ਮਿਥ੍ਯਾ ਤੇ ਨੋਦ੍ਯਮੋ ਹ੍ਯੇष ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਤਪੋਧਨ । ਜਾਨੇ ਤ੍ਵਮਪਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਮਿਥ੍ਯਾ ਨੈਵ ਕਰਿष੍ਯਸਿ
ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਨਤ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਤਪਸਵੀ ਜੀ; ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਝੂਠਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ।
ਸੋਮਪਾਵਸ਼੍ਵਿਨਾਵੇਤੌ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੌ ਚ ਸਦੈਵੇ ਹਿ । ਭਵਿष੍ਯਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੇਃ ਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਵਿਪੁਲਾ ਭਵੇਤ੍
ਸੋਮ ਅਤੇ ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਣਗੇ; ਅਤੇ ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗੀ।
ਮਯਾ ਯਦ੍ਧਿ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਸਰ੍ਵਥਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ । ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਤਵ ਵੀਰ੍ਯਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਮ੍
ਮੁਨਿ ਜੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਵਾਸਤੇ ਸੀ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਮਦਂ ਸਂਹਰ ਚੋਤ੍ਥਿਤਮ੍ । ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਤਥਾ ਭੂਯੋ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰ ਦਿਓ, ਤੇ ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਮੁੜ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਚ੍ਯਵਨਃ ਪਰਮਾਰ੍ਥਵਿਤ੍ । ਸਂਜਹਾਰ ਤਪਃ ਕੋਪਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਵਿਰੋਧਜਮ੍
ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਪਰਮ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤਪਸਵੀ ਗੁੱਸਾ, ਜੋ ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਸਂਵਿਗ੍ਨਂ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਤੁ ਮਦਂ ਤਤਃ । ਵ੍ਯਭਜਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਪਾਨੇषੁ ਦ੍ਯੂਤੇषੁ ਮृਗਯਾਸੁ ਚ
ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਅਹੰਕਾਰ ਔਰਤਾਂ, ਸ਼ਰਾਬ, ਜੂਏ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਮਦਂ ਵਿਭਜ੍ਯ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਚਕਿਤਂ ਭਿਯਾ । ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਚ ਸੁਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਖਂ ਤਸ੍ਯ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਹੰਕਾਰ ਵੰਡ ਕੇ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਸਂਸ੍ਕृਤਂ ਸੋਮਂ ਵਾਸਵਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ । ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪਾਯਯਾਮਾਸ ਭਾਰ੍ਗਵਃ
ਫਿਰ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਮਹਾਨ ਵਾਸਵ ਤੇ ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਤੌ ਚ੍ਯਵਨੇਨਾਰ੍ਯਾਵਸ਼੍ਵਿਨੌ ਰਵਿਪੁਤ੍ਰਕੌ । ਵਿਹਿਤੌ ਸੋਮਪੌ ਰਾਜਨ੍ ਸਰ੍ਵਥਾ ਤਪਸੋ ਬਲਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚ੍ਯਵਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਦੇ ਪੂਤਰ ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਬਣ ਗਏ, ਰਾਜਨ, ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।
ਸਰਸ੍ਤਦਪਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਜਾਤਂ ਯੂਪਵਿਮਣ੍ਡਿਤਮ੍ । ਆਸ਼੍ਰਮਸ੍ਤੁ ਮੁਨੇਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੋऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਸਰੋਵਰ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੇ ਯੂਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਰਚਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਰਪਿ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟੋ ਹ੍ਯਭਵਤ੍ਤੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਯਜ੍ਞਂ ਸਮਾਪ੍ਯ ਨਗਰੇ ਜਗਾਮ ਸਚਿਵੈਰ੍ਵृਤਃ
ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਵੀ ਇਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ; ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਯਜਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਚਕਾਰ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਮਨੁਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਆਨਰ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭੂਦਾਨਰ੍ਤਾਦ੍ਰੇਵਤੋऽਭਵਤ੍
ਮਨੁ ਦਾ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਨਰਤ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਆਨਰਤ ਤੋਂ ਰੇਵਤ ਜਨਮਿਆ।
ਸੋऽਨ੍ਤਃਸਮੁਦ੍ਰੇ ਨਗਰੀਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਾਯ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀਮ੍ । ਆਸ੍ਥਿਤੋऽਭੁਙ੍ਕ੍ਤ ਵਿषਯਾਨਾਨਰ੍ਤਾਦੀਨਰਿਨ੍ਦਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਉਥੇ ਵੱਸ ਕੇ ਆਨਰਤ ਆਦਿ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਜਜ੍ਞੇ ਕਕੁਦ੍ਮਿਜ੍ਯੇष੍ਠਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰੀ ਚ ਰੇਵਤੀ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਉਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਕੁਦਮੀ ਸੀ; ਤੇ ਇਕ ਪੂਤਰੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੇਵਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜੀ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਵਰਯੋਗ੍ਯਾ ਯਦਾ ਜਾਤਾ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਚ ਰੇਵਤਃ । ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਕੁਲੋਦ੍ਭਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਵਿਆਹ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਰੇਵਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਵਿਚ ਜਨਮੇ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਰੈਵਤਂ ਨਾਮ ਚ ਗਿਰਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ । ਚਕਾਰ ਰਾਜ੍ਯਂ ਬਲਵਾਨਾਨਰ੍ਤੇषੁ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਅਨਰਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਰਾਜਾ, ਰੈਵਤ ਨਾਮ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਲਿਆ।
ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਰਾਜਾ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਯਾ ਮਯਾ ਸੁਤਾ । ਗਤ੍ਵਾ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਸੁਰਪੂਜਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ, 'ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਕਿਸ ਨੂੰ ਦਿਵਾਂ?' ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਨਿਰਣਾ ਕੀਤਾ, 'ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਪੁੱਛਾਂਗਾ।'
ਇਤਿ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਭੂਪਾਲਃ ਸੁਤਾਮਾਦਾਯ ਰੇਵਤੀਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਃ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਣਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਰੇਵਤੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਛਨ੍ਦਾਂਸਿ ਪਰ੍ਵਤਾਸ੍ਤਥਾ । ਅਬ੍ਧਯਃ ਸਿਦ੍ਧਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਧਰਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਯਜਨ, ਵੇਦ, ਪਹਾੜ, ਸਮੁੰਦਰ, ਸਿਧ, ਗੰਧਰਵ — ਸਾਰੇ ਹੀ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ऋषਯਃ ਸਿਦ੍ਧਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪਨ੍ਨਗਾਸ਼੍ਚਾਰਣਾਸ੍ਤਥਾ । ਤਸ੍ਥੁਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪੁਰਾਤਨਾਃ
ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿਧ, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ ਅਤੇ ਚਾਰਣ — ਸਾਰੇ ਹੀ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਂਸ਼ਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਜਨਮੇਜਯ ਉਵਾਚ - ਸਂਸ਼ਯੋऽਯਂ ਮਹਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਵਰ੍ਤਤੇ ਮਮ ਮਾਨਸੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਗਤੋ ਰਾਜਾ ਰੇਵਤੀਸਂਯੁਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ — ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਧੀ ਰੇਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਕਥਾਨ੍ਤਰੇ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਚ੍ਛਾਨ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਹੋਰ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਾ ਕਥਂ ਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰੇਵਤੀਸਂਯੁਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਸਤ੍ਯਲੋਕੇऽਤਿਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪੇ ਭੂਰ੍ਲੋਕਾਦਿਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਆਪ, ਰੇਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਿਵੇਂ ਉਥੇ — ਸਤ੍ਯਲੋਕ, ਜੋ ਭੂਲੋਕ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਹੈ — ਚਲਾ ਗਿਆ? ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ।
ਮृਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਨਿਰ੍ਣਯਃ । (ਮਾਨੁषੇਣ ਤੁ ਦੇਹੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਗਤਿਃ ਕਥਮ੍ । ) ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪੁਨਃ ਕਥਂ ਲੋਕੇ ਮਾਨੁषੇ ਜਾਯਤੇ ਗਤਿਃ
ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਨਿਰਣਾ ਹੈ ਕਿ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਮਾਨਵ ਦੇਹ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਕਿਵੇਂ ਜਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਤੇ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਮਾਨਵ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਨਮ ਕਿਵੇਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਏਤਨ੍ਮੇ ਸਂਸ੍ਯਯਂ ਵਿਦ੍ਵਂਸ਼੍ਛੇਤ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍ । ਯਥਾ ਰਾਜਾ ਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍
ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਤੂੰ ਹੁਣ ਦੂਰ ਕਰ; ਰਾਜਾ ਕਿਵੇਂ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ?
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਮੇਰੋਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਖਰੇ ਰਾਜਨ੍ ਸਰ੍ਵੇ ਲੋਕਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕੋ ਵਹ੍ਨਿਲੋਕੋ ਯਾ ਚ ਸਂਯਮਿਨੀ ਪੁਰੀ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਥਿਤ ਹਨ — ਇੰਦਰ ਦਾ ਲੋਕ, ਅੱਗ ਦਾ ਲੋਕ, ਤੇ ਸੰਯਮਿਨੀ ਨਗਰੀ।
ਤਥੈਵ ਸਤ੍ਯਲੋਕਸ਼੍ਚ ਕੈਲਾਸਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪੁਨਃ । ਵੈਕੁਣ੍ਠਸ਼੍ਚ ਪੁਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਤ੍ਯਲੋਕ, ਕੈਲਾਸ ਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ; ਉਹ ਥਾਂ ਵੈਸ਼ਣਵ ਲੋਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਰ੍ਜੁਨਃ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕੇ ਗਤਃ ਪਾਰ੍ਥੋ ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ । ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਾਣਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੁਰਾਲਯੇ
ਜਿਵੇਂ ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ ਅਰਜੁਨ, ਧਨੁਧਾਰੀ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿਆ ਸੀ,
ਮਾਨੁषੇਣੈਵ ਦੇਹੇਨ ਵਾਸਵਸ੍ਯ ਚ ਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇऽਪਿ ਭੂਪਾਲਾਃ ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥਪ੍ਰਮੁਖਾਃ ਕਿਲ
ਉਹ ਮਾਨਵ ਦੇਹ ਨਾਲ, ਵਾਸਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਰਾਜੇ, ਕਕੁਤ੍ਸਥ ਆਦਿ ਵੀ ਉਥੇ ਗਏ।
ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਗਤਯਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਜਿਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸਦਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਾਮਤਃ
ਸੁਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਬਲੀ ਦੈਤ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਮਕਾਨ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰਹੇ।