ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਵਿਤਤੇ ਯਜ੍ਞੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕਨਕਾਚਲੇ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਯਦਿ ਸ਼ਕ੍ਤੋऽਸਿ ਤਾਪਸ
"ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਤੇ ਯਜਨ ਕੀਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ।"
ਕਾਰ੍ਯਮੇਤਦ੍ਧਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਨੌ ਸੁਸਮ੍ਮਤਮ੍ । ਏਤਦ੍ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕੁਰੁ ਵਾਂ ਸੋਮਪਾਯਿਨੌ
"ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਇਹੀ ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਪਸੰਦ ਹੈ। ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਮਰਥ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾ ਦੋ।"
ਪਿਪਾਸਾਸ੍ਤਿ ਸੁਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਪਾ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸਮੁਪਯਾਸ੍ਯਤਿ । ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਤੁ ਤਯੋਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਮृਦੁ
"ਸਾਡੀ ਪਿਆਸ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਮਿਲਦੀ; ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।" ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਰਮ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ:
ਯਦਹਂ ਰੂਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਵਯਸਾ ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਕृਤੋ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਵृਦ੍ਧਃ ਸਨ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਿਤਿ
"ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਜਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।"
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੁਵਾਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਹਂ ਸੋਮਪਾਯਿਨੌ । ਮਿषਤੋ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍
"ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ; ਇਹ ਮੈਂ ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ।"
ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਵਿਤਤੇ ਯਜ੍ਞੇ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੇਰਮਿਤਦ੍ਯੁਤੇਃ । ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚੋ ਹृष੍ਟੌ ਤੌ ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮਤੁਃ
"ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਸ਼ਰਯਾਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਬੇਹੱਦ ਹੈ, ਯਜਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ..." ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਤਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਜਗਾਮਾਸ਼੍ਰਮਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਚ੍ਯਵਨੇਸ਼੍ਵਿਨੋਃ ਕृਤੇ ਸੋਮਪਾਨਾਧਿਕਾਰਤ੍ਵਚੇष੍ਟਾਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਜਨਮੇਜਯ ਉਵਾਚ - ਚ੍ਯਵਨੇਨ ਕਥਂ ਵੈਦ੍ਯੌ ਤੌ ਕृਤੌ ਸੋਮਪਾਯਿਨੌ । ਵਚਨਂ ਚ ਕਥਂ ਸਤ੍ਯਂ ਜਾਤਂ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਵੈਦਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਕਿਵੇਂ ਦਿੱਤੀ? ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਵਚਨ ਕਿਵੇਂ ਸਚ ਹੋਇਆ?
ਮਾਨੁषਸ੍ਯ ਬਲਂ ਕੀਦृਗ੍ਦੇਵਰਾਜਬਲਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਨਿषਿਦ੍ਧੌ ਭਿषਜੌ ਤੇਨ ਕृਤੌ ਤੌ ਸੋਮਪਾਯਿਨੌ
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵੈਦਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਧਰ੍ਮਨਿष੍ਠ ਤਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਵਦ ਪ੍ਰਭੋ । ਚਰਿਤਂ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਸ਼੍ਰੋਤੁਕਾਮੋऽਸ੍ਮਿ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਅਜਬ ਕਹਾਣੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ। ਮੈਂ ਚ੍ਯਵਨ ਦੇ ਕਰਤਬ ਅੱਜ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਨਿਸ਼ਾਮਯ ਮਹਾਰਾਜ ਚਰਿਤਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਮਖੇ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛਰ੍ਯਾਤੇਰ੍ਭੁਵਿ ਭਾਰਤ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਹਾਰਾਜ, ਚ੍ਯਵਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਅਜੀਬ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਚਮਤਕਾਰ ਹੋਇਆ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ।
ਸੁਕਨ੍ਯਾਂ ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚ੍ਯਵਨਃ ਸੁਰਸਨ੍ਨਿਭਃ । ਵਿਜਹਾਰ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਦੇਵਕਨ੍ਯਾਮਿਵਾਪਰਃ
ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਸੁਕੰਯਾ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਦੇਵੀ ਕੁੜੀ ਹੋਵੇ।
ਕਦਾਚਿਦਥ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਭਾਰ੍ਯਾ ਚਿਨ੍ਤਾਤੁਰਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਾਹ ਵੇਪਮਾਨਾ ਵਚਨਂ ਰੁਦਤੀ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪਈ, ਕੰਬਦੀ ਤੇ ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਰਾਜਨ੍ ਪੁਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਾ ਮੁਨਯੇऽਨ੍ਧਾਯ ਕਾਨਨੇ । ਮृਤਾ ਜੀਵਤਿ ਵਾ ਸਾ ਤੁ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਥਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਮਰੀ ਜਾਂ ਜੀਵਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਹਰ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛ ਨਾਥ ਮੁਨੇਸ੍ਤਾਵਦਾਸ਼੍ਰਮਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਾਦਰਾਤ੍ । ਕਿਂ ਕਰੋਤਿ ਸੁਕਨ੍ਯਾ ਸਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਾਥਂ ਤਥਾਵਿਧਮ੍
ਪ੍ਰਭੂ, ਮੁਨੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਜਾ ਕੇ ਵੇਖੋ ਕਿ ਸੁਕੰਯਾ, ਐਸਾ ਪਤੀ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰੀਦੁਃਖੇਨ ਰਾਜਰ੍षੇ ਦਗ੍ਧਾਸ੍ਮਿ ਸਰ੍ਵਥਾ ਹृਦਿ । ਤਾਮਾਨਯ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਤਪਃਕ੍ਸ਼ਾਮਾਂ ਮਦਨ੍ਤਿਕੇ
ਰਾਜਾ, ਧੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੜ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤਪ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਓ।
ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਥਾ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਕृਸ਼ਾਙ੍ਗੀਂ ਵਲ੍ਕਲਾਵृਤਾਮ੍ । ਅਨ੍ਧਂ ਪਤਿਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੁਃਖਭਾਜਂ ਕृਸ਼ੋਦਰੀਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਤਲੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਤੇ ਛਾਲਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਕੇ ਪਤਲਾ ਪੇਟ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਰੁਵਾਚ - ਗਚ੍ਛਾਮੋऽਦ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਸੁਕਨ੍ਯਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਾਦਰਾਤ੍ । ਪ੍ਰਿਯਪੁਤ੍ਰੀਂ ਵਰਾਰੋਹੇ ਮੁਨਿਂ ਤਂ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਮ੍
ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਆਓ ਅੱਜ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੁਕੰਯਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਚੱਲੀਏ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਧੀ, ਸੋਹਣੀ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੁਨੀ ਜੋ ਪੱਕੇ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਃ ਕਾਮਿਨੀਂ ਸ਼ੋਕਸਂਕੁਲਾਮ੍ । ਜਗਾਮ ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਤ੍ਵਰਿਤਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਰਮਂ ਮੁਨੇਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ਰਯਾਤੀ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁਨੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਗਤ੍ਵਾऽऽਸ਼੍ਰਮਸਮੀਪੇ ਤੁ ਤਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ਮਹੀਪਤਿਃ । ਨਵਯੌਵਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੋਪਮਂ ਮੁਨਿਮ੍
ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਹੀਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵ ਪੁੱਤਰ ਵਰਗਾ ਵੇਖਿਆ।
ਤਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯਾਮਰਾਕਾਰਂ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਨृਪਤਿਰ੍ਗਤਃ । ਕਿਂ ਕृਤਂ ਕੁਤ੍ਸਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਲੋਕਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੇਰੀ ਧੀ ਨੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਨਿੰਦਿਆ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਨਿਹਤੋऽਸੌ ਮੁਨਿਰ੍ਵृਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਨਯਾਨ੍ਯਃ ਪਤਿਃ ਕृਤਃ । ਕਾਮਪੀਡਿਤਯਾ ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤੋऽਪ੍ਯਤਿਨਿਰ੍ਧਨਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਮੁਨੀ ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ; ਹੋਰ ਪਤੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਗਰੀਬ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਈ।
ਦੁਃਸਹਯੋऽਯਂ ਪੁष੍ਪਧਨ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਚ ਯੌਵਨੇ । ਕੁਲੇ ਕਲਙ੍ਕਃ ਸੁਮਹਾਨਨਯਾ ਮਾਨਵੇ ਕृਤਃ
ਇਹ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ, ਸਹਿਣਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਦਾਗ ਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਧਿਕ੍ਤਸ੍ਯ ਜੀਵਿਤਂ ਲੋਕੇ ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੀ ਹਿ ਕੁਤ੍ਸਿਤਾ । ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਸ੍ਤੁ ਦੁਃਖਾਯ ਪੁਤ੍ਰੀ ਭਵਤਿ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਧੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਉੱਤੇ ਧਿਕਕਾਰ ਹੈ। ਹਰ ਜੀਵ ਲਈ, ਧੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਮਯਾ ਤ੍ਵਨੁਚਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਕृਤਂ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਯੇ । ਵृਦ੍ਧਾਯਾਨ੍ਧਾਯ ਯਾ ਦਤ੍ਤਾ ਪੁਤ੍ਰੀ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਕਿਲ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਕਨ੍ਯਾ ਯੋਗ੍ਯਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਪਿਤ੍ਰਾ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਕਿਲ । ਤਾਦृਸ਼ਂ ਹਿ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਯਾਦृਸ਼ਂ ਵੈ ਕृਤਂ ਮਯਾ
ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਯੋਗ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕੀਤਾ, ਓਹੀ ਫਲ ਮਿਲਿਆ।
ਹਨ੍ਮਿ ਚੇਦਦ੍ਯ ਤਨਯਾਂ ਦੁਃਸ਼ੀਲਾਂ ਪਾਪਕਾਰਿਣੀਮ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਹਤ੍ਯਾ ਦੁਸ੍ਤਰਾ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮੇ ਤਥਾ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜੇ ਮੈਂ ਅੱਜ ਆਪਣੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਾਲ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਤੇ ਪਾਪ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂ, ਤਾਂ ਇਸ ਪਾਪ ਦਾ ਭਾਰ—ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਧੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ—ਮੈਂ ਲਈ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਉਤਰ ਸਕਦਾ।
ਮਨੁਵਂਸ਼ਸ੍ਤੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸਕਲਙ੍ਕਃ ਕृਤੋ ਮਯਾ । ਲੋਕਾਪਵਾਦੋ ਬਲਵਾਨ੍ਦੁਸ੍ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾ ਸ੍ਨੇਹਸ਼ृਙ੍ਖਲਾ
ਮਨੂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਤਾਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਗ ਲਾ ਦਿੱਤਾ; ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਜੰਜੀਰ ਛੱਡਣੀ ਔਖੀ ਹੈ।
ਕਿਂ ਕਰੋਮੀਤਿ ਚਿਨ੍ਤਾਬ੍ਧੌ ਯਦਾ ਮਗ੍ਨਃ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ । ਸੁਕਨ੍ਯਯਾ ਤਦਾ ਦੈਵਾਦ੍ਦृष੍ਟਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਕੁਲਃ ਪਿਤਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ 'ਕੀ ਕਰਾਂ?' ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਸੁਕੰਯਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਵੇਖਿਆ।
ਸਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਸੁਕਨ੍ਯਾ ਪਿਤੁਰਨ੍ਤਿਕੇ । ਗਤ੍ਵਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਭੂਪਾਲਂ ਪ੍ਰੇਮਪੂਰਿਤਮਾਨਸਾ
ਸੁਕੰਯਾ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਆਈ; ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਨ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।