ਸਾਲੈਸ੍ਤਾਲੈਸ੍ਤਮਾਲੈਸ਼੍ਚ ਚਮ੍ਪਕੈਃ ਪਨਸੈਸ੍ਤਥਾ । ਆਮ੍ਰੈਰ੍ਨੀਪੈਰ੍ਮਧੂਕੈਸ਼੍ਚ ਮਾਧਵੀਮਣ੍ਡਪਾਵृਤਮ੍
ਉਥੇ ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲ, ਚੰਪਾ, ਫਣਸ, ਆੰਬ, ਨੀਪ ਤੇ ਮਹੂਏ ਦੇ ਰੁੱਖ ਸਨ, ਤੇ ਮਾਧਵੀ ਬੇਲਾਂ ਦੇ ਛਪੜ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਦਾਡਿਮੈਰ੍ਨਾਰਿਕੇਲੈਸ਼੍ਚ ਕਦਲੀਖਣ੍ਡਮਣ੍ਡਿਤਮ੍ । ਯੂਥਿਕਾਮਾਲਤੀਕੁਨ੍ਦਪੁष੍ਪਵਲ੍ਲੀਸਮਾਵृਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਦਾਡੂ, ਨਾਰੀਅਲ ਤੇ ਕੇਲਿਆਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਜਾਸੂਮ, ਮਾਲਤੀ ਤੇ ਕੁੰਦ ਦੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਹਂਸਕਾਰਣ੍ਡਵਾਕੀਰ੍ਣਂ ਕੀਚਕਧ੍ਵਨਿਨਾਦਿਤਮ੍ । ਭ੍ਰਮਰਾਲਿਰੁਤਾਰਾਮਂ ਵਨਂ ਸਰ੍ਵਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਉਹ ਜੰਗਲ ਹੰਸਾਂ ਤੇ ਸਾਰਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕੀਚਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਭੰਵਰੇ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦਾ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤੋ ਰਾਜਾ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸੇਵਕੈਰ੍ਵृਤਃ । ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਸੁਪੁष੍ਪਿਤਾਨ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕੋਕਿਲਾਰਾਵਮਣ੍ਡਿਤਾਨ੍
ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸੁਦ੍ਯੁਮਨਾ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਲਦੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਕੋਇਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਵੇਖ ਕੇ ਮਸਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਮਾਪ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਤਤਃ । ਅਸ਼੍ਵੋऽਪਿ ਵਡਵਾ ਜਾਤਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਵਿष੍ਟਃ ਸ ਭੂਪਤਿਃ
ਜਦ ਉਹ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਅਚਾਨਕ ਔਰਤ ਬਣ ਗਿਆ; ਉਸਦਾ ਘੋੜਾ ਵੀ ਘੋੜੀ ਬਣ ਗਿਆ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ।
ਕਿਮੇਤਦਿਤਿ ਚਿਨ੍ਤਾਰ੍ਤਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਮਾਨਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਦੁਃਖਂ ਬਹੁਤਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਲਜ੍ਜਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
'ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ?' ਸੋਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਸੁਦ੍ਯੁਮਨਾ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਕਥਂ ਯਾਮਿ ਗृਹਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਾਵਸਂਯੁਤਃ । ਕਥਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕੇਨ ਵਾ ਵਞ੍ਚਿਤੋ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਇਸ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਘਰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਵਾਂ? ਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ? ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਹਾਲਤ ਕਿਸ ਨੇ ਬਣਾਈ?
ऋषਯ ਊਚੁਃ ਸੂਤਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਿਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਯਲ੍ਲੋਮਹਰ੍षਣ । ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨੋ ਭੂਪਤਿਰ੍ਦੇਵਸਨ੍ਨਿਭਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਵਾਕਈ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਸੁਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਔਰਤ ਬਣ ਗਿਆ।
ਕਿਂ ਤਤ੍ਕਾਰਣਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਵਨੇ ਤਤ੍ਰ ਮਨੋਹਰੇ । ਕਿਂ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਚ ਵਿਸ੍ਤਰਂ ਵਦ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਇਹ ਸਬਬ ਕੀ ਸੀ? ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਸਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ। ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਸਾਰਾ ਵਿਰਵਾ ਸੁਣਾਓ ਜੀ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਏਕਦਾ ਗਿਰਿਸ਼ਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮृषਯਃ ਸਨਕਾਦਯਃ । ਦਿਸ਼ੋ ਵਿਤਿਮਿਰਾਭਾਸਾਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਃ ਸਮੁਪਾਗਮਨ੍
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਕ ਵਾਰੀ ਸਨਕ ਆਦਿਕ ਰਿਸ਼ੀ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ। ਉਹ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਸਮਯੇ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ ਪ੍ਰਮਦਾਯੁਤਃ । ਕ੍ਰੀਡਾਸਕ੍ਤੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਵਿਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਕਾਮਿਨੀ ਸ਼ਿਵਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ, ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਮਸਤ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ, ਸ਼ਿਵਾ, ਬਿਨਾ ਕਪੜਿਆਂ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਉਤ੍ਸਙ੍ਗੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਭਰ੍ਤੂ ਰਮਮਾਣਾ ਮਨੋਰਮਾ । ਤਾਨ੍ਵਿਲੋਕ੍ਯਾਮ੍ਬਿਕਾ ਦੇਵੀ ਵਿਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਵ੍ਰੀਡਿਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਮਾਤਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬੈਠੀ ਸੀ। ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਬਿਨਾ ਕਪੜਿਆਂ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਰਮਾਈ।
ਭਰ੍ਤੁਰਙ੍ਕਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਾਦਾਯ ਪਰ੍ਯਧਾਤ੍ । ਲਜ੍ਜਾਵਿष੍ਟਾ ਸ੍ਥਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਵੇਪਮਾਨਾਤਿਮਾਨਿਨੀ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਤੋਂ ਉੱਠੀ, ਕਪੜਾ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ। ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ ਉਥੇ ਖੜੀ ਰਹੀ।
ऋषਯੋऽਪਿ ਤਯੋਰ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਸਙ੍ਗਂ ਰਮਮਾਣਯੋਃ । ਪਰਿਵृਤ੍ਯ ਯਯੁਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਨੇੜਤਾ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਕੇ ਨਰ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਹ੍ਰੀਯੁਤਾਂ ਕਾਮਿਨੀਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ਹਰਃ । ਕਥਂ ਲਜ੍ਜਾਤੁਰਾਸਿ ਤ੍ਵਂ ਸੁਖਂ ਤੇ ਪ੍ਰਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਸ਼ਰਮੀਲੀ ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਨ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਸ਼ਰਮਾਈ ਹੋਈ ਕਿਉਂ ਹੈਂ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਯੋ ਮੋਹਾਤ੍ਪੁਮਾਨ੍ਕੋऽਪਿ ਵਰਾਨਨੇ । ਵਨਂ ਚ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਦੇਤਤ੍ਸ ਵੈ ਯੋषਿਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਸੋਹਣੀਏ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਰਦ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਉਹ ਔਰਤ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਤਿ ਸ਼ਪ੍ਤਂ ਵਨਂ ਤੇਨ ਯੇ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਜਨਾਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਵਰ੍ਜਯਨ੍ਤੀਹ ਤੇ ਕਾਮਂ ਵਨਂ ਦੋषਸਮृਦ੍ਧਿਮਤ੍
ਇਸ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇਸ ਦੋਸ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਤੁ ਤਦਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਸਚਿਵੈਃ ਸਹ । ਤਥੈਵ ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਸ੍ਤੈਃ ਸਹੇਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਪਰ ਸੁਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੀ ਔਰਤਾਂ ਬਣ ਗਏ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਚਿਨ੍ਤਾਵਿष੍ਟਃ ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਨ ਜਗਾਮ ਗृਹਂ ਹ੍ਰਿਯਾ । ਵਿਚਚਾਰ ਬਹਿਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਨਦੇਸ਼ਾਦਿਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਘਰ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਸ਼ਰਮ ਕਰਕੇ ਬਾਹਰ ਹੀ ਜੰਗਲ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਇਲੇਤਿ ਨਾਮ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵੇ ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਵਿਚਰਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਬੁਧਃ ਸੋਮਸੁਤੋ ਯੁਵਾ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਨਾਂ ਔਰਤ ਬਣ ਕੇ ਇਲਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਸੋਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਬੁਧ, ਉਥੇ ਆਇਆ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਪਰਿਵृਤਾਂ ਤਾਂ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਨ੍ਤਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍ । ਹਾਵਭਾਵਕਲਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਚਕਮੇ ਭਗਵਾਮ੍ਬੁਧਃ
ਜਦ ਬੁਧ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਹਾਵ-ਭਾਵ ਦੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਤੇ ਪਿਆਰ ਆ ਗਿਆ।
ਸਾਪਿ ਤਂ ਚਕਮੇ ਕਾਨ੍ਤਂ ਬੁਧਂ ਸੋਮਸੁਤਂ ਪਤਿਮ੍ । ਸਂਯੋਗਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਞ੍ਜਾਤਸ੍ਤਯੋਃ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਵੀ ਸੋਮਪੁੱਤਰ ਬੁਧ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਪੁਰੂਰਵਸਮਾਤ੍ਮਜਮ੍ । ਇਲਾਯਾਂ ਸੋਮਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤਿਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਬੁਧ ਨੇ ਇਲਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਪੁਰੂਰਵਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਕਰਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਸਾ ਪ੍ਰਾਸੂਤ ਸੁਤਂ ਬਾਲਾ ਚਿਨ੍ਤਾਵਿष੍ਟਾ ਵਨੇ ਸ੍ਥਿਤਾ । ਸਸ੍ਮਾਰ ਸ੍ਵਕੁਲਾਚਾਰ੍ਯਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਜਦ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ, ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਸ ਤਦਾਸ੍ਯ ਦਸ਼ਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਕृਪਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਅਤੋषਯਨ੍ਮਹਾਦੇਵਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਲੋਕਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੁਦਯੁਮਨ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਮੈ ਸ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤੁष੍ਟਃ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਵਰਮ੍ । ਵਸਿष੍ਠਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਾਸ ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਵਰ ਦਿਤਾ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਪਿਆਰੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੁਰਖਤਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਤੁ ਨਿਜਾਂ ਵਾਚਮृਤਾਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨੁਵਾਚ ਹ । ਮਾਸਂ ਪੁਮਾਂਸ੍ਤੁ ਭਵਿਤਾ ਮਾਸਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਭੂਪਤਿਃ ਕਿਲ
ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਆਪਣੀ ਮਿੱਠੀ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਰਾਜਾ ਮਰਦ ਰਹੇਗਾ, ਤੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਔਰਤ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।"
ਇਤ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਰਂ ਰਾਜਾ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਪੁਨਃ । ਚਕ੍ਰੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯਾਪ੍ਯਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵੇ ਤਿष੍ਠਤਿ ਹਰ੍ਮ੍ਯੇषੁ ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਵੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਚ । ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਨਾਭ੍ਯਨਨ੍ਦਨ੍ਮਹੀਪਤਿਮ੍
ਜਦੋਂ ਔਰਤ ਬਣਦਾ, ਤਾਂ ਮਹਲਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ। ਜਦੋਂ ਮਰਦ ਬਣਦਾ, ਤਾਂ ਰਾਜ ਕਰਦਾ। ਪਰਜਾ ਇਸ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਕਾਲੇ ਤੁ ਯੌਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਰੂਰਵਾਸ੍ਤਦਾ । ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਨਂ ਯਯੌ
ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆਇਆ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਜਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।