸ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਹੁਣ ਜੋ ਇਹ ਦੁੱਖ ਆਇਆ, ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਪੂਜ੍ਯਾਹਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸੇਵ੍ਯਾ ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਹਿ । ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਕਲ੍ਯਾਣਾਯੋਪਦਿਸ਼੍ਯਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜੋ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰੋ, ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਪਠਨੀਯਂ ਮਮੈਤਦ੍ਧਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤੇਨ ਤੁष੍ਟਾ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਥਾਪਦਃ
ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੜ੍ਹਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵਾਂਗੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਾਂਗੀ।
ਦੁਰ੍ਗਮਾਸੁਰਹਨ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਾਦ੍ਦੁਰ੍ਗੇਤਿ ਮਮ ਨਾਮ ਯਃ । ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਚ ਸ਼ਤਾਕ੍ਸ਼ੀਤਿ ਮਾਯਾਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਜਤ੍ਯਸੌ
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਦੁਰਗਮ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰਾ ਨਾਂ 'ਦੁਰਗਾ' ਪਿਆ; ਜੋ ਕੋਈ 'ਸੌ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ' ਮੈਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਮੁਕ੍ਤੇਨਾਤ੍ਰ ਬਹੁਨਾ ਸਾਰਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ । ਸਂਸੇਵ੍ਯਾਹਂ ਸਦਾ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੈਰਪਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਇੱਥੇ ਵਧੇਰੇ ਕੁਝ ਆਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦੀ ਹਾਂ: ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾ ਦੇਵੀ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚੈਵ ਪਸ਼੍ਯਤਾਮ੍ । ਸਨ੍ਤੋषਂ ਜਨਯਨ੍ਤ੍ਯੇਵਂ ਸਚ੍ਚਿਦਨਨ੍ਦਰੂਪਿਣੀ
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੱਚ, ਚੇਤਨਾ ਤੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਮਹਤ੍ । ਗੋਪਨੀਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣਕਾਰਕਮ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਪਰਮ ਰਹੱਸ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਰੱਖ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਭਲਾਈਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯ ਇਮਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮਧ੍ਯਾਯਂ ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਃ । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੇਵੀਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਰੋਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਗਵਤੀਂ ਸਮਾਰਾਧਯਿषੂਣਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਪਃਕਰਣਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਚਰਿਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸੋਮਵਂਸ਼ੋਦ੍ਭਵਾਨਾਂ ਚ ਵਰ੍ਣਨੀਯਂ ਮਯਾ ਕਿਯਤ੍
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਕਰਤੱਬ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਚੰਦ੍ਰ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਕੁਝ ਥੋੜ੍ਹੀ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮਹਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਪੇਦਿਰੇ । ਰਾਜਨ੍ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੀ ਵੱਡਿਆਈ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ।
ਯਦ੍ਯਦ੍ਵਿਭੂਤਿਮਤ੍ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੀਮਦੂਰ੍ਜਿਤਮੇਵ ਵਾ । ਤਤ੍ਤਦੇਵਾਵਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਂਸ਼ਸਮ੍ਭਵਮ੍
ਜਿਸ ਵਿਚ ਵੀ ਮਹਿਮਾ, ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਹੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਲੈ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਰਾਜਾਨਃ ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤੇਰੁਪਾਸਕਾਃ । ਸਂਸਾਰਤਰੁਮੂਲਸ੍ਯ ਕੁਠਾਰਾ ਅਭਵਨ੍ਨृਪ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਵੀ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਰੂਪੀ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੀ ਕੁਹਾੜੀ ਬਣ ਗਏ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸਂਸੇਵ੍ਯਾ ਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰੀ । ਪਲਾਲਮਿਵ ਧਾਨ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਤ੍ਯਜੇਦਨ੍ਯਮਸ਼ੇषਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਭਵਾਨੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਅੰਨ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਪੂਰਾ ਭੂਸਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਗ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਮਥ੍ਯ ਵੇਦਦੁਗ੍ਧਾਬ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਤ੍ਨਂ ਮਯਾ ਨृਪ । ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤਿਪਦਾਮ੍ਭੋਜਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਤਤਃ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਉਹ ਰਤਨ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ; ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸਨਾਰੂਢਾ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯਾ ਕਾਪਿ ਦੇਵਤਾ । ਤਤ ਏਵ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸਨਂ ਕृਤਮ੍
ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੇਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੇ ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਆਸਨ ਆਪ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਧਿਕਂ ਵਸ੍ਤੁ ਵੇਦੇऽਵ੍ਯਕ੍ਤਮਿਤੀਰ੍ਯਤੇ । ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨੋਤਂ ਚ ਪ੍ਰੋਤਂ ਚ ਸੈਵ ਸ਼੍ਰੀਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ਸੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਅਪ੍ਰਗਟ ਹੈ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਜੁੜਿਆ ਤੇ ਲੀਨ ਹੈ, ਉਹੀ ਸ੍ਰੀ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰੀ ਹੈ।
ਤਾਮਵਿਜ੍ਞਾਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨੈਵ ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਯਦਾ ਚਰ੍ਮਵਦਾਕਾਸ਼ਂ ਵੇष੍ਟਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਜਦ ਲੋਕ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚਮੜੀ ਵਾਂਗ ਲਪੇਟਣਗੇ, ਤਦ ਹੀ ਐਸੀ ਮੁਕਤੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਤਦਾ ਸ਼ਿਵਾਮਵਿਜ੍ਞਾਯ ਦੁਃਖਸ੍ਯਾਨ੍ਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਅਤ ਏਵ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਪ੍ਰਾਹੁਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਤਰਸ਼ਾਖਿਨਃ
ਉਸ ਸ਼ਿਵਾ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਤਦ ਹੀ ਦੁੱਖ ਦਾ ਅੰਤ ਆਵੇਗਾ; ਇਸੀ ਲਈ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਦੇ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਤਰ ਸ਼ਾਖਾ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿਆ ਹੈ।
ਤੇ ਧ੍ਯਾਨਯੋਗਾਨੁਗਤਾ ਅਪਸ਼੍ਯ- ਨ੍ਦੇਵਾਤ੍ਮਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸ੍ਵਗੁਣੈਰ੍ਨਿਗੂਢਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਿਆਨ ਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਆਤਮ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਜਨ੍ਮਸਾਫਲ੍ਯਹੇਤਵੇ । ਲਜ੍ਜਯਾ ਵਾ ਭਯੇਨਾਪਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਾ ਪ੍ਰੇਮਯੁਕ੍ਤਯਾ । ਸਰ੍ਵਸਙ੍ਗਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਮਨੋ ਹृਦਿ ਨਿਰੁਧ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਲਈ, ਜਨਮ ਨੂੰ ਸਫਲ ਕਰਨ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਲੱਜਾ, ਡਰ, ਭਗਤੀ ਜਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਸੰਬੰਧ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੋਕ ਕੇ—
ਤਨ੍ਨਿष੍ਠਸ੍ਤਤ੍ਪਰੋ ਭੂਯਾਦਿਤਿ ਵੇਦਾਨ੍ਤਡਿਣ੍ਡਿਮਃ । ਯੇਨ ਕੇਨ ਮਿषੇਣਾਪਿ ਸ੍ਵਪਂਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਵ੍ਰਜਨ੍ਨਪਿ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਭਗਤੀ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹੀ ਵੇਦਾਂਤ ਦਾ ਉਚਾਰ ਹੈ: ਜਿਵੇਂ ਵੀ, ਸੋਇਆ, ਖੜਾ, ਜਾਂ ਤੁਰਦਾ ਹੋਇਆ—
ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍ਸਤਤਂ ਦੇਵੀਂ ਸ ਵੈ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਬਨ੍ਧਨਾਤ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਭਜ ਰਾਜਨ੍ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਦੇਵੀ ਦਾ ਸਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੋ।
ਵਿਰਾਡ੍ਰੂਪਾਂ ਸੂਤ੍ਰਰੂਪਾਂ ਤਥਾਨ੍ਤਰ੍ਯਾਮਿਰੂਪਿਣੀਮ੍ । ਸੋਪਾਨਕ੍ਰਮਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਤੁ ਚੇਤਸਿ
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ-ਰੂਪ, ਸੂਤਰ-ਰੂਪ ਤੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਪਹਿਲਾਂ ਕਦਮ-ਕਦਮ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ।