ਸ੍ਤੁਤ੍ਯਾਲਂ ਤਵ ਚਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੁਲੋਚਨੇ । ਪਿਤਾ ਕਸ੍ਤੇ ਪਤਿਃ ਕ੍ਵਾਸੌ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਸ੍ਤਿ ਸਾਦਰਮ੍
ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਪਰ ਸੱਚ ਦੱਸ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ: ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਕੌਣ ਹੈ, ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਤਯੋਰਿਤਿ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਕਨ੍ਯਾਤਿਸੁਨ੍ਦਰੀ । ਤਾਵੁਵਾਚ ਤ੍ਰਪਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੀ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਾ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ - ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਰਾਜਕੁੜੀ, ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੇਵ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਤਨਯਾਂ ਮਾਂ ਵਾਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਮੁਨੇਰਿਹ । ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਸਤੀਂ ਕਾਨ੍ਤਾਂ ਪਿਤ੍ਰਾ ਦਤ੍ਤਾਂ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਯਾਤਿ ਦੀ ਧੀ, ਇੱਥੇ ਚ੍ਯਵਨ ਮੁਨੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ, ਪਿਆਰ ਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲੀ ਜਾਣੋ।
ਪਤਿਰਨ੍ਧੋऽਸ੍ਤਿ ਮੇ ਦੇਵੌ ਵृਦ੍ਧਸ਼੍ਚਾਤੀਵ ਤਾਪਸਃ । ਤਸ੍ਯ ਸੇਵਾਮਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਕਰੋਮਿ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਸਾ
ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਹੇ ਦੇਵੋ, ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਕੌ ਯੁਵਾਂ ਕਿਮਿਹਾਯਾਤੌ ਪਤਿਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਚਾਸ਼੍ਰਮੇ । ਤਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਪ੍ਰਕੁਰੁਤਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਚਾਦ੍ਯ ਪਾਵਨਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹੋ? ਤੁਹਾਡਾ ਪਤੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਆਜ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਰੀਤਿ-ਰਿਵਾਜ਼ ਅਦਾ ਕਰੋ।
ਤਦਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚੋ ਦਸ੍ਰਾਵੂਚਤੁਸ੍ਤਾਂ ਨਰਾਧਿਪ । ਕਥਂ ਤ੍ਵਮਪਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਪਿਤਾ ਦਤ੍ਤਾ ਤਪਸ੍ਵਿਨੇ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਕਿਵੇਂ, ਸੁਭਾਗੀਏ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ?"
ਭ੍ਰਾਜਸੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਵਨੋਦ੍ਦੇਸ਼ੇ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸੌਦਾਮਿਨੀ ਯਥਾ । ਨ ਦੇਵੇष੍ਵਪਿ ਤੁਲ੍ਯਾ ਹਿ ਤਵ ਦृष੍ਟਾਸ੍ਤਿ ਭਾਮਿਨਿ
ਤੂੰ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ। ਸੋਹਣੀਏ, ਤੇਰੀ ਸੋਭਾ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਂ ਦਿਵ੍ਯਾਮ੍ਬਰਯੋਗ੍ਯਾਸਿ ਸ਼ੋਭਸੇ ਨਾਜਿਨੈਰ੍ਵृਤਾ । ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਨੀਲਾਲਕਵਰੂਥਿਨੀ
ਤੂੰ ਰੱਈ ਦੀਆਂ ਪੋਸ਼ਾਕਾਂ ਪਾਉਣ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਜੰਗਲੀ ਚਮੜੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਹਰ ਗਹਣੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਨੀਲ ਰੰਗ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ।
ਅਹੋ ਵਿਧੇਰ੍ਦੁष੍ਕਲਿਤਂ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਂ ਯਦਤ੍ਰ ਰਮ੍ਭੋਰੁ ਵਨੇ ਵਿषੀਦਸਿ । ਵਿਸ਼ਾਲਨੇਤ੍ਰੇऽਨ੍ਧਮਿਮਂ ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਿਯੇ ਮੁਨਿਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਜਰਾਤੁਰਂ ਭृਸ਼ਮ੍
ਹਾਏ, ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ, ਕੇਲੇ ਵਾਂਗ ਲੰਬੀਆਂ ਤੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਹੋਈ ਹੈਂ। ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਤੈਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਇਕ ਅੰਨ੍ਹਾ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਿਸ਼ੀ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਵृਥਾ ਵ੍ਰਤਸ੍ਤੇਨ ਭृਸ਼ਂ ਨ ਸ਼ੋਭਸੇ ਨਵਂ ਵਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੁਨृਤ੍ਯਪਣ੍ਡਿਤੇ । ਮਨੋਭਵੇਨਾਸ਼ੁ ਸ਼ਰਾਃ ਸੁਸਨ੍ਧਿਤਾਃ ਪਤਨ੍ਤਿ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਪਤਿਰੀਦृਸ਼ਸ੍ਤਵ
ਤੇਰਾ ਵਰਤ ਵਿਅਰਥ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਨੌਜਵਾਨੀ ਤੇ ਨਚਣ ਦੀ ਕਲਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਵੀ ਚਮਕਦੀ ਨਹੀਂ। ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਤੀਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਕਿਸ ਉੱਤੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਐਸਾ ਹੈ?
