ਲਜ੍ਜਮਾਨਸ੍ਤਦਾ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋ ਹਰਿਣਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਬਭੂਵ ਵृषਭਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯੇਵਾਪਰੋ ਮਹਾਨ੍
ਇੰਦਰ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਹਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬਲਦ ਬਣ ਗਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ ਵਾਂਗ ਦੂਜਾ ਮਹਾਨ।
ਤਮਾਰੁਰੋਹ ਰਾਜਾਸੌ ਸਂਗ੍ਰਾਮਗਮਨਾਯ ਵੈ । ਸ੍ਥਿਤਃ ਕਕੁਦਿ ਯੇਨਾਸ੍ਯ ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥਸ੍ਤੇਨ ਚਾਭਵਤ੍
ਰਾਜਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਜੰਗ ਵੱਲ ਜਾਣ ਲਈ। ਜਦ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਕਕੁਤਸਥ ਪਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾਹਃ ਕृਤੋ ਯੇਨ ਤੇਨ ਨਾਮ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਹਕਃ । ਪੁਰਂ ਜਿਤਂ ਤੁ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਤੇਨਾਭੂਚ੍ਚ ਪੁਰਞ੍ਜਯਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਾਹਨ ਬਣਾਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਇੰਦਰਵਾਹਕ ਹੋਇਆ। ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਪੁਰਜਯਾ ਪਿਆ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਧਨਂ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ । ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਚੈਵਂ ਰਾਜਰ੍षੇਰਿਤਿ ਸਖ੍ਯਂ ਬਭੂਵ ਹ
ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਬਣੀ।
ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥਸ਼੍ਚਾਤਿਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ਜਾਃ । ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਾ ਭੁਵਿ ਰਾਜਾਨੋ ਬਭੂਵੁਰ੍ਬਹੁਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਕਕੁਤਸਥ ਨਾਮਾ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਰਾਜੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏ।
ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥਸ੍ਯਾਭਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨ੍ਯਾਂ ਮਹਾਬਲਃ । ਅਨੇਨਾ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪृਥੁਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਕਕੁਤਸਥ ਦੇ ਧਰਮਪਤਨੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਨੇਨਾ ਸੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਅਨੇਨਾ ਦਾ ਵੀਰਯਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਥੁ ਹੋਇਆ।
ਵਿष੍ਣੋਰਂਸ਼ਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤਿਪਦਾਰ੍ਚਕਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਰਨ੍ਧਿਸ੍ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਃ ਪृਥੋਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਪ੍ਰਥੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵਰੰਧਿ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਰਾਜਾ ਵਂਸ਼ਕਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਤਤ੍ਸੁਤੋ ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤੁ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਬਲਵਤ੍ਤਰਃ
ਵਿਸ਼ਵਰੰਧਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਚੰਦ੍ਰਾ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮੁਲ ਨਿਰਮਾਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਸੀ, ਜੋ ਤੇਜਸਵੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਸ਼ਾਵਨ੍ਤੋ ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ । ਸ਼ਾਵਨ੍ਤੀ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਤੇਨ ਪੁਰੀ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੀਸਮਾ
ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਾਵੰਤ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਵੰਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਈ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਬृਹਦਸ਼੍ਵਸ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭੂਚ੍ਛਾਵਨ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਕੁਵਲਯਾਸ਼੍ਵਃ ਸੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬਭੂਵ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਸ਼ਾਵੰਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼ਵ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਵਲਯਾਸ਼ਵ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ਨਾਮਾ ਹਤੋ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਤੇਨਾਸੌ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ । ਧੁਨ੍ਧੁਮਾਰੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਾਤਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਕੁਵਲਯਾਸ਼ਵ ਨੇ ਧੁੰਧੂ ਨਾਮ ਦੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਧੁੰਧੁਮਾਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦृਢਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤੁ ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਮੇਦਿਨੀਮ੍ । ਦृਢਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵ ਇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਧੁੰਧੁਮਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਰਿੜਾਸ਼ਵ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਦ੍ਰਿੜਾਸ਼ਵ ਦਾ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁੱਤਰ ਹਰਿਆਸ਼ਵ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਨਿਕੁਮ੍ਭਸ੍ਤਤ੍ਸੁਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਬਭੂਵ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ । ਬਰ੍ਹਣਾਸ਼੍ਵੋ ਨਿਕੁਮ੍ਭਸ੍ਯ ਕੁਸ਼ਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਸੁਤਃ
ਹਰਿਆਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਕੁੰਭ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਨਿਕੁੰਭ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਰਹਣਾਸ਼ਵ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾਸ਼ਵ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ੍ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਬਲਵਾਨ੍ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਭਾਗੋ ਯੌਵਨਾਸ਼੍ਵੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਵੀਰ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਸੁਭਾਗਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਯੌਵਨਾਸ਼੍ਵਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਾਨ੍ਧਾਤੇਤਿ ਮਹੀਪਤਿਃ । ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾ ਯੇਨ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ
ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦਾ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁੱਤਰ ਮਾਂਧਾਤਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਮਹਲ ਬਣਾਏ।
ਭਗਵਤ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਤੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਮਾਨਦ । ਮਾਤृਗਰ੍ਭੇ ਨ ਜਾਤੋऽਸਾਵੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਜਨਕੋਦਰੇ
ਮਾਂਧਾਤਾ ਨੇ ਭਗਵਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਇਹ ਮਹਲ ਵੱਡੇ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਬਣਾਏ। ਉਹ ਮਾਂ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਨਿਃਸਾਰਿਤਸ੍ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਿਤੁਃ ਪੁਨਃ । ਰਾਜੋਵਾਚ - ਨ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਨ ਚ ਦृष੍ਟਂ ਵਾ ਭਵਤਾ ਤਦੁਦਾਹृਤਮ੍
ਫਿਰ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੇਟ ਨੂੰ ਫਾੜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਇਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਐਸਾ ਨਾ ਤਾਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।"
ਅਸਂਭਾਵ੍ਯਂ ਮਹਾਭਾਗ ਤਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮ ਯਥੋਦਿਤਮ੍ । ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਵਦਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਮਾਨ੍ਧਾਤੁਰ੍ਜਨ੍ਮਕਾਰਣਮ੍
"ਹੇ ਮਹਾਂਭਾਗ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮਾਂਧਾਤਾ ਦਾ ਜਨਮ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਅਸੰਭਵ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਮਾਂਧਾਤਾ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ।"
ਰਾਜੋਦਰੇ ਯਥੋਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸੁਨ੍ਦਰਃ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਯੌਵਨਾਸ਼੍ਵੋऽਨਪਤ੍ਯੋऽਭੂਦ੍ਰਾਜਾ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।"
ਭਾਰ੍ਯਾਣਾਂ ਚ ਸ਼ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਬਭੂਵ ਨृਪਤੇਰ੍ਨृਪ । ਰਾਜਾ ਚਿਨ੍ਤਾਪਰਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਸੌ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ। ਰਾਜਾ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਚਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਅਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਯੌਵਨਾਸ਼੍ਵੋ ਦੁਃਖਿਤਸ੍ਤੁ ਵਨਂ ਗਤਃ । ऋषੀਣਾਮਾਸ਼੍ਰਮੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣਃ ਸ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਰਾਸ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਮੁਮੋਚ ਦੁਃਖਿਤਃ ਸ਼੍ਵਾਸਾਂਸ੍ਤਾਪਸਾਨਾਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਾਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਦੁਃਖਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਬਭੂਵੁਸ਼੍ਚ ਕृਪਾਲਵਃ
ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਡੂੰਘੀ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਦੁਖੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ ਦਇਆ ਕਰੀ।
ਤਮੂਚੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਰਾਜਨ੍ਕਸ੍ਮਾਚ੍ਛੋਚਸਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਕਿਂ ਤੇ ਦੁਃਖਂ ਮਹਾਰਾਜ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਤ੍ਯਂ ਮਨੋਗਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਉਦਾਸ ਹੋ? ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਦੁੱਖ ਪੈ ਗਿਆ ਹੈ? ਸਾਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਚਲ ਰਿਹਾ ਹੈ?'
ਪ੍ਰਤੀਕਾਰਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮੋ ਦੁਃਖਸ੍ਯ ਤਵ ਸਰ੍ਵਥਾ । ਯੌਵਨਾਸ਼੍ਵ ਉਵਾਚ - ਰਾਜ੍ਯਂ ਧਨਂ ਸਦਸ਼੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਮੁਨਯੋ ਮਮ
'ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਇਲਾਜ ਜਰੂਰ ਕਰਾਂਗੇ,' ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਾਜ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਚੰਗੇ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ।'
ਭਾਰ੍ਯਾਣਾਂ ਚ ਸ਼ਤਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਵਿਸ਼ਦਪ੍ਰਭਮ੍ । ਨਾਰਾਤਿਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਕੋऽਪ੍ਯਸ੍ਤਿ ਬਲਵਾਨ੍ਮਮ
'ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸੌ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਪਤਨੀਆਂ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਵੈਰੀ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਤਾਕਤਵਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।'
ਆਜ੍ਞਾਕਰਾਸ੍ਤੁ ਸਾਮਨ੍ਤਾ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਸ੍ਤਥਾ । ਏਕਂ ਸਨ੍ਤਾਨਜਂ ਦੁਃਖਂ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਾਪਸਾਃ
'ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਮੰਤਰੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹਨ। ਹੇ ਤਪਸਵੀਓ, ਮੈਨੂੰ ਇਕੋ ਇਕ ਦੁੱਖ ਹੈ — ਵੰਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ ਦਾ।'
ਅਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਗਤਿਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਨੈਵ ਚ ਨੈਵ ਚ । ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛੋਚਾਮਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸਨ੍ਤਾਨਾਰ੍ਥਂ ਭृਸ਼ਂ ਤਤਃ
'ਜਿਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਸਦੀ ਕੋਈ ਮੰਜਿਲ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਸੁਰਗ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖਾਤਰ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹਾਂ।'
ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਸ੍ਤਾਪਸਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਸ਼੍ਰਮਾਃ । ਇष੍ਟਿਂ ਸਨ੍ਤਾਨਕਾਮਸ੍ਯ ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ਨ੍ਤੁ ਮੇ
'ਹੇ ਤਪਸਵੀਓ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਅਰਥ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਤੇ ਤਪ ਕਰ ਚੁਕੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਯਜਨਾ ਦੱਸੋ।'
ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਮਮ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵੈ ਕृਪਾ ਚੇਦਸ੍ਤਿ ਤਾਪਸਾਃ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਕृਪਯਾ ਪੂਰ੍ਣਮਾਨਸਾਃ
'ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਤਪਸਵੀਓ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿਓ।' ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਰਾਜੇ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਪੂਰੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।'
ਕਾਰਯਾਮਾਸੁਰਵ੍ਯਗ੍ਰਾਸ੍ਤਸ੍ਯੇष੍ਟਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰਦੇਵਤਾਮ੍ । ਕਲਸ਼ਃ ਸ੍ਥਾਪਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਜਲਪੂਰ੍ਣਸ੍ਤੁ ਵਾਡਵੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਇੰਦਰ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਕਲਸ਼ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।