ਕਿਂ ਵਿਚਾਰਯਸੇ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਵ੍ਯਾਕੁਲਿਤਾਨਨਃ । ਉਪਵਿष੍ਟਂ ਮੁਨਿਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਯੁਵਾਨਮਮ੍ਬੁਜੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
''ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ, ਕੀ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ? ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਯੁਵਕ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ ਬੈਠਾ ਹੈ।''
ਏਹ੍ਯੇਹਿ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਪ੍ਰਣਮਸ੍ਵ ਪਤਿਂ ਮਮ । ਮਾ ਵਿषਾਦਂ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਕੁਰੁ ਮਾਨਵ
''ਆਓ, ਆਓ, ਮਰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ। ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਹੌਸਲਾ ਰੱਖੋ; ਹੁਣ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ।''
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਇਤਿ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਵਚਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਃ ਕ੍ਰੋਧਪੀਡਿਤਃ । ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਚਨਂ ਰਾਜਾ ਪੁਰਃਸ੍ਥਾਂ ਤਨਯਾਂ ਤਤਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ - ਧੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਰਯਾਤਿ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ; ਫਿਰ, ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਧੀ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਬਾਤ ਕਹੀ।
ਰਾਜੋਵਾਚ - ਕ੍ਵ ਮੁਨਿਸ਼੍ਚ੍ਯਵਨਃ ਪੁਤ੍ਰਿ ਵृਦ੍ਧੋऽਨ੍ਧਸ੍ਤਾਪਸੋਤ੍ਤਮਃ । ਕੋऽਯਂ ਯੁਵਾ ਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤਃ ਸਨ੍ਦੇਹੋऽਤ੍ਰ ਮਹਾਨ੍ਮਮ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ - ''ਧੀਏ, ਰਿਸ਼ੀ ਚ੍ਯਵਨ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਉਹ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਅੰਨ੍ਹਾ ਤਪਸਵੀ? ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਮਸਤ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ।''
ਮੁਨਿਃ ਕਿਂ ਨਿਹਤਃ ਪਾਪੇ ਤ੍ਵਯਾ ਦੁष੍ਕृਤਕਾਰਿਣਿ । ਨੂਤਨੋऽਸੌ ਪਤਿਃ ਕਾਮਾਤ੍ਕृਤਃ ਕੁਲਵਿਨਾਸ਼ਿਨਿ
''ਕੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਾਪੀ, ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ? ਇਹ ਨਵਾਂ ਪਤੀ ਤੂੰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਲਿਆ, ਪਰਿਵਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ?''
ਸੋऽਹਂ ਚਿਨ੍ਤਾਤੁਰਸ੍ਤਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਕਿਂ ਕृਤਂ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਕੁਲਟਾਚਰਿਤਂ ਕਿਲ
''ਮੈਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਕੀ ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਹੋਇਆ? ਕੀ ਇਹ ਕੁਲਟਾ ਦੀ ਚਾਲ ਹੈ?''
ਨਿਮਗ੍ਨੋऽਹਂ ਦੁਰਾਚਾਰੇ ਸ਼ੋਕਾਬ੍ਧੌ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇऽਧੁਨਾ । ਦृष੍ਟ੍ਵੈਨਂ ਪੁਰੁषਂ ਦਿਵ੍ਯਮਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ੍ਯਵਨਂ ਮੁਨਿਮ੍
''ਤੇਰੇ ਮੰਦ ਚਲਣ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਇਸ ਦੇਵ-ਜੈਸੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਚ੍ਯਵਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।''
ਵਿਹਸ੍ਯ ਤਮੁਵਾਚਾਸ਼ੁ ਸਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਪਿਤੁਃ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾऽऽਨੀਯ ਪਿਤਰਂ ਭਰ੍ਤੁਰਨ੍ਤਿਕਮਾਦਰਾਤ੍
ਪਿਤਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੱਸ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਲੈ ਗਈ।
ਚ੍ਯਵਨੋऽਸੌ ਮੁਨਿਸ੍ਤਾਤ ਜਾਮਾਤਾ ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਮੀਦृਸ਼ਃ ਕਾਨ੍ਤਃ ਕृਤਃ ਕਮਲਲੋਚਨਃ
''ਇਹ ਚ੍ਯਵਨ ਹੈ, ਪਿਤਾ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਜਾਮਾਤਾ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਸੋਹਣਾ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ।''
ਯਦृਚ੍ਛਯਾਤ੍ਰ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਨਾਸਤ੍ਯਾਵਾਸ਼੍ਰਮੇ ਮਮ । ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਕਰੁਣਯਾ ਨੂਨਂ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਤਾਦृਸ਼ਃ ਕृਤਃ
''ਸੰਯੋਗ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਆਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਚ੍ਯਵਨ ਇੰਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।''
ਨਾਹਂ ਤਵ ਸੁਤਾ ਤਾਤ ਤਥਾ ਸ੍ਯਾਂ ਪਾਪਕਾਰਿਣੀ । ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਰਾਜਨ੍ ਵਿਮੂਢੋ ਰੂਪਸਂਸ਼ਯੇ
''ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਧੀ ਐਸਾ ਪਾਪੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਰੂਪ ਦੇ ਸੰਦੇਹ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਗਿਆ।''
ਪ੍ਰਣਮ ਤ੍ਵਂ ਮੁਨਿਂ ਰਾਜਨ੍ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਚ੍ਯਵਨਂ ਪਿਤਃ । ਆਪृਚ੍ਛ ਕਾਰਣਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਿਯਿष੍ਯਤਿ ਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
''ਰਾਜਾ, ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਚ੍ਯਵਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ, ਪਿਤਾ। ਸਭ ਕੁਝ ਪੁੱਛੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੇਗਾ।''
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਂ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਸ੍ਤਦਾ । ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਮੁਨਿਂ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਾਦਰਮ੍
ਪੁੱਤਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ।
ਰਾਜੋਵਾਚ - ਕਥਯਸ੍ਵ ਸ੍ਵਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਭਾਰ੍ਗਵਾਸ਼ੁ ਯਥੋਚਿਤਮ੍ । ਨਯਨੇ ਚ ਕਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕ੍ਵ ਗਤਾ ਤੇ ਜਰਾ ਪੁਨਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਭਾਰਗਵ ਜੀ, ਆਪਣਾ ਹਾਲ ਦੱਸੋ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ। ਤੁਹਾਡੀ ਅੱਖਾਂ ਕਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਈਆਂ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਕਿੱਥੇ ਗਈ?
ਸਂਸ਼ਯੋऽਯਂ ਮਹਾਨ੍ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਰੂਪਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਤਿਸੁਨ੍ਦਰਮ੍ । ਵਦ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਹਂ ਸੁਖਮਾਪ੍ਨੁਯਾਮ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵਾਂ।
ਚ੍ਯਵਨ ਉਵਾਚ - ਨਾਸਤ੍ਯਾਵਤ੍ਰ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਦੇਵਾਨਾਂ ਭਿषਜਾਵੁਭੌ । ਉਪਕਾਰਃ ਕृਤਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਕृਪਯਾ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਦ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਮਯਾ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤ ਉਪਕਾਰਸ੍ਯ ਹੇਤਵੇ । ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਮਖੇ ਰਾਜ੍ਞੋ ਭਵਨ੍ਤੌ ਸੋਮਪਾਯਿਨੌ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਦੇ ਬਦਲੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ: ਰਾਜੇ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿਆਂਗਾ।
ਏਵਂ ਮਯਾ ਵਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਲੋਚਨੇ ਵਿਮਲੇ ਤਥਾ । ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ਭਵ ਮਹਾਰਾਜ ਸਂਵਿਸ਼ਸ੍ਵਾਸਨੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਤੇ ਸਾਫ ਅੱਖਾਂ ਮੁੜ ਲੈ ਲਈਆਂ। ਮਹਾਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਇਸ ਚੰਗੀ ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਸਭਾਰ੍ਯਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ । ਸੁਖੋਪਵਿष੍ਟਃ ਕਲ੍ਯਾਣੀਃ ਕਥਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਮੁਨੀ ਦੇ ਐਸੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਅਥੈਨਂ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਪ੍ਰਾਹ ਰਾਜਾਨਂ ਪਰਿਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ । ਯਾਜਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਮ੍ਭਾਰਾਨੁਪਕਲ੍ਪਯ
ਫਿਰ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜਯਜਨ ਕਰਵਾਂਗਾ, ਯਜਨ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।
ਮਯਾ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੌ ਸੋਮਪੌ ਯੁਵਾਮ੍ । ਤਤ੍ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਵ ਯਜ੍ਞੇऽਤਿਵਿਸ੍ਤਰੇ
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਸੋਮ ਪੀਣਗੇ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਰਨਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਿਵਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਤੇਜੋਬਲੇਨ ਵੈ । ਪਾਯਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਂ ਸੋਮਮਖੇ ਤਵ
ਜੇ ਇੰਦਰ ਗੁੱਸੇ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਵਾਂਗਾ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸੋਮ-ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿਆਂਗਾ।
ਤਤਃ ਪਰਮਸਨ੍ਤੁष੍ਟਃ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ । ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਤ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚ੍ਯਵਨ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ।
ਸਮ੍ਮਾਨ੍ਯ ਚ੍ਯਵਨਂ ਰਾਜਾ ਜਗਾਮ ਨਗਰਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਸਭਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚਾਤਿਸਨ੍ਤੁष੍ਟਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਵਾਰ੍ਤਾਂ ਮੁਨੇਃ ਕਿਲ
ਚ੍ਯਵਨ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੇਹਨਿ ਯਜ੍ਞੀਯੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ । ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਰ੍ਯਜ੍ਞਾਯਤਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਯਜਨ ਲਈ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਤੇ, ਸ਼ਰਿਆਤੀ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਸਭ ਇੱਛਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਨੇ ਵਧੀਆ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ।
ਸਮਾਨੀਯ ਮੁਨੀਨ੍ਪੂਜ੍ਯਾਨ੍ਵਸਿष੍ਠਪ੍ਰਮੁਖਾਨਸੌ । ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਯਾਜਯਾਮਾਸ ਚ੍ਯਵਨਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਮ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਦਿ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਗਵ ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਵਿਤਤੇ ਤੁ ਤਥਾ ਯਜ੍ਞੇ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਵਾਸਵਾਃ । ਆਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਿਨੌ ਤਤ੍ਰ ਸੋਮਾਰ੍ਥਮੁਪਜਗ੍ਮਤੁਃ
ਜਦ ਯਜਨ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਆਏ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ ਵੀ ਸੋਮ ਲਈ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸ਼ਙ੍ਕਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਾਵਸ਼੍ਵਿਨਾਵੁਭੌ । ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਚ ਸੁਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਿਮੇਤੌ ਸਮੁਪਾਗਤੌ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸੰਦੇਹ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: ਇਹ ਦੋ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹਨ?
ਚਿਕਿਤ੍ਸਕੌ ਨ ਸੋਮਾਰ੍ਹੌ ਕੇਨਾਨੀਤਾਵਿਹੇਤਿ ਚ । ਨਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ਨਮਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਵਿਤਤੇ ਮਖੇ
ਇਹ ਵੈਦ ਹਨ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਲਿਆਇਆ? ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ, ਜਦ ਰਾਜਾ ਦਾ ਯਜਨ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਗृਹ੍ਣਾਚ੍ਚ੍ਯਵਨਃ ਸੋਮਮਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ਦੇਵਯੋਸ੍ਤਦਾ । ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਤਂ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਮਾ ਗृਹਾਣੈਤਯੋਰ੍ਗ੍ਰਹਮ੍
ਫਿਰ ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਸੋਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਕਿਹਾ: ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਸੋਮ ਨਾ ਦਿਓ।