ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਿਯੇ ਨਮੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿ ਵੇਦਮਾਤਃ ਸਰਸ੍ਵਤਿ । ਇਦਂ ਜਗਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸृष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍
'ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਤੂੰ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।'
ਪਾਸਿ ਤ੍ਵਮਿਦਮਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਤਥਾਤ੍ਸਿ ਲੋਕਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼ਾਨਾਂ ਜਨਨੀ ਤ੍ਵਂ ਸੁਸਮ੍ਮਤਾ
'ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਵਜੂਦ ਵਿੱਚ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਦੀ ਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ।'
ਬੁਦ੍ਧਿਦਾਸਿ ਤ੍ਵਮਜ੍ਞਾਨਾਂ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਾ ਸਦਾ । ਆਜ੍ਞਾ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਪੂਰ੍ਣਾ ਪੁਰੁषਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾ
'ਤੂੰ ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਧੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਆਗਿਆ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈਂ।'
ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਸਿ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਵਿਸ਼ਦਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਅਜ੍ਞਾਨਾਂ ਦੁਃਖਦਾ ਕਾਮਂ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਾਂ ਸੁਖਸਾਧਨਾ
'ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ; ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੁਖ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈਂ।'
ਸਿਦ੍ਧਿਦਾ ਯੋਗਿਨਾਮਮ੍ਬ ਜਯਦਾ ਕੀਰ੍ਤਿਦਾ ਪੁਨਃ । ਸ਼ਰਣਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਸ੍ਮਿ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤਾ
'ਤੂੰ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਮਾਂ, ਜਿੱਤ ਤੇ ਕੀਰਤੀ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆਸ਼ਰਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਅਚੰਭੇ ਵਿੱਚ ਪਈ ਹਾਂ।'
ਪਤਿਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯ ਮੇ ਮਾਤਰ੍ਮਗ੍ਨਾਸ੍ਮਿ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰੇ । ਦੇਵਾਭ੍ਯਾਂ ਚਰਿਤਂ ਕੂਟਂ ਕਂ ਵृਣੋਮਿ ਵਿਮੋਹਿਤਾ
'ਮੈਨੂੰ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਦਿਖਾ, ਮਾਂ, ਮੈਂ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਹਾਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਠੱਗੀ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪਾ ਰਹੀ ਕਿ ਕਿਸ ਨੂੰ ਚੁਣਾਂ।'
ਪਤਿਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੇ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਮੇ ਸਤੀਵ੍ਰਤਮ੍ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਾ ਤਦਾ ਦੇਵਾ ਤਥਾ ਤ੍ਰਿਪੁਰਸੁਨ੍ਦਰੀ
'ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਦਿਖਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਪਤਿਵਰਤਾ ਜਾਣ ਕੇ।' ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਸੁੰਦਰਿ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਈ।
ਹृਦਯੇऽਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦਾ ਜ੍ਞਾਨਂ ਦਦਾਵਾਸ਼ੁ ਸੁਖੋਦਯਮ੍ । ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਤੁਲ੍ਯਵਯੋਰੂਪਧਰਾਨ੍ਸਤੀ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੁਖ ਆਇਆ; ਉਹ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਇੱਕੋ ਉਮਰ ਤੇ ਰੂਪ ਵਾਲਿਆਂ ਬਾਰੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੱਤ ਵਾਲੀ...
ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤੁ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਵ੍ਰੇ ਬਾਲਾ ਸ੍ਵਕਂ ਪਤਿਮ੍ । ਵृਤੇऽਥ ਚ੍ਯਵਨੇ ਦੇਵੌ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟੌ ਤੌ ਬਭੂਵਤੁਃ
ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਸਤੀਧਰ੍ਮਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਸਮ੍ਪ੍ਰੀਤੌ ਦਦਤੁਰ੍ਵਰਮ੍ । ਭਗਵਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੌ ਤੌ ਸੁਰੌਤ੍ਤਮੌ
ਉਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਉੱਤਮ ਦੇਵਤਾ, ਮਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮੁਨਿਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਤਰਸਾ ਗਮਨਾਯੋਦ੍ਯਤਾਵੁਭੌ । ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਚ੍ਯਵਨੋ ਰੂਪਂ ਨੇਤ੍ਰੇ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਯੌਵਨਮ੍
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਤੁਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਮੁੜ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜਵਾਨੀ ਵਾਲਾ ਸੌੰਦਰ्य ਮੁੜ ਪਾ ਲਿਆ।
ਹृष੍ਟੋऽਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤੌ ਨਾਸਤ੍ਯਾਵਿਦਂ ਵਚਃ । ਉਪਕਾਰਃ ਕृਤੋऽਯਂ ਮੇ ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮੌ
ਵੱਡੀ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਚ੍ਯਵਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਨਾਸਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ, ਉੱਤਮ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਉਪਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।"
ਕਿਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸਂਸਾਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨੁਤ੍ਤਮੇ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਦੁਃਖਂ ਮੇऽਭਵਦਨ੍ਵਹਮ੍
"ਮੈਂ ਕੀ ਆਖਾਂ? ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਸੋਹਣੇ ਵਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਮਿਲੀ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ।"
ਅਨ੍ਧਸ੍ਯ ਚਾਤਿਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਭੋਗਹੀਨਸ੍ਯ ਕਾਨਨੇ । ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਨਯਨੇ ਦਤ੍ਤੇ ਯੌਵਨਂ ਰੂਪਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
"ਅੰਨ੍ਹਾ, ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ, ਸੁਖ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ—ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਅੱਖਾਂ, ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ।"
ਸਮ੍ਪਾਦਿਤਂ ਤਤਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦੁਪਕਰ੍ਤੁਮਹਂ ਬ੍ਰੁਵੇ । ਉਪਕਾਰਿਣਿ ਮਿਤ੍ਰੇ ਯੋ ਨੋਪਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਥਞ੍ਚਨ
"ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਉਪਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ।"
ਤਂ ਧਿਗਸ੍ਤੁ ਨਰਂ ਦੇਵੌ ਭਵੇਚ੍ਚ ऋਣਵਾਨ੍ਭੁਵਿ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਾਂ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਦਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
"ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਮਨੁੱਖ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਧਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕ਼ਰਜ਼ੀ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁਝ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।"
ਆਤ੍ਮਨੋ ऋਣਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਦੇਵੇਸ਼ੌ ਨੂਤਨਸ੍ਯ ਚ । ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਂ ਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਦਲਭ੍ਯਂ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
"ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਕ਼ਰਜ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮੰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵਾਂਗਾ—even ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੇ।"
ਬ੍ਰੁਵਾਥਾਂ ਵਾਂ ਮਨੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਪ੍ਰੀਤੋऽਸ੍ਮਿ ਸੁਕृਤੇਨ ਵਾਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੌ ਤੁ ਮੁਨੇਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
"ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਆਖੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਕਰਤੂਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ।" ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤਮੂਚਤੁਰ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸੁਕਨ੍ਯਾਸਹਿਤਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਮੁਨੇ ਪਿਤੁਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਨੋ ਮਨਸੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਸੁਕੰਯਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਮੁਨੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਮਨ ਦੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।"
ਉਤ੍ਕਣ੍ਠਾ ਸੋਮਪਾਨਸ੍ਯ ਵਰ੍ਤਤੇ ਨੌ ਸੁਰੈਃ ਸਹ । ਭਿषਜਾਵਿਤਿ ਦੇਵੇਨ ਨਿषਿਦ੍ਧੌ ਚਮਸਗ੍ਰਹੇ
"ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਹੈ, ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਰ ਡਾਕਟਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸੋਮਾ ਦਾ ਕਟੋਰਾ ਲੈਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਹੈ।"
ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਵਿਤਤੇ ਯਜ੍ਞੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕਨਕਾਚਲੇ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਯਦਿ ਸ਼ਕ੍ਤੋऽਸਿ ਤਾਪਸ
"ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਤੇ ਯਜਨ ਕੀਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ।"
ਕਾਰ੍ਯਮੇਤਦ੍ਧਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਨੌ ਸੁਸਮ੍ਮਤਮ੍ । ਏਤਦ੍ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕੁਰੁ ਵਾਂ ਸੋਮਪਾਯਿਨੌ
"ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਇਹੀ ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਪਸੰਦ ਹੈ। ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਮਰਥ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾ ਦੋ।"
ਪਿਪਾਸਾਸ੍ਤਿ ਸੁਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਪਾ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸਮੁਪਯਾਸ੍ਯਤਿ । ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਤੁ ਤਯੋਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਮृਦੁ
"ਸਾਡੀ ਪਿਆਸ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਮਿਲਦੀ; ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।" ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਰਮ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ:
ਯਦਹਂ ਰੂਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਵਯਸਾ ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਕृਤੋ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਵृਦ੍ਧਃ ਸਨ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਿਤਿ
"ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਜਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।"
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੁਵਾਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਹਂ ਸੋਮਪਾਯਿਨੌ । ਮਿषਤੋ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍
"ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ; ਇਹ ਮੈਂ ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ।"
ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਵਿਤਤੇ ਯਜ੍ਞੇ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੇਰਮਿਤਦ੍ਯੁਤੇਃ । ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚੋ ਹृष੍ਟੌ ਤੌ ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮਤੁਃ
"ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਸ਼ਰਯਾਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਬੇਹੱਦ ਹੈ, ਯਜਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ..." ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਤਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਜਗਾਮਾਸ਼੍ਰਮਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਚ੍ਯਵਨੇਸ਼੍ਵਿਨੋਃ ਕृਤੇ ਸੋਮਪਾਨਾਧਿਕਾਰਤ੍ਵਚੇष੍ਟਾਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਜਨਮੇਜਯ ਉਵਾਚ - ਚ੍ਯਵਨੇਨ ਕਥਂ ਵੈਦ੍ਯੌ ਤੌ ਕृਤੌ ਸੋਮਪਾਯਿਨੌ । ਵਚਨਂ ਚ ਕਥਂ ਸਤ੍ਯਂ ਜਾਤਂ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਵੈਦਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਕਿਵੇਂ ਦਿੱਤੀ? ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਵਚਨ ਕਿਵੇਂ ਸਚ ਹੋਇਆ?
ਮਾਨੁषਸ੍ਯ ਬਲਂ ਕੀਦृਗ੍ਦੇਵਰਾਜਬਲਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਨਿषਿਦ੍ਧੌ ਭਿषਜੌ ਤੇਨ ਕृਤੌ ਤੌ ਸੋਮਪਾਯਿਨੌ
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵੈਦਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਧਰ੍ਮਨਿष੍ਠ ਤਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਵਦ ਪ੍ਰਭੋ । ਚਰਿਤਂ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਸ਼੍ਰੋਤੁਕਾਮੋऽਸ੍ਮਿ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਅਜਬ ਕਹਾਣੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ। ਮੈਂ ਚ੍ਯਵਨ ਦੇ ਕਰਤਬ ਅੱਜ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।