ਤ੍ਵਮਨ੍ਧਭਾਰ੍ਯਾ ਨਵਯੌਵਨਾਨ੍ਵਿਤਾ ਕृਤਾਸਿ ਧਾਤ੍ਰਾ ਨਨੁ ਮਨ੍ਦਬੁਦ੍ਧਿਨਾ । ਨ ਚੈਨਮਰ੍ਹਸ੍ਯਸਿਤਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣੇ ਪਤਿਂ ਤ੍ਵਮਨ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਚਾਰੁਲੋਚਨੇ
ਤੂੰ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਹੋ ਕੇ, ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬੇਅਕਲ ਹੋਵੇ। ਲੰਬੀਆਂ ਕਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਤੂੰ ਐਸੇ ਪਤੀ ਦੀ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ; ਹੋਰ ਪਤੀ ਚੁਣ ਲੈ, ਸੋਹਣੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ।
ਵृਥੈਵ ਤੇ ਜੀਵਿਤਮਮ੍ਬੁਜੇਕ੍ਸ਼ਣੇ ਪਤਿਂ ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੁਨਿਂ ਗਤੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਵਨੇ ਨਿਵਾਸਂ ਚ ਤਥਾਜਿਨਾਮ੍ਬਰ- ਪ੍ਰਧਾਰਣਂ ਯੋਗ੍ਯਤਰਂ ਨ ਮਨ੍ਮਹੇ
ਤੇਰਾ ਜੀਵਨ ਵਿਅਰਥ ਹੈ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜੀ ਰਿਸ਼ੀ ਪਤੀ ਮਿਲਿਆ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਚਮੜੇ ਪਾਉਣਾ—ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਮੇਰਾ ਮਨਦਾ ਹੈ।
ਅਤੋऽਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗ੍ਯੁਭਯੋਸ੍ਤ੍ਵਮੇਕਂ ਵਰਂ ਕੁਰੁषਾਵਹਿਤਾ ਸੁਲੋਚਨੇ । ਕਿਂ ਯੌਵਨਂ ਮਾਨਿਨਿ ਸਙ੍ਕਰੋषਿ ਵृਥਾ ਮੁਨਿਂ ਸੁਨ੍ਦਰਿ ਸੇਵਮਾਨਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਨਿਰਮਲ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਸਾਡਾ ਇੱਕ ਚੁਣ ਲੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ। ਮਾਣੀਏ, ਤੂੰ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿਅਰਥ ਕਿਉਂ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਇਕ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਕੇ, ਸੋਹਣੀਏ?
