ਮੁਨਿਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਤਰਸਾ ਗਮਨਾਯੋਦ੍ਯਤਾਵੁਭੌ । ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਚ੍ਯਵਨੋ ਰੂਪਂ ਨੇਤ੍ਰੇ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਯੌਵਨਮ੍
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਤੁਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਮੁੜ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜਵਾਨੀ ਵਾਲਾ ਸੌੰਦਰ्य ਮੁੜ ਪਾ ਲਿਆ।
ਹृष੍ਟੋऽਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤੌ ਨਾਸਤ੍ਯਾਵਿਦਂ ਵਚਃ । ਉਪਕਾਰਃ ਕृਤੋऽਯਂ ਮੇ ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮੌ
ਵੱਡੀ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਚ੍ਯਵਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਨਾਸਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ, ਉੱਤਮ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਉਪਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।"
ਕਿਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸਂਸਾਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨੁਤ੍ਤਮੇ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਦੁਃਖਂ ਮੇऽਭਵਦਨ੍ਵਹਮ੍
"ਮੈਂ ਕੀ ਆਖਾਂ? ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਸੋਹਣੇ ਵਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਮਿਲੀ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ।"
ਅਨ੍ਧਸ੍ਯ ਚਾਤਿਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਭੋਗਹੀਨਸ੍ਯ ਕਾਨਨੇ । ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਨਯਨੇ ਦਤ੍ਤੇ ਯੌਵਨਂ ਰੂਪਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
"ਅੰਨ੍ਹਾ, ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ, ਸੁਖ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ—ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਅੱਖਾਂ, ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ।"
ਸਮ੍ਪਾਦਿਤਂ ਤਤਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦੁਪਕਰ੍ਤੁਮਹਂ ਬ੍ਰੁਵੇ । ਉਪਕਾਰਿਣਿ ਮਿਤ੍ਰੇ ਯੋ ਨੋਪਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਥਞ੍ਚਨ
"ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਉਪਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ।"
ਤਂ ਧਿਗਸ੍ਤੁ ਨਰਂ ਦੇਵੌ ਭਵੇਚ੍ਚ ऋਣਵਾਨ੍ਭੁਵਿ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਾਂ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਦਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
"ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਮਨੁੱਖ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਧਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕ਼ਰਜ਼ੀ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁਝ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।"
ਆਤ੍ਮਨੋ ऋਣਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਦੇਵੇਸ਼ੌ ਨੂਤਨਸ੍ਯ ਚ । ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਂ ਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਦਲਭ੍ਯਂ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
"ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਕ਼ਰਜ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮੰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵਾਂਗਾ—even ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੇ।"
ਬ੍ਰੁਵਾਥਾਂ ਵਾਂ ਮਨੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਪ੍ਰੀਤੋऽਸ੍ਮਿ ਸੁਕृਤੇਨ ਵਾਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੌ ਤੁ ਮੁਨੇਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
"ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਆਖੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਕਰਤੂਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ।" ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤਮੂਚਤੁਰ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸੁਕਨ੍ਯਾਸਹਿਤਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਮੁਨੇ ਪਿਤੁਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਨੋ ਮਨਸੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਸੁਕੰਯਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਮੁਨੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਮਨ ਦੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।"
ਉਤ੍ਕਣ੍ਠਾ ਸੋਮਪਾਨਸ੍ਯ ਵਰ੍ਤਤੇ ਨੌ ਸੁਰੈਃ ਸਹ । ਭਿषਜਾਵਿਤਿ ਦੇਵੇਨ ਨਿषਿਦ੍ਧੌ ਚਮਸਗ੍ਰਹੇ
"ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਹੈ, ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਰ ਡਾਕਟਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸੋਮਾ ਦਾ ਕਟੋਰਾ ਲੈਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਹੈ।"
ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਵਿਤਤੇ ਯਜ੍ਞੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕਨਕਾਚਲੇ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਯਦਿ ਸ਼ਕ੍ਤੋऽਸਿ ਤਾਪਸ
"ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਤੇ ਯਜਨ ਕੀਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ।"
ਕਾਰ੍ਯਮੇਤਦ੍ਧਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਨੌ ਸੁਸਮ੍ਮਤਮ੍ । ਏਤਦ੍ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕੁਰੁ ਵਾਂ ਸੋਮਪਾਯਿਨੌ
"ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਇਹੀ ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਪਸੰਦ ਹੈ। ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਮਰਥ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾ ਦੋ।"
ਪਿਪਾਸਾਸ੍ਤਿ ਸੁਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਪਾ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸਮੁਪਯਾਸ੍ਯਤਿ । ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਤੁ ਤਯੋਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਮृਦੁ
"ਸਾਡੀ ਪਿਆਸ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਮਿਲਦੀ; ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।" ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਰਮ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ:
ਯਦਹਂ ਰੂਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਵਯਸਾ ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਕृਤੋ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਵृਦ੍ਧਃ ਸਨ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਿਤਿ
"ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਜਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।"
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੁਵਾਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਹਂ ਸੋਮਪਾਯਿਨੌ । ਮਿषਤੋ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍
"ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ; ਇਹ ਮੈਂ ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ।"
ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਵਿਤਤੇ ਯਜ੍ਞੇ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੇਰਮਿਤਦ੍ਯੁਤੇਃ । ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚੋ ਹृष੍ਟੌ ਤੌ ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮਤੁਃ
"ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਸ਼ਰਯਾਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਬੇਹੱਦ ਹੈ, ਯਜਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ..." ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਤਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਜਗਾਮਾਸ਼੍ਰਮਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਚ੍ਯਵਨੇਸ਼੍ਵਿਨੋਃ ਕृਤੇ ਸੋਮਪਾਨਾਧਿਕਾਰਤ੍ਵਚੇष੍ਟਾਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਜਨਮੇਜਯ ਉਵਾਚ - ਚ੍ਯਵਨੇਨ ਕਥਂ ਵੈਦ੍ਯੌ ਤੌ ਕृਤੌ ਸੋਮਪਾਯਿਨੌ । ਵਚਨਂ ਚ ਕਥਂ ਸਤ੍ਯਂ ਜਾਤਂ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਵੈਦਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਕਿਵੇਂ ਦਿੱਤੀ? ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਵਚਨ ਕਿਵੇਂ ਸਚ ਹੋਇਆ?
ਮਾਨੁषਸ੍ਯ ਬਲਂ ਕੀਦृਗ੍ਦੇਵਰਾਜਬਲਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਨਿषਿਦ੍ਧੌ ਭਿषਜੌ ਤੇਨ ਕृਤੌ ਤੌ ਸੋਮਪਾਯਿਨੌ
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵੈਦਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਧਰ੍ਮਨਿष੍ਠ ਤਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਵਦ ਪ੍ਰਭੋ । ਚਰਿਤਂ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਸ਼੍ਰੋਤੁਕਾਮੋऽਸ੍ਮਿ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਅਜਬ ਕਹਾਣੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ। ਮੈਂ ਚ੍ਯਵਨ ਦੇ ਕਰਤਬ ਅੱਜ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਨਿਸ਼ਾਮਯ ਮਹਾਰਾਜ ਚਰਿਤਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਮਖੇ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛਰ੍ਯਾਤੇਰ੍ਭੁਵਿ ਭਾਰਤ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਹਾਰਾਜ, ਚ੍ਯਵਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਅਜੀਬ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਚਮਤਕਾਰ ਹੋਇਆ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ।
ਸੁਕਨ੍ਯਾਂ ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚ੍ਯਵਨਃ ਸੁਰਸਨ੍ਨਿਭਃ । ਵਿਜਹਾਰ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਦੇਵਕਨ੍ਯਾਮਿਵਾਪਰਃ
ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਸੁਕੰਯਾ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਦੇਵੀ ਕੁੜੀ ਹੋਵੇ।
ਕਦਾਚਿਦਥ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਭਾਰ੍ਯਾ ਚਿਨ੍ਤਾਤੁਰਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਾਹ ਵੇਪਮਾਨਾ ਵਚਨਂ ਰੁਦਤੀ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪਈ, ਕੰਬਦੀ ਤੇ ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਰਾਜਨ੍ ਪੁਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਾ ਮੁਨਯੇऽਨ੍ਧਾਯ ਕਾਨਨੇ । ਮृਤਾ ਜੀਵਤਿ ਵਾ ਸਾ ਤੁ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਥਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਮਰੀ ਜਾਂ ਜੀਵਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਹਰ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛ ਨਾਥ ਮੁਨੇਸ੍ਤਾਵਦਾਸ਼੍ਰਮਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਾਦਰਾਤ੍ । ਕਿਂ ਕਰੋਤਿ ਸੁਕਨ੍ਯਾ ਸਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਾਥਂ ਤਥਾਵਿਧਮ੍
ਪ੍ਰਭੂ, ਮੁਨੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਜਾ ਕੇ ਵੇਖੋ ਕਿ ਸੁਕੰਯਾ, ਐਸਾ ਪਤੀ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰੀਦੁਃਖੇਨ ਰਾਜਰ੍षੇ ਦਗ੍ਧਾਸ੍ਮਿ ਸਰ੍ਵਥਾ ਹृਦਿ । ਤਾਮਾਨਯ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਤਪਃਕ੍ਸ਼ਾਮਾਂ ਮਦਨ੍ਤਿਕੇ
ਰਾਜਾ, ਧੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੜ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤਪ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਓ।
ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਥਾ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਕृਸ਼ਾਙ੍ਗੀਂ ਵਲ੍ਕਲਾਵृਤਾਮ੍ । ਅਨ੍ਧਂ ਪਤਿਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੁਃਖਭਾਜਂ ਕृਸ਼ੋਦਰੀਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਤਲੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਤੇ ਛਾਲਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਕੇ ਪਤਲਾ ਪੇਟ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਰੁਵਾਚ - ਗਚ੍ਛਾਮੋऽਦ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਸੁਕਨ੍ਯਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਾਦਰਾਤ੍ । ਪ੍ਰਿਯਪੁਤ੍ਰੀਂ ਵਰਾਰੋਹੇ ਮੁਨਿਂ ਤਂ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਮ੍
ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਆਓ ਅੱਜ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੁਕੰਯਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਚੱਲੀਏ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਧੀ, ਸੋਹਣੀ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੁਨੀ ਜੋ ਪੱਕੇ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਃ ਕਾਮਿਨੀਂ ਸ਼ੋਕਸਂਕੁਲਾਮ੍ । ਜਗਾਮ ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਤ੍ਵਰਿਤਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਰਮਂ ਮੁਨੇਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ਰਯਾਤੀ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁਨੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਗਤ੍ਵਾऽऽਸ਼੍ਰਮਸਮੀਪੇ ਤੁ ਤਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ਮਹੀਪਤਿਃ । ਨਵਯੌਵਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੋਪਮਂ ਮੁਨਿਮ੍
ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਹੀਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵ ਪੁੱਤਰ ਵਰਗਾ ਵੇਖਿਆ।