ਗृਹੀਤਮੁਖਵਾਸਂ ਤਂ ਸਂਵੇਸ਼੍ਯ ਚ ਸ਼ੁਭਾਸਨੇ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾऽऽਜ੍ਞਾਂ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਚਕਾਰ ਸਾਧਨਂ ਤਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਤਾਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਫਲਾਹਾਰਂ ਸ੍ਵਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪ੍ਰਣਯੋਪੇਤਾ ਕਿਮਾਜ੍ਞਾਪਯਸੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਫਲ ਖਾ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ?'
ਪਾਦਸਂਵਾਹਨਂ ਤੇऽਦ੍ਯ ਕਰੋਮਿ ਯਦਿ ਮਨ੍ਯਸੇ । ਏਵਂ ਸੇਵਾਪਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬਭੂਵ ਪਤਿਤਤ੍ਪਰਾ
'ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰ ਮਲ ਦਵਾਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ?' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਗਈ।
ਸਾਯਂ ਹੋਮਾਵਸਾਨੇ ਸਾ ਫਲਾਨ੍ਯਾਹृਤ੍ਯ ਸੁਨ੍ਦਰੀ । ਅਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਮੁਨਯੇ ਸ੍ਵਾਦੂਨਿ ਚ ਮृਦੂਨਿ ਚ
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਹੋਮ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੋਹਣੀ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਨਰਮ ਫਲ ਲੈ ਕੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਤਤਃ ਸ਼ੇषਾਣਿ ਬੁਭੁਜੇ ਪ੍ਰੇਮਯੁਕ੍ਤਾ ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ । ਸੁਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਯਯਾਮਾਸ ਤਂ ਮੁਦਾ
ਫਿਰ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਨੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਇਆ, ਤੇ ਨਰਮ ਬਿਸਤਰਾ ਬਿਛਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ।
ਸੁਪ੍ਤੇ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਿਯੇ ਕਾਨ੍ਤਾ ਪਦਸਂਵਾਹਨਂ ਤਦਾ । ਚਕਾਰ ਪृਚ੍ਛਤੀ ਧਰ੍ਮਂ ਕੁਲਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਕृਸ਼ੋਦਰੀ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਸੌ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਨੇ ਪੈਰ ਮਲਦੇ ਹੋਏ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਪਾਦਸਂਵਾਹਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਸ਼ਿ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਾ । ਨਿਦ੍ਰਿਤਂ ਚ ਮੁਨਿਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸੁष੍ਵਾਪ ਚਰਣਾਨ੍ਤਿਕੇ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੈਰ ਮਲ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਉਹ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਸੁੱਤਾ ਵੇਖਿਆ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੁਚੌ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਾਲਵृਨ੍ਤੇਨ ਭਾਮਿਨੀ । ਕੁਰ੍ਵਾਣਾ ਸ਼ੀਤਲਂ ਵਾਯੁਂ ਸਿषੇਵੇ ਸ੍ਵਪਤਿਂ ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਸੋਹਣੀ ਨੇ ਤਾਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਨਾਲ ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪੱਖਾ ਕੀਤਾ।
ਹੇਮਨ੍ਤੇ ਕਾष੍ਠਸਮ੍ਭਾਰਂ ਕृਤ੍ਵਾਗ੍ਨਿਜ੍ਵਲਨਂ ਪੁਰਃ । ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤਥਾਪृਚ੍ਛਤ੍ਸੁਖਂ ਤੇऽਸ੍ਤੀਤਿ ਚਾਸਕृਤ੍
ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨੇ ਲੱਕੜ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਕੇ ਅੱਗ ਜਲਾਈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਆਰਾਮ ਵਿਚ ਹੋ?'
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਚੋਤ੍ਥਾਯ ਜਲਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਮ੍ । ਸਮਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ੌਚਾਰ੍ਥਂ ਸਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਬ੍ਰਹਮ ਮੁਹੂਰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਉਠੀ, ਪਾਣੀ, ਬਰਤਨ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਲੈ ਆਈ, ਤੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ।
ਸ੍ਥਾਨਾਦ੍ਦੂਰੇ ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਦੂਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਿਰਾਭਵਤ੍ । ਕृਤਸ਼ੌਚਂ ਪਤਿਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਗਤ੍ਵਾ ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਂ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖ ਕੇ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਖੜਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਪਤੀ ਨੇ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਕਰ ਲਈ, ਉਹ ਨੇ ਮੁੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆ।
ਆਨੀਯਾਸ਼੍ਰਮਮਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਚੋਪਵੇਸ਼੍ਯਾਸਨੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਮृਜ੍ਜਲਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਪਾਦਾਵਸ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਚਿੰਤਾ ਦੇ, ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮ ਲਿਆ ਕੇ ਚੰਗੀ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੈਰ ਧੋਏ ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾऽऽਚਮਨਪਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਮਾਹਰਤ੍ । ਸਮਰ੍ਪ੍ਯ ਦਨ੍ਤਕਾष੍ਠਂ ਚ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਨृਪਨਨ੍ਦਿਨੀ
ਉਹ ਨੇ ਆਚਮਨ ਲਈ ਬਰਤਨ ਦਿੱਤਾ, ਦੰਦ ਮੰਜਣ ਲਈ ਲੱਕੜ ਲਿਆ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਗਿਆ ਸੀ, ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਚਕਾਰੋष੍ਣਂ ਜਲਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸਮਾਨੀਤਂ ਸੁਪਾਵਨਮ੍ । ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਜਲਮਾਹृਤ੍ਯ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਪ੍ਰਣਯਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਨੇ ਸਾਫ਼ ਤੇ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਲਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਕਿਮਾਜ੍ਞਾਪਯਸੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਕृਤਂ ਵੈ ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਮ੍ । ਉष੍ਣੋਦਕਂ ਸੁਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਕੁਰੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਨ੍ਤ੍ਰਕਮ੍
'ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ? ਦੰਦ ਮੰਜਣ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਚੰਗਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਹੈ—ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ।'
ਵਰ੍ਤਤੇ ਹੋਮਕਾਲੋऽਯਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾ ਪੂਰ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ । ਵਿਧਿਵਦ੍ਹਵਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਤਾਪੂਜਨਂ ਕੁਰੁ
'ਹੁਣ ਹੋਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਹਿਲੀ ਸੰਧਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ। ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਧੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।'
ਏਵਂ ਕਨ੍ਯਾ ਪਤਿਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤਪਸ੍ਵਿਨਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ । ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਰ੍ਯਚਰਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤਪਸਾ ਨਿਯਮੇਨ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਇਕ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਪਤੀ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਤਪ ਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਅਗ੍ਨੀਨਾਮਤਿਥੀਨਾਂ ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਕੁਰ੍ਵਤੀ ਸਦਾ । ਆਰਾਧਯਾਮਾਸ ਮੁਦਾ ਚ੍ਯਵਨਂ ਸਾ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚ੍ਯਵਨ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੀ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੁਭਾਗਾ ਸੀ।
ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਦਥ ਕਾਲੇ ਤੁ ਰਵਿਜਾਵਸ਼੍ਵਿਨਾਵੁਭੌ । ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਾਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨੌ ਸਮਗਤੌ
ਇਕ ਵਾਰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਚ੍ਯਵਨ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਆਏ।
ਜਲੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਂ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੀਂ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀਂ ਰਵਿਪੁਤ੍ਰਾਵਪਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਜਲ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸੋਹਣੇ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ; ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਕਨ੍ਯਾਭਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਚਾਨ੍ਤਿਕਮਾਦਰਾਤ੍ । ਊਚਤੁਃ ਸਮਭਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯ ਨਾਸਤ੍ਯਾਵਤਿਮੋਹਿਤੌ
ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦਾਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਏ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਿष੍ਠ ਵਰਾਰੋਹੇ ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤ੍ਵਾਂ ਗਜਗਾਮਿਨਿ । ਆਵਾਂ ਦੇਵਸੁਤੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਤ੍ਯਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਸੋਹਣੀਏ, ਇਕ ਪਲ ਰੁਕ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਕੁਝ ਪੁੱਛ ਸਕੀਏ; ਅਸੀਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਆਏ ਹਾਂ—ਸੱਚ ਦੱਸ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ।
ਪੁਤ੍ਰੀ ਕਸ੍ਯ ਪਤਿਃ ਕਸ੍ਤੇ ਕਥਮੁਦ੍ਯਾਨਮਾਗਤਾ । ਏਕਾਕਿਨੀ ਤਡਾਗੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਚਾਰੁਲੋਚਨੇ
ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ? ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਕੌਣ ਹੈ? ਤੂੰ ਇਸ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਆਈ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਇਕੱਲੀ ਇਸ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ?
ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਸ਼੍ਰੀਰਿਵਾਭਾਸਿ ਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਕਮਲਲੋਚਨੇ । ਇਚ੍ਛਾਮਸ੍ਤੁ ਵਯਂ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਕਮਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਸੋਭਾ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਸੱਚ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ—ਸੋਹਣੀਏ, ਸੱਚ ਦੱਸ।
ਕੋਮਲੌ ਚਰਣੌ ਕਾਨ੍ਤੇ ਸ੍ਥਿਤੌ ਭੂਮਾਵਨਾਵृਤੌ । ਹृਦਾਯੇ ਕੁਰੁਤਃ ਪੀਡਾਂ ਚਲਨ੍ਤੌ ਚਲਲੋਚਨੇ
ਸੋਹਣੀਏ, ਤੇਰੇ ਨਰਮ ਪੈਰ, ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਨੰਗੇ ਰੱਖੇ ਹਨ; ਜਦ ਤੂੰ ਚੱਲਦੀ ਹੈਂ, ਚਲਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਦਰਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਮਾਨਾਰ੍ਹਾਸਿ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗਿ ਕਥਂ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਵ੍ਰਜਸ੍ਯਦਃ । ਅਨਾਵृਤਾਤ੍ਰ ਵਿਪਿਨੇ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਗਮਨਂ ਤਵ
ਪਤਲੀ ਦੇਹ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਅਕਾਸ਼ੀ ਰਥ 'ਚ ਚਲਣ ਯੋਗ ਹੈਂ—ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ, ਨੰਗੀ, ਕਿਉਂ ਆਈ ਹੈਂ? ਤੇਰਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ?
ਦਾਸੀਸ਼ਤਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਕਥਂ ਚ ਤ੍ਵਂ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਾ । ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ੍ਯਪ੍ਸਰਾ ਵਾਸਿ ਵਦ ਸਤ੍ਯਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਸੈਂਕੜੇ ਦਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਇਕੱਲੀ ਕਿਵੇਂ ਬਾਹਰ ਆਈ? ਕੀ ਤੂੰ ਰਾਜਕੁੜੀ ਹੈਂ ਜਾਂ ਅਪਸਰਾ? ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਸੱਚ ਦੱਸ।
ਧਨ੍ਯਾ ਮਾਤਾ ਯਤੋ ਜਾਤਾ ਧਨ੍ਯੋऽਸੌ ਜਨਕਸ੍ਤਵ । ਵਕ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਾਂ ਨੈਵ ਸ਼ਕ੍ਤੌ ਚ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਭਾਗ੍ਯਂ ਤਵਾਨਘੇ
ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਮਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਧੰਨ ਹੈ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ; ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦਾ ਭਾਗ ਅਸੀਂ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ੀਏ।
ਦੇਵਲਿਕਾਧਿਕਾ ਭੂਮਿਰਿਯਂ ਚੈਵ ਸੁਲੋਚਨੇ । ਪ੍ਰਚਲਂਸ਼੍ਚਰਣਸ੍ਤੇऽਦ੍ਯ ਸਮ੍ਪਾਵਯਤਿ ਭੂਤਲਮ੍
ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਅੱਜ ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇਵਲੋਕ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਚਲਦੇ ਪੈਰ ਇਸ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮृਗਾਃ ਕਾਮਂ ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਵੈ ਵਨੇ । ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭੂਰਿਯਂ ਚਾਤਿਪਾਵਨਾ
ਵਣ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਹਿਰਣ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬੜੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਪੰਛੀ ਵੀ; ਇਹ ਧਰਤੀ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।