ਨਾਹਂ ਤਵ ਸੁਤਾ ਤਾਤ ਤਥਾ ਸ੍ਯਾਂ ਪਾਪਕਾਰਿਣੀ । ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਰਾਜਨ੍ ਵਿਮੂਢੋ ਰੂਪਸਂਸ਼ਯੇ
''ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਧੀ ਐਸਾ ਪਾਪੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਰੂਪ ਦੇ ਸੰਦੇਹ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਗਿਆ।''
ਪ੍ਰਣਮ ਤ੍ਵਂ ਮੁਨਿਂ ਰਾਜਨ੍ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਚ੍ਯਵਨਂ ਪਿਤਃ । ਆਪृਚ੍ਛ ਕਾਰਣਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਿਯਿष੍ਯਤਿ ਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
''ਰਾਜਾ, ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਚ੍ਯਵਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ, ਪਿਤਾ। ਸਭ ਕੁਝ ਪੁੱਛੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੇਗਾ।''
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਂ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਸ੍ਤਦਾ । ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਮੁਨਿਂ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਾਦਰਮ੍
ਪੁੱਤਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ।
ਰਾਜੋਵਾਚ - ਕਥਯਸ੍ਵ ਸ੍ਵਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਭਾਰ੍ਗਵਾਸ਼ੁ ਯਥੋਚਿਤਮ੍ । ਨਯਨੇ ਚ ਕਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕ੍ਵ ਗਤਾ ਤੇ ਜਰਾ ਪੁਨਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਭਾਰਗਵ ਜੀ, ਆਪਣਾ ਹਾਲ ਦੱਸੋ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ। ਤੁਹਾਡੀ ਅੱਖਾਂ ਕਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਈਆਂ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਕਿੱਥੇ ਗਈ?
ਸਂਸ਼ਯੋऽਯਂ ਮਹਾਨ੍ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਰੂਪਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਤਿਸੁਨ੍ਦਰਮ੍ । ਵਦ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਹਂ ਸੁਖਮਾਪ੍ਨੁਯਾਮ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵਾਂ।
ਚ੍ਯਵਨ ਉਵਾਚ - ਨਾਸਤ੍ਯਾਵਤ੍ਰ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਦੇਵਾਨਾਂ ਭਿषਜਾਵੁਭੌ । ਉਪਕਾਰਃ ਕृਤਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਕृਪਯਾ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਦ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਮਯਾ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤ ਉਪਕਾਰਸ੍ਯ ਹੇਤਵੇ । ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਮਖੇ ਰਾਜ੍ਞੋ ਭਵਨ੍ਤੌ ਸੋਮਪਾਯਿਨੌ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਦੇ ਬਦਲੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ: ਰਾਜੇ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿਆਂਗਾ।
ਏਵਂ ਮਯਾ ਵਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਲੋਚਨੇ ਵਿਮਲੇ ਤਥਾ । ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ਭਵ ਮਹਾਰਾਜ ਸਂਵਿਸ਼ਸ੍ਵਾਸਨੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਤੇ ਸਾਫ ਅੱਖਾਂ ਮੁੜ ਲੈ ਲਈਆਂ। ਮਹਾਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਇਸ ਚੰਗੀ ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਸਭਾਰ੍ਯਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ । ਸੁਖੋਪਵਿष੍ਟਃ ਕਲ੍ਯਾਣੀਃ ਕਥਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਮੁਨੀ ਦੇ ਐਸੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਅਥੈਨਂ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਪ੍ਰਾਹ ਰਾਜਾਨਂ ਪਰਿਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ । ਯਾਜਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਮ੍ਭਾਰਾਨੁਪਕਲ੍ਪਯ
ਫਿਰ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜਯਜਨ ਕਰਵਾਂਗਾ, ਯਜਨ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।
ਮਯਾ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੌ ਸੋਮਪੌ ਯੁਵਾਮ੍ । ਤਤ੍ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਵ ਯਜ੍ਞੇऽਤਿਵਿਸ੍ਤਰੇ
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਸੋਮ ਪੀਣਗੇ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਰਨਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਿਵਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਤੇਜੋਬਲੇਨ ਵੈ । ਪਾਯਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਂ ਸੋਮਮਖੇ ਤਵ
ਜੇ ਇੰਦਰ ਗੁੱਸੇ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਵਾਂਗਾ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸੋਮ-ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿਆਂਗਾ।
ਤਤਃ ਪਰਮਸਨ੍ਤੁष੍ਟਃ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ । ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਤ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚ੍ਯਵਨ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ।
ਸਮ੍ਮਾਨ੍ਯ ਚ੍ਯਵਨਂ ਰਾਜਾ ਜਗਾਮ ਨਗਰਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਸਭਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚਾਤਿਸਨ੍ਤੁष੍ਟਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਵਾਰ੍ਤਾਂ ਮੁਨੇਃ ਕਿਲ
ਚ੍ਯਵਨ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੇਹਨਿ ਯਜ੍ਞੀਯੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ । ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਰ੍ਯਜ੍ਞਾਯਤਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਯਜਨ ਲਈ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਤੇ, ਸ਼ਰਿਆਤੀ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਸਭ ਇੱਛਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਨੇ ਵਧੀਆ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ।
ਸਮਾਨੀਯ ਮੁਨੀਨ੍ਪੂਜ੍ਯਾਨ੍ਵਸਿष੍ਠਪ੍ਰਮੁਖਾਨਸੌ । ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਯਾਜਯਾਮਾਸ ਚ੍ਯਵਨਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਮ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਦਿ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਗਵ ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਵਿਤਤੇ ਤੁ ਤਥਾ ਯਜ੍ਞੇ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਵਾਸਵਾਃ । ਆਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਿਨੌ ਤਤ੍ਰ ਸੋਮਾਰ੍ਥਮੁਪਜਗ੍ਮਤੁਃ
ਜਦ ਯਜਨ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਆਏ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ ਵੀ ਸੋਮ ਲਈ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸ਼ਙ੍ਕਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਾਵਸ਼੍ਵਿਨਾਵੁਭੌ । ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਚ ਸੁਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਿਮੇਤੌ ਸਮੁਪਾਗਤੌ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸੰਦੇਹ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: ਇਹ ਦੋ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹਨ?
ਚਿਕਿਤ੍ਸਕੌ ਨ ਸੋਮਾਰ੍ਹੌ ਕੇਨਾਨੀਤਾਵਿਹੇਤਿ ਚ । ਨਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ਨਮਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਵਿਤਤੇ ਮਖੇ
ਇਹ ਵੈਦ ਹਨ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਲਿਆਇਆ? ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ, ਜਦ ਰਾਜਾ ਦਾ ਯਜਨ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਗृਹ੍ਣਾਚ੍ਚ੍ਯਵਨਃ ਸੋਮਮਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ਦੇਵਯੋਸ੍ਤਦਾ । ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਤਂ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਮਾ ਗृਹਾਣੈਤਯੋਰ੍ਗ੍ਰਹਮ੍
ਫਿਰ ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਸੋਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਕਿਹਾ: ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਸੋਮ ਨਾ ਦਿਓ।
ਤਮਾਹ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਥਮੇਤੌ ਰਵੇਃ ਸੁਤੌ । ਨ ਗ੍ਰਹਾਰ੍ਹੌ ਚ ਨਾਸਤ੍ਯੌ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਤ੍ਯਂ ਸ਼ਚੀਪਤੇ
ਉਥੇ ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਕਿਵੇਂ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ? ਤੇ ਨਾਸਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਵੰਡ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ? ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਸ਼ਚੀਪਤੀ।"
ਨ ਸਙ੍ਕਰੌ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੌ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀਸੁਤੌ ਰਵੇਃ । ਕੇਨ ਦੋषੇਣ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਾਰ੍ਹੌ ਸੋਮਂ ਭਿषਗ੍ਵਰੌ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਕਿਸੇ ਮਿਲੇ-ਝੁਲੇ ਸੰਬੰਧ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਨੂੰਨੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ। ਫਿਰ ਕਿਸ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਹ ਚੰਗੇ ਵੈਦ ਨਾਸਤਿਆ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ?
ਨਿਰ੍ਣਯੋऽਤ੍ਰ ਮਖੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਦੈਵਤੈਃ । ਗ੍ਰਾਹਯਿष੍ਯਾਮਹਂ ਸੋਮਂ ਕृਤੌ ਤੌ ਸੋਮਪੌ ਮਯਾ
ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨਗੇ। ਮੈਂ ਆਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮ ਪਵਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰੇਰਿਤੋऽਸੌ ਮਯਾ ਰਾਜਾ ਮਖਾਯ ਮਘਵਨ੍ਕਿਲ । ਏਤਦਰ੍ਥਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸਤ੍ਯਂ ਮੇ ਵਚਨਂ ਵਿਭੋ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਮੇਰੇ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਹੇ ਮਘਵਨ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਲਈ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸੀ ਕਾਰਜ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੇਰਾ ਬਚਨ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਆਭ੍ਯਾਮੁਪਕृਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰ ਤਥਾ ਦਤ੍ਤਂ ਨਵਂ ਵਯਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਕਾਰਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਮਯਾ
ਸ਼ਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਨਵੀਂ ਜੁਵਾਨੀ ਪਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਕਾਰ ਦਾ ਬਦਲਾ ਦੇਣਾ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਉਵਾਚ - ਚਿਕਿਤ੍ਸਕੌ ਕृਤਾਵੇਤੌ ਨਾਸਤ੍ਯੌ ਨਿਨ੍ਦਿਤੌ ਸੁਰੈਃ । ਉਭਾਵੇਤੌ ਨ ਸੋਮਾਰ੍ਹੌ ਮਾ ਗृਹਾਣੈਤਯੋਰ੍ਗ੍ਰਹਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਵੈਦ ਬਣ ਗਏ ਹਨ, ਨਾਸਤਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਦੇ।"
ਚ੍ਯਵਨ ਉਵਾਚ - ਅਹਲ੍ਯਾਜਾਰ ਸਂਯਚ੍ਛ ਕੋਪਂ ਚਾਦ੍ਯ ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍ । ਵृਤ੍ਰਘ੍ਨ ਕਿਂ ਹਿ ਨਾਸਤ੍ਯੌ ਨ ਸੋਮਾਰ੍ਹੌ ਸੁਰਾਤ੍ਮਜੌ
ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਹਲਿਆ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ ਦੇ, ਹੁਣ ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਸੰਘਾਰਕ, ਨਾਸਤਿਆ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ?"
ਏਵਂ ਵਿਵਾਦੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ ਚ ਨ ਕੋऽਪਿ ਵਾਚਂ ਤਮੁਵਾਚ ਭੂਪ । ਗ੍ਰਹਂ ਤਯੋਰ੍ਭਾਰ੍ਗਵਤਿਗ੍ਮਤੇਜਾਃ ਸਂਗ੍ਰਾਹਯਾਮਾਸ ਤਪੋਬਲੇਨ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਝਗੜਾ ਵਧ ਗਿਆ, ਕਿਸੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ। ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਸੋਮ ਪਵਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰੇਵਤਸ੍ਯ ਰੇਵਤੀਵਰਾਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਗਮਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਦਤ੍ਤੇ ਗ੍ਰਹੇ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਸਵਃ ਕੁਪਿਤੌ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਚ੍ਯਵਨਂ ਤਤ੍ਰ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਬਲਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਦੋਂ ਸੋਮ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤਾਂ ਵਾਸਵ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਚ੍ਯਵਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ।"
ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਬਨ੍ਧੋ ਮਰ੍ਯਾਦਾਮਿਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਮਿਵਾऽਪਰਮ੍
"ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਇਹ ਹੱਦਾਂ ਨਾ ਲੰਘੀਂ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਤੈਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਵੈਰੀ ਹੈਂ, ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।"