ਨੂਨਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਨ ਭਵਤ੍ਯੇषਾ ਯਤਃ ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਨ ਭਾषਤੇ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਧ੍ਯਾ ਭਵੇਦੇषਾ ਯਤ੍ਨਤੋ ਬਾਲਘਾਤਿਨੀ
'ਇਹ ਔਰਤ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮਾਰਨ ਯੋਗ ਹੈ — ਇਹ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।'
ਸ਼ੁਭਾ ਚੇਤ੍ਤਰ੍ਹਿ ਕਿਂ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਨਿਸ਼ਾਰ੍ਧੇ ਤਿष੍ਠਤੇ ਬਹਿਃ । ਭਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮਨਯਾ ਨੂਨਮਾਨੀਤਃ ਕਸ੍ਯਚਿਚ੍ਛਿਸ਼ੁਃ
'ਜੇ ਇਹ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਾਤ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿਚ ਬਾਹਰ ਕਿਉਂ ਖੜੀ ਹੈ? ਇਹ ਕਿਸੇ ਦਾ ਬੱਚਾ ਖਾਣ ਲਈ ਲਿਆਈ ਹੋਵੇਗੀ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੈਰ੍ਗृਹਿਤਾ ਸਾ ਗਾਢਂ ਕੇਸ਼ੇषੁ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ । ਭੁਜਯੋਰਪਰੈਸ਼੍ਚੈਵ ਕੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਲਕੇ ਤਥਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਕੇਸਾਂ ਤੋਂ ਫੜ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪਕੜ ਲਿਆ; ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਫੜੀਆਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਗਲੋਂ ਵੀ ਪਕੜ ਲਿਆ।
ਖੇਚਰੀ ਯਾਸ੍ਯਤੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਬਹੁਭਿਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਿਭਿਃ । ਆਕृष੍ਯ ਪਕ੍ਕਣੇ ਨੀਤਾ ਚਾਣ੍ਡਾਲਾਯ ਸਮਰ੍ਪਿਤਾ
'ਇਹ ਉੱਡ ਕੇ ਭੱਜਣ ਲੱਗੀ ਹੈ,' ਕਈਆਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ ਕਿਹਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਕੇਸਾਂ ਤੋਂ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਕੋਲ ਲੈ ਗਏ ਤੇ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ।
ਹੇ ਚਾਣ੍ਡਾਲ ਬਹਿਰ੍ਦृष੍ਟਾ ਹ੍ਯਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਬਾਲਘਾਤਿਨੀ । ਵਧ੍ਯਤਾਂ ਵਧ੍ਯਤਾਮੇष ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਬਹਿਃਸ੍ਥਲੇ
'ਓ ਚੰਡਾਲ! ਅਸੀਂ ਬਾਹਰ ਇਸ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰੋ, ਮਾਰੋ — ਜਲਦੀ ਬਾਹਰ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਖਤਮ ਕਰ।'
ਚਾਣ੍ਡਾਲਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜ੍ਞਾਤੇਯਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ । ਨ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਾ ਕੇਨਾਪਿ ਲੋਕਡਿਮ੍ਭਾਨ੍ਯਨੇਕਧਾ
ਚੰਡਾਲ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ; ਕਿਸੇ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ — ਇਹ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਬੱਚੇ ਖਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।'
ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍ਯਨਯਾ ਭੂਰਿ ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਪੁਣ੍ਯਮਾਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਖ੍ਯਾਤਿਰ੍ਵਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ ਲੋਕੇ ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਚ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
'ਇਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਬੱਚੇ ਖਾਏ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਵੱਡਾ ਪੂਣ ਕਰ ਲਿਆ। ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਸਦਾ ਲਈ ਰਹੇਗੀ — ਹੁਣ ਜਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ।'
ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਤ੍ਰੀਬਾਲਗੋਘਾਤੀ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ੍ਤੇਯੀ ਚ ਯੋ ਨਰਃ । ਅਗ੍ਨਿਦੋ ਵਰ੍ਤ੍ਮਘਾਤੀ ਚ ਮਦ੍ਯਪੋ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ
'ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਔਰਤ ਜਾਂ ਬੱਚਾ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਾਂ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਲੁੱਟਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਰਾਬੀ, ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵਿਅਭੀਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ —'
ਮਹਾਜਨਵਿਰੋਧੀ ਚ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਦੋ ਵਧਃ । ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯਾਪਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾਪਿ ਨ ਦੋषੋ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਵਧੇ
'— ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਵੱਡੀ ਜਨਤਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋਵੇ: ਐਸਾ ਮਾਰਨ ਪੂਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਨ 'ਚ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ।'
ਅਸ੍ਯਾ ਵਧਸ਼੍ਚ ਮੇ ਯੋਗ੍ਯ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਾਡਬਨ੍ਧਨੈਃ । ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਕੇਸ਼ੇष੍ਵਥਾਕृष੍ਯ ਰਜ੍ਜੁਭਿਸ੍ਤਾਮਤਾਡਯਤ੍
'ਇਸ ਦਾ ਮਾਰਨ ਮੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ,' ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਕੇਸਾਂ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਖਿੱਚਿਆ ਤੇ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਥੋਵਾਚ ਵਾਚਾ ਪਰੁषਯਾ ਤਦਾ । ਰੇ ਦਾਸ ਵਧ੍ਯਤਾਮੇषਾ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਮਾ ਵਿਚਾਰਯ
ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਨੇ ਫਿਰ ਕੜੀ ਬੋਲੀ: 'ਓ ਦਾਸ! ਇਸ ਮੰਦ-ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਾਰ ਦੇ — ਕੋਈ ਸੋਚ ਨਾ ਕਰ।'
ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਭੂਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਜ੍ਰਪਾਤੋਪਮਂ ਤਦਾ । ਵੇਪਮਾਨੋऽਥ ਚਾਣ੍ਡਾਲਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਧਸ਼ਙ੍ਕਿਤਃ
ਉਹ ਬਾਤ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਲੱਗੀ, ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਕੰਬ ਗਿਆ; ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਚੰਡਾਲ ਨੂੰ ਕਿਹਾ:
ਨ ਸ਼ਕ੍ਤੋऽਹਮਿਦਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰੇष੍ਯਂ ਦੇਹਿ ਮਮਾਪਰਮ੍ । ਅਸਾਧ੍ਯਮਪਿ ਯਤ੍ਕਰ੍ਮ ਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯੇ ਤ੍ਵਯੋਦਿਤਮ੍
'ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ — ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੰਮ ਦੇ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਹੋਰ, ਚਾਹੇ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਆਖੇ, ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦੁਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਵਪਚੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਮਾ ਭੈषੀਸ੍ਤ੍ਵਂ ਗृਹਾਣਾਸਿਂ ਵਧੋऽਸ੍ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਦੋ ਮਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੰਡਾਲ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਡਰ ਨਾ — ਤਲਵਾਰ ਫੜ। ਇਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਪੂਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'
ਬਾਲਾਨਾਮੇਵ ਭਯਦਾ ਨੇਯਂ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਕਦਾਚਨ । ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਕੇਵਲ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਨ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਕਦਾਚਨ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਧੇ ਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਪਾਪਂ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਪਰੈਃ
ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਪਾਪ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਪੁਰੁषੋ ਯਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਹਨ੍ਯਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਤੋऽਜ੍ਞਾਨਤੋऽਪਿ ਵਾ । ਨਰਕੇ ਪਚ੍ਯਤੇ ਸੋऽਥ ਮਹਾਰੌਰਵਪੂਰ੍ਵਕੇ
ਜੋ ਮਰਦ ਔਰਤ ਨੂੰ ਜਾਣ-ਅਣਜਾਣ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾ-ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਾਣ੍ਡਾਲ ਉਵਾਚ - ਮਾ ਵਦਾਸਿਂ ਗृਹਾਣੈਨਂ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸਮਪ੍ਰਭਮ੍ । ਯਤ੍ਰੈਕਸ੍ਮਿਨ੍ਵਧਂ ਨੀਤੇ ਬਹੂਨਾਂ ਤੁ ਸੁਖਂ ਭਵੇਤ੍
ਚਾਂਡਾਲ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੋਰ ਨਾ ਬੋਲੋ—ਇਹ ਤੇਜ਼, ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਖੜਗ ਲੈ ਲੋ; ਇੱਕ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯ ਹਿਂਸਾ ਕृਤਂ ਨੂਨਂ ਬਹੁਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਦਾ ਭਵੇਤ੍ । ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍ਯਨਯਾ ਭੂਰਿ ਲੋਕੇ ਡਿਮ੍ਭਾਨਿ ਦੁष੍ਟਯਾ
ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਨਾਲ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲੇਗਾ; ਇਹ ਮਾੜੀ ਨੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵਧ੍ਯਤਾਮੇषਾ ਲੋਕਃ ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਰਾਜੋਵਾਚ - ਚਾਣ੍ਡਾਲਾਧਿਪਤੇ ਤੀਵ੍ਰਂ ਵ੍ਰਤਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਧਵਰ੍ਜਨਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਾਰ ਦਿਓ, ਫਿਰ ਦੁਨੀਆਂ ਚੈਨ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇਗੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚਾਂਡਾਲਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦਾ ਸਖਤ ਵਚਨ ਹੈ।
ਆਜਨ੍ਮਤਸ੍ਤਤੋ ਯਤ੍ਨਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਧੇ ਤਵ । ਚਾਣ੍ਡਾਲ ਉਵਾਚ - ਸ੍ਵਾਮਿਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਨਾ ਦੁष੍ਟ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇऽਪਰਮ੍
ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਘਰ ਦੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਚਾਂਡਾਲ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਾਲਕ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਮਾੜੇ, ਹੋਰ ਕੀ ਕੰਮ ਹੈ?
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਵੇਤਨਂ ਮੇऽਦ੍ਯ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਲੁਮ੍ਪਸਿ । ਯਃ ਸ੍ਵਾਮਿਵੇਤਨਂ ਗृਹ੍ਯ ਸ੍ਵਾਮਿਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਲੁਮ੍ਪਤਿ
ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਮਜਦੂਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਜੋ ਮਾਲਕ ਦੀ ਮਜਦੂਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਮਾਲਕ ਦਾ ਕੰਮ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਨਰਕਾਨ੍ਨਿष੍ਕृਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਲ੍ਪਾਯੁਤੈਰਪਿ । ਰਾਜੋਵਾਚ - ਚਾਣ੍ਡਾਲਨਾਥ ਮੇ ਦੇਹਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਮਨ੍ਯਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਉਹ ਨਰਕ ਤੋਂ ਲੱਖਾਂ ਯੁਗਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚਾਂਡਾਲਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਦੱਸੋ।
ਸ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਘਾਤਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍ । ਘਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਤਵ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਤੁਰੰਤ ਆਪਣਾ ਵੈਰੀ ਦੱਸ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਦੇਵ ਦੇਵੋਰਗੈਃ ਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰਪਿ ਸਂਯੁਤਮ੍ । ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਮਪਿ ਜੇष੍ਯਾਮਿ ਨਿਹਤ੍ਯ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਮੈਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ, ਸੱਪਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਸਮੇਤ—even ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ । ਚਾਣ੍ਡਾਲਃ ਕੁਪਿਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਵੇਪਮਾਨਂ ਮਹੀਪਤਿਮ੍
ਹਰਿਸਚੰਦਰ ਰਾਜਾ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਾਂਡਾਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕੰਪਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਚਾਣ੍ਡਾਲ ਉਵਾਚ - (ਨੈਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸੁਘਟਿਤਂ ਯਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਦਾਸਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍) ਚਾਣ੍ਡਾਲਦਾਸਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਣਾਂ ਭਾषਸੇ ਵਚਃ । ਦਾਸ ਕਿਂ ਬਹੁਨਾ ਨੂਨਂ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਗਦਤੋ ਵਚਃ
ਚਾਂਡਾਲ ਨੇ ਕਿਹਾ: (ਇਹ ਗੱਲ ਦਾਸ ਵਲੋਂ ਕਹੀ ਗਈ, ਠੀਕ ਨਹੀਂ)। ਚਾਂਡਾਲ ਦਾ ਦਾਸ ਬਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਦਾਸ, ਹੋਰ ਕੀ ਕਹੀਏ, ਨਿਸਚਿਤ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਨਿਰ੍ਲਜ੍ਜ ਤਵ ਚੇਦਸ੍ਤਿ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਪਾਪਭਯਂ ਹृਦਿ । ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਦਾਸਤਾਂ ਯਾਤਸ਼੍ਚਾਣ੍ਡਾਲਸ੍ਯ ਤੁ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਜੇ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੀ ਲਾਜ ਜਾਂ ਪਾਪ ਦਾ ਡਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਚਾਂਡਾਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਸੀ ਕਿਉਂ ਕਬੂਲ ਕੀਤੀ?
ਗृਹਾਣੈਨਂ ਤਤਃ ਖਡ੍ਗਮਸ੍ਯਾਸ਼੍ਛਿਨ੍ਧਿ ਸ਼ਿਰੋऽਮ੍ਬੁਜਮ੍ । ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾਥ ਚਾਣ੍ਡਾਲੋ ਰਾਜ੍ਞੇ ਖਡ੍ਗਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਇਹ ਖੜਗ ਲੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਸਿਰ ਕੱਟ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਚਾਂਡਾਲ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਖੜਗ ਦਿੱਤਾ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਰਾਜ੍ਞੋ ਹੁਤਾਸ਼ਨਪ੍ਰਵੇਸ਼ੋਦ੍ਯੋਗਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸੂਤ ਉਵਾਚ - ਤਤੋऽਥ ਭੂਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਰਾਜ੍ਞੀਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਧੋਮੁਖਃ । ਅਤ੍ਰੋਪਵਿਸ਼੍ਯਤਾਂ ਬਾਲੇ ਪਾਪਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਮਮ
ਹਰਿਸਚੰਦਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ: ਰਾਜਾ ਦੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਬੱਚੀ, ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ, ਪਾਪੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਬੈਠ ਜਾ।'