ਪੁਨਰ੍ਦਨ੍ਤੋਦ੍ਭਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਦ੍ਵਿਜਰੂਪਵਾਨ੍ । ਆਜਗਾਮ ਗृਹੇ ਤਸ੍ਯ ਕੁਰੁ ਕਾਰ੍ਯਮਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਫਿਰ, ਦੰਦ ਆਉਣ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਣ ਤੇ, ਵਰਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।'
ਭੂਪਾਲੋऽਪਿ ਜਲਾਧੀਸ਼ਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਕृਤਿਮ੍ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਸਨਸਮ੍ਮਾਨੈਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸਾਦਰਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਝੁਕਿਆ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਅਸਨ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਚਨਂ ਵਿਨਯਾਨਤਕਨ੍ਧਰਃ । ਕਰੋਮਿ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕਾਮਂ ਮਖਂ ਪ੍ਰਬਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਠੀਕ ਰੀਤੀਆਂ ਨਾਲ ਤੇ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਇੱਛਿਤ ਯਜਨ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਬਾਲੋऽਪ੍ਯਕृਤਚੌਲੋऽਯਂ ਗਰ੍ਭਕੇਸ਼ੋ ਨ ਸਮ੍ਮਤਃ । ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥੇ ਪਸ਼ੁਕਰਣੇ ਮਯਾ ਵृਦ੍ਧਮੁਖਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਮ੍
ਇਹ ਮੁੰਡਾ ਅਜੇ ਤਕ ਉਪਨਯਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਵਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਉਤਰੇ; ਉਹ ਯਜਨ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਵਜੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਮੈਂ ਵੱਡਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਤਾਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਵਾਰੀਸ਼ ਵਿਧਿਂ ਜਾਨਾਸਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ । ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਯਜ੍ਞੋ ਮੁਣ੍ਡਨਾਨ੍ਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ੋਃ ਕਿਲ
ਇਸ ਲਈ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰੋ; ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਦੀ ਰੀਤ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਯਜਨ ਬੱਚੇ ਦੇ ਮੁੰਡਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੇਤਿ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਚੇਤਾਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਂ ਪੁਨਃ । ਪ੍ਰਤਾਰਯਸਿ ਮਾਂ ਰਾਜਨ੍ ਪੁਨਃ ਪੁਨਰਿਦਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਰਨ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, 'ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਠੱਗ ਰਹੇ ਹੋ।'
ਅਪਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵਸਾਮਗ੍ਰੀ ਵਰ੍ਤਤੇ ਨृਪਤੇऽਧੁਨਾ । ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਨੇਹਨਿਬਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਞ੍ਚਯਸ੍ਯੇਵ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
'ਰਾਜਾ, ਕੀ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸਾਰੀ ਸਮੱਗਰੀ ਹੈ? ਪੁੱਤ ਦੀ ਮਮਤਾ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਵੇਲੇ ਠੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।'
ਕ੍ਸ਼ੌਰਕਰ੍ਮਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ ਕਰ੍ਤਾਸਿ ਮਖਂ ਯਦਿ । ਤਦਾਹਂ ਦਾਰੁਣਂ ਸ਼ਾਪਂ ਦਾਸ੍ਯੇ ਕੋਪਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
'ਜੇ ਮੁੰਡਨ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰ ਕੇ ਵੀ ਤੂੰ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਅਦ੍ਯ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਚਨਾਤ੍ਤਵ ਮਾਨਦ । ਨ ਮृषਾ ਵਚਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯੇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਕੁਲੋਦ੍ਭਵ
'ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ। ਤੇਰਾ ਵਾਅਦਾ ਝੂਠਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਉਤਪੰਨ।'
ਇਤ੍ਯਾਭਾष੍ਯ ਯਯਾਵਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਨृਪਤੇਰ੍ਗृਹਾਤ੍ । ਰਾਜਾ ਪਰਮਸਨ੍ਤੁष੍ਟੋ ਨਨਨ੍ਦ ਭਵਨੇ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਰਨ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਤੁਰ ਗਿਆ; ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਨਾਇਆ।
ਚੂਡਾਕਰਣਕਾਲੇ ਤੁ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਪਰਮੋਤ੍ਸਵੇ । ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਰਸਾ ਪਾਸ਼ੀ ਭਵਨਂ ਨृਪਤੇਃ ਪੁਨਃ
ਜਦੋਂ ਮੁੰਡਨ ਦੀ ਰੀਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ ਤੇ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਵਰਨ ਫ਼ੌਰਨ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਯਦਾਙ੍ਕੇ ਸੁਤਮਾਦਾਯ ਰਾਜ੍ਞੀ ਨृਪਤਿਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਉਪਵਿष੍ਟਾ ਕ੍ਰਿਯਾਕਾਲੇ ਤਦੈਵ ਵਰੁਣੋऽਭ੍ਯਗਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਣੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਰੀਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਤਦ ਹੀ ਵਰਨ ਆ ਗਿਆ।
ਕੁਰੁ ਕਰ੍ਮੇਤਿ ਵਿਸ੍ਪष੍ਟਂ ਵਚਨਂ ਕਥਯਨ੍ਨृਪਮ੍ । ਵਿਪ੍ਰਰੂਪਧਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਇਵ ਪਾਵਕਃ
'ਕਰਮ ਕਰੋ' ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਵਰਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਨृਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਬਭੂਵਾਤੀਵ ਵਿਹ੍ਵਲਃ । ਨਮਸ਼੍ਚਕਾਰ ਤਂ ਭੀਤ੍ਯਾ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਃ ਪੁਰਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਇਆ; ਡਰ ਕਰਕੇ, ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਝੁਕ ਗਿਆ।
ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤਂ ਰਾਜੋਵਾਚ ਵਿਨੀਤਵਾਨ੍ । ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰੋਮ੍ਯਦ੍ਯ ਮਖਸ੍ਯ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲੇ, "ਸਵਾਮੀ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਯਜਨ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।"
ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਮਸ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਮਨਾ ਵਿਭੋ । ਯੁਕ੍ਤਂ ਚੇਨ੍ਮਨ੍ਯਸੇ ਸ੍ਵਾਮਿਂਸ੍ਤਦ੍ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ
ਇਸ ਵਿਚ ਹੋਰ ਵੀ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, ਸੁਣੋ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਸਵਾਮੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਹਿ ਦਿਆਂ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਯੋ ਵਰ੍ਣਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ । ਸਂਸ੍ਕृਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਥਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਏਵਂ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖੱਤਰੀ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਜਾਤੀਆਂ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ; ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਦਰ ਹਨ। ਇਹ ਗੱਲ ਵੈਦਕ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦਯਂ ਸੁਤੋ ਮੇऽਦ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਰਵਦ੍ਵਰ੍ਤਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ । ਉਪਨੀਤਃ ਕ੍ਰਿਯਾਰ੍ਹਃ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਵੇਦੇषੁ ਨਿਰ੍ਣਯਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੁਣ ਸ਼ੂਦਰ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਜੀ ਰਹਿਆ ਹੈ; ਪਰ ਵੈਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦੋਂ ਉਨੂੰ ਉਪਨਯਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਰੀਤਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜ੍ਞਾਮੇਕਾਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਸਦੋਪਨਯਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਅष੍ਟਮੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਵੈਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਕਿਲ
ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਉਪਨਯਨ ਇਕੱਤੀ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਅਠਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਵੈਸ਼ਾਂ ਲਈ ਬਾਰਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ।
ਦਯਸੇ ਯਦਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਦੀਨਂ ਮਾਂ ਸੇਵਕਂ ਤਵ । ਤਦੋਪਨੀਯ ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਪਸ਼ੁਨਾ ਯਜ੍ਞਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਾਸ ਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਉਪਨਯਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਮੈਂ ਉੱਚਾ ਪਸ਼ੁ-ਯਜਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਲੋਕਪਾਲੋऽਸਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦ । ਮਨ੍ਯਸੇ ਮਦ੍ਵਚਃ ਸਤ੍ਯਂ ਤਦ੍ ਗਚ੍ਛ ਭਵਨਂ ਵਿਭੋ
ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਹੋ। ਜੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਲੱਗੇ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾਓ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਯਾਵਾਨ੍ ਯਾਦਸਾਂ ਪਤਿਃ । ਓਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਯਾਵਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨੋ ਨृਪਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ — ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਇਆਲੁ ਜਲਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ 'ਓਮ' ਕਿਹਾ ਤੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਗਤੇऽਥ ਵਰੁਣੋ ਰਾਜਾ ਬਭੂਵਾਤਿਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੁਤਸ੍ਯੈਵਂ ਰਾਜਾ ਮੁਦਮਵਾਪ ਹ
ਜਦੋਂ ਵਰੁਣ ਚਲੇ ਗਏ, ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਨੰਦ ਪਾਇਆ।
ਚਕਾਰ ਰਾਜਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਦਾ ਨृਪਃ । ਕਾਲੇਨ ਵ੍ਰਜਤਾ ਪੁਤ੍ਰੋ ਬਭੂਵ ਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰਾਜ-ਕਰਤਬਾਂ ਕੀਤੀਆਂ; ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਸ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯੋਪਵੀਤਸਾਮਗ੍ਰੀਂ ਵਿਭੂਤਿਸਦृਸ਼ੀਂ ਨृਪਃ । ਚਕਾਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸ਼ਿष੍ਟੈਰਨ੍ਵਿਤਃ ਸਚਿਵੈਸ੍ਤਥਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਉਪਨਯਨ ਦੀ ਸਾਮਗਰੀ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ।
ਏਕਾਦਸ਼ੇ ਸੁਤਾਸ੍ਯਾਬ੍ਦੇ ਵ੍ਰਤਬਨ੍ਧਵਿਧੌ ਨृਪਃ । ਵਿਦਧੇ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਤੇ ਚਿਨ੍ਤਾਤੁਰਃ ਪੁਨਃ
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਇਕੱਤੀ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਉਪਨਯਨ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੇ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਫਿਰ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤਥਾ ਕਾਰ੍ਯੇ ਉਪਨੀਤੇ ਕੁਮਾਰਕੇ । ਆਜਗਾਮਾਥ ਵਰੁਣੋ ਵਿਪ੍ਰਵੇषਧਰਸ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਸਮਾਰੋਹ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਮੁੰਡਾ ਉਪਨਯਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਰੁਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆ ਗਿਆ।
ਤਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਨृਪਤਿਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਦੇਵ ਦਤ੍ਤੋਪਵੀਤੋऽਯਂ ਪਸ਼ੁਯੋਗ੍ਯੋऽਸ੍ਤਿ ਮੇ ਸੁਤਃ । ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਮੇ ਸ਼ੋਕੋ ਗਤੋ ਵਨ੍ਧ੍ਯਾਪਵਾਦਜਃ
ਦੇਵਤਾ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੁਣ ਉਪਨਯਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਯਜਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵੰਝਪਣ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਯਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰਭੂਤਵਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਸਮਯੇ ਸ਼ृਣੁ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਤ੍ਯਮਦ੍ਯ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਯਜਨ ਕਰਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦਾਨ-ਦਕਸ਼ਣਾ ਹੋਵੇ; ਸਮਾਂ ਸੁਣੋ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।