ਕਿਂ ਸੇਵਸੇ ਭਾਗ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਂ ਤਂ ਸਮੁਜ੍ਝਿਤਂ ਪੋषਣਰਕ੍ਸ਼ਣਾਭ੍ਯਾਮ੍ । ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਂ ਸਰ੍ਵਸੁਖਾਪਵਰ੍ਜਿਤਂ ਭਜਾਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗ੍ਯੁਭਯੋਸ੍ਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਤੂੰ ਉਸ ਅਭਾਗੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਿਉਂ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਪਾਲਣ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ? ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੋ ਹਰ ਸੁਖ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਇੱਕ ਚੁਣ ਲੈ, ਨਿਰਮਲ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀਏ।
ਤ੍ਵਂ ਨਨ੍ਦਨੇ ਚੈਤ੍ਰਰਥੇ ਵਨੇ ਚ ਕੁਰੁष੍ਵ ਕਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਵਿਹਾਰਮ੍ । ਅਨ੍ਧੇਨ ਵृਦ੍ਧੇਨ ਕਥਂ ਹਿ ਕਾਲਂ ਵਿਨੇष੍ਯਸੇ ਮਾਨਿਨਿ ਮਾਨਹੀਨਮ੍
ਨੰਦਨ ਜਾਂ ਚੈਤਰਰਥ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਸ-ਵਿਹਾਰ ਕਰ। ਅੰਨ੍ਹੇ ਤੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਨਾਲ, ਮਾਣੀਏ, ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਮਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰੇਗੀ, ਜੋ ਮਾਣ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੈ?
ਭੂਪਾਤ੍ਮਜਾ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਾ ਚ ਜਾਨਾਸਿ ਸਂਸਾਰਵਿਹਾਰਭਾਵਮ੍ । ਭਾਗ੍ਯੇਨ ਹੀਨਾ ਵਿਜਨੇ ਵਨੇऽਤ੍ਰ ਕਾਲਂ ਕਥਂ ਵਾਹਯਸੇ ਵृਥਾ ਚ
ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਸ-ਵਿਹਾਰ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ। ਭਾਗ ਤੋਂ ਵੰਜੀ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਸੁੰਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਮਾਂ ਵਿਅਰਥ ਗੁਜ਼ਾਰਦੀ ਹੈਂ?
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਜਸ੍ਵ ਪਿਕਭਾषਿਣਿ ਚਾਰੁਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਏਵਂ ਦ੍ਵਯੋਸ੍ਤਵ ਸੁਖਾਯ ਵਿਸ਼ਾਲਨੇਤ੍ਰੇ । ਦੇਵਾਲਯੁषੇ ਚ ਕृਸ਼ੋਦਰਿ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭੋਗਾਨ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਂ ਜਰਠਮਾਸ਼ੁ ਨृਪੇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਤ੍ਰਿ
ਇਸ ਲਈ, ਕੋਕਿਲ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀਏ, ਸਾਡਾ ਇੱਕ ਚੁਣ ਲੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ। ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਸ-ਵਿਹਾਰ ਕਰ; ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ।
ਕਿਂ ਤੇ ਸੁਖਂ ਚਾਤ੍ਰ ਵਨੇ ਸੁਕੇਸ਼ਿ ਵृਦ੍ਧੇਨ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਿਜਨੇ ਮृਗਾਕ੍ਸ਼ਿ । ਸੇਵਾ ਤਥਾਨ੍ਧਸ੍ਯ ਨਵਂ ਵਯਸ਼੍ਚ ਕਿਂ ਤੇ ਮਤਂ ਭੂਪਤਿਪੁਤ੍ਰਿ ਦੁਃਖਮ੍
ਸੋਹਣੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਨਾਲ, ਸੁੰਨੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਸੁਖ ਹੈ, ਮ੍ਰਿਗ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ? ਅੰਨ੍ਹੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਤੇਰੀ ਨੌਜਵਾਨੀ—ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀਏ, ਇਹ ਦੁੱਖ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ?
ਸ਼ਸ਼ਿਮੁਖਿ ਤ੍ਵਮਤੀਵ ਸੁਕੋਮਲਾ ਫਲਜਲਾਹਰਣਂ ਤਵ ਨੋਚਿਤਮ੍
ਚੰਦ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੀਏ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਨਰਮ ਹੈਂ; ਫਲ ਤੇ ਪਾਣੀ ਲਿਆਉਣਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਚ੍ਯਵਨਦ੍ਵਾਰਾ ਸੋਮਪਾਨਾਯ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਤਯੋਸ੍ਤਦ੍ਭਾषਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵੇਪਮਾਨਾ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਾ । ਧੈਰ੍ਯਮਾਲਮ੍ਬ੍ਯ ਤੌ ਤਤ੍ਰ ਬਭਾषੇ ਮਿਤਭਾषਿਣੀ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਕੰਬ ਗਈ; ਹੌਸਲਾ ਜੁਟਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ।
ਦੇਵੌ ਵਾਂ ਰਵਿਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੌ ਸੁਰਸਮ੍ਮਤੌ । ਸਤੀਂ ਮਾਂ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਾਂ ਚ ਨੈਵਂ ਵਦਿਤੁਮਰ੍ਹਥਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਹੋ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰਯੋਗ ਹੋ। ਮੈਂ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਸਤੀ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਆਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪਿਤ੍ਰਾ ਦਤ੍ਤਾ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੌ ਮੁਨਯੇ ਯੋਗਧਰ੍ਮਿਣੇ । ਕਥਂ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਤਂ ਮਾਰ੍ਗਂ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀਗਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਯੋਗ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਰਾਹ ਤੇ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਚਲ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨੇ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ?
ਦ੍ਰष੍ਟਾਯਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਦਿਵਾਕਰਃ । ਕਸ਼੍ਯਪਾਚ੍ਚੈਵ ਸਮ੍ਭੂਤੋ ਨੈਵਂ ਭਾषਿਤੁਮਰ੍ਹਥਃ
ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਉਲਾਦ, ਸੂਰਜ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਗਵਾਹ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਕੁਲਕਨ੍ਯਾ ਪਤਿਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਥਮਨ੍ਯਂ ਭਜੇਨ੍ਨਰਮ੍ । ਅਸਾਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਹਿ ਸਂਸਾਰੇ ਜਾਨਨ੍ਤੌ ਧਰ੍ਮਨਿਰ੍ਣਯਮ੍
ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਘਰ ਦੀ ਕੁੜੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਰਦ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚੁਣ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਇਸ ਫੋਕੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਧਰਮ ਦੀ ਸਚਾਈ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
ਯਥੇਚ੍ਛਂ ਗਚ੍ਛਤਂ ਦੇਵੌ ਸ਼ਾਪਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਾਨਘੌ । ਸੁਕਨ੍ਯਾਹਂ ਚ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੇਃ ਪਤਿਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਾ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਓ, ਦੇਵਤਿਆਂ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵਾਂਗੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵੋ। ਮੈਂ ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੁਕੰਯਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤਿ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਨਾਸਤ੍ਯੌ ਵਿਸ੍ਮਿਤੌ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਤਾਵਬ੍ਰੂਤਾਂ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵੇਨਾਂ ਸ਼ਙ੍ਕਮਾਨੌ ਭਯਂ ਮੁਨੇਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ - ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਸਤਿਆ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ; ਉਹ ਮੁਨੀ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ।
ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੌ ਤੇ ਧਰ੍ਮੇਣ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ । ਵਰਂ ਵਰਯ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਦਾਸ੍ਯਾਵਃ ਸ਼੍ਰੇਯਸੇ ਤਵ
ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀਏ; ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੀ ਦੇਵਾਂਗੇ।
ਜਾਨੀਹਿ ਪ੍ਰਮਦੇ ਨੂਨਂ ਆਵਾਂ ਦੇਵਭਿषਗ੍ਵਰੌ । ਯੁਵਾਨਂ ਰੂਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਯਾਵਃ ਪਤਿਂ ਤਵ
ਕੁੜੀਏ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵੈਦ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਯਾਣਾਮਸ੍ਮਾਕਂ ਪਤਿਮੇਕਤਮਂ ਵृਣੁ । ਸਮਾਨਰੂਪਦੇਹਾਨਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਚਾਤੁਰ੍ਯਪਣ੍ਡਿਤੇ
ਫਿਰ, ਸਾਡੇ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚੋਂ, ਇੱਕ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਹੁਨਰ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ।
ਸਾ ਤਰ੍ਯੋਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਸ੍ਵਪਤਿਂ ਤਦਾ । ਗਤ੍ਵੋਵਾਚ ਤਯੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਾਭ੍ਯਾਮੁਕ੍ਤਂ ਯਦਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਉਹ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਗਈ; ਉਸ ਨੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਉਹ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਹੀ ਸੀ।