ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਮੁਨਿਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਾਰ੍ਗਵੋऽਭਵਤ੍ । ਪਾਰਿਬਰ੍ਹਂ ਨ ਜਗ੍ਰਾਹ ਦੀਯਮਾਨਂ ਨृਪੇਣ ਹ
ਕੰਨਿਆ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੇ, ਭਾਰਗਵ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਤੋਹਫੇ ਉਸ ਨੇ ਨਹੀਂ ਲਏ।
ਕਨ੍ਯਾਮੇਵਾਗ੍ਰਹੀਤ੍ਕਾਮਂ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਰ੍ਥਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਨੌ ਜਾਤਂ ਸੈਨਿਕਾਨਾਂ ਸੁਖਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਾ ਲਈ ਕੇਵਲ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਹੀ ਲਿਆ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ; ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੈਨਿਕ ਵੀ ਆਨੰਦਤ ਹੋ ਗਏ।
ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾਹ੍ਲਾਦਃ ਸਞ੍ਜਾਤਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਪਿ । ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਯਦਾ ਰਾਜਾ ਗਮਨਾਯ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਮਤਿਂ ਚਕਾਰ ਤਵਙ੍ਗੀ ਤਦੋਵਾਚ ਨृਪਂ ਸੁਤਾ । ਸੁਕਨ੍ਯੋਵਾਚ - ਗृਹਾਣ ਮਮ ਵਾਸਾਂਸਿ ਭੂषਣਾਨਿ ਚ ਮੇ ਪਿਤਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਨੇ ਮਨ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਕੰਨਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ— 'ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਲੈ ਲੋ।'
ਵਲ੍ਕਲਂ ਪਰਿਧਾਨਾਯ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਜਿਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵੇषਂ ਤੁ ਮੁਨਿਪਤ੍ਨੀਨਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਪਸਿ ਸੇਵਨਮ੍
'ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਲਈ ਛਾਲ ਦੀ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਦੇਵੋ; ਮੈਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਤਪ ਕਰਾਂਗੀ।'
ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਥਾ ਤਾਤ ਯਥਾ ਤੇ ਕੀਰ੍ਤਿਰਚ੍ਯੁਤਾ । ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਭੁਵਃ ਪृष੍ਠੇ ਤਥਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਰਸਾਤਲੇ
'ਮੈਂ ਐਸਾ ਕਰਾਂਗੀ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਕਿ ਤੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਣੀ ਰਹੇ।'
ਪਰਲੋਕਸੁਖਾਯਾਹਂ ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਧਾਯ ਚ ਵृਦ੍ਧਾਯ ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਯੁਵਤੀਂ ਤੁ ਮਾਮ੍
'ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਮੈਂ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂਗੀ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਹਾਂ, ਇਕ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ—'
ਚਿਨ੍ਤਾ ਤ੍ਵਯਾ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸ਼ੀਲਨਾਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭਵਾ । ਅਰੁਨ੍ਧਤੀ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀ ਯਥਾ ਭੁਵਿ
'ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਅਰੁੰਧਤੀ ਵਾਂਗ ਹੋਵਾਂਗੀ।'
ਤਥੈਵਾਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ । ਅਨਸੂਯਾ ਯਥਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਭਾਰ੍ਯਾਤ੍ਰੇਃ ਪ੍ਰਥਿਤਾ ਭੁਵਿ
'ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੋਵਾਂਗੀ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਅਤਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤਨੀ ਅਨਸੂਯਾ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਾਧਵੀ ਹੋਵਾਂਗੀ।'
ਤਥੈਵਾਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰੀ ਕੀਰ੍ਤਿਕਰੀ ਤਵ । ਸੁਕਨ੍ਯਾਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਪਰਮਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
'ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਧੀ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਵਧਾਵਾਂਗੀ।' ਸੁਕੰਨਿਆ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੋ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸੀ—
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਜਿਨਂ ਰੁਰੋਦਾਸ਼ੁ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਾਂ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀਮ੍ । ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੂषਣਵਾਸਾਂਸਿ ਮੁਨਿਵੇषਧਰਾਂ ਸੁਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵੇਖ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਰੋ ਪਿਆ; ਆਪਣੀ ਧੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਕੱਪੜੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ।
ਵਿਵਰ੍ਣਵਦਨੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ । ਰਾਜ੍ਞ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸੁਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਲ੍ਕਲਾਜਿਨਧਾਰਿਣੀਮ੍
ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਹੀ ਖੜਾ ਰਿਹਾ, ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਫਿੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਛਾਲ ਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ।
ਰੁਰੁਦੁਰ੍ਭृਸ਼ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਾ ਵੇਪਮਾਨਾ ਇਵਾਭਵਨ੍ । ਤਾਮਾਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਮਹੀਪਾਲੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ । ਯਯੌ ਸ੍ਵਨਗਰਂ ਰਾਜਨ੍ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਸ਼ੁਚਾਰ੍ਪਿਤਾਮ੍
ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਛਾਲ ਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਗਹਿਰੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ ਤੇ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ; ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੁਖੀ ਧੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨੀਕੁਮਾਰਯੋਃ ਸੁਕਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਬੋਧਵਚਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ - ਗਤੇ ਰਾਜਨਿ ਸਾ ਬਾਲਾ ਪਤਿਸੇਵਾਪਰਾਯਣਾ । ਬਭੂਵ ਚ ਤਥਾਗ੍ਨੀਨਾਂ ਸੇਵਨੇ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਪਰਾ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦ ਰਾਜਾ ਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਰਹੀ।
ਫਲਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸ੍ਵਾਦੂਨਿ ਮੂਲਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ । ਦਦੌ ਸਾ ਮੁਨਯੇ ਬਾਲਾ ਪਤਿਸੇਵਾਪਰਾਯਣਾ
ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਫਲ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੜ੍ਹਾਂ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ।
ਪਤਿਂ ਤਪ੍ਤੋਦਕੇਨਾਸ਼ੁ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਮृਗਤ੍ਵਚਾ । ਪਰਿਵੇष੍ਟ੍ਯ ਸ਼ੁਭਾਯਾਂ ਤੁ ਬृਸ੍ਯਾਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਵਤ੍ਯਪਿ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨਾ ਕੇ, ਸਾਫ ਚਟਾਈ ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਤਿਲਾਨ੍ ਯਵਕੁਸ਼ਾਨਗ੍ਰੇ ਪਰਿਕਲ੍ਪ੍ਯ ਕਮਣ੍ਡਲੁਮ੍ । ਤਮੁਵਾਚ ਨਿਤ੍ਯਕਰ੍ਮ ਕੁਰੁष੍ਵ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਅੱਗੇ ਤਿਲ, ਜੌ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ ਰੱਖ ਕੇ, ਕਮੰਡਲ ਵੀ ਰੱਖ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਆਖਦੀ, 'ਆਪਣੇ ਰੋਜ਼ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰ ਲੋ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।'
ਤਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਕਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਕਰ੍ਮਣਿ । ਬृਸ੍ਯਾਂ ਵਾ ਸਂਸ੍ਤਰੇ ਬਾਲਾ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਸਂਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਜਦ ਰੋਜ਼ ਦੇ ਕਰਮ ਮੁਕ ਗਏ, ਨੌਜਵਾਨ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਚਟਾਈ ਜਾਂ ਵਿਛੋਣੇ ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਨੀਯ ਪਕ੍ਵਾਨਿ ਫਲਾਨਿ ਚ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਾ । ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਚ੍ਯਵਨਂ ਨੀਵਾਰਾਨ੍ਨਂ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਪੱਕੇ ਫਲ ਲੈ ਆਈ ਤੇ ਚ੍ਯਵਨ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਨੀਵਾਰਾ ਚੌਲ ਖਵਾਇਆ।
ਭੁਕ੍ਤਵਨ੍ਤਂ ਪਤਿਂ ਤृਪ੍ਤਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਚਮਨਮਾਦਰਾਤ੍ । ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚ ਪੂਗਂ ਪਤ੍ਰਾਣਿ ਦਦੌ ਚਾਦਰਸਂਯੁਤਾ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਖਾ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪਾਨ ਦੇ ਪੱਤੇ ਦਿੱਤੇ।
ਗृਹੀਤਮੁਖਵਾਸਂ ਤਂ ਸਂਵੇਸ਼੍ਯ ਚ ਸ਼ੁਭਾਸਨੇ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾऽऽਜ੍ਞਾਂ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਚਕਾਰ ਸਾਧਨਂ ਤਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਤਾਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਫਲਾਹਾਰਂ ਸ੍ਵਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪ੍ਰਣਯੋਪੇਤਾ ਕਿਮਾਜ੍ਞਾਪਯਸੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਫਲ ਖਾ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ?'
ਪਾਦਸਂਵਾਹਨਂ ਤੇऽਦ੍ਯ ਕਰੋਮਿ ਯਦਿ ਮਨ੍ਯਸੇ । ਏਵਂ ਸੇਵਾਪਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬਭੂਵ ਪਤਿਤਤ੍ਪਰਾ
'ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰ ਮਲ ਦਵਾਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ?' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਗਈ।
ਸਾਯਂ ਹੋਮਾਵਸਾਨੇ ਸਾ ਫਲਾਨ੍ਯਾਹृਤ੍ਯ ਸੁਨ੍ਦਰੀ । ਅਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਮੁਨਯੇ ਸ੍ਵਾਦੂਨਿ ਚ ਮृਦੂਨਿ ਚ
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਹੋਮ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੋਹਣੀ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਨਰਮ ਫਲ ਲੈ ਕੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਤਤਃ ਸ਼ੇषਾਣਿ ਬੁਭੁਜੇ ਪ੍ਰੇਮਯੁਕ੍ਤਾ ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ । ਸੁਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਯਯਾਮਾਸ ਤਂ ਮੁਦਾ
ਫਿਰ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਨੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਇਆ, ਤੇ ਨਰਮ ਬਿਸਤਰਾ ਬਿਛਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ।
ਸੁਪ੍ਤੇ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਿਯੇ ਕਾਨ੍ਤਾ ਪਦਸਂਵਾਹਨਂ ਤਦਾ । ਚਕਾਰ ਪृਚ੍ਛਤੀ ਧਰ੍ਮਂ ਕੁਲਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਕृਸ਼ੋਦਰੀ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਸੌ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਨੇ ਪੈਰ ਮਲਦੇ ਹੋਏ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਪਾਦਸਂਵਾਹਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਸ਼ਿ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਾ । ਨਿਦ੍ਰਿਤਂ ਚ ਮੁਨਿਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸੁष੍ਵਾਪ ਚਰਣਾਨ੍ਤਿਕੇ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੈਰ ਮਲ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਉਹ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਸੁੱਤਾ ਵੇਖਿਆ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੁਚੌ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਾਲਵृਨ੍ਤੇਨ ਭਾਮਿਨੀ । ਕੁਰ੍ਵਾਣਾ ਸ਼ੀਤਲਂ ਵਾਯੁਂ ਸਿषੇਵੇ ਸ੍ਵਪਤਿਂ ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਸੋਹਣੀ ਨੇ ਤਾਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਨਾਲ ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪੱਖਾ ਕੀਤਾ।
ਹੇਮਨ੍ਤੇ ਕਾष੍ਠਸਮ੍ਭਾਰਂ ਕृਤ੍ਵਾਗ੍ਨਿਜ੍ਵਲਨਂ ਪੁਰਃ । ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤਥਾਪृਚ੍ਛਤ੍ਸੁਖਂ ਤੇऽਸ੍ਤੀਤਿ ਚਾਸਕृਤ੍
ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨੇ ਲੱਕੜ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਕੇ ਅੱਗ ਜਲਾਈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਆਰਾਮ ਵਿਚ ਹੋ?'
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਚੋਤ੍ਥਾਯ ਜਲਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਮ੍ । ਸਮਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ੌਚਾਰ੍ਥਂ ਸਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਬ੍ਰਹਮ ਮੁਹੂਰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਉਠੀ, ਪਾਣੀ, ਬਰਤਨ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਲੈ ਆਈ, ਤੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ।